Έντυπη Έκδοση

Μην τρώτε τα ζώα...

Για τον Τζόναθαν Σαφράν Φόερ, η στιγμή που αποφάσισε να διερευνήσει όλη την αλήθεια για τα κρέατα εκτροφείων ήταν συνδεδεμένη με μια αίσθηση «μαγείας» -μόλις είχε γεννηθεί ο πρώτος του γιος. Αυτό του εμφύσησε μια νέα υπευθυνότητα και θέληση να κάνει τα πάντα για να θρέψει όσο καλύτερα μπορούσε το παιδί του.

Η έρευνα του Αμερικανού συγγραφέα διήρκεσε τρία χρόνια. Ηξερε από την αρχή, βεβαίως, πως οι διαπιστώσεις του δεν θα είχαν καμία σχέση με αθώες εικόνες παιδικών βιβλίων, ωστόσο η φρίκη που τον κατέλαβε τον ώθησε να απομακρύνει τα κρεατικά από το τραπέζι όλης της οικογένειας. Σε μεγαλοεκτροφεία γίνονταν στις γαλοπούλες υποδόριες ενέσεις ζωμών για να δείχνουν «φουσκωμένες» στην αγορά και να 'χουν νοστιμότερο κρέας, γουρουνάκια υπέμεναν λιμάρισμα δοντιών και αφαίρεση όρχεων χωρίς αναισθητικό, ενώ στα ψαρόδιχτα τόνου βρίσκουν τον θάνατο τουλάχιστον άλλα 145 είδη -θαλασσοπούλια, ψάρια, θηλαστικά.

Η μαζική εκτροφή ζώων παράγει 15- 51% των προκαλούμενων από τον άνθρωπο αερίων του θερμοκηπίου και μερικές εγκαταστάσεις παράγουν ποσότητες περιττωμάτων όσες και μία μεγαλούπολη! «Με τη νέα ιδιότητα του πατέρα αντιμετώπισα μια πραγματικότητα που, όντας και συγγραφέας, δεν μπορούσα πλέον να την κρατήσω μόνον για τον εαυτό μου». Ο 33 ετών Τζ. Φόερ έγραψε ένα βιβλίο, όπου περιγράφει όλες τις φρικαλεότητες της μαζικής εκτροφής ζώων και του οποίου η έκδοση προκάλεσε θύελλα στις ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ ο πρωτότοκός του είναι ήδη τεσσάρων, η οικογένεια διευρύνθηκε και μ' ένα δεύτερο αγοράκι, η σύζυγος του Φόερ, Νικόλ Κράους, επίσης συγγραφέας, συμμερίζεται τις διατροφικές του απόψεις και τα δικαιώματα μετάφρασης και έκδοσης του βιβλίου «Eating Animals» πωλήθηκαν σε 16 χώρες.

Ηταν η πρώτη έρευνα του Αμερικανού, μέχρι τότε νουβελίστα συγγραφέα, και οι εμπειρίες απ' αυτήν, αλλά και οι αντιδράσεις από την έκδοση τον προβλημάτισαν πέραν της έγνοιας αποκλειστικώς για τους βλαστούς του. Για τον Τζ. Σ. Φόερ η χορτοφαγία αφορά τον καθένα και -αν όχι η παντελής αποχή- ο περιορισμός κατανάλωσης κρεάτων από μαζικό εκτροφείο θα μπορούσε να συμβάλει αποφασιστικά στη βελτίωση των κλιματικών συνθηκών παγκοσμίως. «21.000 ζώα πεθαίνουν για τη διατροφή του μέσου Αμερικανού και το 99% αυτών προέρχονται από μαζικά εκτροφεία, ποσοστό που στην Ευρώπη πέφτει στο 98%», εξηγεί ο Τζ. Σ. Φόερ, που ζει κατά καιρούς σε διάφορες πόλεις του κόσμου, σήμερα στο Τελ Αβίβ, ενώ έχει περάσει κι από το Βερολίνο, όμως σπίτι του θεωρεί το Μπρούκλιν.

«Πολιορκία» χορτοφάγων

Δεν ήταν πάντοτε χορτοφάγος, ενώ ακόμη και σήμερα δεν μπορεί να παραιτηθεί εύκολα από όλα τα ζωικά προϊόντα. «Τουλάχιστον, προσπαθώ να καταναλώνω τρόφιμα με εγγυημένη προέλευση περιορισμένης παραγωγής», δικαιολογείται. Πάντως από νεαρός υπήρξε κατά καιρούς χορτοφάγος, είτε λόγω επιταγής της μόδας είτε επειδή έτσι αισθανόταν. Αλλά, παρ' όλη την επίμονη πολιορκία των ακτιβιστών χορτοφάγων που βλέπουν στο πρόσωπό του έναν επάξιο εκπρόσωπό τους, ο Φόερ πιστεύει ότι οι επάλξεις του δεν είναι στη δημοσιότητα, αλλά στον γραπτό λόγο.

Την κοσμοθεωρία περί ηθικών διατροφικών συνηθειών υποστηρίζει στην Ευρώπη και η 48χρονη Γερμανίδα συγγραφέας Κάρεν Ντιβέ. Με έδρα το Βρανδεμβούργο κάνει τις σχετικές με ευρωπαϊκά εκτροφεία έρευνές της και το βιβλίο της «Anstandig essen» («Τρώγοντας σωστά») αναμένεται να κυκλοφορήσει τον ερχόμενο Ιανουάριο από τον βερολινέζικο εκδοτικό οίκο Galiani. Η Ντιβέ ομολογεί ότι μέχρι τώρα έχει διαπράξει φοβερές και τρομερές γαστριμαργικές αμαρτίες όσον αφορά τα κρεατικά -αλλά πάντοτε είχε βαθύτερους ενδοιασμούς και οι έρευνές της την όπλισαν με τη «θέληση να μην ανέχεται πλέον αυτή την εσωτερική αντίφαση». Οι δικές της εμπειρίες τής αποκαλύπτουν ότι ο αριθμός των συνειδητών καταναλωτών αυξάνει συνεχώς, ιδιαιτέρως εκείνων που παραιτούνται από την κρεοφαγία προς χάριν της γης. Μέχρι τώρα μπορεί όλους αυτούς να τους ένωναν ο φόβος των μεταδιδόμενων ασθενειών, διάφορες θρησκευτικές πεποιθήσεις ή ακόμη και η απλή ζωοφιλία· τελευταίως, όμως, μακριά από τα κρεατικά τούς κρατά ένα είδος έγνοιας και αγάπης για τον πλανήτη και τα προβλήματά του.

Αυτό το συμμερίζονται και αρκετοί ανά την Ευρώπη προοδευτικοί δήμοι -όπως της Βρέμης, που έχει καθιερώσει, υπό την αιγίδα του δημάρχου, σε καντίνες σχολείων και νηπιαγωγείων μία φορά την εβδομάδα διατροφή χορτοφαγίας. Εάν ακολουθούσαν 550.000 πολίτες τη συγκεκριμένη συνήθεια, υπολογίζεται πως η μείωση εκπομπής CO2 από αντίστοιχη μείωση στα εκτροφεία ισοδυναμεί με μία ημέρα ακινησίας (και μείωσης καυσαερίων) από 40.000 αυτοκίνητα.

Η Κάρεν Ντιβέ δεν έχει αποφασίσει τελειωτικά αν θ' ασπαστεί διά βίου τη χορτοφαγία. Μέσα της παλεύουν η ηθική κοσμοθεωρία της αποχής με τη συναισθηματική αξία του κρέατος ως κυρίως και αγαπητού φαγητού σε οικογενειακές συνεστιάσεις. Από την άλλη πλευρά, μερίδα επιστημόνων υποστηρίζουν ότι και τα φυτά αισθάνονται κάποιο είδος πόνου. «Είναι οδυνηρή η ενασχόληση με τέτοια θέματα», λέει η Κ. Ντιβέ, «αφού δεν μπορούμε να εξαλείψουμε τη συνήθειά μας να σκοτώνουμε. Ομως, μπορούμε να αποφασίσουμε για το μέλλον πόσο, τι και υπό ποίες συνθήκες θα καταστρέφουμε». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Στη στήλη
Πλανήτης Γη