Έντυπη Έκδοση

«Η εικόνα της Ελλάδος»

ΦΡΑΣΗ γνώριμη και πολυχρησιμοποιημένη. Φαίνεται να συνοδεύει ό,τι στραβό συμβαίνει στη χώρα μας. «Τι θα πουν οι ξένοι;». «Ποια εικόνα βγάζουμε προς τα έξω;». «Πώς θα αντιδράσουν οι αγορές;». Και άλλα παρόμοια.

Η αλήθεια είναι πως ένα μεγάλο μέρος της «έξωθεν εικόνας της Ελλάδος» σχηματίζεται από τις εντυπώσεις που αποκομίζουν ξένοι δημοσιογράφοι που έρχονται στη χώρα μας όποτε υπάρχει μια «μεγάλη είδηση» (σ.σ.: ό,τι συμβαίνει τώρα με την οικονομική μας τρικυμία, συνέβαινε, φέρ' ειπείν, και με τους Ολυμπιακούς Αγώνες ή και σε σημαντικές εκλογικές αναμετρήσεις). Οι δημοσιογραφικές εντυπώσεις των ολίγων ημερών ήσαν πάντοτε ένα πρόβλημα στην εγκυρότητα των ρεπορτάζ μας.

ΣΤΗΝ τωρινή «ελληνική κρίση», η «εικόνα» μας συντίθεται από τα εξής... υλικά:

* Μια μέση ελληνική οικογένεια που θα αποκαλύψει τον φτωχό και πετσοκομμένο της προϋπολογισμό.

* Ενα δείπνο του ξένου δημοσιογράφου σε κάποια γραφική αθηναϊκή ταβέρνα, με θέα, κατά προτίμηση, την Ακρόπολη και με παρέα αποτελούμενη συνήθως από ορισμένους σημαντικούς, όπως λένε, παράγοντες της οικονομικής ζωής του τόπου. Στις ταβέρνες αυτές, που συνήθως σφύζουν από κόσμο, εξάγεται και το συμπέρασμα που συνοψίζεται στη φράση «Ποια κρίση; Γεμάτα όλα τα τραπέζια, άφθονο φαγητό και κρασί. Τίποτα δεν δείχνει ότι αυτοί οι άνθρωποι υποφέρουν οικονομικά».

* Συνεντεύξεις με ηγέτες ή εκπροσώπους συνδικαλιστικών οργανώσεων, για τους οποίους οι περισσότεροι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί δημοσιογράφοι που έρχονται εδώ έχουν ήδη εμπεδωμένη μέσα τους την άποψη ότι (και εδώ παραθέτουμε σχόλια που πολλές φορές έχουμε ακούσει): είναι ακροαριστεροί, είναι εξτρεμιστές, εκφράζουν το «κομματικό κράτος» κ.λπ.

* Συνεντεύξεις με διανοούμενους που κατά προτίμηση να μιλούν άπταιστα τη γλώσσα της χώρας απ' όπου έρχεται ο δημοσιογράφος. Τμήματα των συνεντεύξεων αυτών αντιπαρατίθενται, συνήθως, με αποσπάσματα των συνεντεύξεων από «άξεστους» ή «ακραίους» συνδικαλιστές ώστε, με αυτόν τον τρόπο, να ενισχυθεί προς τα έξω μια εικόνα «δύο Ελλάδων».

* Συνεντεύξεις με συμπατριώτες τους που ζουν εδώ και που συνήθως είναι φιλικοί προς την Ελλάδα.

* Προβολή σκόρπιων περιστατικών και πληροφοριών που προβάλλονται ως «κυριαρχούσα αλήθεια». Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, φέρ' ειπείν, όλοι θυμόμαστε τη ρεπόρτερ των «Τάιμς του Λονδίνου», που πέτυχε στο φιλότιμο έναν ευγενέστατο επιστάτη στο εργοτάξιο των εγκαταστάσεων στην Καλογρέζα που την προσκάλεσε να μοιραστεί μαζί του μια μπίρα, και την επόμενη μέρα έγραψε ένα κατεβατό για «την έλλειψη σοβαρών μέτρων ασφαλείας στην Αθήνα» με το σκεπτικό ότι «αφού μπήκα εγώ τόσο εύκολα στο Ολυμπιακό Χωριό, γιατί να μην μπει και τρομοκράτης, σε λίγες εβδομάδες που αρχίζουν οι Αγώνες;».

ΤΑ ΠΙΟ σοβαρά και έγκυρα ρεπορτάζ (πολλά από τα οποία μπορεί να είναι πολύ σκληρά για μας, αλλά είναι αληθή) δημοσιεύονται συνήθως στις εφημερίδες ή μεταδίδονται από τα ηλεκτρονικά μέσα που έχουν μόνιμους ανταποκριτές που ζουν και εργάζονται εδώ. Η δική τους εικόνα για την Ελλάδα και τους Ελληνες είναι πολύ πιο πραγματική από αυτήν που αποκομίζουν οι «αλεξιπτωτιστές» που προσγειώνονται εδώ για 2-3 μέρες και θέλουν στο διάστημα αυτό να μάθουν τα πάντα. Τα αποσπασματικά αυτά ρεπορτάζ, όταν δημοσιευτούν και στο Ιντερνετ, συνοδεύονται πλέον και από σχόλια των αναγνωστών. Τα σχόλια είναι πάντοτε πικρά και ειρωνικά. Διαβάσαμε αυτές τις μέρες: «Α, και τι έτρωγαν οι Ελληνες στην ταβέρνα που πήγες;». «Αν θέλουνε να τους δανείσουμε κι άλλα χρήματα, ας μας χαρίσουν και τα υπόλοιπα Μάρμαρα του Ελγιν». «Επρεπε να είχαν τη δική μας αστυνομία οι Ελληνες αναρχικοί». «Καλά να πάθουν. Είχαν τον βασιλιά και τον έδιωξαν».

ΥΓ.: Η αλήθεια είναι ότι και εμείς, όταν πάμε στο εξωτερικό για λίγες μέρες, τα ίδια ακριβώς κάνουμε και γράφουμε. Δύσκολο επάγγελμα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Το αναγνωστικό της τελευταίας σελίδας