Έντυπη Έκδοση

Μια φορά κι έναν καιρό...

«Ο εδικός μας πόλεμος ήταν ο πλέον δίκαιος, ήτον έθνος με άλλον έθνος (...) Ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησεν ποτέ να θεωρήσει τον ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλ' ως σκλάβους»

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

..........................................

Διαπιστώνει ο Φίνλεϋ στο έργο του «Ιστορία της Τουρκοκρατίας και της Ενετοκρατίας στην Ελλάδα», για την περίοδο 1453-1676: «Οι αγρότες γίνονται οι αληθινοί εκπρόσωποι του ελληνικού έθνους επί τρεις ολόκληρους αιώνες». Και παρακάτω: «Η πρωταρχική αιτία της καρτερικής απαντοχής των ελλήνων βρισκόταν στην εθνική τους συνείδηση».

..........................................

Σωτήριον έτος 1611 μ.Χ. Μεγάλη σύσκεψη λαϊκών και κληρικών στην Αλβανία. Λαμβάνουν μέρος Ελληνες, Αλβανοί, Σέρβοι, Κροάτες, Βούλγαροι και Βόσνιοι. Αποφασίζεται γενική εξέγερση κατά των Τούρκων. Ο Διονύσιος, επίσκοπος Τρίκκης, καθαιρεθείς ήδη από το Πατριαρχείο το 1601 και «Σκυλόσοφος» αποκαλούμενος απ' τους κοτζαμπασήδες, ξεσηκώνει τα Γιάννενα. Οι αγρότες του οπλισμένοι με δικέλλες και κασμάδες διαλύονται με την πρώτη αντεπίθεση των Τούρκων και ο ίδιος πιάνεται απ' τους Οθωμανούς που τον γδέρνουν ζωντανό...

Μέρες σαν αυτές, τις πρώτες της Ανοιξης, πριν από 240 χρόνια, εκεί γύρω στα 1770, περίπου 5.000 Μανιάτες που, κατά τους νεωτερικούς, δεν ήξεραν και τόσον ότι ήταν Ελληνες, έπαιρναν παραμάζωμα τους Τούρκους πέριξ του Μυστρά και της Μονεμβασιάς -άρχιζαν τα Ορλωφικά...

Αλλα 300 περίπου χρόνια πριν απ' τα Ορλωφικά και περί τα 500 χρόνια πριν απ' τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ένας βασιλιάς μαρμάρωνε στην Πόλη. Ηταν ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Δραγάτσης. Ο τελευταίος αυτοκράτορας των Ρωμαίων στην Ανατολή· θα έπεφτε μαχόμενος, δηλώνοντας στον Πορθητή, «το την Πόλιν σοι δούναι ουκ εμόν εστί»...

Λίγο πριν να πέσει και να μαρμαρώσει ο Δραγάτσης, λάβαινε επιστολές από τον Αργυρόπουλο, στις οποίες τον εξόρκιζε να «λάβει τον τίτλο του βασιλέως των Ελλήνων». Και τον διαβεβαίωνε: «Και μόνον αυτός ο τίτλος θα ήταν αρκετός για να εξασφαλίσει τη σωτηρία των ελεύθερων Ελλήνων και την απελευθέρωση των υπόδουλων αδελφών τους».

Ακόμα πιο αλλοπαρμένος κι αλαφροΐσκιωτος από τον Αργυρόπουλο, σε έναν «τόνο σχεδόν προφητικό» (κατά τον Charles Diehl), ο ιστορικός Χαλκοκονδύλης έγραφε: «Η φήμη της ελληνικής γλώσσας είναι μεγάλη και θα μεγαλώσει ασφαλώς στο μέλλον, όταν κάποια μέρα ένας έλληνας βασιλιάς και οι διάδοχοί του θα αποκαταστήσουν ένα βασίλειο που οι γιοι των Ελλήνων, ενωμένοι, θα διοικούν μόνοι τους τις υποθέσεις τους και θα αποτελούν ένα έθνος».

Το ίδιο παράξενος και ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων, όταν λίγα χρόνια πριν από την πτώση της Πόλης ο Μανουήλ Β' Παλαιολόγος επισκεπτόταν τον Μωριά, έλεγε στον αυτοκράτορα: «Εμείς των οποίων είστε αρχηγός και βασιλεύς, είμαστε απ' το γένος των Ελλήνων, όπως μαρτυρούν η γλώσσα και τα πάτρια έθιμα της πατρίδας μας».

Περίεργα πράγματα. Τριακόσια περίπου χρόνια πριν τον Διαφωτισμό (όταν κατά τους νεωτερικούς οι Ελληνες τη υποβολή των Δυτικών «επινόησαν τους προγόνους τους»), «έγινε μια παράξενη αλλαγή, ένα ξαφνικό ξύπνημα της ελληνικής εθνικότητας».

*****

Ισως το φαινόμενο να ιχνηλατείται ήδη από το 1204, όταν με την Αλωση της Πόλης απ' τους Φράγκους κλονίσθηκε το «ρωμαϊκό αυτονόητο» και το απαρασάλευτο της θεϊκής τάξης πραγμάτων στην ελληνόφωνη και χριστιανική ανατολή. Καθότι,

και στα έργα των συγγραφέων της εποχής «βλέπουμε να επανεμφανίζονται τα ονόματα και τα έργα που οι "ένδοξοι πρόγονοι" κατόρθωναν για το "κοινό" και την "πατρίδα"», ενώ στην πολιτική ρητορική η λέξη «έλληνας να αποκτά νέα και μοναδική αξία».

Πράγματι, μετά το 1204 το Βυζάντιο επί μακρόν ψυχορραγούσε, αλλά ταυτοχρόνως «ο ελληνισμός συγκέντρωνε για να εκπέμψει μια τελευταία λάμψη, όλες τις πνευματικές δυνάμεις του, σαν να ήθελε επικαλούμενος τις δόξες του παρελθόντος, να συμβολίσει και να αναγγείλει το μέλλον».

«Κι όντως», σημειώνει ο βυζαντινολόγος Charles Diehl, «αν η βυζαντινή αυτοκρατορία είχε διαρκέσει περισσότερο, πιθανόν να είχε βρει την πραγματική εθνικότητά της μέσα σε αυτές τις ιδέες».

Ομως η Ιστορία δεν έχει «αν», ο θρόνος των Καισάρων είχε σαπίσει - ο ίδιος ο Μανουήλ Β' Παλαιολόγος, για παράδειγμα, συνέδραμε με στράτευμα τους Οθωμανούς, για να καταλάβουν την τελευταία βυζαντινή κτήση στη Μικρασία, τη Φιλαδέλφεια..!

Ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Δραγάτσης Παλαιολόγος το είδε αλλοιώς, δήλωσε μολών λαβέ, έπεσε και μαρμάρωσε.

Με τον μαρμαρωμένο βασιλιά, μύθο στα παραμύθια της γιαγιάς, αναθρέφονταν τα ρωμιόπουλα - όσα δεν τα 'παιρναν γενίτσαρους, και γίνονταν έμποροι στην Τεργέστη, μισθοφόροι στον Ναπολέοντα ή τους Αγγλους, παπάδες στα χωριά ή την Πόλη, υπουργοί στη Μόσχα ή Βεζύρηδες στην Υψηλή Πύλη, ραγιάδες ή πειρατές, επαναστάτες σαν τον Ρήγα ή αρνησίθρησκοι, νεομάρτυρες ή προσκυνημένοι...

...................................

Σαράντα χρόνια μετά τα Ορλωφικά, 400 περίπου απ' την Αλωση της Πόλης και 190 πριν από σήμερα ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης εξηγούσε στον Αμιλτων που ζητούσε συμβιβασμό με τους Τούρκους:

«Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος! Εμείς καπιτάν Αμιλτων ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τους Τούρκους. Αλλους έκοψαν, άλλους σκλάβωσαν με το σπαθί κι άλλοι, καθώς εμείς, εζούσαμε ελεύθεροι από γενεά σε γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτεινόν πόλεμο με τους Τούρκους και δυο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα»

»Με είπε: "Ποια είναι η βασιλική φρουρά του, ποια είναι τα φρούρια;".

»Η φρουρά του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη, το Σούλι και τα βουνά.

Ετσι δεν ωμίλησε πλέον...»

Μετά ήρθαν οι Βαυαροί και ο Κολοκοτρώνης, περίπου 200 χρόνια μετά το γδάρσιμο του Σκυλόσοφου, (ξανα)μπήκε στη φυλακή...

Κι έβλεπε, λέει, ονείρατα τον Ρήγα Φεραίο, τον Παπαφλέσσα, τον Αθανάσιο Διάκο, τον Κοσμά τον Αιτωλό σε ένα νεκρόδειπνο λαμπρό με τον Αριστείδη τον Δίκαιο, τον Λεωνίδα, τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά κι όλα τα άλλα παραμύθια της γιαγιάς...

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

18 σχόλια

1 Ο/Η fskostas έγραψε: (πριν 9 έτη)
Καλή η ιστορία των βυζαντινών και οθωμανικών χρόνων . Έχει απ όλα Σεξ , βία , προδοσία και μια μανούλα πουγινε για το παιδί θυσία... Κάτι σαν τηλεοπτική σειρά του Νίκου Φώσκουλου. Πιο επίκαιρη είναι όμως η ιστορία των πρόσφατων χρόνων όπου ο Γιωργάκης ο Π, το Π πάρτετο όπως θέλετε, είτε ως Παπανδρέου είτε ως Πορθητής, επιτίθεται βίαια, συνεπικουρούμενος από την ιερά συμμαχία της ντόπιας και ξένης αντίδρασης, στα λαϊκά δικαιώματα και απειλεί να μαρμαρώσει τη ζωή μας. Θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια ή θα κάνουμε πράξη τα λόγια του Κολοκοτρώνη. «Ο εδικός μας πόλεμος ήταν ο πλέον δίκαιος, ήτον έθνος με άλλον έθνος (...) Ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησεν ποτέ να θεωρήσει τον ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλ' ως σκλάβους>> Όπου άλλο έθνος βάλτε μονοπώλια και όπου Σουλτάνος ΠΑΣΟΚ ,ΝΔ, ΛΑΟΣ και ότι άλλο αντιδραστικό υποκείμενο, ντόπιο – ευρωπαϊκό – αμερικάνικο , έρθει στο μυαλό σας.
2 Ο/Η ΚΟΙΝΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ έγραψε: (πριν 9 έτη)
ΚΟΙΝΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΑΙΩΝΙΟΝ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΝ

συντιθεται εκ νεου
εξ ων αποσυνθεμενων
ενδυοντας μανδυα ελληνογενος
στα τεκνα αυτης

τον τυραννο οσο ποτε μισει
του μισθοφορου την προβια αφαιρει
με λογο ηρωων χρονου ανεπαφο
στολιζεται με στολιδια οχι

αλλα με δορυ και ξιφος
ολα τα οπλα του φανταζουν
ασημαντα μπρος στο
πνευμα τ'αθανατο που κουβαλαει

σιμωστε σιμωστε
ξερω τον Δαρειο και τον Ξερξη
θε να συναντησετε
και εμεις τον Θεμιστοκλη
3 Ο/Η ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ έγραψε: (πριν 9 έτη)
ΕΥΓΕ ????
4 Ο/Η Νίκος έγραψε: (πριν 9 έτη)
Και διηγωντας τα να κλαις.

Καλημερα και καλο Σαββατοκυριακο αγαπητε Σταθη. Η σημερινη ΑΛΗΤ μας αποτελει μερος της διεθνοφασιστικης αλητ που διαχειριζεται χωρους οπως η Ελλαδα. Ο νεοραγιαδισμος ως θρησκεια με κυριο δογμα την τριαδα διεθνισμος-προοδευτισμος και αντιπατριωτισμος, αποτελει χειροτερο εχθρο απο τον Ναζισμο. Να εισαι καλα.
5 Ο/Η Ελλην έγραψε: (πριν 9 έτη)
Η φρουρα ειναι εδω, μονο που εχει μεινει χωρις βασιλεα (και δεν εννοω τον αφελη, ασχετο Γκλικσμπουργκ). Καποτε πρεπει να τελειωνομε με το συστημα που εχουν επιβαλει οι κλεπται αυτου του τοπου, ωστε οι Κλεφται να δωσουν στην χωρα βασιλεα. Και τοτε το ΔΝΤ θα πηγαινει στην Ελλαδα και οχι η Ελλαδα στο ΔΝΤ.
6 Ο/Η Mικροαστός έγραψε: (πριν 9 έτη)
Ας παραδειγματιστούμε λοιπόν απο τους προγόνους και αντί για φοροκαταιγίδα ντου και γιούργια στα πλούσια τραπέζια
7 Ο/Η Ηλειος Ολυμπιος έγραψε: (πριν 9 έτη)
Αυτα να διαβαζουν οι συντροφοι σου εκει στον συνασπισμο Σταθη μας, μπας και ξεκολησουν απο τις διεθνιστικες ιλιθιοτητες που ασπαζονται.

Μπας και ανοιξουν τα ματια τους και δουν οτι η υπερασπιση της διαφορετικοτητας μας, δεν ειναι ντροπη , ουτε κατι το μεμπτο, αλλα καθηκον.

Μπας και σταματησουν να βγαζουν εξανθηματα στο ακουσμα των λεξεων Πατριδα, Ελλαδα, Εθνος ,Ελληνισμος , και πάει λεγοντας.

Εαν καταφερουν εκει στον συνασπισμο να απαλλαγουν απο αυτα τα διεθνιστικα συμπλεγματα που εχουν,και επιτελους καταλαβουν οτι ο πτριωτισμος ειναι αγαθο και οχι μιασμα, ισως η πατριδα μας να αποκτησει εναν τριτο πολιτικο φορεα με αξιολογη δυναμη , που να μπορει να φερει σοβαρη αντισταση στην λαιλαπα που ερχεται.
8 Ο/Η ΕΥΤΕΡΠΗ έγραψε: (πριν 9 έτη)
Ας τον αφήσουμε να ανθίσει τον πατριωτισμό μας χωρίς ντροπή λοιπόν.Αφού όλοι για ένα πράγμα σκεφτόμαστε.Μια είναι η αγωνία που μας ενώνει.Ο γεωγραφικός χώρος που ζούμε,που λέγεται Ελλάδα και δεν σημαίνει τίποτ' άλλο από τη χώρα που έχει έδρα το Φως.Που περνάει άσχημα και λοιδωρείται, και βυσσοδομούν επάνω της Έλληνες και ξένοι.<Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να κυβερνούν οι ανοητότεροι τους συνετότερους>, κατά τον Ισοκράτη.Και συνεχίζει : <Όσο αποφασιστικότερα περιφρονήσεις την ανοησία των άλλων, τόσο περισσότερο θα εξασκήσεις τη δική σου σκέψη.>
Την εξασκούμε τη σκέψη μας όλοι εμείς σ΄αυτή τη σελίδα και σε πολλές άλλες.Να ενωθούμε χρεάζεται.Να συσπειρωθούμε γιατί ο σκοπός είναι ιερός.Κι αν οι μάχες σήμερα δίνονται με άλλους τρόπους,πιο γρήγορους, πιο πολύπλοκους, πιο δόλιους εμείς ας μην απελπιζόμαστε.Αν πάψουμε να λέμε <δεν βαριέσαι, ήδη θα είναι μια νέα αρχή.> Μας έχουν στριμώξει άγρια και χαίρονται να πιστεύουν πως είμαστε ακίνητοι, παγωμένοι σαν το μαρμαρωμένο Βασιλιά που ανήκει πιά γι΄αυτούς στα παραμύθια.Αφήστε τους να το πιστεύουν!Έχουν βγει οι Έλληνες από πολύ πιό σκοτεινές φυλακές και οι εχθροί τους στο διάβα των αιώνων τους θαύμαζαν.
Και επειδή οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες ,αν είναι το μόνο που μας απέμεινε ας το κάνουμε με την αντίστασή μας.Ας φτύσουμε κατάμουτρα αυτή την προδοτική εξουσία που μας σέρνει βάναυσα στο χαμό.
Γιατί μπορεί να μην έχουμε Τουρκοκρατία ή Γερμανική Κατοχή αλλά πέστε μου ποιός Έλληνας δεν νοιώθει πολιορκημένος.Το θέμα είναι:Πόσο ελεύθερος νοιώθει μέσα στην πολιορκία του.
9 Ο/Η Βαρδας Σκληρός έγραψε: (πριν 9 έτη)
Στάθη χωρίς να θέλω να διαφωνήσω στην ουσία του συμπεράσματος στο οποίο αποσκοπείς, έχω την εντύπωση μερικές φορές ότι η ρομαντική προσέγγιση της ιστορίας, που έχεις, σε οδηγεί σε υπεραπλουστεύσεις, οι οποίες "απειλούν" την ουσία των λεγομένων σου. Και εξηγούμαι. Το επίθετο του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, Δραγάτσης που αναφέρεις, δεν είναι τίποτα άλλο από την ελληνοποιημένη μορφή του σερβικού ονόματος Dragaš, του ονόματος της μητέρας του Jelena Dragaš, κόρης του άρχοντα της νότιας Σερβίας Konstantin Dejan Dragaš. Αν θέλουμε να μιλήσουμε με σύγχρονους εθνικούς όρους λοιπόν, ο τελευταίος βυζαντινός αυτορκάτορας ήταν μισός Έλληνας από τον Μοριά και μισός Σέρβος! Στην ουσία βέβαια δεν ήταν τίποτα από τα δύο, αφού ο ίδιος αυτοπροσδιοριζόταν Ρωμαίος μέχρι την ύστατη ώρα. Σχετικά με αυτό τώρα. Αναφέρεις τη φράση του Charles Diehl, «αν η βυζαντινή αυτοκρατορία είχε διαρκέσει περισσότερο, πιθανόν να είχε βρει την πραγματική εθνικότητά της μέσα σε αυτές τις ιδέες». Σίγουρα πρόκειται για έναν σημαντικό ιστορικό του οποίου οι απόψεις έχουν βαρύτητα, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για ένα μάλλον ατυχές και επιπόλαιο συμπέρασμα που δεν λαμβάνει υπόψιν τιε πολιτικές εξελίξεις μετά το 1204 οι οποίες προκάλεσαν τη μετατροπή της αυτοκρατορίας σε ένα μικρό κράτος περιορισμένο σε αμιγώς ελληνικό γεωγραφικό χώρο. Ο όρος βυζαντινη αυτοκρατορία που χρησιμοποιεί είναι ένας σύγχρονος τεχνικός όρος για να διαχωρίζουν οι ιστορικοί την ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία από την δυτική. Τι θέλω να πω με αυτό; Ότι η μοντέρνα αντίληψη που επικρατεί ότι η ο ορος βυζαντινή αυτοκρατορία περιράφει μια ελληνική αυτοκρατορία επ΄ουδενί αντικατοπτρίζει την αντίληψη των "βυζαντινών" για την αυτοκρατορία τους, αυτο το ξέρεις και εσύ νομίζω. Αν η ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία λοιπόν, γνωστή ως Βυζάντιο, δεν κατακερματιζόταν μετά στο 1204 και συνέχιζε να υπάρχει ώς είχε, είναι απίθανο ότι θα είχε συμβεί αυτό που αναφέρει ο Diehl, για τον απλούστατο λόγο ότι η ισχύς της αυτοκρατορίας τροφοδοτούσε τη ρωμαϊκότητα της (μέρος της οποίας ήταν η ελληνική παιδεία, όχι η ελληνική ταυτότητα!) η οποία απορροφούσε την πολυπολιτισμικότητα των λαών που την αποτελούσαν. Το γεγονός οτι ο Κωνστατίνος Παλαιολόγος αρνείται ακόμα και την ύστατη στιγμή να αφήσει τον τίτλο αυτοκράτωρ Ρωμαίων για τον τίτλο του βασιλιά των Ελλήνων είναι ενδεικτικό μιας ιδεολογίας και μιας ταυτότητας που θάφτηκε κάτω απο τα "συντρίμμια" της Κωνσταντινούπολης και η οποία έμενε αδιαπραγμάτευτη όσο η Πόλη στεκόταν στα πόδια της, ακόμα και απομονωμένη από τα τουρκικά στίφη. Αλήθεια, τι θα είχε συμβεί αν η πόλη είχε αλωθεί όταν αυτοκράτορας της ήταν ένας Αρμένιος για παράδειγμα, όπως ο Τζιμισκής; Θα διεκδικούσαν την βυζαντινή αυτοκρατορία τώρα οι Αρμένιοι με βάση την εθνικη ταυτότητα του αυτοκράτορα; Ο περιορισμός της πρώην ισχυρής αυτοκρατορίας κατά τον 14ο αώνα στα ελληνικά εδάφη σε συνδυασμό με την διαχρονική κυριαρχία της ελληνικής παιδείας και την παρουσία στο τιμόνι της μιας δυναστείας καταγόμενης από τον ελληνικό χώρο είναι ενδεικτίκα για την συνέχεια του Ελληνισμού ως μέρους της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην υιοθέτηση της αυτοκρατορίας αυτής από το σύγχρονο ελληνικό κράτος. Η πολιτκή σκοπιμότητα όμως της έκκλησης ενό λογίου προς τον τελευταίο αυτοκράτορα της Πόλης να δηλώσει Έλληνας για να εξασφαλίσει τη βοήθεια της Δύσης στην αντιμετώπιση της θανάσιμης τουρκικής απειλής δεν καθιστά απόδειξη ταυτότητας της αυτοκρατορίας, περισσότερο από ότι καθιστά η άρνηση του να την δεχτεί. Το θέμα της ελληνικής ταυτότητας στο Βυζάντιο είναι πολύ περίπλοκο για να αναλυθεί σε ένα δημοσιογραφικό άρθρο, στο οποίο παρουσιάζονται επιλεκτικά πέντε τσιτάτα.
10 Ο/Η Ανώνυμος έγραψε: (πριν 9 έτη)
Ωρέ, μπας και πρέπει να κάνουμε πάλι αγώνα εθνικοαπελευθερωτικόν, να βγούμε,όχι στα βουνά, αλλά στα διάφορα υψώματα,στις κεραίες της κινητής ,στα πανύψηλα επιτόκια, να καταλάβουμε τα υψίπεδα του εγκεφάλου μας, τον πύργου της Βαβέλ που μας αιχμαλώτισαν, πάλι μαζί με τους Αρβανίτες και άλλους συναγωνιστές, και να υψώσουμε το λάβαpο της επανάστασης: ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ!!
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 18

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ναυτίλος