Έντυπη Έκδοση

Είναι ο σταλινισμός Αριστερά;

Ερώτημα επίκαιρο μετά τη νέα πρόσκληση των Αλαβάνου και Τσίπρα προς το ΚΚΕ να συμμετέχει στα υπό διαμόρφωση «μέτωπα» που έχει κατά νου ο καθένας τους.

Μάλιστα, ο πρώτος φαντάζεται το δικό του μέτωπο με επίκεντρο την Αριστερά που, μεταξύ άλλων, θα «οραματιστεί τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα». Μαζί «με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες του ΚΚΕ», όπως λέει. Μα είναι δυνατόν μαζί με τον σταλινικό φορέα της χώρας να ψάξουμε για το νέο σοσιαλισμό; Και όμως, φαίνεται ότι είναι!

Ολες αυτές οι προσκλήσεις ενώ είναι δεδομένη η άρνηση του Περισσού και η συνέχιση της επίθεσής του. Οπως και η κατασυκοφάντησή τους, όπως όλων των «πρώην».

Ας συνειδητοποιηθεί επιτέλους. Η ηγεσία του ΚΚΕ έχει βάλει δύο στοιχήματα. Μόνο δύο. Το πρώτο, να τσαλακώσει όσο μπορεί το ΠΑΣΟΚ και το δεύτερο, ίσως το μεγαλύτερο, να διαλύσει, να εξαφανίσει από προσώπου γης τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Οσοι δεν το έχουν αντιληφθεί σχεδιάζουν λάθος.

Τα αγαπησιάρικα ανοίγματα προς τον Περισσό δεν πιάνουν. Το ΚΚΕ τα τελευταία χρόνια είναι μπετόν. Οργανωτικά και πολιτικά. Δεν ακούγεται κιχ διαφοροποίησης. Σε ολόκληρη την κομματική ιεραρχία. Ολοι τρέχουν πίσω από την ηγεσία, την Α. Παπαρήγα, την Κεντρική Επιτροπή και το Πολιτικό Γραφείο. Και όλοι μαζί πίσω από τον «πατερούλη».

Εδώ και οκτώ χρόνια δεν κουνιέται φύλλο. Ο γράφων είναι ο τελευταίος που δραπέτευσε από το σταλινικό ιερατείο και φαίνεται ότι από τα νεύρα του έκλεισε την πόρτα πίσω του... Το ΚΚΕ δεν πρόκειται να αλλάξει γραμμή, είτε η γραμματέας αλλάξει -οικειοθελώς πάντα- είτε όχι. Οχι γιατί μπορεί να αποκλειστεί αλλαγή πλεύσης από οποιοδήποτε κόμμα. Αλλά γιατί δεν πρόκειται να αλλάξει στάση ο πολυπληθής επαγγελματικός στρατός που πλαισιώνει την ηγεσία του πλουσιότερου κόμματος.

Μία μόνον είναι η «συμβολή» αυτών που κάνουν προσκλήσεις προς αυτό το κόμμα για «μέτωπα». Να δίνουν εύσημα προοδευτικότητας σ' ένα κατεξοχήν συντηρητικό κόμμα. Να βαφτίζουν «αριστερά» το κατεξοχήν αντιδραστικό φαινόμενο, τον σταλινισμό, συσκοτίζοντας την ουσία της προοδευτικής πολιτικής.

Ας ξεφύγουμε επιτέλους από την ταύτιση αριστεράς και σταλινισμού. Αλλά και από τον όρο «σταλινική Αριστερά» που η δύναμη της συνήθειας μας επιβάλλει. Γιατί απλούστατα δεν υπάρχει τέτοιος όρος. Γιατί η αριστερά με βάση τις αρχές του Διαφωτισμού δεν μπορεί να έχει και δεν έχει ουδεμία σχέση με το φαινόμενο που η ανθρωπότητα πλήρωσε τόσο ακριβά.

Η κρίση σε ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ είναι βαθιά. Για να την υπερβούν πρέπει να ξεφύγουν από υποκατάστατα παρωχημένων ιδεολογιών, που αφήνουν ανοικτή την πόρτα σε τέτοιου είδους προτάσεις. Προτάσεις που επιτείνουν τα στρατηγικά αδιέξοδα και βαθαίνουν την κρίση.

Μάκης Κοψίδης

ανένταχτος της Αριστεράς

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Οι αναγνώστες γράφουν