Έντυπη Έκδοση

Οπισθοδρομική φαντασίωση;

Το προφανές, δηλαδή το κοινωνικά επαχθές και δυσάρεστο, όπως οι κινητοποιήσεις των φορτηγατζήδων, εύκολα γίνεται βορά της ευκολίας και της προπαγάνδας.

Καθημαγμένη η κοινωνία παίρνει αμέσως φωτιά, μόλις ακούει «έγκυρες μελέτες» και σωρηδόν «στοιχεία» και στρέφεται εναντίον των κινητοποιήσεων ξεχνώντας αμέσως ότι αύριο ένα άλλο κόμμάτι, μια άλλη κοινωνική ομάδα, θα βρεθεί στην ίδια μοίρα: να αμύνεται και να λοιδορείται... Βγήκε λοιπόν μια μελέτη του ΙΟΒΕ, διακινούμενη από τον πρόεδρο του ΕΒΕΑ κ. Μίχαλο, η οποία διατείνεται ότι η μεταφορά προϊόντων π.χ. από τη Γερμανία στη Θεσσαλονίκη, κοστίζει λιγότερο απ' ό,τι Αθήνα - Θεσσαλονίκη. Οπερ έδει δείξαι: τα μεταφορικά είναι πανάκριβα στην Ελλάδα και οι ευθύνες φορτηγατζήδων προφανείς... Στον κ. Μίχαλο απάντησε -τηλεοπτικώς- με στοιχεία ο συνδικαλιστής κ. Τζωρτζάτος. Και απέδειξε ότι είναι ανυπόστατοι οι ισχυρισμοί που εμπεριέχονται στη μελέτη. Το δε κέρδος των φορτηγατζήδων κινείται απολύτως στο όριο του ανεκτού... Ο κ. Μίχαλος παραδέχθηκε ότι έχει δίκιο ο κ. Τζωρτζάτος. Αλλά οι εντυπώσεις δύσκολα διαγράφονται... Χθες, ο συνδικαλιστής βρέθηκε πάλι στο στόχαστρο. Τη φορά αυτή επιστρατεύθηκαν στοιχεία που αφορούν τον φόρο μεταβίβασης μιας άδειας, καθώς και τη φορολόγηση των φορτηγατζήδων. Για τον φόρο μεταβίβασης απάντησε τεκμηριωμένα ο κ. Τζωρτζάτος. Οσο για τη φορολόγηση: ουδεμία αντίδραση υπήρξε εκ μέρους των φορτηγατζήδων, όταν η κυβέρνηση προέβη στις νέες ρυθμίσεις. Τις δέχθηκαν αδιαμαρτύρητα... Ομως, ακόμη και αν δεχθούμε ότι οι συγκεκριμένοι επαγγελματίες απολάμβαναν φορολογικής προνομίας, ποιος ευθύνεται για το γεγονός; Οι ίδιοι ή το κράτος; Και εν πάση περιπτώσει: τι σχέση έχουν τα εν λόγω στοιχεία με την ουσία της κινητοποίησης; Η απάντηση προφανής: να ενταθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια, και η επιθετική αχλύς να καλύψει, να υποβαθμίσει ή να απαξιώσει την κινητοποίηση *** Τώρα τελευταία, υποβολέα, αναπτύσσεται μια δυναμική εναντίον των «κεκτημένων», τα οποία παρουσιάζονται περίπου ως «οπισθοδρομική φαντασίωση», η οποία πρέπει να εκλείψει... Οι εμμανείς του Μνημονίου, εδραίοι και ακατάβλητοι στις επάλξεις τους...

«Το λυπημένο καφενείο»

«Η πλατεία Δεξαμενής αποτελεί έναν ιδιόμορφο δημόσιο χώρο, έναν «κοινωνικό βιότοπο» της αθηναϊκής καθημερινότητας που διαμορφώθηκε από τα χρόνια του Παπαδιαμάντη και του Μητσάκη και συντηρεί μέχρι σήμερα, μαζί με τα δύο κλιμακοστάσια και τις «ράμπες», τα στοιχεία ενός υπαίθριου σκηνικού.

Μοιράζεται σε πέντε "τομείς", την αρχαία Δεξαμενή, το "καφενεδάκι", το "Σινέ Δεξαμενή", την (σιδερόφρακτη σήμερα) παιδική χαρά και τον κεντρικό χώρο, όπου οι πιτσιρικάδες παίζουν μπάλα υπό το αυστηρό βλέμμα του Ελύτη. Το "φιλέτο" παραμένει το καφενεδάκι, υπό την έννοια ότι είναι το μόνο στοιχείο που μπορεί να αξιοποιήσει προσοδοφόρα ο δήμος, ενοικιάζοντάς το σε κάποιον ιδιώτη.

Για την ιστορική Δεξαμενή, δεν θα γραφτεί καμιά "μπαλάντα για το λυπημένο καφενείο". Τους τελευταίους μήνες παραμένει κλειστό, έχει μείνει μόνο το αρχικό κτίσμα, αφού αφαιρέθηκαν και οι προσθήκες του τελευταίου ενοικιαστή. Μέσα από τα θαμπά, βρώμικα τζάμια του διακρίνεται ένα σκηνικό της εγκατάλειψης, από λογαριασμούς και κουζινικά, που ταιριάζουν απόλυτα με την ξηλωμένη πρόσοψη του κτιρίου και την αδιαφορία των δημοτικών αρχών.

Σε μια ανακοίνωση του Συλλόγου των περιοίκων αναφέρεται ότι ο δήμος ζήτησε (απαίτησε, θα ήταν ίσως ο σωστός χαρακτηρισμός) 11.000 ευρώ μηνιαίο μίσθωμα, καθότι "μαγαζί γωνία". Από τις αρχές του χρόνου, το καφενεδάκι έμεινε στα αζήτητα, εν μέσω κρίσης, όταν ο κινηματογράφος έχει ήδη ξεκινήσει τη θερινή του σεζόν και οι περίοικοι τις διακοπές τους. Η αβελτηρία του δήμου, των υπηρεσιών και προσωπικά του δημάρχου, παγιώθηκε σε προκλητική αδιαφορία, η οποία, επιπλέον, στερεί τον δήμο από σημαντικά έσοδα και τους περίοικους από παλιές συνήθειες και πρακτικές ανάγκες.

Εχει κανείς την αίσθηση ότι, όπως η Ελλάδα, έτσι και η Αθήνα, δεν έχει ανάγκη από εξωτερικούς εχθρούς. Ο Τσαρούχης το είχε επισημάνει έγκαιρα: "Από το 1821 η Ελλάς κατέχεται από τους νεοέλληνες": πολιτικούς, άρχοντες και ψηφοφόρους. Οι πολίτες περισσεύουν, τα καφενεία τους επίσης».

Οι τίτλοι

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Χάος διαρκείας σε αγορά - μετακινήσεις - Στεγνώνουν από καύσιμα τα πρατήρια.

ΑΔ. ΤΥΠΟΣ

Ουρές εκατοντάδων μέτρων στα βενζινάδικα.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

«Μοντέλο» ΟΣΕ στις ελλειμματικές ΔΕΚΟ.

ΑΥΡΙΑΝΗ

Πολιτική επιστράτευση φέρνει το χάος που έχει προκαλέσει η απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών και βυτιοφόρων.

ΕΘΝΟΣ

Χαριστική βολή σε τουρισμό - αγορά.

ΕΛ. ΩΡΑ

Η γη των αγροτών περνάει σε εβραϊκά χέρια.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Δεν έκανε εκλογές ο Καραμανλής, παρέδωσε την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ.

ΕΛ. ΤΥΠΟΣ

Απειλεί με επιστράτευση το Μαξίμου.

ESPRESSO

Κόβουν το sex οι Ελληνίδες.

ΕΣΤΙΑ

Ωρα της αλήθειας για την οικονομία - Επιτακτική η λήψις διαρθρωτικών μέτρων.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ

Ομόλογα 9,7 δισ. καίνε το ΠΑΣΟΚ - Πώς εκτόξευσαν το δημόσιο χρέος.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Σε απεργιακό κλοιό η χώρα.

Η ΝΙΚΗ

Οι τραπεζίτες γλιτώνουν... Οι μισθωτοί πληρώνουν.

Η ΧΩΡΑ

Η κυβέρνηση σε διακοπές, η τρόικα στα υπουργεία.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Μετωπική σύγκρουση για τα κλειστά επαγγέλματα.

Ο ΛΟΓΟΣ

Χάος στον αέρα, ουρές στα βενζινάδικα.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Νέα χειρότερα μέτρα ενάντια στους εργαζόμενους.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Τριπλό μπλόκο σε μεταφορές, διακοπές, οικονομία - Σύγκρουση για την απελευθέρωση των επαγγελμάτων.

ΤΑ ΝΕΑ

Στεγνώσαμε! Κραυγή αγωνίας για εμπόριο και τουρισμό.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Μετωπική φορτηγών - κυβέρνησης.

Εκ των έσω

* ΩΣΜΩΣΗ... Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα επιστρέφουν στη χώρα τους. Οπως και Τούρκοι της Γερμανίας επανακάμπτουν στην πατρίδα τους...

Η Μαρία Κατσουνάκη στην «Καθημερινή»:

- «Είτε είναι επιστήμονες είτε εργάτες, έχουν κερδίσει σε τεχνογνωσία, έχουν αναμειχθεί με άλλους πολιτισμούς, έχουν υιοθετήσει διαφορετικές συνήθειες, αντιλήψεις και συμπεριφορές. Και το σημαντικότερο: επιστρέφουν σε τόπους που, όπως είπε ο Αλβανός Αλτίν Τσουκάρι, έχουν προοπτική και μέλλον. Αφήνουν χώρες που βρίσκονται μπροστά σε μεγάλα οικονομικά αδιέξοδα και στρέφονται σε σύγχρονες και πιο προσοδοφόρες αναζητήσεις. Επιστρέφουν για να επενδύσουν σε κοινωνίες με δυναμική και αναπτυξιακούς στόχους. Είναι το νέο αίμα που θα στηρίξει πρωτοβουλίες και θα βοηθήσει στη σύνθεση. Μιας νέας πατρίδας, μιας διευρυμένης ταυτότητας».

* ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ... Η Τουρκία σκοτώνει με χημικά τους Κούρδους, καταγγέλλουν Γερμανοί ακτιβιστές...

Από το «Βήμα»:

- «Η εξόντωση των ανταρτών έγινε μεταξύ 8 και 15 Σεπτεμβρίου 2009 στην επαρχία Χακάρι κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων του τουρκικού στρατού. Αυτόπτες μάρτυρες εξιστόρησαν το γεγονός προβάλλοντας ιδιαίτερα ότι τα θύματα -όλοι μαχητές της οργάνωσης ΡΚΚ- θανατώθηκαν από οβίδες με χημικά. "Στη συνέχεια πολτοποιήθηκαν από άρματα μάχης ή πυροβολήθηκαν από τους στρατιώτες" είπε ένας από αυτούς. Εκατοντάδες άλλοι, πρόσθεσε, έχασαν το φως ή τη φωνή τους από τον βομβαρδισμό με τα χημικά όπλα».

- «"Το πόρισμα του ινστιτούτου επιβεβαίωσε τις μαρτυρίες των Κούρδων", δήλωσε ο κοινωνιολόγος Μάρτιν Ντόλτσερ. "Και αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία διέπραξε βαρύ έγκλημα πολέμου"».

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Ενα «ταξίδι» σε μια κακότυχη και καψαλισμένη χώρα

«Και τότε ο καυτός ήλιος που βάρυνε πάνω από το κεφάλι μου, ώσπου να μου κλείσει σιγά σιγά τα μάτια, με οδήγησε αναπάντεχα σε εκείνη την κακότυχη και καψαλισμένη χώρα.

Ο εμφύλιος πόλεμος που μαινόταν ανάμεσα στις πολιτείες και τα χωριά της είχε καταλύσει την κοινωνική τάξη. Στίφη λυμασμένων και εκδικητικών κατοίκων των πόλεων εξορμούσαν στις εξοχές και λεηλατούσαν τρόφιμα από τις αποθήκες των χωρικών. Μια νεαρή αγρότισσα έγραφε στο ημερολόγιό της: "Είδα στο κάρο τρία σφαγμένα γουρούνια. Το βουστάσιο ήταν πλημμυρισμένο από αίμα. Είχαν σφάξει όρθια μια αγελάδα και οι σάρκες κρέμονταν από τα κόκαλά της. Μιας άλλης, τα τέρατα της είχαν ξεσκίσει το μαστάρι κι αναγκαστήκαμε να την απαλλάξουμε αμέσως από το μαρτύριό της. Στη σιταποθήκη, ένα στουπί βρεμένο με πετρέλαιο σιγόκαιγε ακόμη, προδίδοντας τις προθέσεις αυτών των τεράτων".

Ακόμη και τα πιάνα είχαν γίνει πια κάτι σαν νόμισμα, καθώς εξαθλιωμένα μέλη τής άλλοτε καθωσπρέπει δημοσιοϋπαλληλικής τάξης των πόλεων ξεπουλούσαν τα σύμβολα της χαμένης κοινωνικής τους θέσης για ένα σακί πατάτες. Ξένοι με δολάρια, εγγλέζικες λίρες, ελβετικά φράγκα ή τσέχικες κορόνες ζούσαν μέσα στη χλιδή. Και ήταν σε όλους μισητοί. "Η εποχή μάς έκανε κυνικούς", έλεγε η κόρη ενός εμπόρου ψαριών στο Αμβούργο. "Καθένας έβλεπε στον άλλο τον εχθρό του". Πάρα πολλοί άνθρωποι δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν έγκαιρα τον ερχομό της συμφοράς. "Μπορούσε κάποιος να διακρίνει τις αλλαγές ακόμη και στα σπίτια τους", έλεγε αργότερα μια γυναίκα του καλού κόσμου.

"Αλλος θυμόταν πού βρισκόταν κάποτε μια κορνίζα κρεμασμένη στον τοίχο. Κι άλλος ένα γραφείο ή ένα χαλί. Τα διαμερίσματά τους είχαν απομείνει σχεδόν αδειανά. Κάποιοι έβγαιναν στη ζητιανιά. Οχι όμως στους δρόμους. Πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι. Και όλοι καταλάβαιναν τον σκοπό της επίσκεψής τους. Η διαφθορά είχε επικρατήσει παντού. Στους δρόμους, με την απειλή μαχαιριών, άρπαζαν τα σακάκια και τα παπούτσια των ανθρώπων. Ενα μεγάλο μέρος του πλούτου άλλαζε διαρκώς χέρια".

Μούσκεμα στον ιδρώτα, είτε από τον πύρινο ήλιο είτε από την αγωνία που έζησαν οι άνθρωποι αυτής της χώρας πριν από ογδόντα τόσα χρόνια, άνοιξα τα μάτια. Κι έπεσαν πάλι στον τίτλο του άρθρου της εφημερίδας "Ντέιλι Τέλεγκραφ" που κρατούσα ακόμη στα χέρια μου. Εγραφε: "Οταν πεθαίνει το χρήμα". Και ο συντάκτης του, Ιβανς Πρίτσαρντ, αναφερόταν σε ένα βιβλίο του Ανταμ Φέργκιουσον με τον ίδιο τίτλο, ένα αφήγημα για την πτώση της μεσοπολεμικής Γερμανίας, όταν βρέθηκε στη δίνη της μεγάλης οικονομικής κρίσης του περασμένου αιώνα.

Εριξα μια ματιά γύρω μου, καθώς το κύμα έβρεχε καθησυχαστικά τα πόδια μου. Και συμφώνησα με τον συντάκτη του άρθρου: η εικόνα που περιγράφει ο Φέργκιουσον δεν έχει καμιά σχέση με την εικόνα της Αμερικής ή της Ευρώπης του 2010. Ομως, υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως την επόμενη φορά που θα πάρω κάτι μαζί μου για διάβασμα στη θάλασσα, θα φανώ πιο προσεκτικός».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ο τύπος των ήλων