Έντυπη Έκδοση

έχουμε μπλέξει...

Το σχήμα υπήρξε απλό: η κυβέρνηση πρότεινε τα μέτρα στο ΔΝΤ.

Αλλο που δεν ήθελε το ΔΝΤ (από τέτοια μέτρα) -γιατί να 'χει αντιρρήσεις; Υστερα η κυβέρνηση εμφάνιζε αυτά τα μέτρα ως επιταγές του ΔΝΤ.

Μπορεί αυτό στη συνέχεια να διαψευδόταν, τα μέτρα όμως έμεναν. Ο γέγονε, γέγονε!..

Με τον πιο καραγκιοζίστικο τρόπο και το πιο αντιπαραγωγικό αποτέλεσμα.

Δεν ήταν μονόδρομος η προσφυγή στο ΔΝΤ, δεν υπάρχουν μονόδρομοι (παρά μόνον για τους πανικόβλητους ή τους βαλτούς).

Τώρα το ανδρείκελο του ΔΝΤ (εις αυτήν την θέση περιήγαγε εαυτόν αφ' εαυτού του ο κατ' όνομα πλέον Πρωθυπουργός) προχωρά ένα ακόμη βήμα προς την υποβάθμιση του προτεκτοράτου σε εμιράτο: περιάγει τις μεγάλες επενδύσεις στην «προσωπική του ευθύνη»!! -στην «ευθύνη του Μεγάρου Μαξίμου»- δηλαδή

του αδελφού Νικολάκη, του παρακοιμώμενου Παμπούκη και των λοιπών πραιπόζιτων. Δείχνοντας έτσι την «αντίληψη Ηγεμόνος» που έχει για το πολίτευμα ο Γεώργιος ο Β' Παπανδρέου ο Γ', αλλά και την αιτία για πολλά απ' τα δεινά μας -όπως οι προσωπικές του επιλογές για το ΔΝΤ, η «προσωπική του ατζέντα» για όλα, τα ελληνοτουρκικά και άλλα...

Ο Ερντογάν (στη συνέντευξη Τύπου) πέταγε τη μια ρουκέτα μετά την άλλη (για το Αιγαίο, το casus belli, για τη Θράκη, για την Κύπρο κι όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις) και ο δικός μας του απαντούσε για την... κλιματική αλλαγή και την πράσινη ανάπτυξη!!

(Με την ευκαιρία: το μόνον που φαίνεται να ευδοκιμεί στο πλαίσιο της πράσινης ανάπτυξης είναι οι πράσινες εφημερίδες - ευδοκιμούν όμως;)...

Αντιπαρατιθέμενος λοιπόν (τρόπος του λέγειν) ο Πρωθυπουργός του ΔΝΤ στην Ελλάδα στο μπαράζ Ερντογάν, αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο, προσπαθώντας ταυτοχρόνως να το διασκεδάσει, «να καταλάβει η Τουρκία ένα ελληνικό νησί»!

Εμβρόντητοι μιξογέλασαν οι δημοσιογράφοι, απτόητος «μη γελάτε» τούς είπε ο γιος του Ανδρέα και συνέχισε ομιλών επί του υποθετικού ενδεχομένου εθνικού ακρωτηριασμού

με την ίδια ευκολία μεθ' οίας ομιλούσε κι ομιλεί περί «απώλειας μέρους της εθνικής κυριαρχίας»!

Δεν ξέρει ο μοιραίος και αμετροεπής αυτός άνθρωπος, ότι ένας Πρωθυπουργός (έστω πλέον κατ' όνομα) δεν ομιλεί

ούτε για αστείο, ούτε για πλάκα, ούτε βεβαίως ως να επρόκειτο για «υπόθεσιν εργασίας», ότι δεν ομιλεί ποτέ και για κανέναν λόγο περί εθνικού ακρωτηριασμού;

Δεν καταλαβαίνει ο αμετροεπής και μοιραίος αυτός άνθρωπος ότι σε κοινή συνέντευξη Τύπου με επικεφαλής ξένης Δύναμης η αναφορά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο (που έκαμε ακόμα και τον Ερντογάν να χαμογελάσει αμήχανα) νομιμοποιεί το αδιανόητο;

Κι ώς πότε αυτή η παλαβομάρα της ανερμάτιστης παλάβρας θα χαίρει ασυλίας από τα ενδιαφερόμενα (;) κόμματα, τον πολιτικό κόσμο, τον Τύπο και τους σκεπτόμενους πολίτες; Τρελά πράγματα...

Και απέδωσε καλύτερα παντός άλλου αυτήν την τρέλα ο Τούρκος Υπουργός (πες τον Μπαγίς, πες τον Νταβούτογλου), όταν δήλωσε «ενθουσιασμένος απ' την ειλικρίνεια των Ελλήνων»!

Οταν ένας ανώτατος διπλωματικός επαινεί την «ειλικρίνεια» του de facto αντιπάλου του εννοεί ότι διασκεδάζει με την ηλιθιότητά του...

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

23 σχόλια

21 Ο/Η LCK έγραψε: (πριν 6 έτη)
Προς γιαλο: Συμφωνω εν μερει για τα γραφομενα. υπαρχουν πτυχες που φαινεται να αγνοεις παντως σχετικα με το συνολο των απαιτησεων της Τουρκιας στο Αιγαιο. Και ειναι πραγματι ντροπη που ο πολυς κοσμος στην Ελλαδα δεν τα ξερει.

Λοιπον για να αρχισω απο τα Ιμια. Κατ αρχην απο οτι θυμαμαι το επεισοδιο ξεκινησε απο ενα Τουρκο δημοσιογραφο που πηγε και εστησε την Τουρκικη σημαια στο νησι, πραγμα που προβοκαρησε καποιους δικους μας να πανε να την βγαλουν και να βαλουν την δικη μας (διαβασε παρακατω γιατι ακομα και αν εγινε για γινατι ειχαν καθε δικαιωμα να το κανουν). Παραθετω παλαιοτερο αρθρο του Π Μηλιαρακη που τα λεει καλυτερα απο οτι΄μπορω εγω:

Το παρόν περίγραμμα αναφέρεται αυστηρώς στο νομικώς αβάσιμο και απαράδεκτο της «τουρκικής επιχειρηματολογίας». Επισημαίνονται δε συνοπτικώς τα εξής:

1. Με το άρθρο 5 της Συνθήκης Ειρήνης του Λονδίνου του Μαΐου του 1913, που υπεγράφη αφενός μεταξύ της Ελλάδας, της Σερβίας, του Μαυροβουνίου, της Βουλγαρίας και της Τουρκίας αφετέρου, τα κράτη-μέλη εμπιστεύονται στις Μεγάλες Δυνάμεις τον καθορισμό της τύχης όλων των Οθωμανικών Νήσων του Αιγαίου Πελάγους.

2. Με το άρθρο 15 της Συνθήκης Ειρήνης των Αθηνών του Νοεμβρίου του έτους 1913, μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, αναλαμβάνεται η δέσμευση της υποχρέωσης να αποδεχθούν (Ελλάδα και Τουρκία) την όποια απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων που θα αφορά στην τύχη των Οθωμανικών Νήσων του Αιγαίου Πελάγους.

3. Με βάση τις δύο αυτές προαναφερόμενες διεθνείς συνθήκες επακολούθησε η Διακοίνωση Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου 1914 με την οποία οι Μεγάλες Δυνάμεις (που είχαν νομιμοποιηθεί επί τούτω) απεφάσισαν και παρέδωσαν στην Ελλάδα όλα τα νησιά του Αιγαίου, με εξαίρεση την Ιμβρο, την Τένεδο και το Καστελόριζο τα οποία επιστρέφονται στην Τουρκία (για το Καστελόριζο θα γίνει αναφορά αμέσως παρακάτω).

4. Με βάση το άρθρο 12 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης του έτους 1923 επικυρώνεται η κυριαρχία της Ελλάδας στα νησιά της «Ανατολικής Μεσογείου» εκτός από την Ιμβρο, την Τένεδο και της Λαγούσες και ιδρύεται ειδικός κανόνας δικαίου, βάσει του οποίου μόνο τα νησιά που ευρίσκονται σε μικρότερη απόσταση των τριών (3) μιλίων από την ασιατική ακτή, παραμένουν υπό τουρκική κυριαρχία.

Ετσι εκχωρούνται όλα τα άλλα νησιά της «Ανατολικής Μεσογείου» στην Ελλάδα, με εξαίρεση μόνο όσα ρητώς δεν της παραχωρούνται -αντιστροφή στο τουρκικό επιχείρημα.

Επίσης, με την αυτή Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης και με το άρθρο 16 η Τουρκία δηλώνει ευθέως ότι παραιτείται από κάθε τίτλο και οποιοδήποτε δικαίωμα επί όλων των νήσων, εκτός εκείνων που η κυριαρχία τους έχει αναγνωρισθεί με την συγκεκριμένη Συνθήκη της Λωζάννης.

5. Αξιοσημείωτο είναι ότι με τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης, η Ιταλία λαμβάνει όλα τα νησιά της Δωδεκανήσου. Τα νησιά δε αυτά αναφέρονται και απαριθμούνται λεπτομερώς ήτοι: Αστυπάλαια, Ρόδος, Χάλκη, Κάρπαθος, Κάσος, Δήλος, Νίσυρος, Κάλυμνος, Λέρος, Πάτμος, Σύμη, Λειψοί και Κως. Ρητώς δε αναφέρεται ότι υπό την κυριαρχία της περιέρχεται και η νήσος Καστελόριζο. Δηλαδή με τον ύστερο αυτό κανόνα του διεθνούς δικαίου του 1923 ακυρώνεται η με τη Διακοίνωση Ιανουαρίου / Φεβρουαρίου 1914 παράδοση του Καστελόριζου στην Τουρκία.

6. Για την πληρότητα δε του νομικού και ιστορικού λόγου, θα πρέπει να υπομνησθεί εδώ ότι η Δωδεκάνησος μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου δικαίως εδόθη στην Ελλάδα με το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων του Φεβρουαρίου του έτους 1947. Υπόψη δε ότι στη Συνθήκη αυτή των Παρισίων συμβαλλόμενο μέρος δεν είναι η Τουρκία. Περαιτέρω, αναγκαίο είναι να υπομνησθεί στην Τουρκία ότι στους επίσημους χάρτες της του υπουργείου Εξωτερικών του 1953 και του 1971, τα Ιμια βρίσκονται εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, ενώ ο επίσημος χάρτης αυτού τούτου του τουρκικού στρατού («βαθύ κράτος») του 1969 αναφέρει τα Ιμια όχι ως Καρντάκ («Kardak»), αλλά ως Ιμια («Immia») και τα εντάσσει απολύτως εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Τέλος, καλό θα είναι, οι Τούρκοι νομομαθείς να ωφεληθούν από τα όσα διαλαμβάνονται στη βρετανογαλλική διαιτησία του 1977 για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και οι Τούρκοι πολιτικοί να ανακαλέσουν στη μνήμη τους ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 15 Φεβρουαρίου 1996 με 342 ψήφους κατά, 21 υπέρ και 11 αποχές καταδίκασε την Τουρκία λόγω της «συμπεριφοράς της στα Ιμια»!..

Θα επανελθω και για τον εναεριο χωρο και για τισ γκριζες ζωνες και για την 'συνεκμεταλευση' στο Αιγαιο που σου διεφυγε (υπαρχουν και δευτερευοντα θεματα βεβαια αλλα δεν ειναι της στιγμης).
22 Ο/Η Λευτέρης έγραψε: (πριν 6 έτη)
Καλησπέρα σε όλους και συμπαθάτε με εξαρχής για τις περιορισμένες μου γνώσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Μια σειρά από απορίες θα εκθέσω. Μήπως το κακό ξεκινάει όχι από λάθη στην αμυντυική γραμμή (εξοπλισμοί , μίζες, υποτέλεια) ή στη διπλωματία (αλλαγές στελεχών κάθε που η κυβέρνηση αλλάζει) αλλά από το ότι διηνεκώς ασκούμε εξωτερική πολιτική για εσωτερική κατανάλωση;
Συζητούμε 3-4 μήνες τώρα σ'αυτό το blog 10-15 άνθρωποι και δεν έχουμε ακόμη συμφωνήσει να συζητούμε το ίδιο θέμα κάθε φορά! Απ' τους πολιτικούς μας διδασκόμαστε να τραβάει ο καθένας το μονήρη δρόμο του , ωσάν νά'χουμε κι άλλη βάρκα να επιβιβαστούμε - όχι μονάχα αυτήν εδώ στην οποία όλοι τραβάμε κουπί. Αλλά όταν σε μια βάρκα ο καθένας τραβάει κουπί για όπου εκείνος θέλει, η βάρκα παραπαίει και στο πρώτο κύμα πάει άπατη! Έτσι ο ένας συγχαίρει τον εαυτό του για τη μεγαλειώδη πορεία που έκανε, κι ο άλλος ψάχνει δικαιολογίες που δεν πήγαν η Αλέκα κι ο Αλέξης στον πρόεδρο αλλά ταν λεν με το Σαμαρά.
Έτσι κι όταν λαμβάνονται αποφάσεις περί τα εξωτερικά όλοι μιλούν για εθνικά θέματα, αλλά ο καθένας θέλει να σώσει το έθνος μόνος του! Και οι εκάστωτε ιθύνοντες κρίνουν με βάση το ελάχιστο πολιτικό κόστος και τη μέγιστη μηντιακή συναίνεση. Μη στάξη η ουρά του γαϊδάρου και τους παραλάβουν τα παραπολιτικά να τους κάνουν με τα κρεμμυδάκια , πουλώντας κι αυτά ανέξοδο λεονταρισμό και εθνική πλειοδοσία. Σε μια χώρα που οι πολιτικοί αρχηγοί αδυνατούν να κάτσουν μαζί να συζητήσουν- όχι να συμφωνήσουν- όταν το καράβι χάνεται, ψαρόβαρκες πού πάτε;
23 Ο/Η LCK έγραψε: (πριν 6 έτη)
Πρωτα απο ολα εαν η Ελλαδα αφεθει να εφαρμοσει το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να επεκτεινει τα χωρικα της υδατα στα 12 μιλια τοτε το Αιγαιο γινεται πραγματικα Ελληνικη λιμνη. Οι Τουρκοι αυτο το θεωρουν casus beli γιατι ακυρωνει τις μακροχρονιες βλεψεις τους στο Αιγαιο. Βεβαια ακομη και να μην υπηρχε η αντιρρηση της Τουρκιας ειναι αμφιβολο αν οι Ρωσοι και οι Αγγλοι θα μας αφηναν να προχωρησουμε σε αυτη την κινηση αλλα αυτο ειναι μια αλλη ιστορια.

Επιπλεον οι Τουρκοι προτεινουν την θεωρια των γκριζων ζωνων που υποστηριζει οτι τα νησια του Αιγαιου δεν εχουν δικη τους υφαλοκρηπιδα και χωρικα υδατα ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ του δικαιου της θαλασσας, με το επιχειρημα οτι το Αιγαιο ‘ειναι ειδικη περιπτωση’ (θυμιζει τιποτα αυτο; Η στανταρ δικαιολογια της Τουρκικης διπλωματιας οποτεδηποτε απαιτει ειδικη μεταχειρηση). Αυτο αποσκοπει στη δημιουργια ελευθερων θαλασσιων διαδρομων αναμεσα στα Ελληνικα νησια ωστε να μπορει ανενοχλητα να φτανει στη...Ραφηνα, το οποιο δεν ειναι δυνατον αλλιως καθοτι τα νησια με τα χωρικα τους υδατα θα λειτουργουσαν σαν συμπαγης εθνικος χωρος.

Τα 10 μιλια του FIR μας εχουν δοθει απο τον ICAO και εκτοτε οι Τουρκοι εχουν λυσσαξει να αλλαξει αυτο και εχουν δοθει μαχες επι μαχων για το θεμα. Ενας φιλος στην Eurocontrol μου γκρινιαζει συνεχως για τις Ομηρικες μαχες μεταξυ Τουρκων και Ελληνων ειδικων οποτεδηποτε σχεδιαζονται αεροδιαδρομοι. Εξ ου και οι Ελληνικες απιφυλαξεις οταν γινεται κουβεντα στην ΕΕ για ενιαιο Ευρωπαικο σχεδιασμο. Παντως ο μονος λογος που υπαρχει παραφωνια απο μερους μας ειναι διοτι οι Τουρκοι δεν μας αφηνουν να επεκτεινουμε τα χωρικα μας υδατα και οχι γιατι εμεις επεκτειναμε τον εναεριο χωρο μας οπως υπονοει ο γιαλος. Με αλλα λογια δεν ειναι ο εναεριος χωρος μας μεγαλυτερος απο τα χωρικα μας υδατα. Ειναι τα χωρικα μας υδατα λιγωτερα απο τον εναεριο χωρο μας.

Επισης να μην ξεχναμε και τις απαιτησεις της Τουρκιας στην συνεκμεταλευση του Αιγαιου (κοιτασματα αλιεια κλπ) που εξυπηρετειται απο την θεωρια των γκριζων ζωνων (βλεπε και αωτιστοιχο προβλημα με Κυπρο κλπ) αλλα ΟΧΙ ΜΟΝΟ. Ειναι και ξεχωριστο θεμα που θετουν αωεξαρτητα απο τη διαφωνια μας στις γκριζες ζωνες και στο οποιο παρεπιπτοντως η κυβερνηση Σημιτη (μαντεψτε με ποιον ΥΠΕΞ) εδωσε βαση με την συμφωνια της Μαδριτης που αναγνωριζει στην Τουρκια ‘ζωτικα συμφεροντα στο Αιγαιο’ (ενας λογος που φοβαμαι τον Παπανδρεου στα ελληνοτουρκικα).

Τελειωνοντας εχω να πω το εξης απο την ενασχοληση μου με αυτα. Οπως εχει καταφανει η Τουρκια εχει σαν παγια πολιτικη που ακολουθει εδω και χρονια, και οχι μονο σε σχεση με εμας, την δημιουργια προβληματων με τους γειτονες της, οχι με σκοπο την επιλυση τους αλλα την διαχειρηση τους κατα το δοκουν. Με αλλα λογια ακομα και αν διναμε και τα σωβρακα για να λυσουμε τα προβληματα μας με την Τουρκια, θα εφευρισκαν καινουργια. Γι αυτο και δεν εγκρινω την πολιτικη του κατευνασμου που ακολουθει η Ελληνικη διπλωματια. Κατα τη γνωμη μου δεν θα δουλεψει.
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 23

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ναυτίλος