Έντυπη Έκδοση

η ώρα των λύκων...

Εναν χρόνο μετά αφ' όταν κέρδισε τις εκλογές, ο κ. Παπανδρέου μάς απείλησε, μας φοβέρισε, ότι πιθανόν να προσφύγει σε εκλογές. Ακριβώς όπως και ο κ. Καραμανλής -έναν χρόνο αφ' όταν κέρδισε τις εκλογές ξαναπήγε σε εκλογές...

... και οι «κάλτσες» έτεκον Γιωργάκη.

Ομως υπάρχει και μια ακόμα ομοιότητα: όπως ο κ. Καραμανλής στη Συνέντευξή του στη Θεσσαλονίκη απέκτησε το σημάδι, το στίγμα, του χαμένου, έτσι και ο κ. Παπανδρέου προχθές στη διακαναλική κατόρθωσε το ίδιο.

Διότι το δίλημμα «ή ο Καμίνης ή το Χάος» που μας έθεσε ο κ. Πρωθυπουργός παραφράζοντας καρικατουροειδώς το ανάλογο «ή ο Καραμανλής ή τα Τανκς», εν κατακλείδι δεν μπορεί να σημαίνει τίποτε άλλο παρά το εξής: «ή Εγώ ή η Αντιπολίτευση».

Αλλά αν ένα τέτοιο δίλημμα είναι απολύτως ηλίθιο (διότι πλέον δίλημμα δεν είναι), τι είναι αυτός που το θέτει;

Σε μια Δημοκρατία οι εκλογές δεν μπορεί να προτάσσονται ως φόβητρο.

Ακόμα και σε μια Δημοκρατία έτσι όπως την κατάντησε ο Γιωργάκης, με Μνημόνιο αντί για Σύνταγμα, ακόμα και σε μια Δημοκρατία υπό την Κατοχή της τηλεοπτικής τυραννίδας, οι εκλογές

δεν μπορούν να 'ναι η απειλή που επισείει ο Ισάδελφος Νικολάκης Παπανδρέου για να κάθονται καλά οι μουζίκοι.

Ομως, ακόμα κι αν για την «οικονομία» της συζήτησης δεχθούμε ότι ο κ. Παπανδρέου είχε δίκιο, όταν άνοιγε την Πύλη του Αγίου Ρωμανού στην Τρόικα, ότι είχε δίκιο όταν υποβάθμιζε τη χώρα σε Προτεκτοράτο και τον εαυτόν του σε Ανδρείκελο του Διευθυντηρίου, ας δεχθούμε έστω για μια στιγμή (βάζοντας του «νόμους να κοιμηθούν») ότι το Μνημόνιο ήταν αναγκαίο και αναγκαστικό - τότε προκαλώντας εθνικές εκλογές, αν χάσει ο κ. Τατούλης, τινάζει την εφαρμογή της πολιτικής του Μνημονίου στον αέρα. Ο ίδιος που το εγκαθίδρυσε!

Ομως, δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Παπανδρέου πολιτεύεται με μόνον πρόταγμα τον εαυτόν του και την τύχη του. Οπως τορπίλισε την αξιοπρέπεια της χώρας και επέβαλε το (προσυμφωνημένο) Μνημόνιο, έτσι και τώρα είναι ικανός να τορπιλίσει την πολιτική που συνεπάγεται το Μνημόνιο

μόνον και μόνον από τον τρόμο της ήττας.

Ποιας ήττας; να μην μπορέσει ο κ. Μπουτάρης να προσφέρει μεταμεσονύχτια τσόντα στον λαό της Θεσσαλονίκης.

Ο κ. Παπανδρέου δείχνει αδιάφορος, ψύχραιμος και «νηφάλιος» μπροστά στην ήττα της χώρας, όταν περιορίζει ο ίδιος την κυριαρχία της δυτικώς του 25ου Μεσημβρινού, αλλά σκούζει σαν αρνί που το σφάζουν, μπροστά στο ενδεχόμενο της προσωπικής του κομματικής ήττας.

Σαν κακομαθημένος Ηγεμών εκ Καντακουζηνών, προτιμά να αποβιβαστούν οι Τούρκοι στη Σιλυβρία ή στην Καλλίπολη, παρά να χάσει ο κ. Σγουρός από τον Δημαρά.

Ο Γεώργιος ο Β' Παπανδρέου ο Γ', ο Γιωργάκης ο Ψευτοθόδωρος ου μην και Δόσων, παραπαίει.

Παραπαίει, μόλις έναν χρόνο μετά την περιφανή εκλογική νίκη που του χάρισαν οι «διεφθαρμένοι» Ελληνες.

Παραπαίει

παρ' ότι τον στηρίζει η πιο ευρεία «οικουμενική» που έχει σχηματισθεί τα τελευταία χρόνια: Καρατζαφέρης, Μητσοτάκης, ολίγον Κουβέλης, Ντόρα, βαθύ ΠΑΣΟΚ, ρηχό ΠΑΣΟΚ, ο ΣΕΒ, η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, το πλείστον των ΜΜΕ και πλήθος τα παπαγαλάκια, οι Τράπεζες, το Διευθυντήριο της Τρόικα, ο κ. Μάνος και οι λοιποί νεοφιλελεύθεροι συγγενείς -παρ' όλο αυτό το Μέτωπο Στήριξης

ο κ. Παπανδρέου παραπαίει. Και, τρομάζοντας ο άνθρωπος που επί των ημερών του καθιερώνονται οι ατομικές συμβάσεις εργασίας για μιαν ημέρα, απειλεί

(αυτούς που έχει ήδη σακατέψει) με το χειρότερο. Απειλεί δηλαδή αυτός που έκανε τόσο κακό σε τόσο πολλούς, με περισσότερο κακό για πολύ περισσότερους...

....................................

Ο κ. Παπανδρέου είναι (από καιρό ήταν) ένας «γυμνός βασιλιάς». Μπορεί να ενδύεται μόνον διλήμματα ή εκβιασμούς. Και μόνον διατάγματα, όπως το fast track. Εντολοδόχος πλέον του Μνημονίου - ένας Κουίσλινγκ των Τραπεζών, μας ζητάει να τον υπερψηφίσουμε διότι αν ψηφίσουμε οποιονδήποτε άλλον θα 'χουμε διαπράξει τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα των Βογομήλων.

Δεν ντρεπόμαστε;

Σε μια Δημοκρατία, έστω αιχμάλωτη ή ακρωτηριασμένη το δίλημμα «ή με ψηφίζετε ή το χάος» είναι ηλίθιο και ανήθικο.

Απλώς ηλίθιο και ανήθικο.

Εντελώς ηλίθιο και εντελώς ανήθικο.

Τι να σου κάνει κι ένας πρωθυπουργός, όταν οι φοροφυγάδες δεν του «εγγυώνται ότι θα πληρώσουν τους φόρους τους»; Βάζει φόρους σε όλους τους άλλους! Τεράστιος!

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

14 σχόλια

11 Ο/Η Γιώργος έγραψε: (πριν 9 έτη)
Νομίζω ότι ο δημοσιογράφος πρέπει να χαλαρώσει. Σιγά μη πάρουμε και τα καριοφίλια. Ο Γιωργάκης τραβάει ζόρι και κάνει και καμιά ντρίπλα που ίσως δεν του βγαίνει. Ας βρίσκαμε κανέναν καλύτερο. Η Ελλάδα σε θέση φτωχής επαρχίας μέσα σε έναν (τουλάχιστον) πολυεθνικό οργανισμό δεν μπορούσε παρά να υπερχρεωθεί αν ήθελε να αναπτυχθεί. Αυτό το ξέρουν και οι κότες και γι’ αυτό θα φροντίσουν να μας ξελασπώσουν. Με το αζημίωτο. Όσο για το ΔΝΤ σιγά τ' αυγά. Το πέρασαν και οι Τούρκοι και τώρα είναι στα ... ντουζένια τους. Απίστευτη ανάπτυξη. Το πρόσφατο Economist τους αφιερώνει 14 σελίδες.

http://www.economist.com/node/17276372

Όχι βέβαια ότι δεν παίζει ο κίνδυνος να γίνουμε Latin Amerika. Πρέπει να προσέχουμε. Αντί να γκρινιάζουμε κατά του μνημονίου (ρε μπας και ο τύπος έχει κολλητό το Αντώνη;) ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να ξεκολλήσουμε. Υπάρχει και ο κίνδυνος εδώ που τα λέμε να βγάλουμε τα μάτια μας απο μόνοι μας. Το έχουμε ξανακάνει.
12 Ο/Η o γιαλός είναι στραβός έγραψε: (πριν 9 έτη)
Εξήγησα την συμπεριφορά των κομμάτων -κατά την κρίση μου - "αλλά αυτά δεν είναι πολιτικά". Καλώς.
13 Ο/Η Κ.Π. έγραψε: (πριν 9 έτη)
Στην αρχή της περιπέτειας της χώρας μας, είχα γράψει εδώ στην ηλεκτρονική σου σελίδα Στάθη ότι :

"ένα κράτος που δεν μπορεί να ντιμετωπίσει απλά προβλήματα, όπως μια νεροποντή ή μια πυρκαγιά, για να μην αναφέρω Οτσαλάν και Ιμια, θα μπορέσει να αντιμετωπίσει αυτήν την οικονομική Χιροσίμα:"

Την απευθύνω ξανά προς τους εναπομείναντες ΠαΣοΚους.
Εχετε ην εντύπωση ότι αυτό το κράτος που το έχετε οργανώσει στην βάση της Σικελικής μαφίας μπορεί να διαχειριστεί 2 γαιδουριών άχυρα;
14 Ο/Η COSTAS έγραψε: (πριν 9 έτη)
Μνημόνιο 1843
Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων. Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει. Έχουμε και λέμε:
Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος. (Σας θυμίζει τίποτα;) Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό τών συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Αυτό μήπως;)Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρε κάτι συμπτώσεις...)
Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Πάμε πάλι απ' την αρχή. Σας θυμίζει τίποτα;) Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...)
Για να μην πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου. Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού:
1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν.2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες.
3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.
4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της "δεκάτης", που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή.
5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.
6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα.
7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους.
8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου.
9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό.
10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες "εθνικές γαίες" με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης.
11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού.
Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες. Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε "τι πέτυχαν με όλα αυτά;", σας απαντώ: Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλίρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το "Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη το 1893. Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.
ΑΕΡΑ ΑΕΡΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΧΟΛΕΡΑ, Πασοκ, ΝΔ, ΕΕ, ΔΝΤ
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 14

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ναυτίλος