Έντυπη Έκδοση

Εναντιοδρομία

Από τα «μαύρα δάση» του Ουισκόνσιν, ο κυβερνήτης ωρύεται και προειδοποιεί τους απεργούς και καταληψίες: «Δεν θα γίνουμε Ελλάδα»... Παράδειγμα προς αποφυγήν το «μαύρο πρόβατο» του ευρωπαϊκού Νότου για όσους εχθρεύονται την αφύπνιση της κοινωνίας και ζητούν δυναμικά το δίκιο τους

***Από τους ανήσυχους δρόμους της Αθήνας -και της Ελλάδας ολόκληρης- ένα ωκεάνιο κύμα οργής και αγανάκτησης, ενάντιο στο καθεστωτικό ενδιαίτημα του ψεύδους, των εκβιασμών και των ολέθριων επιλογών. Αλίμονο: σήμερα που θα δονείται η χώρα και θα εκτοξεύονται πύρινα βλέμματα εναντίον της δράκας που πήρε με ψέματα την εξουσία, χαλκεύοντας δεσμά εν κρυπτώ και οδηγεί τη χώρα στην άβυσσο, σήμερα λοιπόν μια μαύρη κουρτίνα θα εμποδίζει την ενημέρωση -η απεργία της ΕΣΗΕΑ. Η δογματική λογική της δήθεν εγρήγορσης (απεργιακή συμπόρευση με τους υπόλοιπους εργαζομένους) οδηγεί σε μικρονοϊκές επιλογές, κατάφωρα βλαπτικές για τις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Ευτυχώς που θα υπάρχουν τα μπλογκ και τα σάιτ και θα μαθαίνει ο κόσμος για τον παλμό, τη συμμετοχή και την εξέλιξη της μεγάλης κινητοποίησης (...Εξαιρετική η εναντιοδρομία της «Διακλαδικής Πρωτοβουλίας Εργαζομένων-Ανέργων στα ΜΜΕ»: θα υπάρχει συνεχής ενημέρωση για την απεργία από συγκεκριμένα ιντερνετικά ραδιόφωνα και σάιτ, ενώ θα εκδοθεί, και θα κυκλοφορήσει αύριο, η δεύτερη απεργιακή έκδοση του «Αντίχτυπου») *** Τόσο οικείος αλλά και τόσο απόμακρος ο Αραβικός κόσμος. Ενα σύμπαν πολιτικά παγωμένο, άθυρμα στα χέρια αυταρχικών ηγετών, άφηνε μονίμως αδιάφορη την ευαίσθητη Δύση. Την ένοιαζε η ιδιωφελής ανάπτυξη διακρατικών σχέσεων, και ενίοτε η απροκάλυπτη παρέμβαση, και έτσι προστάτευε και συντηρούσε με τον τρόπο της τα ολοκληρωτικά καθεστώτα (...Σε άλλες σελίδες της Ιστορίας, πλήθος περιηγητών και συγγραφέων βηματίζουν στα αχανή της Βόρειας Αφρικής -από τα βρώμικα στενά της Ταγγέρης μέχρι τις ώχρες της Αλεξάνδρειας- αντλώντας έμπνευση, θηρεύοντας στιγμές και σταγόνες ενός κόσμου διαφορετικού, που ιριδίζει) *** Επαιζε ο ΠΑΟΚ στην παγωμένη Μόσχα, «περίμενε» η «Ρεάλ» -και σ' ένα ήσυχο τραπεζάκι ο Γκυ ντε Μωπασσάν συζητούσε με κάτι ξεχασμένους μπητνίκους για την κατάσταση στο Μαρόκο, την Αλγερία, την Τυνησία και τη Λιβύη... Επομένως, ας περιμένει για λίγο ο κ. Καμίνης, που τώρα πληρώνει τον μεταξωτό λαϊκισμό της προεκλογικής του ευκολίας για τους μετανάστες...

Εδώ, Ουισκόνσιν

«Δεν θα γίνουμε Ελλάδα», είπε ο κυβερνήτης του Ουισκόνσιν, αντιδρώντας στις συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις των συνδικάτων που δεν δέχονται περαιτέρω μειώσεις μισθού και περικοπές...

Οπως σημειώνει η «Καθημερινή», «δημοκρατικοί πολιτικοί, επικεφαλής συνδικάτων, εκπαιδευτικοί και πυροσβέστες συνεχίζουν στο μεταξύ την κατάληψη του Καπιτωλίου στο Μάντισον, που ήδη βρίσκεται στην όγδοη ημέρα της».

- «Οι διαδηλωτές υποστηρίζουν ότι τα συνδικάτα του δημόσιου τομέα έχουν ήδη συμφωνήσει σε μειώσεις αποδοχών που φθάνουν το 8%, καλώντας τον κυβερνήτη να συμβιβαστεί με τα αιτήματά τους. Τη διένεξη παρακολουθούν στενά όλες οι αμερικανικές πολιτείες, καθώς εάν ο Ουόκερ επικρατήσει στο Ουισκόνσιν, άλλοι συντηρητικοί κυβερνήτες θα επιδιώξουν να περιορίσουν τις απολαβές -αλλά και την επιρροή- των μελών των συνδικάτων του κρατικού τομέα. Η καταψήφιση του νομοσχεδίου του Ουόκερ θεωρείται καθοριστικής σημασίας από τα συνδικάτα. Ο πρόεδρος Ομπάμα στηρίζει σε μεγάλο βαθμό τις ελπίδες του για επικράτηση στην κρίσιμη πολιτεία του Ουισκόνσιν στις εκλογές του 2012 στα συνδικάτα».

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

* ΜΠΑΛΑ (1)... «Η βιομηχανία του ποδοσφαίρου, όπως κάθε βιομηχανία, είναι στοιχείο του δημόσιου χώρου, επηρεάζει συνειδήσεις και προσπορίζεται πολιτικά οφέλη»...

Ο Νίκος Γ. Ξυδάκης στην «Καθημερινή»:

- «Εκδίδει οπαδικές εφημερίδες, συντηρεί ηλεκτρονικά μέσα, αναδεικνύει φασίζοντες σαμάνους και νωδούς γελωτοποιούς. Πουλάει πρόγραμμα στα τηλεοπτικά δίκτυα. Τροφοδοτεί τη βιομηχανία του τζόγου. Το ποδόσφαιρο παραείναι μεγάλη βιομηχανία για να αφήνεται αρρύθμιστο, ατιμώρητο, ασύδοτο, να ξεπλένει χρήμα, να προσφέρει κοινωνικό status και πολιτική κάλυψη».

* ΜΠΑΛΑ (2)... «Ελεύθερα στα κανάλια μπορούν να μεταδίδονται οι ποδοσφαιρικοί αγώνες αν τηρηθούν ορισμένες διαδικασίες, έκρινε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με απόφασή του δικαιώνοντας τις κυβερνήσεις του Βελγίου και της Βρετανίας που υποστήριξαν ότι πρόκειται για γεγονότα "μείζονος σημασίας" για τις κοινωνίες και άρα δεν μπορούν να υπάγονται στους περιορισμούς των συνδρομητικών καναλιών».

(Χριστίνα Πουλίδου - «Αυγή»)

* ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ... «Με μια ιδιότυπη και ανομολόγητη στάση πληρωμών μοιάζει η κατάσταση που έχουν φτάσει οι συναλλαγές μεταξύ ιδιωτικών επιχειρήσεων και Δημοσίου»...

Από τον «Ελ. Τύπο»

- «Το κράτος χρωστά στον ιδιωτικό τομέα 7,1 δισ. ευρώ που δεν μπορεί να πληρώσει, οι επιχειρήσεις χρωστάνε 3 δισ. βεβαιωμένους φόρους που... κι αυτές δεν μπορούν να πληρώσουν, ενώ το κράτος χάνει έσοδα περίπου 8 δισ. ευρώ από τη συρρίκνωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας με τα 220.000 λουκέτα τα οποία ήδη από πέρσι άρχισαν να βάζουν μαζικά οι επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα».

* Σημειωτέον ότι η «στάση πληρωμών» ήταν πρώτο θέμα στη «Δημοκρατία».

ΟΙ ΤΙΤΛΟΙ

ΑΔ. ΤΥΠΟΣ

«Μουδιασμένο» όλο το ΠΑΣΟΚ.

ΑΥΡΙΑΝΗ

Βούλιαξε τις τράπεζες και το Χρηματιστήριο - Η «φούσκα» των δήθεν συγχωνεύσεων.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Στάση πληρωμών από το κράτος.

ΕΛ. ΩΡΑ

ΙΝΚΑ: Μην παραλάβετε τις «Κάρτες του Φακελώματός μας».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Δέκα δυσμενείς αλλαγές στις παροχές των στρατιωτικών.

ΕΛ. ΤΥΠΟΣ

Κόβουν επιδόματα που παίρνουν οι οικογένειες πεσόντων.

ESPRESSO

Φοβούνται μακελειό.

ΕΣΤΙΑ

Επανακάμπτει ο κρατισμός - Η πρότασις για απορρόφηση της Alpha Bank.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ

Με ομόλογα θα πληρώνει το κράτος.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ο Καντάφι βύθισε τη Λιβύη στο αίμα.

Η ΝΙΚΗ

Το μυστικό που «κρύβει» η Εθνική.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Ολες οι αλλαγές στο φορολογικό.

Ο ΛΟΓΟΣ

Τέλος εκπτώσεων, έναρξη χρεωκοπιών.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Αύριο απεργούμε, διαδηλώνουμε με το ΠΑΜΕ.

ΤΑ ΝΕΑ

Θα συμψηφίζονται τα χρέη με το Δημόσιο.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Δεσμεύει και τις καταθέσεις - Αλλά το Δημόσιο θα πληρώνει με ομόλογα!

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Η «εξουσία των μαζών» και η ειρωνεία της Ιστορίας...

«Μέχρι χθες, ο συνταγματάρχης Καντάφι φιγουράριζε ως ένας από τους ανθεκτικότερους πολιτικούς Survivor. Ο μακροβιότερος μη εστεμμένος ηγέτης του πλανήτη (ανέλαβε την εξουσία το 1969) γλίτωσε από τις βόμβες των αμερικανικών αεροπλάνων που σκότωσαν τη θετή του κόρη το 1986, αντιμετώπισε διά πυρός και σιδήρου το ισλαμικό αντάρτικο την πενταετία 1993 - 1998 και κατάφερε να αναχαιτίσει, την επόμενη διετία, δύο στρατιωτικά πραξικοπήματα, οι πρωταίτιοι των οποίων απαγχονίστηκαν σε δημόσια θέα.

Τελικά, ο Καντάφι βρήκε τον μάστορά του από εκείνους τους οποίους ποτέ δεν λογάριασε μεταξύ των εχθρών του - τις λαϊκές μάζες! Για ειρωνεία της Ιστορίας, η Λιβύη του Καντάφι αυτοαποκαλείται "Τζαμαχιρία", δηλαδή "εξουσία των μαζών". Ο αξιωματικός που ανδρώθηκε με τον θρύλο του Νάσερ αποτέλεσε την πιο χαρακτηριστική ενσάρκωση του παναραβικού εθνικισμού, τόσο στην ηρωική εποχή όσο και στον εκφυλισμό του.

Στην πρώτη φάση, ξήλωσε τις αμερικανικές βάσεις εθνικοποίησε τα πετρέλαια, μοίρασε τη γη, πρασίνισε την έρημο και δημιούργησε ένα δίκτυο λαϊκών επιτροπών με κάποιας μορφής αυτοδιοίκηση. Στο φθινόπωρο της ζωής του, μοίρασε τιμάρια μιας ολιγαρχικής - κλεπτοκρατικής εξουσίας στους γιους του, παρέδωσε στους Αγγλους δύο Λίβυους αξιωματικούς, υπόπτους για την τρομοκρατική επίθεση του Λόκερμπι και προσέφερε πετρελαϊκά κοιτάσματα προς εκμετάλλευση στην ΒΡ.

Μ' αυτά και μ' αυτά, έγινε "υπεύθυνος ηγέτης" για τον Τόνι Μπλερ, ο οποίος του υπέβαλε τα σέβη του το 2007 στη σκηνή του, στην καρδιά της λιβυκής ερήμου, και για τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο οποίος τον φιλοξένησε εγκάρδια στην Ιταλία, εκτιμώντας ιδιαιτέρως την πολυπληθή, γυναικεία προσωπική φρουρά του συνταγματάρχη. Οταν άρχισε το ντόμινο των αραβικών εξεγέρσεων, ο Καντάφι τάχθηκε αλληλέγγυος με τον Τυνήσιο Μπεν Αλι και τον Αιγύπτιο Μουμπάρακ, τους οποίους άλλοτε κατηγορούσε ως πράκτορες της CIA. Τώρα τους ακολουθεί και στην πτώση τους, η οποία στην περίπτωση της Λιβύης μπορεί να είναι πολύ περισσότερο οδυνηρή, καθώς το λουτρό αίματος που προκάλεσε ο Καντάφι διαγράφεται ήδη τρομακτικό, ενώ σε αντίθεση με την Τυνησία και την Αίγυπτο ως εναλλακτική λύση εμφανίζεται ένα ριζοσπαστικό, μη ελεγχόμενο ισλαμικό κίνημα».

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Από την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ο τύπος των ήλων