Έντυπη Έκδοση

ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟ 2009

Η χρονιά του Μαύρου Τρόμου

Υπάρχει και μια κατηγορία ειδήσεων που οι δημοσιογραφικοί απολογισμοί του 2009 παρέλειψαν εντελώς. Οχι επειδή στερείται «θεαματικότητας», αλλά επειδή η εξαφάνισή της βολεύει με το παραπάνω όλα τα κυρίαρχα στερεότυπα περί δημόσιας τάξης.

Το πυρπολημένο τζαμί στον Αγ. Παντελεήμονα (23.5.09) Το πυρπολημένο τζαμί στον Αγ. Παντελεήμονα (23.5.09) Εκτός από χρονιά οικονομικής κρίσης, το 2009 υπήρξε για τα ΜΜΕ και η κατ' εξοχήν «χρονιά της (πολιτικής) βίας».  Μπήκε στη σκιά της νεανικής εξέγερσης του Δεκέμβρη, με μια πρωτοχρονιάτικη Αθήνα πλημμυρισμένη από ασφαλίτες λόγω του φόβου επανάληψης των «επεισοδίων» γύρω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας Συντάγματος. Συνέχισε με το επικοινωνιακό ξεσάλωμα περί «κατάρρευσης της τάξης», «γενικευμένης ανασφάλειας», «μεταναστευτικής απειλής» κι «αναβίωσης της τρομοκρατίας», για να καταλήξει στην πανηγυρική νομιμοποίηση της ακροδεξιάς ατζέντας μετά τις ευρωεκλογές του Ιούνη.

Δύο μέτρα, δύο σταθμά

Κατάληξη λίγο πολύ αναμενόμενη, άλλωστε, αφού από τα κανάλια σαν «βία» εκλαμβάνεται κυρίως ό,τι έχει αντικαθεστωτικό πρόσημο ή δεν ταυτίζεται με τις κυρίαρχες ελληνοχριστιανικές αξίες. Ενα ολιγόλεπτο σπάσιμο βιτρινών στο Κολωνάκι παρουσιάστηκε έτσι σχεδόν σαν κήρυξη πολέμου, την ίδια στιγμή που βομβιστικές επιθέσεις και η (απείρως πιο επικίνδυνη για το κράτος δικαίου) ενεργός συνεργασία των σωμάτων ασφαλείας με ένοπλες ναζιστικές συμμορίες περνούσαν απλώς στα «ψιλά».

Γιατί το 2009 αποτέλεσε ορόσημο και από αυτή την άποψη: η ακροδεξιά, φασιστική και ρατσιστική βία σημείωσε αξιοσημείωτη κλιμάκωση, περνώντας από τις διάχυτες βιαιότητες και τα σποραδικά μαχαιρώματα προηγούμενων εποχών σε οργανωμένες επιθέσεις με στρατιωτικές χειροβομβίδες κι αυτοσχέδιους εκρηκτικούς ή εμπρηστικούς μηχανισμούς κατά του πολύμορφου «εσωτερικού εχθρού».

Για πρώτη μάλιστα φορά, μετά το 1974, η συντεταγμένη κρατική εξουσία και τα καθωσπρέπει ΜΜΕ έδειξαν όχι μόνο να ανέχονται, αλλά και να υποθάλπουν συνειδητά αυτό το κύμα της «μαύρης βίας», στις «ηπιότερες» τουλάχιστον εκδοχές του, ως απάντηση στην κρίση νομιμοποίησης και στην απώλεια ελέγχου του «πεζοδρομίου» κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Δεκέμβρη. Το ανοιχτό πατρονάρισμα των ρατσιστικών «επιτροπών κατοίκων» και των χρυσαυγιτών «συμπαραστατών» τους από την ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, με αποκορύφωμα την εμφάνιση ένοπλων παρακρατικών συμμοριών με λοστούς και μολότοφ (!) στο πλευρό των ΜΑΤ, ήταν απλώς η κορυφή του παγόβουνου αυτού του ευρύτερου μετασχηματισμού.

Σε αντίθεση προς την «αριστερή» κι «αντιεξουσιαστική» βία, που μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου παρουσιάζει μια σχετική ύφεση, η «μαύρη» βία εμφανίζει, αντίθετα, σαφείς τάσεις πύκνωσης -με πέρασμα, μάλιστα, από τις «μαζικές» σε όλο και περισσότερες «αντάρτικες» ενέργειες.

Αγνωστο αν αυτό οφείλεται σε αυτονόμηση κάποιων μηχανισμών μετά την τελευταία πολιτική αλλαγή ή στην αυξανόμενη αίσθηση ασυλίας που προσδίδει στους δράστες το ακαταδίωκτο. Οπως επίσης αγνοούμε κατά πόσον αυτοί οι τελευταίοι έχουν εμπνευστεί από το γνωστό βιβλίο του εκπροσώπου τύπου του κ. Μεϊμαράκη στο ΥΠΕΘΑ. Βιβλίο που αναδείχθηκε σε μπεστ σέλερ της ακροδεξιάς την τελευταία τριετία και το οποίο, υπενθυμίζουμε, ευαγγελίζεται την ανάληψη ένοπλης τρομοκρατικής «αντίστασης» απ' τους «εθνικιστές» σε περίπτωση εκλογικής επιτυχίας της κεντροαριστεράς, ως πρώτο βήμα για την ανατροπή των «εθνομηδενιστών» με στρατιωτικό πραξικόπημα (βλ. «Ιό» 2.11.08).

Ημερολόγιο βίας

Το βέβαιο είναι πάντως ότι ο ίδιος ο κ. Χρυσοχοΐδης, που κατά τις πρώτες μέρες της νέας υπουργίας του επιδιδόταν σε λεονταρισμούς απειλώντας όσους υφισταμένους του «σχετίζονται» με τους χρυσαυγίτες, τώρα πια περιορίζεται απλώς σε «διαπιστώσεις» και (αυτοεκπληρούμενες;) προφητείες:

«Σε λίγο θα έχουμε και ακροδεξιά τρομοκρατικά φαινόμενα από ομάδες που εμφανίζονται σιγά σιγά και δεν τις ξέρουμε ακόμα» («Το Βήμα», 13.12.09).

Ο κατάλογος που ακολουθεί περιλαμβάνει τις γνωστότερες (κι εν πολλοίς τις σημαντικότερες) από τις βίαιες ενέργειες ακροδεξιάς και ρατσιστικής τρομοκρατίας που πραγματοποιήθηκαν (κι έγιναν γνωστές) μέσα στο 2009. Δεν είναι εξαντλητικός, για τον απλό λόγο ότι μεγάλο μέρος των βιαιοπραγιών «χαμηλής έντασης», δύσκολα -ή κατά τύχη- έρχονται στο φως.

Η παράθεση των συμβάντων με ημερολογιακή σειρά αποτυπώνει πάντως αρκετά καθαρά την αυξανόμενη προσφυγή της ακροδεξιάς σε μορφές πολιτικής τρομοκρατίας, με στόχο τον «εσωτερικό εχθρό» και δη το κίνημα της ελευθεριακής νεολαίας (στέκια, καταλήψεις στέγης, ραδιοσταθμοί).

Αξιοσημείωτη είναι επίσης η πύκνωση των επιθέσεων σε επαρχιακές πόλεις όπως τα Χανιά, την οποία τοπικοί παρατηρητές αποδίδουν στον ανταγωνισμό τοπικών ακροδεξιών συμμοριών για τον έλεγχο του «χώρου».

17 Ιανουαρίου: Επίθεση κρανοφόρων μελών του ακροδεξιού Πατριωτικού Ελληνικού Συνδέσμου με παλούκια και πέτρες στην Ιατρική Σχολή Λάρισας, εναντίον διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν για τη δίωξη των συλληφθέντων του Δεκεμβρίου με τον «αντιτρομοκρατικό». Επέμβαση των ΜΑΤ για την προστασία των επιδρομέων. Η Τ.Ο. του ΠΑΣΟΚ καταδικάζει την «προβοκάτσια ακροδεξιών στοιχείων που προσπάθησαν να δυναμιτίσουν την κατάσταση», ενώ ο ΠΕΣ υπερασπίζεται δημόσια την ενέργειά του διακηρύσσοντας πως «η ερυθρά τρομοκρατία δεν θα περάσει».

21 Ιανουαρίου: Ενέδρα ακροδεξιών έξω από την κατάληψη «Αντι-Info Cafe», στην πλατεία Γαρδένιας στου Ζωγράφου, κατά τη διάρκεια ρεμπέτικης βραδιάς. Απόκρουσή τους, με σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι ενός απ' τους οργανωτές της εκδήλωσης.

21 Ιανουαρίου: Φωτιά στον καταυλισμό των Αφγανών στην Πάτρα (καταστροφή περίπου 40 παραπηγμάτων και του σχολείου-ιατρείου). Στο σημείο της πυρκαγιάς βρέθηκαν γκαζάκια, ενώ περίοικοι παρότρυναν τους πυροσβέστες να μην τη σβήσουν.

28 Ιανουαρίου: Ρατσιστική επιδρομή 7 ατόμων σε σπίτι Πακιστανών στη Νίκαια. Ξυλοδαρμός των ενοίκων, αρπαγή χρημάτων και διαβατηρίων.

24 Φεβρουαρίου: Δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα εναντίον του Στεκιού Μεταναστών και των γραφείων του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, στην οδό Τσαμαδού στα Εξάρχεια. Η χειροβομβίδα ρίχτηκε στο παράθυρο του στεκιού στις 10 μ.μ., κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για τους αντιρρησίες συνείδησης, αλλά δεν πέρασε το διπλό τζάμι κι εξερράγη στο δρόμο, προκαλώντας ζημιές σε διπλανά κτίρια. Καταδίωξη του δράστη από περιοίκους αλλά διαφυγή του με Ι.Χ. που τον περίμενε σε γειτονικό δρόμο. «Θάψιμο» του γεγονότος από τα ΜΜΕ με την ενεργό συμμετοχή «αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ.», που προσπαθούν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις με διάφορα σενάρια.

1-5 Μαρτίου: Τρεις διαδοχικές ρατσιστικές επιθέσεις από ομάδα 10-15 φασιστών κατά ανύποπτων Πακιστανών σε δρόμους του Αιγάλεω, με αποτέλεσμα 4 τραυματίες (οι δύο σοβαρά) και τρεις τουλάχιστον ληστείες σε βάρος μεταναστών της περιοχής.

29 Μαρτίου: Ενέδρα τριών μελών της Οργάνωσης Εθνικιστών Ρεθύμνου (ΟΕΡ) στο φοιτητή Γιώργο Μωραΐτη, συνδικαλιστή της αριστερής παράταξης ΕΑΑΚ, και σοβαρός τραυματισμός του. Με καθυστέρηση κάμποσων ημερών η ναζιστική οργάνωση «αποποιείται» την ευθύνη για «το θλιβερό περιστατικό», κάνοντας λόγο για «προβοκάτσια»: «Ανόητοι, ανιστόρητοι, ανθέλληνες, χωρίς αρχές, ιδανικά, ηθική και πιστεύω, ξενοκίνητοι υπηρέτες ύπουλων και ανθελληνικών σχεδίων, μας πετάξατε το "τυρί" αλλά εμείς είδαμε τη φάκα, είμαστε παρόντες εκεί που πρέπει και όταν πρέπει».

2 Απριλίου: Νυχτερινή επιδρομή ακροδεξιών στον χώρο «Προκάτ 35» στο Πανεπιστήμιο Πάτρας. Υλικές φθορές κι «υπογραφή» των επιδρομέων με εθνικιστικά συνθήματα.

23 Απριλίου: Εκπρόσωποι της Πακιστανικής Κοινότητας Αθήνας καταγγέλλουν σε συνέντευξη τύπου πάνω από 30 επιθέσεις εναντίον ομοεθνών τους μεταναστών από δύο μηχανοκίνητες ρατσιστικές συμμορίες μέσα στο τελευταίο 15νθήμερο (Ν. Ιωνία, Καλογρέζα, Γαλάτσι, Περισσός, Ηράκλειο), με τουλάχιστον 19 τραυματίες.

8-9 Μαΐου: Κινητοποίηση της «Χρυσής Αυγής» στην Καλαμάτα, εναντίον επετειακής εκδήλωσης της τοπικής αντιεξουσιαστικής κίνησης «Αλάνια του Νέδοντα» για την πολύνεκρη ιστορική απεργία του 1934. Επίθεση εναντίον ζευγαριού αντιεξουσιαστών σε ουζερί της πόλης, σοβαρός τραυματισμός τους και ξυλοδαρμός σερβιτόρου που επιχείρησε να παρέμβει (8.5).

Επιδρομή των χρυσαυγιτών στο σιδηροδρομικό σταθμό σε αναζήτηση «αναρχικών», επιθέσεις σε εργαζομένους του ΟΣΕ και τραυματισμός 2 μεταναστών, χωρίς την παραμικρή αντίδραση της ΕΛ.ΑΣ. (9.5).

9 Μαΐου: Επίθεση εκατό περίπου κρανοφόρων χρυσαυγιτών με ασπίδες, ρόπαλα και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης (απ' αυτές που διαθέτει η ΕΛ.ΑΣ.), υπό την κάλυψη και προστασία διμοιριών των ΜΑΤ, εναντίον των ασιατών προσφύγων που στεγάζονται στο χώρο του παλιού Εφετείου, στην Ομόνοια. Βίαιη διάλυση αντιφασιστών που είχαν συγκεντρωθεί για να προστατέψουν τους πρόσφυγες. Τουλάχιστον 5 μετανάστες τραυματίες.

10 Μαΐου: Επίθεση χρυσαυγιτών στην Καλαμάτα, με κατσαβίδια και λοστούς εναντίον εκδήλωσης κατά των παράνομων κεραιών κινητής τηλεφωνίας και τραυματισμός 3 ατόμων.

10 Μαΐου: Επίθεση «αγνώστων» στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Περιστερίου, με υλικές ζημιές.

23 Μαΐου: Νυχτερινός εμπρησμός από ομάδα «αγνώστων» ενός υπόγειου μουσουλμανικού χώρου προσευχής στην οδό Αριστομένους, στον Αγιο Παντελεήμονα. Μέσα στο χώρο βρίσκονταν πέντε μετανάστες απ' το Μπαγκλαντές, που μεταφέρθηκαν τραυματισμένοι στο νοσοκομείο.

26 Μαΐου: Εμπρησμός από «αγνώστους» του υπογείου της εκκλησίας του Αγ. Παντελεήμονα, όπου ο (προγραμμένος από τους τοπικούς ρατσιστές) παπάς περιέθαλπε το χειμώνα τους πρόσφυγες της περιοχής (8.45 μ.μ.).

Ξυλοδαρμοί δημοσιογράφων κι ενός μέλους του ΚΚΕ που διαμαρτυρήθηκε επειδή ακροδεξιοί με μαχαίρια απειλούσαν περαστικούς μετανάστες.

2 Ιουνίου: Τρομοκρατική επιδρομή της «Χρυσής Αυγής» στην Ενωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου, με σκοπό τη ματαίωση της παρουσίασης του ελληνο-μακεδονικού λεξικού από το «Ουράνιο Τόξο» με συμμετοχή ελλήνων και ξένων πανεπιστημιακών.

3 Ιουνίου: Πυρπόληση από «αγνώστους» του κεντρικού προεκλογικού περιπτέρου του αριστερού σχηματισμού ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μπροστά από την Εθνική Βιβλιοθήκη (0.30 π.μ.).

6 Ιουνίου: Ομαδικός δημόσιος ξυλοδαρμός σύρου μετανάστη στο Ρέθυμνο από 20-25 μέλη της ΟΕΡ. Μια βδομάδα μετά, η οργάνωση αποποιείται κάθε ευθύνη για «τα γεγονότα της 6ης Ιουνίου», κατηγορώντας τα τοπικά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ -που ανέδειξαν το ζήτημα- ότι «ακολουθούν την τακτική των αφεντικών τους, των Εβραίων, με την αιώνια κλάψα και κακία».

9 Ιουνίου: Επίθεση ροπαλοφόρων ακροδεξιών σε πολίτη που πήγε το παιδί του στην παιδική χαρά του Αγ. Παντελεήμονα, την οποία η τοπική «Επιτροπή Κατοίκων» έχει κλείσει διά της βίας. Προσαγωγή του πολίτη από τα ΜΑΤ για... «προκλητική συμπεριφορά», και πολιορκία του τμήματος από «αγανακτισμένους πολίτες».

5 Ιουλίου: Νυχτερινή βομβιστική επίθεση (πυροσωλήνας με μπαρούτι) κατά του αριστερού στεκιού «Σφεντόνα» της φοιτητικής παράταξης «Αγωνιστικές Κινήσεις», στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Υλικές ζημιές στην είσοδο του κτιρίου και σε σταθμευμένο Ι.Χ.

7 Ιουλίου: Χρυσαυγίτες επιτίθενται μέσα από τις γραμμές των ΜΑΤ, εκσφενδονίζοντας μολότοφ, εναντίον αντιρατσιστικής διαδήλωσης 2.500 ατόμων. Το γεγονός καταγράφεται φωτογραφικά, χωρίς την παραμικρή αντίδραση της «φυσικής και πολιτικής» ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ.

9 Ιουλίου: Επίθεση 15-20 ακροδεξιών με μολότοφ, φωτοβολίδες και καπνογόνα στην κατάληψη στέγης Βίλα Αμαλίας (11.30 μ.μ.), μετά το τέλος θεατρικής παράστασης. Ορμητήριο των επιτιθέμενων ήταν η πλατεία Αγίου Παντελεήμονα, όπου μισή ώρα νωρίτερα οι συγκεντρωμένοι ρατσιστές είχαν συνομιλία με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Χρήστο Μαρκογιαννάκη.

Απόκρουση των επιδρομών από τους καταληψίες, με τους πρώτους να εγκαταλείπουν τσάντα με 3 μολότοφ.

21 Ιουλίου: Επίθεση «αγνώστων» με 3 μολότοφ σε εγκαταλειμμένο βαγόνι του ΟΣΕ, στην Πανεπιστημιούπολη του ΑΠΘ, που στεγάζει το αντιεξουσιαστικό Radio Revolt. Μικρής έκτασης υλικές καταστροφές, που δεν παρεμποδίζουν τη λειτουργία του.

25 Ιουλίου: Εκρηξη εμπρηστικού μηχανισμού (γκαζάκια) στην Κατάληψη ΥΦΑΝΕΤ, στη Θεσσαλονίκη (5 π.μ.). Σβήσιμο της φωτιάς από τους κατοίκους, με τη βοήθεια γειτόνων.

1 Αυγούστου: Επιδρομή 2 κρανοφόρων που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα στην κατάληψη του κτήματος Πραπόπουλου, στο Χαλάνδρι. Απόπειρα διάρρηξης και σοβαρός τραυματισμός με λοστούς στο κεφάλι ενός άστεγου μετανάστη που βρισκόταν συμπτωματικά εκεί. Οι δράστες φεύγουν εγκαταλείποντας ένα στουπί με βενζίνη.

4 Αυγούστου: Νέα νυχτερινή επίθεση «αγνώστων» στην συμπρωτεύουσα στο βαγόνι του Radio Revolt, στο χώρο του ΑΠΘ, και πυρπόλησή του.

26 Αυγούστου: Επίθεση «αγνώστων» με κροτίδες στο υπόγειο τζαμί της οδού Αριστομένους, στον Αγιο Παντελεήμονα, ενώ πολλοί μουσουλμάνοι μετανάστες βρίσκονταν μέσα για το ραμαζάνι (8.30 μ.μ.).

13 Σεπτεμβρίου: Επιδρομή καμιας εικοσαριάς κρανοφόρων ακροδεξιών με παλούκια στην κατάληψη Rosa Nera, στα Χανιά, τη στιγμή που σε άλλο σημείο της πόλης πραγματοποιείται το ετήσιο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ.

«Στην είσοδο χτύπησαν μια μητέρα, το μαθητή γιο της, ένα φίλο του και ένα μετανάστη. Φεύγοντας χτύπησαν έναν ηλικιωμένο και το γιο του, που φιλοξενούνται στην κατάληψη κι εκείνη την ώρα επέστρεφαν σ' αυτήν» (από την ανακοίνωση της Rosa Nera).

1 Οκτωβρίου: Πυρπόληση του κεντρικού προεκλογικού περιπτέρου του αριστερού σχηματισμού ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μπροστά από την Εθνική Βιβλιοθήκη (1.40 π.μ.). Οι δράστες άφησαν ως «επισκεπτήριο» φέιγ βολάν της «Χρυσής Αυγής». Περίπτερα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουν επίσης καταστραφεί στα Χανιά (17.9), τη Ν. Ιωνία και το Παγκράτι.

1 Οκτωβρίου: Επίθεση χρυσαυγιτών κατά της τραγουδίστριας Σοφίας Παπάζογλου με καυστικό σπρέι στο πρόσωπο έξω από το μετρό της Κατεχάκη, όταν αρνήθηκε να πάρει το προεκλογικό υλικό που μοίραζαν. Μεταφορά της κοπέλας στο νοσοκομείο με εγκαύματα. Η ναζιστική οργάνωση «διαψεύδει» το συμβάν.

29 Οκτωβρίου: Επίθεση «αγνώστων» στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο του Παλιού Κυλικείου, στη Ρόδο (ξημερώματα). Υλικές φθορές.

30 Οκτωβρίου: Επίθεση χρυσαυγιτών στον ηθοποιό Πάνο Μουζουράκη με δακρυγόνο σπρέι έξω απ' το κλαμπ όπου εργάζεται, ως «τιμωρία» για κάποιο «αντεθνικό» βίντεό του. Η «Χρυσή Αυγή» αρνείται την πατρότητα της επίθεσης, με το επιχείρημα «δεν είμαστε οργάνωση, άρα δεν έχουμε μέλη»!

2 Νοεμβρίου: Επίθεση με μολότοφ (4.30 π.μ.) στην κατάληψη στέγης της Λέλας Καραγιάννη 37, λίγες ώρες πριν από την αντιρατσιστική συναυλία στον Αγ. Παντελεήμονα.

3 Νοεμβρίου: Επίθεση τα ξημερώματα με μολότοφ στην κατάληψη στέγης Βίλα Αμαλίας. Οπως επισημαίνουν οι καταληψίες, «το δελτίο που δίνει η διεύθυνση ασφαλείας και αναπαράγουν οι δημοσιογράφοι κάνει λόγο για πέντε δράστες. Κάτι θα ξέρουν...».

8 Νοεμβρίου: Επίθεση 15 ατόμων στο Μεσολόγγι με λοστούς και καδρόνια εναντίον 4 μεταναστών, σοβαρός τραυματισμός και μεταφορά τους στο νοσοκομείο για περίθαλψη.

15 Νοεμβρίου: Απρόκλητη νυχτερινή επίθεση και ξυλοδαρμός δύο πολιτών σε δρόμο των Χανίων από ομάδα 10 ακροδεξιών, που τους αποκαλούν «αναρχικούς» και «κουμμούνια».

22 Νοεμβρίου: Δημόσιος ξυλοδαρμός δύο παιδιών αραβικής καταγωγής σε κεντρική πλατεία του Αργους από ομάδα νεαρών Ελλήνων, που τα καλούσε «να φύγουν από την Ελλάδα».

23 Νοεμβρίου: Βραδινή ρατσιστική επιδρομή 40 κουκουλοφόρων ακροδεξιών με σιδερολοστούς, μολότοφ και μαχαίρια εναντίον καταστημάτων Αράβων στο Ν. Κόσμο. Υλικές καταστροφές, αρπαγή των ταμείων και σοβαρός τραυματισμός τριών μεταναστών.

24 Νοεμβρίου: Εκρηξη ισχυρής βόμβας στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Buena Ventura της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης Θεσσαλονίκης (3.55 π.μ.).

Το ρεπορτάζ της «Ε» καταγράφει «θραύσματα σφηνωμένα σε τοίχους και αυτοκίνητα, σπασμένα τζάμια πολυκατοικιών σε ακτίνα 15 μέτρων και μια γειτονιά τρομοκρατημένη». Ο εκρηκτικός μηχανισμός ήταν παρόμοιος με αυτόν που χρησιμοποιήθηκε τον Ιούλιο κατά της «Σφεντόνας».

8 Δεκεμβρίου: Επίθεση ομάδας ακροδεξιών σε μετανάστες σε κεντρική πλατεία των Χανίων, με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό ενός Παλαιστίνιου κι ενός Μαροκινού.

11 Δεκεμβρίου: Επίθεση χρυσαυγιτών με σιδηρογροθιές σε δύο νέους στο Σύνταγμα και τραυματισμός τους επειδή είχαν «αναρχίζουσα» εμφάνιση. Σύμφωνα με το επίσημο site της, η ναζιστική οργάνωση πραγματοποιούσε εκείνη την ώρα «πολιτική δράση» στην περιοχή του Συντάγματος.

15 Δεκεμβρίου: Μεσονύκτια επίθεση με 2 μολότοφ από ισάριθμους επιβάτες μοτοσικλέτας σε σπίτι στο Γαλατά Χανίων, όπου μένει ο πατέρας ενός από τα δύο θύματα της φασιστικής επίθεσης της 15ης Νοεμβρίου. Γι' αυτή την τελευταία, σύμφωνα με τον τοπικό τύπο, συνελήφθη 20χρονος, ο οποίος... αφέθηκε ελεύθερος λόγω παρέλευσης του αυτόφωρου. Από την επίθεση στο σπίτι προκλήθηκαν υλικές ζημιές και κινδύνευσαν 5 άτομα, ανάμεσά τους ένα μικρό παιδί, που βρισκόταν μέσα.

16 Δεκεμβρίου: Εμπρηστική επίθεση στο Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών στα Χανιά (7 π.μ.), μια μέρα πριν από το προγραμματισμένο συλλαλητήριο για τις πρόσφατες φασιστικές επιθέσεις στην πόλη (περίπου 15-20 μέσα σ' ένα δεκαήμερο, σύμφωνα με τους εκπροσώπους του Στεκιού). Οι δράστες προκάλεσαν υλικές ζημιές κι «υπέγραψαν» στον τοίχο με σβάστικες.

18 Δεκεμβρίου: Επιδρομή κρανοφόρων ακροδεξιών στο Στέκι της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών, στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης. Υλικές ζημιές και δύο τραυματίες.

18 Δκεμβρίου: Εκρηξη εμπρηστικού μηχανισμού (γκαζάκια) στην κατάληψη του Βοτανικού Κήπου, στην Πετρούπολη. Οι δράστες άφησαν πίσω τους προκήρυξη, διακηρύσσοντας ότι «τρίβουν τα αρχίδια τους στα καλοακονισμένα σπαθιά τους» (!) και περιγράφοντας το χτύπημα σαν απάντηση προς τις «επιθέσεις των αναρχοάπλυτων στα όργανα της τάξης και τα αστυνομικά τμήματα», την πυρπόληση «ελληνικών συμβόλων» και «ανθελληνικές κινήσεις» γενικώς. Η προκήρυξη κλείνει με προειδοποιήσεις με το σύνθημα «Σάλτο στο Ρεσάλτο».

23 Δεκεμβρίου: Εμπρηστική επίθεση «αγνώστων» στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «Αγρός», στο Ιλιον (11.45 μ.μ.). Ως εμπρηστικό υλικό χρησιμοποιήθηκε μπιτόνι με εύλεκτο υγρό, με αποτέλεσμα υλικές ζημιές.

27 Δεκεμβρίου: Ρατσιστική επίθεση «ομάδας κρούσης» με ρόπαλα του μπέιζμπολ και σιδηρογροθιές εναντίον παρέας μεταναστών σε μπαρ των Χανίων, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό τριών νεαρών και μιας κοπέλας.

Η εγκυρότητα του Indymedia

Μια από τις πιο χρήσιμες πηγές για την κατάρτιση του χρονολογίου της «μαύρης βίας», μαζί με το ηλεκτρονικό αρχείο της «Ε», υπήρξε ο δικτυακός τόπος εναλλακτικής πληροφόρησης Athens Indymedia.

Αγρίως συκοφαντημένο από τους διώκτες του, που έχουν φτάσει μέχρι τη δικαστική δίωξη των πρυτανικών αρχών του ΕΜΠ για την παροχή πανεπιστημιακού ασύλου στο σέρβερ του, το Indymedia αποτελεί όχι μόνο έναν «χώρο πολιτικής και κοινωνικής έκφρασης» (με απόψεις που μπορεί να ενοχλούν πολλούς) αλλά και μια από τις πιο αξιόπιστες πηγές ενημέρωσης που λειτουργούν στον ελληνόφωνο κόσμο για μια σειρά ζητήματα.

Οσον αφορά ιδίως τα τεκταινόμενα σε συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις του ευρύτερου αριστερού κι αντιεξουσιαστικού χώρου, για τα οποία το αστυνομικό δελτίο καναλιών και (πολλών) εφημερίδων έχει την τάση να ταυτίζεται με την εκάστοτε επίσημη εκδοχή της ΕΛ.ΑΣ., οι αναρτήσεις του Indymedia όχι μόνο συνιστούν έναν πολύτιμο πόλο εναλλακτικής ειδησεογραφίας αλλά κατά κανόνα αποδεικνύονται απείρως πιο ακριβείς από τα «έγκυρα» ΜΜΕ. Παρ' όλο που η ανωνυμογραφία των ερασιτεχνών «ρεπόρτερ» εμπεριέχει συχνά κάποιο ποσοστό ανακριβειών, υπερβολών ή παρεξηγήσεων, η τελική εικόνα που προκύπτει απ' την ανταλλαγή και διασταύρωση των μηνυμάτων είναι συνήθως πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα απ' ό,τι οι «πληροφορίες» που διασπείρουν μέσω των καναλιών τα παπαγαλάκια της ΓΑΔΑ.

Γνωστότερο παράδειγμα, η έγκαιρη και ακριβής πληροφόρηση που παρείχε το Indymedia για τις συνθήκες της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, όταν τα λαγωνικά της κατεστημένης δημοσιογραφίας παραπληροφορούσαν περί «αυτοάμυνας» των αστυνομικών απέναντι σε μαζική επίθεση με πέτρες και μολότοφ. Το ίδιο ισχύει και για την ακροδεξιά ή διάχυτη ρατσιστική βία, που οι αστυνομικές πηγές αποσιωπούν.

Μικρό αλλά αποκαλυπτικό παράδειγμα: Το βράδυ της 23ης Νοεμβρίου, 40 περίπου κουκουλοφόροι και ροπαλοφόροι ακροδεξιοί επέδραμαν σε μαγαζιά αράβων μεταναστών στο Νέο Κόσμο, προκαλώντας καταστροφές, ληστεύοντας τα ταμεία και στέλνοντας τρεις ανθρώπους στο νοσοκομείο. Η ΕΛ.ΑΣ. συνέλαβε 2 νεαρούς Ελληνες που τα θύματα υπέδειξαν ως μέλη της επιτιθέμενης ομάδας, αλλά και τους 6 μετανάστες που τους είχαν εγκλωβίσει σε γειτονική οικοδομή. Σοκαρισμένοι, οι κάτοικοι πραγματοποίησαν πορεία μέχρι την Ασφάλεια, ζητώντας την άρση της «παρεξήγησης» και την απόλυση των δικών τους. Η ΕΛ.ΑΣ., απεναντίας, έσπευσε ν' αποδώσει την επίθεση σε «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» μεταξύ «αλλοδαπών που έχουν διαφορές μεταξύ τους».

Τα μόνα μέσα ενημέρωσης που μετέδωσαν εκείνο το βράδυ αναλυτικά τη σωστή είδηση ήταν ο ραδιοσταθμός «105,5 Στο Κόκκινο» του ΣΥΡΙΖΑ και το Athens Indymedia. Ολα τα ειδησεογραφικά πόρταλ, με εξαίρεση την ηλεκτρονική έκδοση της «Ε», αναπαρήγαγαν αντίθετα πιστά την αστυνομική εκδοχή: «Επεισόδια και συμπλοκές μεταξύ αλλοδαπών στο Ν. Κόσμο», (in.gr, kathimerini.gr, tanea.gr, tovima.gr), «Επεισόδιο στο Νέο Κόσμο μεταξύ Αράβων με δυο τραυματίες» (troktiko), «σύμφωνα με πληροφορίες τα άτομα που τραυμάτισαν τους αλλοδαπούς είναι επίσης αλλοδαποί και η συμπλοκή σημειώθηκε για διαφορές που σχετίζονται με το εμπόριο στην περιοχή» (ethnos.gr).

Αν για ένα τέτοιο συμβάν, στο κέντρο σχεδόν της Αθήνας και με τόσους αυτόπτες μάρτυρες, η συμβολή του Indymedia στην ενημέρωση του κοινού είναι σημαντική, αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για τα «ελάσσονα» εκείνα περιστατικά καθημερινής βίας, όπως το παρακάτω (4.7.09), που μόνο η ευασθητοποίηση κάποιου τυχαίου παρατηρητή μπορεί να καταγράψει:

«Ρατσιστική - δολοφονική επίθεση δέχτηκαν αργά χθες το βράδυ κοντά στον Ευαγγελισμό 2 μετανάστες από μια ομάδα 6-7 ξυρισμένων φασιστών. Οι φασίστες έφυγαν καθώς βγήκε κόσμος στα μπαλκόνια και κοίταζε αλλά κανένας δεν μίλησε, απλώς κοιτάγανε όπως κι εγώ. Δεν έκανα απολύτως τίποτα για να αποτρέψω την επίθεση ή να την σταματήσω, επειδή ήταν 6-7 γυμναστηριακοί τύποι και εγώ ένας, με την κοπέλα μου μάλιστα. Αυτές οι επιθέσεις δεν μπορούν να μείνουν έτσι. Πιστεύω ότι κάποτε πρέπει να γίνει μια συζήτηση πάνω στο θέμα αυτό και πώς πρέπει να αντιδράσουμε, για να μη βρεθεί κανένας σύντροφος στη δύσκολη αυτή θέση απλώς να παρατηρεί».

Διαβάστε

«Piazza Εξάρχεια. Τυφλή απόπειρα - κουφοί αναλυτές»

(«Κ.Ε.» 8.3.2009).

Ρεπορτάζ για την επίθεση με χειροβομβίδα κατά του «Στεκιού Μεταναστών» (24.2.09) και την εντυπωσιακή, για τα τρομολαγνικά δεδομένα των ημερών, αποσιώπησή της από έντυπα κι ηλεκτρονικά ΜΜΕ.

Νίκος Χιδίρογλου

«Οχι στην Παλιά Πόλη» (Θεσ/νίκη 2007, εκδ. Ερωδιός).

Μυθιστόρημα πολιτικής φαντασίας (;) που αναδείχθηκε σε μπεστ σέλερ της εγχώριας ακροδεξιάς, με θέμα την ένοπλη πάλη των «μαύρων» πατριωτών κατά των «αντεθνικών στοιχείων» μετά την εκλογική νίκη της κεντροδεξιάς. Δημοσιογράφος της ακροδεξιάς «Ελεύθερης Ωρας», ο συγγραφέας υπήρξε κατά την εποχή της συγγραφής και κυκλοφορίας του βιβλίου εκπρόσωπος Τύπου του ΥΠΕΘΑ Μεϊμαράκη.

Δείτε

«Νέα στοιχεία για τη σχέση Αστυνομίας - Χρυσής Αυγής» (tvxs 12.5.2009).

Αποκαλυπτικά πλάνα από τις επιθέσεις πάνοπλων χρυσαυγιτών εναντίον των μεταναστών του Παλιού Εφετείου υπό την κάλυψη διμοιριών των ΜΑΤ. Ντοκουμέντο προσβάσιμο επίσης με διάφορες μορφές στο YouTube.

Συνδεθείτε

Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη (http://www.yptp.gr/).

Μάταια θα ψάξετε στην επίσημη ιστοσελίδα του τέως υπουργείου Δημόσιας Τάξης για ειδήσεις όπως αυτές του σημερινού μας αφιερώματος. Σιωπή αποκαλυπτική για την πραγματική φύση του «διμέτωπου» αγώνα του «αντιφασίστα» κ. Χρυσοχοΐδη...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ιός Κυριακής
Στο διαδίκτυο