Έντυπη Έκδοση

Οπως ο γάιδαρος του Χότζα

Είναι άλλο πράγμα να περιορίζεις τις ανάγκες σου, και άλλο να τις διατηρείς αλλά να μην πληρώνεις.

Τα στοιχεία που, ενδεικτικά, παρουσιάζει η «Καθημερινή» (6/6) για τον τρόπο που η κυβέρνηση ασκεί δημοσιονομική πολιτική: από πού αντλεί πόρους, πώς πληρώνει οφειλές, πώς περικόπτει δαπάνες και πώς επιδρά η δημοσιονομική πολιτική στην αγορά, κατατείνουν σε... πόρισμα ανάλογο με τον... γάιδαρο του Χότζα, που μόλις συνήθισε στην πείνα, ψόφησε. Διότι, αν π.χ. αφαιρείς ρευστότητα από την αγορά με πάσης φύσεως φορολογικές επιβαρύνσεις σε επιχειρήσεις. Και, συγχρόνως, με στάση πληρωμών οι παντοειδείς οφειλές προς τον ιδιωτικό τομέα υπερβαίνουν, πλέον, τα 10 δισ. ευρώ. Τότε ούτε για το κρύο κάνεις ούτε για τη ζέστη.

Εάν μάλιστα οι στάσεις πληρωμών αφορούν τομείς, όπως π.χ. η δημόσια υγεία, με οφειλές στις φαρμακοβιομηχανίες άνω των 6 δισ. ευρώ (που εγγράφονται -γνωστά κόλπα- στο χρέος προηγούμενων ετών!), αλλά και μετακυλιόμενα χρέη σε εταιρείες που ειδικεύονται στον νοσοκομειακό εξοπλισμό (σεντόνια, εργαλεία, μοσχεύματα κ.λπ.). Τότε η οικονομική κρίση ρέπει προς κοινωνική κατάντια! Εχω υπόψη «περιστατικό» από το νοσοκομείο Μεταξά (5/6), όπου σύζυγος/συνοδός νοσηλευομένου ζητούσε από συγγενείς (στο τηλέφωνο) σεντόνια. Διότι τη συγκεκριμένη μέρα στο νοσοκομείο υπήρχε μία νοσοκόμα ανά όροφο και η αναζήτηση χρειωδών (όπως σεντόνια...) ήταν αδύνατη.

Ας αφήσουμε ότι, ως Δημόσιο, χρωστάμε ακόμα... της Μιχαλούς των ολυμπιακών έργων (επιμένω, από εκεί άρχισε η κατάρρευση...), αλλά και σε ΜΜΕ, ημεδαπής και αλλοδαπής, για προβολή του τουρισμού μας παρελθόντων ετών! Οσο για τις, εντυπωσιακές, περικοπές στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, έναντι προβλεπόμενης, περιορισμένης έστω, αύξησης, υποτίθεται ότι στις δημόσιες επενδύσεις και στον αναπτυξιακό νόμο θα «πατούσαμε» για το πρώτο βήμα στη «στεριά» της οικονομικής αναθάρρησης...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Στα πεταχτά