Έντυπη Έκδοση

Μνημόνιο στη χώρα των μνημείων

Στα είκοσι διαβάζεις ακόμα, εκπαιδεύεσαι, μαθαίνεις μια τέχνη...

Στα τριάντα ψάχνεις για δουλειά,

στα σαράντα υποαπασχολείσαι, ελπίζεις ακόμα, ψάχνεσαι...

στα πενήντα απολύεσαι...

στα εξήντα σού παίρνουν πίσω τη σύνταξη,

στα εβδομήντα είναι πολύ αργά πια για μολότωφ...

ύστερα σου κάνουν έναν ανασχηματισμό κι αναχωρείς προς τας αιωνίους μονάς -

-εκεί τουλάχιστον δεν βάζουν ΦΠΑ στην μπουγάτσα...

Φαύλος κύκλος

στο χείλος του γκρεμού...

...ένας χορός ουτιδανών και τιποτένιων εξακολουθεί να κάνει κουμάντο και να «υμνεί της πατρίδας το χαμό»

στο αμήχανο χαμόγελο του βετεράνου που δεν του φθάνει πια η σύνταξή του για τα φάρμακα,

στην οργή του ανάπηρου

που το καροτσάκι σκοντάφτει πάνω στην ασπίδα του κρανοφόρου...

Βιβλίο, σχολικό βιβλίο κομμένο στα τέσσερα, όπως το τσιγάρο των κρατούμενων στις εξορίες, λάβετε φάγετε· τούτο εστί το σώμα μου

ένα τέταρτο βιβλίου για το παιδί

και το νοίκι που δεν μπορεί πια να πληρωθεί.

Μ ε το κρύο φως των προβολέων να ζωγραφίζει λευκά κελλιά στον μαύρο ουρανό και τις σειρήνες να ηχούν σιδερένιες μέσα στη νύχτα, παρελαύνουν με το βήμα της χήνας οι χρηματοπιστωτικοί σύμβουλοι, γαυγίζουν μέτρα

νέα μέτρα, φαιά μέτρα,

κι άλλα μέτρα

***

Σ τείλε τον νου σου βόλτα στην εξοχή. Κάτω απ' τη γη ξεδιαλέγει ο Ασκληπιός τους σπόρους του. Κάποιο βοτάνι θα 'ναι και για σένα θεραπευτικό,

ή ποίημα

ή ζωγραφιά

ή παρέα φίλων.

Για όλους έχει δώρο ο θεραπευτής γιος του Απόλλωνα να πάρουν μαζί τους επιστρέφοντας σπίτι, φέτος μ' αυτόν τον βαρύ καιρό μέσα στην καρδιά των περισσότερων και των πιο αγαθών ανθρώπων.

Φέτος.

Στοιχειωμένη απ' τους δύο μεγάλους πολέμους η Ευρώπη κοιτάζει πάλι πίσω της και βλέπει τον ίδιον Νόμο του Μόνου

να υπερυψώνει τον εαυτόν του και να τον δοξάζει πάνω απ' τις πλατείες των πόλεων και τα καφενεία των χωριών,

φάε

πιε

και ευφραίνου

με τη ζωή του αλλουνού, τους κόπους του, τα όνειρά του που ατύχησαν (επειδή τα παγίδευσες, κουφάλα!) φάε

με την ασιτία των παιδιών, την ντροπή των γονέων τους, την αγωνία των αγαθών

φάε τους τα αγαθά!

μία και μόνη είναι η εντολή του Νόμου του Μόνου, τι να τις κάνει τις δέκα; Αυτές είναι για τους πτωχούς τω πνεύματι,

αυτούς που τους γαμάς τη δημοκρατία ή τους γαμάς με τη δημοκρατία. Πιάσε τον κλεφτοκοτά και τιμώρησέ τον που δεν έγινε θηρίο

και φάε τον ύστερα ωμόν, βάλε στο Σύνταγμά του την ωμοφαγία! να βλέπει μπάτσο και να κάθεται σούζα, να ακούει Μέρκελ και να κατουριέται, να μυρίζεται τόκο και να γεμίζει ο οισοφάγος του θειάφι.

Ο μέγας ένοχος, ο ανθρωπάκος...

Ο ανθρωπάκος που γκρέμισε τη Βαστίλη. Που είδε τη γη απ' το «Σογιούζ» και τον «Απόλλωνα», ο ανθρωπάκος που έγραψε τον «Αμλετ», εσύ είσαι το άλας της Γης

κι άσε το θηρίο να σου λέει πως εσύ ψήφισες τον Χίτλερ, διότι εσύ τον συνέτριψες.

Ασε τον ηλίθιο να σου λέει ότι εσύ έκαψες τα βιβλία, διότι εσύ τα αντέγραψες και τα έσωσες. Εσύ νικάς, ανθρωπάκο! Εσύ είσαι ο πολίτης.

Μεγάλη υπόθεση.

Εμείς τα ανθρωπάκια είμαστε η μεγάλη υπόθεση της ζωής μας και είθε τριάντα μεραρχίες ποιητών να σκέπουν τα τέκνα μας...

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

4 σχόλια

1 Ο/Η Μ.Γ έγραψε: (πριν 7 έτη)
Σταθη, επισημαινω στους φιλους που σε διαβαζουμε καθημερινα το εξαιρετικο σημερινο αρθρο του Τακη Φωτοπουλου.
2 Ο/Η as έγραψε: (πριν 7 έτη)
Ο Φιτς , ο Μουντ , ο Πουρ ξίνισαν τα μούτρα τους , ο Δουνουτού φτιάχτηκε , οι ραφτούδες βγάλαν τα ψαλίδια και τις βελόνες . Οι λαοί ν ΄ αδυνατίσουν , να στεγνώσουν ,τα κοστούμια θα ΄ ναι κολάν φέτος , δε φτάνει το ύφασμα για όλους. Αλήτες ρουφιάνοι καλλιτέχνες στα μπαζάρ χορηγών σφάζονται για τους ανέργους. Αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι στις κάμερες των χορηγών σκηνοθετούν για τους ανέργους. Αλήτες ρουφιάνοι τρικομματικοί στα έδρανα των χορηγών σπαρταράνε και δακρύζουν από πόνο στη γέννα των ανέργων . Λες κι ανταγωνίζονται ποιός θα πάρει τα πιο πολλά επιδόματα για τους ανέργους . Επιδόματα πολυτεκνίας καπιταλιστών και κολαούζων. Στο διάβολο που λέει κι ο Θεόφιλος οι γιορτές , στο διάβολο κι οι αντεροβγάλτες. Οι άνεργοι κι οι έφεδροι δε θα γίνουν λούμπεν , δε θα πάνε στους κάδους , δε θα πάνε στα συσσίτια , δε θα κρυφτούν πίσω απ ΄ τους τοίχους , δε θα λουφάξουν , δε θα ευχαριστήσουν φιλάνθρωπους αλήτες . Τους αντεροβγάλτες θα μισήσουν , την κλεμμένη τους ζωή θα διεκδικήσουν , με γυμνά πόδια στους πυρωμένους δρόμους θα βαδίσουν , να αρπάξουν πίσω τις πόλεις τους , τα σπίτια τους , τις αυλές τους. Στους νταβατζήδες δε μιλάς , τους πολεμάς. Δεν τους φοβάσαι , τους κυνηγάς. Με όλα τα μέσα , με τσαμπουκά. Στα γλυκά λόγια κλείνεις τ ΄ αυτιά σου και ορμάς. Ή αυτοί ή εμείς . Είμαστε εχθροί. Καμιά συναίνεση . Πόλεμο στον πόλεμο. Αγαπητέ Στάθη φλογοβόλο η πένα σου στο δίκαιο αγώνα .Αφού οι καλύτεροι είναι με το μέρος μας σίγουρα τη νίκη τη δικαιούμαστε. Στο χέρι μας να φτάσουμε εκεί. Στο χέρι μας να ορίσουμε τη μοίρα μας.
3 Ο/Η Στάθης έγραψε: (πριν 7 έτη)
Σε ευχαριστώ Στάθη που υπάρχεις
4 Ο/Η nikos έγραψε: (πριν 7 έτη)
'Eτσι ακριβώς Στάθη είναι.Φάε,πιε με τον κόπο και τα όνειρα του άλλου.
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 4

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ναυτίλος