Έντυπη Έκδοση

Αποχή, αυτή η άγνωστη

Το μυστήριο με την αποχή είναι ότι διατηρεί τη δύναμή της μόνο ως τέτοια.

Μόλις εκδηλωθεί εκλογικά, δεν είναι παρά μια απλή αναγωγή των ήδη καταγεγραμμένων αποτελεσμάτων.

Η αποχή είναι φευγαλέα όπως το ασυνείδητο. Ως κρυφή διάθεση και αδιευκρίνιστη μη ψήφος, δεν μπορεί παρά να σημαίνει δυσαρέσκεια. Δυσαρέσκεια απέναντι στο Μνημόνιο, δυσαρέσκεια απέναντι στην αντιμνημονιακή πολιτική, δυσαρέσκεια απέναντι στο πολιτικό σύστημα, δυσαρέσκεια γενικώς.

Οπως και το ασυνείδητο, όμως, που μόλις αρθεί στην επιφάνεια του συνειδητού αποδυναμώνεται, καθίσταται επίκαιρο και χάνει την κρυφή του χάρη και ισχύ, έτσι και η αποχή μόλις εκδηλωθεί εκλογικά, δηλαδή μόλις οι απέχοντες αποφασίσουν να ψηφίσουν, το όπλο της μυστήριας διάθεσης αχρηστεύεται. Ακριβώς επειδή απολλύει τη μυστικότητά του, στην οποία χρωστάει τη δύναμη και την αίγλη του. Γι' αυτό και μόλις οι απέχοντες αποφασίσουν να κατέλθουν στην κάλπη, αυτό που θα βγάλουν τις περισσότερες φορές δεν είναι παρά η απλή αναγωγή των αποτελεσμάτων των μη απεχόντων.

Ετσι, η αποχή αλλοιώνει το εκλογικό αποτέλεσμα, πολιτικά και ψυχολογικά, όσο παραμένει τέτοια. Μόλις μειωθεί, δηλαδή μόλις η αποχή «ψηφίσει», το εκλογικό αποτέλεσμα διατηρείται ως έχει, καθώς επεκτείνεται και κατανέμεται αναλογικά στο σώμα των απεχόντων, μόλις οι τελευταίοι αποφασίσουν να εκδηλωθούν. Οι πρώην απέχοντες, ως μη απέχοντες δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους υπόλοιπους ψηφοφόρους. Οι πολιτικές τους προτιμήσεις έχουν ήδη καταγραφεί στο σώμα των ψηφισάντων.

Οταν η απαρέσκεια μετατραπεί σε αγανάκτηση και η δυσαρέσκεια σε οργή, τότε η αποχή θα εκμηδενιστεί και το εκλογικό αποτέλεσμα θα αλλάξει ριζικά.

Το κυβερνών κόμμα, λοιπόν, εισέπραξε πρωτοφανή δυσαρέσκεια αλλά γλίτωσε εκείνο τον καταλογισμό ευθυνών που θα ξεσήκωνε τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση. Γι' αυτό και ενώ υπέστη σημαντική μείωση των δυνάμεών του διατήρησε την πρωτιά. Παρά τις γελοίες ΠΑΣΟΚικές παλινωδίες των προεκλογικών συνθημάτων. Ετσι κι αλλιώς, το ΠΑΣΟΚ πάντα διέπρεπε στην αυτογελοιοποίηση. Το κακό είναι ότι εξίσου διαπρέπει στο να εφευρίσκει τρόπους να παγιδεύει στη γελοιοποίηση και μεγάλο κομμάτι του εκλογικού σώματος.

Η Ν.Δ. έχασε, αφού με λάβαρο τον αντιμνημονιακό αγώνα μόλις που διατήρησε τις, ούτως ή άλλως, πενιχρές δυνάμεις της.

Ο ΛΑΟΣ επί τα αυτά. Την οικονομική κρίση οι Ελληνες δεν τη φορτώνουν στους μετανάστες, νόμιμους και μη.

Ο μεγάλος νικητής των εκλογών είναι το ΚΚΕ. Οχι τόσο επειδή πιστώθηκε σημαντικό μέρος του αγώνα κατά της τρόικας και επιβραβεύτηκε από ψηφοφόφους όχι κατ' ανάγκη κομμουνιστές, ούτε καν κατ' ανάγκη αριστερούς, αλλά επειδή επιτέλους κατόρθωσε αυτό που ήταν και το κύριο πολιτικό του μέλημα: να ηγεμονεύσει στο χώρο της Αριστεράς. Πλέον όταν μιλάμε για Αριστερά στη χώρα μας, μοιραία, θα εννοούμε το ΚΚΕ.

Οελληνικός λαός, απαίδευτος στην οικονομική σκέψη και παρασυρμένος από τις απλοϊκότητες των μίντια και των κομμάτων, θεωρεί την οικονομία ζοφερή μανέστρα από αριθμούς και ακατάληπτες έννοιες και όχι πολιτική επιστήμη. Εκεί απέτυχε η ανανεωτική Αριστερά, ανήμπορη να περιγράψει διέξοδο από την κρίση, εντός του συστήματος. Σε αντίθεση με το ΚΚΕ που διδάσκει τη θεραπεία διά της πλήρους ανατροπής του.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Αλλα λόγια