Έντυπη Έκδοση

Το χωριό των αυτοκτονιών

ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ 4 της αγγλικής τηλεόρασης, μεταδόθηκε χθες βράδυ ένα ντοκιμαντέρ για τα εγκλήματα τιμής που εξακολουθούν και διαπράττονται σε πολλές από τις νοτιοανατολικές επαρχίες της Τουρκίας. Σε μία από αυτές υπάρχει ένα χωριό που ακούει στο (μάλλον... χολιγουντιανό!) όνομα «Μπατμάν», αλλά ο περισσότερος κόσμος στην Τουρκία το ξέρει ως «το χωριό των αυτοκτονιών». Η 18χρονη Ελίφ είναι μία, ευτυχώς ζωντανή, μάρτυρας (με κάθε σημασία της λέξης) για το πώς το χωριό της έφτασε ν' αποκτήσει έναν τέτοιο τίτλο. Συγκεκριμένα, όπως συμβαίνει συχνά στις υποθέσεις που καταλήγουν στα λεγόμενα «εγκλήματα τιμής», η Ελίφ αρνήθηκε να παντρευτεί έναν άνδρα, πολύ μεγαλύτερης, από αυτήν, ηλικίας, που της είχαν προξενέψει οι γονείς της. Εξήγησε στον πατέρα της ότι θέλει να ολοκληρώσει τις σπουδές της και ότι δεν είναι έτοιμη τώρα για γάμο.

ΑΥΤΟ ήταν το έγκλημά της. Και, όπως το 'χει εκεί η παράδοση, ο ίδιος ο πατέρας της θα έπρεπε να την τιμωρήσει, με τον έναν και μοναδικό τρόπο που προβλέπεται(;) σε τέτοιες περιπτώσεις: Σκοτώνοντάς την. Εκείνος της εξήγησε ότι η ανυπακοή είναι πράξη ατίμωσης όλης της οικογένειας και η ντροπή σβήνει μόνο με θάνατο. «Για να μη σε σκοτώσω εγώ, λοιπόν, και περάσω τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής μου στη φυλακή, μη μπορώντας έτσι να αναθρέψω την υπόλοιπη οικογένεια, σου ζητώ να πάρεις μόνη σου τη ζωή σου. Ν' αυτοκτονήσεις!». Η Ελίφ, όπως διαβάσαμε και σ' ένα ρεπορτάζ της Ραμίτα Ναβάι στην «Ιντιπέντεντ», πέρασε πολλά άγρυπνα βράδια ζυγίζοντας μέσα της την προτροπή του πατέρα, που τόσο αγαπούσε. Από την άλλη, σκεφτόταν ότι «είμαι τόσο νέα και δεν θέλω να χαραμίσω τη ζωή που έχω ακόμη μπροστά μου». Με τη βοήθεια συμμαθητριών της, λοιπόν, κατάφερε να δραπετεύσει από το χωριό της, χάνοντας οριστικά την οικογένειά της, αλλά κερδίζοντας το δικαίωμα να ζήσει ελεύθερη.

ΤΟ σχολείο της, γράφει η «Ιντιπέντεντ», είναι ήδη... λειψό. Τρεις συμμαθήτριές της αυτοκτόνησαν πρόσφατα, για λόγους που θεωρήθηκαν συνδεδεμένοι με «εγκλήματα τιμής», ένα από τα οποία ήταν ότι μία από αυτές έλαβε γραπτό μήνυμα, SMS, στο κινητό της, από αγόρι. Σύμφωνα με επίσημα κυβερνητικά χείλη, κάθε χρόνο γίνονται περίπου 200 «εγκλήματα τιμής» στην Τουρκία, τα περισσότερα από αυτά στην επαρχία. Τώρα, ένας όλο και αυξανόμενος αριθμός έχει προστεθεί και στις λεγόμενες «αυτοκτονίες τιμής», που έχουν παρατηρηθεί από το 2005 που έγινε αυστηρότερος ο ποινικός κώδικας, προβλέποντας καταδίκη σε ισόβια κάθειρξη για εκείνον (συνήθως τον... ατιμασμένο πατέρα) που σκότωνε το παιδί του για να μην είναι «η ντροπή του χωριού», ενώ παλιότερα, με την αποδεκτή από τα δικαστήρια αιτιολογία ότι «προσεβλήθη η τιμή του», μπορούσε να γλιτώσει με φυλάκιση λίγων χρόνων.

Η δίκη των «Ερυθρών Καθαρμάτων»

ΚΑΪΝΓΚ ΓΚΟΥΕΚ ΕΑΒ, γνωστότερος απλώς με το παρατσούκλι «Ντουκ», 66 ετών, διευθυντής των διαβόητων φυλακών Τουόλ Σλεγκ, όπου οι Ερυθροί Χμερ, φυλάκισαν, βασάνισαν και σκότωσαν περίπου 17.000 ανθρώπους στην Καμπότζη, μεταξύ του 1977 και του 1979 που κυβερνούσαν τη χώρα και την είχαν βυθίσει στον τρόμο. Λέγεται, μάλιστα, ότι αποδεδειγμένα, μόνο 15 κρατούμενοι εκείνων των φρικτών φυλακών κατάφεραν να επιζήσουν. Από τους 17.000, οι 15! Χθες, λοιπόν, στην Πνομ Πενχ, άρχισε επιτέλους, η δίκη του «Ντουκ», αλλά στη συνέχεια και όλων εκείνων που υπηρέτησαν τη δικατορία του Πολ Ποτ και βαρύνονται με κατηγορίες για βασανιστήρια, έως και γενοκτονία. Ο «Ντουκ», πρώην καθηγητής μαθηματικών, κατηγορείται συγκεκριμένα ότι, όχι μόνον έδινε τις εντολές για τον άγριο βασανισμό των φυλακισμένων, αλλά επέβλεπε ο ίδιος τη διαδικασία και επενέβαινε όποτε θεωρούσε ότι τα βασανιστήρια δεν ήταν αρκετά σκληρά. Επίσης, κατηγορείται ότι ήθελε να είναι παρών και τη στιγμή της θανάτωσης ενός βασανισθέντος.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Το αναγνωστικό της τελευταίας σελίδας