Έντυπη Έκδοση

...δεν πεθαίνουν τα φαντάσματα

Το άσυλο είναι κυρίως ένας συμβολισμός, μια υπόμνηση, μια παρακαταθήκη.

Και κατά τούτο είναι ακόμα πιο πολύτιμο από τη νομική του υπόσταση.

Το άσυλο δεν είναι (προνομιούχος μάλιστα) χώρος ελεύθερης διακίνησης ιδεών -διότι ελεύθερα διακινούνται και πρέπει να διακινούνται οι ιδέες καθ' άπασαν την επικράτεια της δημοκρατίας.

Ούτε το άσυλο είναι (προνομιούχος μάλιστα) χώρος διεκδίκησης δικαιωμάτων, τα δικαιώματα διεκδικούνται και πρέπει να διεκδικούνται παντού στην επικράτεια της δημοκρατίας.

Το άσυλο είναι κάτι πολύ περισσότερο απ' όλα αυτά. Είναι φυλαχτό

είναι ο φύλακας άγγελος αυτού που εκπροσωπεί,

είναι, όπως στην αρχαιότητα ήταν οι θεοί-θεσμοί,

η καθ-ιέρωση του κεκτημένου των πολιτών,

ένα «ηθικό σύνταγμα», η τήρηση του οποίου επαφίεται στο φιλότιμο των πολιτών και των πολιτικών...

Εγώ δεν είμαι Ελληνας εξ αίματος.

Είμαι Ελληνας (όπως κι όλοι οι άλλοι που είναι και νοιώθουν Ελληνες) για πολιτισμικούς και πολιτικούς λόγους.

Εγώ, ο Στάθης Διονυσίου Σταυρόπουλος δεν έχω αίμα ελληνικό, έχω αίμα ρέζους βήτα θετικό.

.................................

Πού ζει το Δ' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας; στην εποχή των «φυλών»;

Στην εποχή του «αίματος» και των «φυλών» δεν ζουν πλέον τα έθνη, ζει ο εθνικισμός, δεν ζουν οι λαοί, ζει ο ρατσισμός - στην περιοχή του αίματος δεν ζει τίποτα, εκτός απ' τους βρυκόλακες και τους ναζί.

Χιλιάδες Ελληνες ζουν ή διαπρέπουν εκτός Ελλάδος, ως πολίτες άλλων κρατών, χωρίς να υφίσταται επίθεση η εθνική τους συνείδηση.

Γιατί θα πρέπει οι μετανάστες στην Ελλάδα να αποκτούν «Ελληνική συνείδηση», ως προϋπόθεση για την απόδοση της ιθαγένειας; Τι είναι η συνείδηση; εμφύτευμα;

Νομίζουν οι δικαστές ότι αυτό που ένας μετανάστης ελεύθερα μπορεί να επιλέξει -αν όχι την ενσωμάτωση πάντως την αμοιβαία αξιοπρεπή συμβίωση- πρέπει να του επιβάλλεται με λοβοτομή;

Ή μήπως οι μετανάστες που μαθαίνουν τη γλώσσα μας και την ιστορία μας (αυτήν που η κυρία Διαμαντοπούλου θέλει να κάνει προαιρετικό μάθημα στα Λύκεια) και πολύ περισσότερο τα παιδιά τους (μας) που σπουδάζουν εδώ -και πολλά αριστεύουν- είναι πλάσματα (πρόσωπα) λιγότερο σημαντικά από μας;

Εγραφε ο Ιωάννης Δούκας Βατάτζης απ' τη Νίκαια προς τον Πάπα Νικόλαο τον Θ' στα 1250. «Είμαστε το αρχαίο γένος των Ελλήνων που δίδαξε τα γράμματα στον κόσμο...» - αν απ' αυτά τα

γράμματα μαθαίναμε λίγα στα άθλια σχολεία μας, δεν θα μιλούσαμε σήμερα για «δίκαιο του αίματος» κι άλλους πρωτογονισμούς επιπέδου ΛΑΟΣ κι άλλων τελείως αμόρφωτων

ήγουν ανελλήνιστων ελληναράδων...

*************

«Προσευχόμαστε (σ.σ. πληθυντικός της μεγαλοπρεπείας) η βία στην Αίγυπτο να τερματιστεί», δήλωσε χθες ο Πρόεδρος Ομπάμα.

Τι διάολο (με το συμπάθιο, Πανάγαθε) χώρα, έθνος, κράτος, λαός και κοινωνία είναι εκείνη της οποίας ο Πρόεδρος στη μία από τις δύο δηλώσεις του «προσεύχεται» για κάτι.

«Προσεύχεται» για την ανεργία, τους άστεγους, τους τόκους, συνεχώς «προσεύχεται»-ούτε μουλάς στο Ιράν να ήταν.

Ως φαίνεται, για άλλη μια φορά άλλοι έχουν το όνομα (Ισλαμιστές) κι άλλοι τη χάρη (Μεθοδιστές, Πρεσβυτεριανοί, Μορμόνοι, Εβραίοι, Ευαγγελικοί, Προτεστάντες, Καθολικοί) - όλοι προσεύχονται εκ των υστέρων για όσους έχουν σφάξει εκ των προτέρων ή το αντίθετο.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

26 σχόλια

21 Ο/Η ΜΙΧΑΛΗΣ έγραψε: (πριν 8 έτη)
Διαβάζουμε στον Στάθη :
΄΄Χιλιάδες Ελληνες ζουν ή διαπρέπουν εκτός Ελλάδος, ως πολίτες άλλων κρατών, χωρίς να υφίσταται επίθεση η εθνική τους συνείδηση.΄΄
Πολύ σωστά. Πολίτες σε άλλα κράτη (με κάποια κριτήρια, που φυσικά είναι διαφορετικά, από κράτος σε κράτος), που σημαίνει ότι είναι υπήκοοι στο κράτος παραμονής τους ( Υπήκοος : πολίτης υποκείμενος στην εξουσία κράτους ή ηγεμόνα, Υπηκοότητα : η ιδιότητα του υπηκόου, του πολίτη μιας χώρας, - τα στοιχεία από το Ελληνικό λεξικό Φυτράκης - Τεγόπουλος). Και φυσικά, σαν πολίτες στην χώρα που διαμένουν μόνιμα, έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.
Η ιθαγένεια, όμως, είναι κάτι το διαφορετικό. Το ίδιο λεξικό αναφέρει : Ιθαγενής : πρόσωπο καταγόμενο από την ίδια χώρα, όπου μόνιμα κατοικεί, Ιθαγένεια : η ιδιότητα του ιθαγενούς.
Οι συμπατριώτες μας, λοιπόν, που διαμένουν μόνιμα σε άλλα κράτη, έχουν πάρει την υπηκοότητα της χώρας διαμονής τους, αλλά ιη Ιθαγένειά τους είναι ελληνική (τουλάχιστον η πρώτη γενιά). Όπως, αντίστοιχα, οι μετανάστες στην χώρα μας έχουν χώρα καταγωγής (και ιθαγένεια) και μπορούν να αποκτήσουν, με κάποια κριτήρια, ελληνική υπηκοότητα. Και φυσικά με την υπηκοότητα θα μπορούν να μετέχουν στα κοινά της χώρας μας.
22 Ο/Η Γιώργος Κατσέας έγραψε: (πριν 8 έτη)
Λόγια Κολοκοτρώνη (από το σημερινό ΒΗΜΑ): «O Ιμπραΐμης μου επαράγγειλε μια φορά διατί δεν στέκω να πολεμήσωμεν. Εγώ του αποκρίθηκα, ας πάρη πεντακόσιους, χίλιους, και παίρνω και εγώ άλλους τόσους, και τότε πολεμούμε, ή αν θέλη ας έλθη και να μονομαχήσωμεν οι δύο. Και αν ήθελε το δεχθή το έκαμνα με όλην την καρδιάν, διότι [..] αν τον χαλούσα, εγλύτωνα το έθνος μου».
Ποιοί εθνικιστικοί κύκλοι άραγε, του είχαν υποβάλει αυτόν τον όρο;
23 Ο/Η λ:ηρ έγραψε: (πριν 8 έτη)
Από τη μια θες φυλαχτά και θεούς-αγγέλους (στο σχήμα του ασύλου) κι από την άλλη απορείς με τις προσευχές του Ομπάμα. Δηλαδή αν ο Ομπάμα αντι για προσευχές έγραφε στήλες επικαλούμενος θεούς, αγγέλους και φυλαχτά υπερ των ανέργων, υπερ της σταθερότητας στην Αίγυπτο, κτλ, δεν θα είχες πρόβλημα;
24 Ο/Η Βάρδας Σκληρός έγραψε: (πριν 8 έτη)
Ερώτημα προς τη Θεοφανία:
Θεωρείς πράγματι καθοριστική τη βιολογία του γένους για την εθνική συνείδηση - ταυτότητα;
Αν ναι, όπως προκύπτει από το σχόλιό σου, σκέψου λίγο με βάση τα ακόλοθα παραδείγματα: Ενα παιδάκι γεννιέται στην Αφρική από αφρικανούς γονείς που για κάποιον λόγο πεθαίνουν (πχ. ο πατέρας σε εμφύλιο πόλεμο, η μάνα στη γέννα). Το παιδί αυτό το υιοθετουν κάποιους μήνες μετά τη γέννησή του Έλληνες γονείς. Ζει και μεγαλώνει στην Ελλάδα, αλλά δεν είναι ελληνικού γένους. Ποια είναι η εθνική του ταυτότητα; Έχει ή όχι δικαίωμα στην ελληνική ιθαγένεια; Άλλο παράδειγμα λιγότερο ακραίο, πιο ρεαλιστικό: Δύο πακιστανοί μετανάστες στην Αθήνα φέρνουν στον κόσμο το παιδί τους. Αυτό λόγω οικονομικής ανέχειας δεν επισκέπτεται ποτέ το Πακιστάν, τουλάχιστον πριν την ενηλικίωσή του, γνωρίζει μόνο την Ελλάδα ως πατρίδα του, πηγαίνει εδώ σχολείο, μαθαίνει άπταιστα ελληνικά, την ιστορία μας κτλ. Δεν αξίζει την ιθάγενεια γιατί δεν είναι ελληνικού γένους; Αντίστροφο παράδειγμα: Δύο Έλληνες του εξωτερικού δεύτερης γενιάς κάνουν ένα παιδί ση χώρα που ζούν. Το παιδί μεγαλώνει εκεί με ελάχιστη επικοινωνία με την Ελλάδα λόγω του ότι οι γονείς ως δεύτερης γενιάς μετανάστες έχουν πλήρως ενσωματωθεί και επισκέπτονται την Ελλάδα αραιά και που ως χώρα διακοπών (τζατσίκι, σουβλάκι, συρτάκι κτλ). Αυτό το παιδί έχει αυτόματο δικαίωμα σην ιθαγένεια και στην ελληνική συνείδηση γιατί έχει ''ελληνικό" αίμα; Είναι όντως Έλληνας στη συνειδηση και στην εθνική ταυτότητα;
Για να τελειώνουμε, η ιθαγένεια όπως την αντιλαμβάνεσαι εσύ, ως σχέση αίματος, είναι κάτι το ανούσιο και δεν μπορεί από μόνο του να παίξει ουσιαστικό ρόλο στην εθνική συνείδηση! Το γένος δεν εξασφαλίζει την εθνική συνείδηση, ούτε η εθνική συνείδηση εξαρτάται από το γένος. Σε προτρέπω να ξαναδιαβάσεις το άρθρο του Στάθη προσεκτικά και να κατανοήσεις κάποια πράγματα καλύτερα. Θα σε βοηθήσει σίγουρα να γίνεις καλύτερη σαν άνθρωπος.
25 Ο/Η Θεοφανια έγραψε: (πριν 8 έτη)
Εχω την ελπιδα αγαπητε Ν.ΒLETSAS οτι ο Θεος αγαπαει ,οπως κι εγω κι ολοι οι γονεις, ολα του τα παιδια το ιδιο ,διαφορετικα κανενας δεν θα τον εκτιμουσε ,οπως δεν εκτιμαει κανεις τον γονιο που ξεχωριζει τα παιδια του, .Οσο για την " θεικη καινοτομια"- της ελευθερης βουλησης -για την οποια απορειτε γιατι Θεος εμμενει και δεν την ανακαλει , μηπως λιγο να το σκεφτειτε ? βεβαιως ολη αυτη η συζητηση εχει νοημα αποκλειστικως για την περιπτωση που υπαρχει Θεος ,αλλως τι νοημα θα ειχε ? Εστω λοιπον ,ως ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ,οτι υπαρχει Θεος ...,μηπως σ'αυτη την περιπτωση ,γνωριζει γεγονοτα ,αισθηματα κλπ.που ενας απλος ανθρωπος τα αγνοει ? εχετε χτισει την επιχειρηματολογια σας πανω σε δυο αντικρουομενες παραδοχες ,οτι υπαρχει και τον κριτικαρουμε ,αλλα ταυτοχρονως ΔΕΝ υπαρχει .συγγνωμη,απο την στηλη , για το 2 μειλ.
26 Ο/Η Ανώνυμος έγραψε: (πριν 8 έτη)
Άραγε, πόσος χρόνος κύλησε από το σκίτσο σου "Δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ Ρωμιέ,Ρωμιέ")-η Μπουμπουλίνα στο χαρέμι;

Αυτό είναι από τα αρνητικά της Ελληνικής Αριστεράς, ποτέ μα ποτέ δεν στάθηκε διαχρονικά συνεπής στα λεγόμενα και γραφόμενα της
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 26

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ναυτίλος