Αρθρο- 22/04/2013

  • Τουριστικά ομόλογα αντί για... άνθρακες!

    Η δημιουργία ενός νέου τύπου ομολόγων μπορεί να εξυπηρετήσει ταυτόχρονα δύο στόχους: βελτίωση της ρευστότητας και αύξηση των επενδύσεων Ανακοινώθηκε από τον υπουργό Εργασίας, η ίδρυση «Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών», τα έσοδα του οποίου θα προέρχονται από την (μελλοντική και άγνωστο πότε) εκμετάλλευση των ελληνικών υδρογονανθράκων. Ο υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης, τόνισε στη Βουλή ότι «με αυτή την πρωτοβουλία νομοθετούμε για το μέλλον».

    Παρόμοια πρόταση και με πιο άμεσα αποτελέσματα, που θα αντιμετώπιζαν ταυτόχρονα το πρόβλημα της ανάπτυξης, της ρευστότητας και των μελλοντικών εσόδων παρουσιάστηκε (μέσω της ομάδας «Δημιουργικοί Πολίτες»), για πρώτη φορά στις 30/4/20111. Κατόπιν σε πιο συνοπτική μορφή η ιδέα παρουσιάστηκε στο Capital2, όπως και αλλού.

    Ο δικός μας τίτλος για το εν λόγω Ταμείο ήταν «Ταμείο Επόμενων Γενεών».

    Η πρότασή μας, πιο ρεαλιστική και πιο άμεσα εφαρμόσιμη και χωρίς τους τριγμούς και επιπλοκές πολιτικού χαρακτήρα (λόγω ΑΟΖ) που μπορεί να προκαλέσει η προτεινόμενη, συνέδεε το εν λόγω Ταμείο με την τουριστική ανάπτυξη της χώρας. Η δραστηριότητα αυτή εύλογα συνδέεται με την αειφόρο ανάπτυξη και όχι μ' έναν πεπερασμένο πλούτο (υδρογονάνθρακες) που ελλοχεύει σωρεία κινδύνων (λόγω μόλυνσης, πολιτικών αναταράξεων με τους γείτονες κ.λπ) και μικρά κέρδη για την εθνική οικονομία.

    Η πρότασή μας, που επανακαταγράφεται ακολούθως, το δυνατόν συνοπτικά, είναι η εξής:

    Προτείναμε, πιο συγκεκριμένα, τη δημιουργία ενός συνόλου ομολόγων με αναπτυξιακό χαρακτήρα, που επιδιώκει να εκμεταλλευτεί το κύριο συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας, που είναι η αξιοποίηση της γης, ιδίως σε τουριστικές περιοχές μέσω της δημιουργίας και εκμετάλλευσης υπερπολυτελών τουριστικο-οικιστικών σχεδίων.

    Η δημιουργία ενός νέου τύπου ομολόγων, που θα έχει ως διασφάλιση (collateral) πολυτελή τουριστικά ακίνητα, μπορεί να εξυπηρετήσει, εκτός των άλλων, ταυτόχρονα δύο στόχους: βελτίωση της ρευστότητας και αύξηση των επενδύσεων.

    Αναλυτικότερα, τα νέα αυτά ομόλογα (ονομαζόμενα «τουριστικά ομόλογα»), που θα εκδοθούν σε διάφορες μικρές αξίες, θα χρησιμοποιούνται στην αγορά όπως τα ευρώ (ως υποκατάστατο του ευρώ).

    Το κράτος μέσω των υποχρεώσεών του (π.χ. πληρωμές των εφάπαξ, ή προμηθευτών του Δημοσίου) μπορεί να εισαγάγει τα ομόλογα αυτά στην αγορά. Ο πολίτης, από την άλλη, θα μπορεί και ο ίδιος να τα χρησιμοποιεί επίσης για την αποπληρωμή των υποχρεώσεών του απέναντι στο κράτος, όπως και για οποιεσδήποτε αγοραπωλησίες. Αυτά τα ομόλογα, πολυετούς διάρκειας, θα είναι μετατρέψιμα στους προαναφερθέντες τύπους τουριστικών ακινήτων. Τα ακίνητα αυτά θα κατασκευαστούν μέσω συγχρηματοδοτούμενων σχεδίων κράτους-ιδιωτών (ΣΔΙΤ). Η συμμετοχή του κράτους εντοπίζεται κυρίως στη γη που θα προσφέρει. Κύριοι εταίροι αυτών των κατασκευαστικών σχεδίων θα είναι οι τράπεζες ή ομάδες κατασκευαστών.

    Τα σχέδια αυτά μπορεί να είναι: α) ακριβά τουριστικο-οικιστικά συγκροτήματα (βίλες) με δυνατότητα προσέγγισης από ξηράς και θαλάσσης, μέσω τεχνητών καναλιών, και β) τουριστικο-οικιστικά χωριά, πυκνής δόμησης (π.χ. όπως στη Σαντορίνη), υπερπολυτελούς κατασκευής σε περιοχές χαμηλού κόστους κτίσης.

    Κάθε ακίνητο θα διατίθεται έως 50 χρόνια σε περιορισμένο αριθμό ατόμων (1 έως 5 ιδιοκτήτες) που θα έχουν την πλήρη κυριότητά του (δικαίωμα μεταβίβασης, υποθήκευσης, κληρονομιάς κ.λπ.).

    Η μέθοδος αυτή (επονομαζόμενη fractional), διάθεσης των ιδιοκτησιών, θα δημιουργήσει πολλαπλάσιες επισκέψεις καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, με συνέπεια τη δημιουργία χιλιάδων μόνιμων θέσεων εργασίας σε όλους τους τομείς επαγγελματικής δραστηριότητας (εστιατόρια, σκάφη κ.λπ.).

    Η ιδιωτική διαχείριση των εν λόγω σχεδίων θα δώσει τη δυνατότητα να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τη μέγιστη δυνατή αγορά υλικών από εγχώριους παραγωγούς, έτσι ώστε να υπάρχει πολλαπλασιαστικό όφελος για την οικονομία.

    Τα κέρδη από την εκμετάλλευση των ακινήτων αυτών θα κατατίθενται σε ένα Ταμείο, το επονομαζόμενο «Ταμείο των Επόμενων Γενεών».

    1. «ΕΨΙΛΟΝ Ελευθεροτυπίας», http://www.dimiourgikoipolites.gr/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=4&Itemid=6&limitstart=6)

    2. http://www.capital.gr/ Articles.asp?id=1680744)

  • Λάθος ερώτηση

    Το κεντρικό θέμα της χθεσινής «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» σόκαρε: 30% των συμπατριωτών μας πιστεύει ότι τα πράγματα ήταν καλύτερα με τη δικτατορία! Εύκολες εξηγήσεις για το εντυπωσιακό ποσοστό είναι η φτώχεια, η ανεργία, η χρονική απόσταση, η έλλειψη ιστορικής μνήμης, το σημερινό έλλειμμα δημοκρατίας, η απογοήτευση από τα αναξιόπιστα πολιτικά κόμματα. Ολα αυτά ισχύουν.

    Υπάρχει όμως ακόμη μία εξήγηση για το εντυπωσιακό ποσοστό των υποτιθέμενων «νοσταλγών»: η ίδια η ερώτηση! Είναι γνωστό από επιστημονικές έρευνες ότι η διατύπωση της ερώτησης επηρεάζει την απάντηση. Η Elisabeth Noelle-Neumann το είχε αποδείξει το 1970 με δύο γκάλοπ σε Γερμανίδες νοικοκυρές. Στο πρώτο δόθηκε η ερώτηση «θα θέλατε να πιάσετε δουλειά, αν ήταν δυνατόν;» και το 55% απάντησε θετικά. Στο δεύτερο η ερώτηση «θα προτιμούσατε να εργάζεστε ή να κάνετε μόνο τις δουλειές του σπιτιού;», και μόνο το 24% προτιμούσε να εργάζεται. Αντίστοιχες απαντήσεις δόθηκαν σε γκάλοπ των «New York Times» (1982) σε δύο ερωτήσεις σχετικά με το πυρηνικό οπλοστάσιο. Στην πρώτη το 58% των Αμερικανών συμφωνούσε με το πάγωμα των πυρηνικών όπλων. Στη δεύτερη, στην οποία προστέθηκε μια φράση σχετική με «την υπεροπλία της Σοβιετικής Ενωσης», το 56% διαφωνούσε με το πάγωμα!

    Στην έρευνα που δημοσιεύτηκε στην «Κ.Ε.» η ερώτηση ήταν: «Ορισμένοι λένε ότι στη δικτατορία ήταν καλύτερα τα πράγματα από ό,τι σήμερα. Εσείς προσωπικά συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την άποψη αυτή;»

    Υπάρχουν δύο σημεία υπέρ της απάντησης «συμφωνώ» ενσωματωμένα στην ερώτηση. Το πρώτο είναι η λέξη «δικτατορία». Είναι μία λέξη που, αν και χρησιμοποιείται συχνά στο γραπτό λόγο, σπάνια θα την ακούσει κανείς σε μια παρέα. Οι Ελληνες, αντίθετα, όταν μιλάνε για το καθεστώς της 21ης Απριλίου έχουν μια άλλη, περισσότερο φορτισμένη λέξη: «χούντα».

    Το δεύτερο και σημαντικότερο είναι το «ορισμένοι λένε...». Στην εισαγωγή του ερωτήματος ο συντάκτης -άθελά του προφανώς- σαν να κλείνει το μάτι: «Αν πεις ότι στη δικτατορία τα πράγματα ήταν καλύτερα, να ξέρεις, δεν είσαι μόνος»!

    Δεν μπορώ να ξέρω τι ποσοστό θα απαντούσε θετικά σε μια καλύτερα διατυπωμένη ερώτηση για τη χούντα. Υποψιάζομαι πολύ μικρότερο. Η στατιστική ήταν πάντα ένας εντυπωσιακός τρόπος για να κάνεις λάθος. Επειδή, όπως είχε πει ο Des MacHale, «σύμφωνα με τη στατιστική, ο μέσος άνθρωπος έχει έναν όρχι».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική