Έντυπη Έκδοση

Ξόρκια και μαγγανείες

Τις Παρασκευές ανατέλλει άλλος ήλιος. Βλέπεις τον κόσμο αλλιώς. Τη νύχτα μέρα. Τις δυκολίες ευλογία. Τις ώρες ευρύχωρες. Και τα δεινά του κόσμου, αναπόσπαστο στοιχείο του δράματος... Δεν ξεχνάς τη Φουκουσίμα ούτε ξεπλένεις το αίμα στη Λιβύη αποστρέφοντας το βλέμμα. Τίποτε δεν διαγράφεται ούτε υποτιμάται στο υπερώο της Παρασκευής.

Η ανέχεια, οι απολύσεις, οι δύσκολες αναπνοές του διπλανού για επιβίωση - όλα είναι εδώ. Απλώς, η Παρασκευή -αυτό το ηλιόλουστο μπαλκόνι που μένει ανοιχτό μέχρι το χάραμα της Δευτέρας- σου ανάβει τσιγάρο και νιώθεις φαντάρος σε τριήμερη άδεια. Στρατιώτης που βρίσκει χρόνο, όταν σιγούν προσωρινά τα όπλα, να διαβάσει τα γράμματα των γονιών και της αγαπημένης... Μονάχα με 'κείνο το βάσανο, τον θάνατο, τα βρίσκεις δύσκολα. Τότε ψάχνεις για γέφυρες με το χάος. Για μαγγανείες και προσωπικές αλχημείες. Για σκέψεις ή για κείμενα-ξόρκια, όπως αυτό, του παλιού φίλου που κωπηλατεί σε άλλες θάλασσες: «Ξόρκι στο θάνατο. Ολη η τέχνη, αυτό να είναι, ξόρκι στο θάνατο. Η επέτειος του Μπουκόφσκι, και ο αδόκητος χαμός του Νίκου Αλεξίου, τόσο σημαντικού εικαστικού καλλιτέχνη, κι ύστερα η απώλεια του πρωτοπόρου Βλάση Κανιάρη, και μετά να φεύγει ο Μανώλης Ρασούλης (σ.σ. και ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και ο Μπάμπης Τσικληρόπουλος). Και ο όλεθρος στην Ιαπωνία. Βούτυρο στο ψωμί των τρελαμένων αποκαλυψιακών. Και ολοένα και ξανά και πάλι να σφυροκοπάει μελωδικά το μυαλό ο ανοξείδωτος αίνος/οίνος της ποίησης του Dylan Thomas, "Κι ο θάνατος δεν θα 'χει πια εξουσία", "And Death shall have no Dominion» -άντε να τον πιστέψεις πια, κι όμως δεν παύεις να τον πιστεύεις. Αλλιώς, χάθηκες» (Ικαρος Μπαμπασάκης, από τη στήλη του στο «Διαβάζω») *** Τις Παρασκευές λύνεται ο κόμπος της εβδομάδος. Οι ώρες χοροπηδάνε σαν άσπρα, ανέμελα κατσίκια στο λιβάδι. Τα δευτερόλεπτα ξαποσταίνουν στις όχθες των ποταμών. Η ασχήμια χάνει την όψη της. Ο κόσμος γεμίζει νεραντζιές και φωνήεντα, λυμένα μαλλιά γυναικών και οπωροφόρες σκέψεις... Μέχρι τη Δευτέρα, υπάρχει καιρός. Ωσπου να ξαναπιάσεις τα δασωμένα τεφτέρια των λογαριασμών και των υποχρεώσεων, κάποια σελίδα, κάποια νότα, κάποιο βλέμμα, κάποιο πλατύφυλλο όνειρο -και γιατί όχι; κάποιο σαράκι, από αυτά τα υπέροχα που μας ταλανίζουν- θα σφυρίζει μαζί σου ύμνους εωθινούς και τραγούδια της Γης, που κρέμεται σαν γεώμηλο στο χάος... Αν υπάρχει παράδεισος, έχει αντικλείδι τις Παρασκευές...

Γεώ-μηλο

Με γιγάντια πατάτα που αιωρείται στο Σύμπαν μοιάζει η Γη. Τουλάχιστον έτσι την παρουσιάζει ο ευρωπαϊκός δορυφόρος Goce, με βάση τα βαρυτικά του πεδία...

Από τον «Ελ. Τύπο»:

- «Τα στοιχεία που ανέλυσε η ομάδα επιστημόνων του προγράμματος Goce δείχνουν ότι η βαρύτητα δεν είναι ίδια σε όλα τα σημεία. Για παράδειγμα, η βαρύτητα είναι περισσότερο ισχυρή στις απεικονιζόμενες κίτρινες περιοχές και λιγότερο στις κυανές. Οι ειδικοί της ESA λοιπόν υποστηρίζουν ότι οι πληροφορίες που δίνει ο δορυφόρος είναι εξαιρετικά πολύτιμες και φέρνουν την επιστημονική κοινότητα πλησιέστερα στο να κατανοήσει τη δύναμη που μας έλκει προς τα κάτω, καθώς και τις επιπτώσεις της στον πλανήτη μας. Δύο από τις επιπτώσεις αυτές, για παράδειγμα, είναι η σεισμική δραστηριότητα σε παγκόσμιο επίπεδο καθώς και η κίνηση των ωκεανών.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, και τα δύο αυτά φυσικά φαινόμενα οφείλουν την ύπαρξή τους εν μέρει στη βαρύτητα.

Ο λόγος πάντως που η βαρύτητα είναι διαφορετική σε διάφορα σημεία της Γης οφείλεται στο γεγονός ότι ο πλανήτης μας δεν αποτελεί μια τέλεια σφαίρα, συνεπώς η μάζα του δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένη».

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

* ΚΕΡΑΤΕΑ... Με ζωγραφιές και εκθέσεις τα παιδιά της Κερατέας αποκαλύπτουν πώς βιώνουν τον πόλεμο για τον ΧΥΤΑ...

Από τα «Νέα»:

- «Στο επονομαζόμενο κι ως "Απαρτο Κάστρο" -το παράπηγμα στο μπλόκο των κατοίκων της Κερατέας επί της Λεωφόρου Λαυρίου- οι ζωγραφιές και τα κείμενα των μικρών παιδιών βρίσκονται αναρτημένα σε ένα ταμπλό. Μαθητές της Β' τάξης του 1ου Δημοτικού Σχολείου της περιοχής δίνουν με τον τρόπο τους το στίγμα των επαναλαμβανόμενων ταραχών. Σχεδίασαν σκίτσα που απεικονίζουν άντρες των ΜΑΤ με τις ασπίδες τους κι απέναντί τους τους διαδηλωτές να πετούν μολότοφ. Σχεδόν παντού αναγράφουν και το σύνθημα "Οχι ΧΥΤΑ στην Κερατέα". Τα παιδιά της Κερατέας δεν είναι μακριά από τον "πόλεμο" στην περιοχή τους, ενώ σύμφωνα με τους ειδικούς είναι πιθανό να τα επηρεάσει για πάντα».

* ΓΕΡΜΑΝΙΑ... Κομπίνα με το ευρώ: Αποσύρονταν στραπατσαρισμένα κέρματα και ξανακόβονταν στην Κίνα και όταν επέστρεφαν στη Γερμανία ανταλλάσσονταν με χαρτονομίσματα...

Από την «Καθημερινή»:

- «Τα στραπατσαρισμένα νομίσματα ενός ή δύο ευρώ που αποσύρονταν από την Bundesbank κατέληγαν στην Κίνα, όπου ξανακόβονταν(...) Μια οργανωμένη συμμορία αναλάμβανε να μεταφέρει τα παλιά μέταλλα κατά τόνους στην Κίνα, όπου οι Ασιάτες τα "ξανασυναρμολογούσαν". Μέλη της οργάνωσης αναλάμβαναν στη συνέχεια τον επαναπατρισμό των κερμάτων με τη βοήθεια συνεργών στη Lufthansa».

Ρεκόρ αιολικής ενέργειας

Στην Ισπανία, βέβαια... Οπου τον μήνα Μάρτιο -λέει η «Καθημερινή»- «η αιολική ενέργεια ξεπέρασε όλες τις υπόλοιπες πηγές στην παραγωγή ηλεκτρισμού. Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία, η αιολική ενέργεια ανήλθε στο 21% της παραγωγής ηλεκτρισμού έναντι 19% που παρήγαγαν τα πυρηνικά εργοστάσια».

ΟΙ ΤΙΤΛΟΙ

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Το μετέωρο βήμα της ΕΛΑΣ.

ΑΔ. ΤΥΠΟΣ

Γ. Παπανδρέου: «Κουράστηκα, θέλω να φύγω».

ΑΥΡΙΑΝΗ

Καταρρέει η χώρα, βουλιάζουν τα κόμματα.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το «παιδί» του Σόρος πουλάει Ελλάδα.

ΕΘΝΟΣ

Οι διάλογοι που καίνε τους νονούς.

ΕΛ. ΩΡΑ

Μας ψέκαζαν οι αχρείοι με ψυχοφάρμακα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Πρώτη τ' Απρίλη: γιορτάζει ο ψεύτης πρωθυ- πουργός.

ΕΛ. ΤΥΠΟΣ

Κατάρρευση για ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου.

ESPRESSO

Χειροπέδες σε συνταγματάρχη για αρχαιοκαπηλία.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ

Κραχ στο ΙΚΑ.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

«Νυστέρι» από Λοβέρδο σε διοικητές νοσοκομείων.

Η ΝΙΚΗ

Casus belli βάζουν οι τραπεζίτες.

Ο ΛΟΓΟΣ

Με το φόβο της ανεργίας ζουν οι Ελληνες.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ+13

Αναζητά διέξοδο με συνταγματική αλλαγή.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Ενταση καταστολής του λαού ο στόχος της κοινής εκπαίδευσης Στρατού-Αστυνομίας.

ΤΑ ΝΕΑ

Οι μαύρες λίστες των φοροφυγάδων.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Φοροεπιδρομή και κατάσχεση χρημάτων.

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Χρεοκοπία; Δύσκολο...

«Το δύσκολο για μια χώρα είναι να την αφήσουν να χρεοκοπήσει. Επειδή τα χρέη είναι συγκεντρωμένα κυρίως στο τραπεζικό σύστημα και οι τράπεζες δεν μπορούν να αποδεχτούν την απώλειά τους χωρίς να χρεοκοπήσουν κι αυτές. Η κρίση χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών το 1980 μαινόταν μια δεκαετία με στάσεις πληρωμών, φυγή κεφαλαίων και μηδενική ανάπτυξη, ώσπου οι δανειστές τους να αποδεχτούν πως έπρεπε να διαγράψουν μέρος των χρεών τους. Αυτό έγινε επισήμως με το σχέδιο Μπρέιντι στο Μεξικό το 1990.

Οι περισσότερες χώρες επέστρεψαν στην ανάπτυξη μόνο όταν έγινε πια σαφές πως θα διαγραφόταν μέρος των χρεών τους. Γιατί τόσο αργά; Ηταν οι τραπεζίτες ανόητοι; Οχι. Ηδη από το 1980 οι τραπεζίτες είχαν πλήρη επίγνωση πως δεν θα έπαιρναν πίσω όλα τα λεφτά τους. Ομως, ώσπου να αποδεχτούν το προφανές, χρειάστηκε να περιμένουν μια δεκαετία προκειμένου να αποκτήσουν την κεφαλαιακή βάση που θα τους επέτρεπε να απορροφήσουν τις απώλειες. Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στην Ευρώπη (και το λέμε "μηχανισμό σταθεροποίησης").

Οι λαοί των πιο χρεωμένων χωρών είναι καταδικασμένοι να εργάζονται σκληρά χωρίς αντίκρυσμα, ενώ η τελική λύση της κρίσης τους θα αναβάλλεται διαρκώς, για όσο ακόμη οι τράπεζες θα ξαναχτίζουν την κεφαλαιακή βάση τους (για να ξεκινήσουν κατόπιν για νέες περιπέτειες σαν κι αυτή που μας οδήγησε στην τρέχουσα κρίση). Μέχρι τότε, οι χώρες και οι πολιτικές ηγεσίες τους θα εξακολουθούν να υποκρίνονται πως δεν είναι χρεοκοπημένες».

Του ΡΟΥΣΣΟΥ

ΒΡΑΝΑ

Από τα «Νέα»

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ο τύπος των ήλων