Έντυπη Έκδοση

Εντός της οικογένειας το 30% των σεξουαλικών κακοποιήσεων

Η συντριπτική πλειονότητα των ανηλίκων που υφίστανται σεξουαλική κακοποίηση -οι 3 στους 4- προτιμούν να μην αποκαλύψουν την τραυματική τους εμπειρία, φοβούμενοι τις αντιδράσεις ακόμη και των πιο οικείων σ' αυτούς ανθρώπων.

Σύμφωνα μάλιστα με τελευταίες έρευνες, το 1/3 αυτών των περιπτώσεων που παρουσιάζουν αυξητική τάση σε όλο τον κόσμο συμβαίνουν εντός της οικογένειας.

Τα παραπάνω ευρήματα αναλύθηκαν κατά τη διάρκεια ημερίδας που διοργανώθηκε από την Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων Αθηνών στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εφετείου Αθηνών με τη συμμετοχή εκπροσώπων της πολιτείας, της Εκκλησίας και της επιστημονικής κοινότητας.

Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, όπως επισημάνθηκε, 15% των κοριτσιών και 17% των αγοριών ηλικίας 14 χρόνων και κάτω θα πέσουν κάποια στιγμή θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.

Στην Ελλάδα ο μέσος όρος ηλικίας όσων δέχονται σεξουαλική παραβίαση έχει υπολογιστεί στα 11 χρόνια (17% των περιπτώσεων αφορά σε κορίτσια και 7% σε αγόρια). «Προδιαθεσικοί» παράγοντες που συντελούν στην ανάπτυξη βίαιων συμπεριφορών είναι αντιλήψεις για επιβολή της πειθαρχίας -στο οικογενειακό περιβάλλον- άλλοτε εντοπίζονται σε σχολεία ή σε γήπεδα ή ακόμη σχετίζονται με την ανεξέλεγκτη χρήση του Διαδικτύου.

Και αν τα σχολεία, με τη διόλου ελκυστική τους εικόνα, μπορεί να προσφέρουν έδαφος για ανάπτυξη αντικοινωνικής συμπεριφοράς -σχετικές έρευνες δείχνουν πως πολλοί μαθητές δηλώνουν απογοητευμένοι, κουρασμένοι ή οργισμένοι- η πραγματικότητα είναι πιο δύσκολη κάπου αλλού: στα ειδικά σχολεία για παράδειγμα, όπου μόνον 24.000 παιδιά με ειδικές ικανότητες (σε σύνολο 150.000) φοιτούν, ή στους καταυλισμούς των Ρομά όπου οι αναλφάβητοι υπολογίζονται σε 100.000.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις ελλείψεις υποστηρικτικών υποδομών για τα θύματα κακοποίησης. Ο Συνήγορος του Παιδιού μάλιστα επισήμανε την απουσία εθνικού σχεδίου το οποίο, όπως σημειώθηκε, θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτελεσματικά μόνον αν υπουργεία και μη κυβερνητικές οργανώσεις συντόνιζαν τη δράση τους με στόχο τη δικαίωση αλλά και τη μακροπρόθεσμη ανακούφιση των θυμάτων.

Σύμφωνα με έρευνα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου του υπουργείου Παιδείας, τα θύματα της σεξουαλικής κακοποίησης εμφανίζουν συχνά αλλεργίες και κατάθλιψη. Ο ρόλος των ψυχιάτρων κρίθηκε ιδιαίτερα σημαντικός από το σύνολο των ομιλητών, τονίσθηκε όμως πως ανάλογη θεραπευτική προσέγγιση δικαιούνται -αναλόγως των συνθηκών ενός περιστατικού- και οι θύτες, καθώς μόνον ανησυχία προκαλεί η αύξηση των σεξουαλικών εγκλημάτων και του ποσοστού των κρατουμένων για αντίστοιχες παραβάσεις, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το σωφρονιστικό σύστημα αλλά και για την κοινωνία.

Με την αποχή του εισαγγελέα από την άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος ανηλίκων για πλημμελήματα και πταίσματα, με επιβολή αναμορφωτικών μέτρων επιχειρεί να παρακάμψει την ποινική διαδικασία το υπουργείο Δικαιοσύνης. Σύμφωνα με το σκεπτικό της τροποποίησης του νόμου διευρύνεται ο ρόλος του δικαστικού στην πρόληψη και οι υποθέσεις προωθούνται σε υπηρεσίες κοινωνικής υποστήριξης. Στην πράξη όμως, όπως τονίστηκε, ο ρόλος του εισαγγελέα παραμένει αποδυναμωμένος, αφού δεν υποστηρίζεται από κατάλληλες υποδομές που θα στοχεύουν στην αιτία της παραβατικής συμπεριφοράς των ανηλίκων.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Παιδί
Ιατρικές έρευνες & μελέτες