Έντυπη Έκδοση

Το «Δικαίωμα Προσδοκίας» και ο «Ωραίος ΠΑΟΚ»!

ΤΗΝ περασμένη εβδομάδα, στην πόλη των Σερρών, έγινε η έναρξη ενός κύκλου «πολιτιστικών συναντήσεων» στην οικία Παπαβασιλείου (ένα καταπληκτικό, παλιό αρχοντικό κτίριο που δωρήθηκε στον δήμο για την πραγματοποίηση πολιτιστικών εκδηλώσεων), υπό τον γενικό τίτλο «Ας γνωριστούμε με τους γείτονές μας».

Γείτονες είναι λογοτέχνες, ποιητές και ζωγράφοι από την Καβάλα, τη Δράμα και άλλες κοντινές περιοχές. Και στόχος του προγράμματος αυτού, που πραγματοποιείται με το μεράκι και τον κόπο μιας μικρής ομάδας ανθρώπων, αλλά και με πενιχρά οικονομικά μέσα, είναι η υποστήριξη και ανάδειξη άξιων λόγου φωνών, που ζουν και δημιουργούν στην περιφέρεια, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

ΚΑΛΕΣΜΕΝΗ αυτής, της πρώτης για φέτος, φιλολογικής βραδιάς, ήταν η ποιήτρια Γεωργία Τριανταφυλλίδου, που γεννήθηκε το 1968 στη Θεσσαλονίκη και ζει στην Καβάλα με τον σύζυγό της, τον συνθέτη και τραγουδιστή των «Χειμερινών Κολυμβητών», Αργύρη Μπακιρτζή, και τα 2 αγόρια τους. Εχει εκδώσει, με την «Αγρα», δύο ποιητικές συλλογές, την «Ο Ποιητής Εξω», το 2004, και την «Δικαίωμα Προσδοκίας», το 2008. Για την τελευταία έχει εισπράξει από κριτικούς και απλούς αναγνώστες ενθουσιώδη σχόλια. Το ενδιαφέρον «χαρακτηριστικό» της τελευταίας δουλειάς της είναι αυτό που της αναφέραμε ως «επικαιρικό», αλλά η ίδια προτίμησε να ονομάσει «εμπειρικό».

ΤΕΤΟΙΟ ποίημα, «εμπειρικό» είναι φέρ' ειπείν το «Με σκεπάζει και εγκαταλείπει», που έγραψε για την ομάδα του ΠΑΟΚ, η οποία, όπως μας είπε, της γεννά έντονες μνήμες και σκέψεις. «Στην Τούμπα είν' ασπρόμαυρα τα όνειρα. / Πάλι μισοκοιμάμαι στο καθιστικό / δεν έχω πού αλλού να κοιμηθώ / Καρέλια Αγρινίου άφιλτρος αέρας / αχ, ν' άνοιγε η μαμά την μπαλκονόπορτα -κανείς δεν με λυπάται- να φυσήξει. / Ο ωραίος ΠΑΟΚ κλοτσάει απέναντι / κι είν' ο μπαμπάς μου φανερά συγκινημένος / όσο μονάχα θέλει ύπνος να με βρει / τουλάχιστον, ας φέρει κάποιος απ' το μέλλον / το κίτρινο ελαφρύ μου πάπλωμα. / Με την κουβέρτα αυτός με σκεπάζει / σαν τον ωραίο ΠΑΟΚ απροσδόκητα / στα ύψη μια βραδιά θα εκτιναχθεί».

ΟΠΩΣ η γυναίκα μπορεί να γράφει ποίηση, χωρίς να τη θεωρούν «διαφορετικό είδος» -έξαλλη γίνεται η Γεωργία Τριανταφυλλίδου όποτε διαβάζει κριτικές και παρουσιάσεις για έργα «γυναικείας ποίησης»- έτσι μπορεί να γράφει για το ποδόσφαιρο και ό,τι άλλο διαπερνά τη δική της «επικαιρότητα». Οσο για το ποίημα που έδωσε τον τίτλο του στο τελευταίο βιβλίο της, το «Δικαίωμα Προσδοκίας», ε... δεν είναι ακριβώς ποίημα, είναι ένα δάνειο κείμενο από απόφαση του Αρείου Πάγου, 447/1957, που δημοσιεύτηκε στο Νομικό Βήμα 5/88, και λέει:

«Ο αποκλεισμός ίππου / από τη συμμετοχή σε ιπποδρομία / δημιουργεί υποχρέωση αποζημίωσης / για ελπίδα νίκης».

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ποτοποιός και μέλος μιας κίνησης πολιτών στις Σέρρες, που διεκδικούν το δικαίωμα να κυκλοφορούν και με ποδήλατα στην πόλη τους, ο κ. Κώστας Πασχάλης, που παρουσίασε το έργο της ποιήτριας, είπε ότι είναι βέβαιος πως η επιλογή, από μέρους της, αυτού του συγκεκριμένου κειμένου, που από μόνο του μπορεί να σταθεί αυτοτελώς ως ποίημα, επειδή είδε σ' αυτό μια ευκαιρία, αλλά και έναν καθ' όλα ιδιαίτερο τρόπο να πει πράγματα που η ίδια αισθάνεται, βιώνει, παρατηρεί και θέλει να εκφράσει.

ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ

Στις 7 Δεκεμβρίου κυκλοφορεί η καινούργια δισκογραφική δουλειά του Αργύρη Μπακιρτζή και των Χειμερινών Κολυμβητών, με τον τίτλο «23 Κόκκινα Φώτα». Ενα από τα τραγούδια τιτλοφορείται «Ποδόσφαιρο στα χρόνια της χούντας» και το ερμηνεύει ομάδα φιλάθλων του ΠΑΟΚ, μαζί με... αυτοσχέδια χορωδία Αθηναίων φίλων (του ΠΑΟΚ και του Μπακιρτζή), καθηγητών, υπαλλήλων ιδιωτικών και δημοσίων, ελεύθερων επαγγελματιών, «όλοι τους άμουσοι», μας είπε ο τραγουδοποιός, εκτός από έναν, τον Φοίβο Δεληβοριά!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Το αναγνωστικό της τελευταίας σελίδας