Έντυπη Έκδοση

Περί ήθους...

Η γλώσσα -και το ήθος- του αφορεσμένου: «Προτιμώ να πεθάνω, παρά να σας πω πού είναι ο Βασίλης Παλαιοκώστας. Δεν θα σας πω τίποτε για την απόδραση γιατί σιχαίνομαι τους ρουφιάνους»... Ο Αλκέτ Ριζάι.

Που υπερασπίστηκε την αγαπημένη του, και μίλησε για την πιθανότητα κάποιος να τον κατέδωσε: «Τον καταδότη εγώ θα τον συγχωρήσω. Ο θεός όχι» (...Το ήθος και η ευψυχία ενδημούν και εκεί όπου δεν υποψιάζονται οι συνήθεις κοινωνικοί εισαγγελείς) ****Η γλώσσα -άνυδρη και μαραμένη- των (περισσότερων) συνδικαλιστών: με το «βάθεμα», το «πλάτεμα» και το «παραπέρα» διά πάσαν χρήσιν. Φράσεις άνοστες, τυποποιημένες, χωρίς χυμούς ή σπίθες ευφάνταστης πρόσκλησης... Στο ίδιο μήκος κύματος και οι (περισσότερες) κινητοποιήσεις, που αδυνατούν να διοχετεύσουν ρεύμα εγρήγορσης στην κοινωνία... Στον αντίποδα οι εξεγερμένοι Γερμανοί φοιτητές: «Εχουμε στήσει μια Wikipedia των κινητοποιήσεων», λέει ένας φοιτητής της Πληροφορικής, με το Facebook και το Twitter να έχουν πάρει φωτιά, επιτρέποντας την άμεση ανταλλαγή πληροφοριών και απόψεων μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων *** Η γλώσσα -βαρετή και οιδαλέα- της παραπλάνησης και της υπαναχώρησης: Δημοψήφισμα για το Ασφαλιστικό ζητούσε το 2008 ο Γ. Παπανδρέου. Τώρα, πετάει την πρόταση στο ακόρεστο ράφι της ασυνέπειας. (...Παρεμπίπτον: Ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου ήξεραν την αλήθεια για την οικτρή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, αλλά δεν τόλμησαν προεκλογικά να πουν την αλήθεια, είπε στην Τζώρτζια Κοντράρου, στο «Παρόν» ο Αδαμάντιος Πεπελάσης... Κι ακόμη: «Τα δύο μεγάλα κόμματα που κυβέρνησαν τον τόπο επί σαράντα χρόνια, σιγά σιγά και με τον τρόπο του το καθένα, ενδεχομένως και χωρίς να το αντιλαμβάνονται, διέφθειραν την κοινωνία με το παράδειγμα και το υπόδειγμά τους») *** Η γλώσσα του Σαρκοζί, αλλά και αρκετών Γάλλων με αφορμή τη νίκη-πρόκριση στο Μουντιάλ που έκλεψε η χώρα τους από την Ιρλανδία: «Είπα στον Μπράιαν Κόουεν πόσο λυπάμαι», δήλωσε ο πρόεδρος της Γαλλίας μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό της Ιρλανδίας... «Είμαστε αντιμέτωποι με ένα θέμα συνείδησης. Από ηθικής απόψεως θα προτιμούσα την ήττα από τη νίκη», είπε ο Γάλλος φιλόσοφος Αλαίν Φινκιελκρό, ενώ ο υπουργός Υγείας και Αθλητισμού κάλεσε την ομάδα να μαζέψει τα κομμάτια της και τον (εξοργιστικό) διαιτητή του αγώνα να βελτιωθεί. Τέλος, ο Τιερί Ανρί δήλωσε χωρίς περιστροφές: «Θα είμαι ειλικρινής: Ναι, ήταν χέρι»... Δημιουργικός σάλος, λοιπόν, στη Γαλλία. Με τη χώρα κρεμασμένη στα συνειδησιακά δίχτυα που έσκισε ένα επιλήψιμο γκολ. Μια εξαιρετική στιγμή, που δεν αφορά τόσο ένα τυπικό fair play, αλλά την ανάδειξη του περιφρονημένου ήσσονος σε μείζον θέμα...

Εκ των Εσω

* ΚΡΙΣΗ (1)... «Το τρίτο ετήσιο «βαρόμετρο για τις κλοπές στα καταστήματα λιανικής πώλησης» κατέγραψε εφέτος αύξηση 5,9% των απωλειών που κατεγράφησαν από κλοπές παγκοσμίως, εξαιτίας της ύφεσης. Η ζημιά από τις κλοπές για τις επιχειρήσεις λιανικής πώλησης παγκοσμίως έφτασε τα 114,8 δισ. δολάρια»...

Από το «Βήμα»:

- «Η μελέτη του Κέντρου Ερευνών για το Λιανεμπόριο (CRR) κατέγραψε το κόστος των κλοπών και των εγκληματικών ενεργειών για τον κλάδο ανάμεσα στον Ιούλιο του 2008 και τον Ιούνιο του 2009. Σημειώθηκε αύξηση σε όλες τις περιοχές του πλανήτη (...) Και ενώ η Βόρεια Αμερική και η Ευρώπη είναι οι περιοχές του πλανήτη όπου καταγράφονται τα υψηλότερα ποσοστά κλοπών παγκοσμίως, εφέτος τα μεγαλύτερα ποσοστά ανά χώρα κατεγράφησαν στην Ινδία, στο Μαρόκο και στο Μεξικό, ενώ τα χαμηλότερα στο Χονγκ Κονγκ, στην Ταϊβάν και στην Αυστρία».

* Η ΤΕΧΝΗ... «Είναι η έκφραση μιας υπαρξιακής ανησυχίας και αγωνίας, δεν υπάρχει αμφιβολία. Αλλά υπάρχουν διάφοροι τρόποι έκφρασης αυτής της αγωνίας, δεν είναι έτσι;»...

Ο Νάνος Βαλαωρίτης, στον Σταμάτη Μαυροειδή («Αυγή»):

- «Στην Κατοχή κατηγορούσαν τον Ελύτη ότι ήτανε ο ποιητής της Κυριακής, ότι δεν έγραφε για τα ανοσιουργήματα που γινόντουσαν και τη φρίκη που υπήρχε γύρω του. Μπορεί όμως να πει κανείς και το αντίθετο ακριβώς, ότι δηλαδή ήταν μια άμυνα εναντίον της στυγνής πραγματικότητας της εποχής το να γράφει έτσι. Αυτό δικαιώθηκε, διότι το κοινό αυτό ήθελε, να ξεφύγει, να βρει τρόπο να αναπνεύσει. Και η τέχνη δεν παίζει μόνο τον ρόλο της κάθαρσης, όπως λέει ο Αριστοτέλης μιλώντας για την τραγωδία. Η κάθαρση μπορεί να έρθει με διάφορους τρόπους και αναλόγως τον ποιητή. Υπάρχουν ποιητές οι οποίοι καταφέρνουν να το κάνουν αυτό συνδυάζοντας, ας πούμε, τη δυστυχία με την έκσταση».

* ΚΡΙΣΗ (2)... «Φόρο... ματαιοδοξίας σχεδιάζει να επιβάλει η αμερικανική κυβέρνηση σε όλες τις επεμβάσεις αισθητικής προκειμένου, να βρει πηγές χρηματοδότησης του συστήματος υγείας».

Από την «Απογευματινή»:

- «Ο Λευκός Οίκος και οι Δημοκρατικοί Γερουσιαστές ζητούν να επιβαρύνονται με κάποιου τύπου εισφορά προς το κράτος όσοι επισκέπτονται τον πλαστικό για αύξηση στήθους, λιποαναρρόφηση, ακόμη και για το πολύ δημοφιλές μπότοξ! Μόνο πέρσι, υπολογίζεται ότι έγιναν 4,7 εκατομμύρια ενέσεις μπότοξ με μέσο κόστος τα 400 δολλάρια για κάθε ένεση. Η κυβέρνηση Ομπάμα χρειάζεται 1 τρισ. δολάρια προκειμένου να επεκτείνει την ασφαλιστική κάλυψη για όλους τους Αμερικανούς».

- «Από το φόρο θα εξαιρούνται οι επεμβάσεις για διόρθωση φυσικών ανωμαλιών και τραυμάτων από ατυχήματα. Ο φόρος αναμένεται να αποφέρει στο κρατικό ταμείο γύρω στα 6 δισ. δολάρια την επόμενη δεκαετία».

Οι τίτλοι

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Εξι προκλήσεις για το 2010.

ΑΔ. ΤΥΠΟΣ

Μαχαίρι στις παράνομες διπλές παροχές.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Αλλάζουν όλα για οικοδομικούς συνεταιρισμούς.

ΑΥΡΙΑΝΗ

Η κυβέρνηση ανοίγει τα κλειστά επαγγέλματα.

ΕΘΝΟΣ

Γρίπη εκτός ελέγχου.

ΕΛ. ΩΡΑ

Αντώνιος προς Κλεοπάτρα: Οψόμεθα ες Φιλίππους.

ΕΛ. ΤΥΠΟΣ

Η συμμετοχή βγάζει πρόεδρο.

ESPRESSO

Η ζωή στο κελί.

Η ΑΥΓΗ

Συνταγή ύφεσης.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ

Ποια ακίνητα κρύβουν ευκαιρίες.

Η ΕΠΟΧΗ

Από το τούνελ στην εντατική.

Η ΝΙΚΗ

Θέλουν ελεγχόμενη έκρηξη.

ΘΕΜΑ

Κατευθείαν φυλακή οι φοροφυγάδες.

ΚΑΡΦΙ

Στα δύο η Ν.Δ. - Παίρνει κεφάλι η Ντόρα.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Η λύση για το Σκοπιανό.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ

Ελληνική συνταγή για έξοδο από την κρίση.

Ο ΛΟΓΟΣ

Νέους φόρους φέρνει η κατάρρευση της οικονομίας.

ΠΡΙΝ

«Προϋπολογίζουν» νέο κοινωνικό πόλεμο.

REALNEWS

Ψάχνουν 61 γραμματείς για να... κυβερνήσουν.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Ολοι στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ στις 24 Νοέμβρη.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Ομηρία από τις συντεχνίες.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Ντιμπέιτ!

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Κόμμα εναντίον κυβέρνησης.

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Μαθήματα κύρους...

«Κοινωνία δίχως κύρος δεν νοείται, ας είναι και εσμός ανθρωποφάγων ή ορδή βανδάλων. Πόσο μάλλον η δική μας κοινωνία, που έχει περάσει από τα καβδιανά δίκρανα ανυπολόγιστων δοκιμασιών και ιστορικών ευτελισμών.

Το βλέπουμε στους μαθητές που από την εξουσία του πατέρα περνούν στην εξουσία του δασκάλου, κατόπιν σε κείνη του καθηγητή, για να γνωρίσουν στη συνέχεια -από κοντά ή από μακριά- όλες τις βαθμίδες της κοινωνικής ιεραρχίας. Πάντα υπάρχει κατώτερος, αλλά και ανώτερος. Φαίνεται πως η αλήθεια είναι κλιμακωτή, με πολλά αετώματα, όπου για να ανέλθει κανείς θα πρέπει να αφήνει πίσω του σεβαστό μέρος του εαυτού του.

Τι μπορεί να σημαίνει, λοιπόν, "κύρος" και "κύριος"; Ενώ η πραγματικότητα παρουσιάζεται απτή, οι λέξεις, αινιγματικές πάντα και υπερήλικες, φωτίζουν όσο και συσκοτίζουν. Στις ανώτερες βαθμίδες, όπου φιγουράρουν ο ειδήμων, ο πρωθυπουργός, ο αρχίατρος, ο πρωταθλητής, ο σταρ, ο ποιητής, η κατωτερότητα δεν έχει θέση. Ο κάτοχος του επιτηδεύματος είναι και κύριός του, έχει περάσει τις απαραίτητες δοκιμασίες, έχει δοκιμαστεί εξακολουθητικά, κατά συνέπεια απέχει από την ταπεινή ζωή της μετριότητας και της ανευθυνότητας.

Συμπτωματικό είναι τάχα ότι το αντίθετο, ήτοι ο άνθρωπος της τύχης, που τυχαία και αναρμόδια καταπιάνεται με κάτι, αποκαλείται "πρόστυχος", "χυδαίος" (από το χέω = σωρηδόν); Δεν χρειάζεται να κρίνουμε πόσο δίκαιο ή άδικο είναι αυτό το σύστημα. Το γεγονός είναι ένα: παντού βλέπουμε το χέρι του στρατονόμου, του επιστάτη, ενίοτε και του Ισο-κράτη (που κατέχει την εξουσία όσο και ένας άλλος). Οσάκις, λοιπόν, επιχειρούν κάποιοι να αποδομήσουν αυτή την ιεραρχία με ελευθεριακά επιχειρήματα, στην πράξη αντιλαμβάνονται ότι η ισότητα, η απλή αυθορμησία, αντί να οδηγήσει σε παραδείσιες κατακτήσεις, επιστρέφει στα βασικά μαθήματα κύρους. Ο άνθρωπος είναι στραβόξυλο, έλεγε ο Καντ, την ευθύτητα δεν την κατέχει, του τη μαθαίνουν. Ετσι, η στυγνή ιεραρχία συχνά νοσταλγεί την αλλοτινή ξεκαπίστρωτη ζωή της και οι ρέκτες του ελευθερισμού ορέγονται τις βαθμίδες του κύρους».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ο τύπος των ήλων