Έντυπη Έκδοση

Ο «Πρότυπος-Πειραματικός» διαγωνισμός και άλλες ιστορίες

Πολιτική «πυγμής» από το υπουργείο αδιαφορώντας για τη «διαφάνεια»

Η ανακοίνωση της Διοικούσας Επιτροπής Πρότυπων Πειραματικών Σχολείων (ΔΕΠΠΣ) σχετικά με τη διενέργεια διαγωνισμού για την εισαγωγή μαθητών/τριών στα Πρότυπα-Πειραματικά (Π.Π.) Γυμνάσια και Λύκεια (επαν)έφερε στην επικαιρότητα σημαντικά θέματα που αφορούν γενικότερα τη θεσμοθέτηση και τη λειτουργία του συγκεκριμένου σχολικού τύπου.

Τα Πειραματικά πέθαναν· ζήτωσαν τα Πρότυπα

Πριν από την ψήφιση του Ν. 3966/2011 για τα Π.Π., είχε επισημανθεί ότι «με το συγκεκριμένο νομοθέτημα προωθείται η μετάλλαξη των μέχρι τώρα λειτουργούντων Πειραματικών σε επιλεκτικά Πρότυπα σχολεία1». Οπως έχει τονισθεί από πολλές πλευρές, στο Πειραματικό (πρέπει να) γίνεται η πειραματική εφαρμογή αλλαγών (νέα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία, καινοτόμες διδακτικές πρακτικές κ.λπ.), προτού αυτές εφαρμοστούν στο σύνολο των σχολείων· έτσι, εξ ορισμού δεν μπορεί να είναι «πρότυπο» και «κυψέλη αρίστων», αφού η πειραματική εφαρμογή πρέπει να γίνεται σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του μαθητικού πληθυσμού (γι' αυτό και η εγγραφή μαθητών/τριών γινόταν με κλήρωση). Η εισαγωγή με διαγωνισμό στα Π.Π. έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον προβαλλόμενο πειραματικό χαρακτήρα τους και απλώς πιστοποιεί ότι ο νέος σχολικός τύπος αποτελεί ουσιαστικά ένα νεκραναστημένο επιλεκτικό «Πρότυπο».

Οι επιλογές του υπουργείου και ο διάλογος με ενδιαφερόμενους φορείς

Σύμφωνα με το Ν. 3966/2011 (άρθρ. 44, παρ. 5), ο διαγωνισμός θεσμοθετείται μεν για τα Π.Π. Λύκεια, αλλά για τα Γυμνάσια δίνεται η δυνατότητα εφαρμογής του. Το υπουργείο, λοιπόν, επιλέγει να εφαρμόσει το διαγωνισμό και στα Γυμνάσια, ενισχύοντας έτσι τον επιλεκτικό χαρακτήρα του «πρότυπου» (και όχι «πειραματικού») σχολείου και στην ανώτερη βαθμίδα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.

Φαίνεται, επίσης, ότι το υπουργείο ακολουθεί και στο θέμα του διαγωνισμού μία πολιτική «πυγμής», αδιαφορώντας για την (κάποτε πολυδιαφημιζόμενη) «διαφάνεια» κατά τη λήψη αποφάσεων και για τις απόψεις των ενδιαφερομένων μερών. Συγκεκριμένα:

- Η εγκύκλιος της ΔΕΠΠΣ (υποτίθεται ότι) εκδόθηκε σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος, δηλαδή, ύστερα από σχετικές αποφάσεις των ΕΠΕΣ (Επιστημονικά Εποπτικά Συμβούλια) κάθε σχολείου· όμως, αυτές οι αποφάσεις δεν δημοσιοποιήθηκαν2. Ετσι, ουδείς γνωρίζει τι πρότειναν τα ΕΠΕΣ και αν αυτά συμφωνούν με την εγκύκλιο της ΔΕΠΠΣ.

- Οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων3 των Π.Π. Γυμνασίων αντέδρασαν έντονα στο διαγωνισμό (όπως και τοπικές ΕΛΜΕ4), ζητώντας να υπάρχει τουλάχιστον μια μεταβατική περίοδος για τους ήδη φοιτώντες στα Γυμνάσια, ενώ το ίδιο πρότεινε και ο Συνήγορος του Πολίτη5.

Ωστόσο, οι παραπάνω «ενοχλητικές λεπτομέρειες» ουδόλως απασχόλησαν το υπουργείο που χαράσσει απερίσπαστο το δρόμο προς την «αριστεία».

Και κάποια «τεχνικά» θέματα

Σύμφωνα με την εγκύκλιο της ΔΕΠΠΣ, για μεν τα Γυμνάσια τα θέματα του διαγωνισμού θα επιλέγονται με ευθύνη του ΕΠΕΣ κάθε σχολείου, για δε τα Λύκεια, «με ευθύνη της ΔΕΠΠΣ». Δηλαδή, σε κάθε Γυμνάσιο τα θέματα θα είναι διαφορετικά, ενώ σε όλα τα Λύκεια θα είναι κοινά (όπως και στις «πανελλαδικές εξετάσεις»). Δημιουργούνται, έτσι, ερωτήματα σχετικά με την «αντικειμενικότητα» του διαγωνισμού, την οποία, προφανώς, επιδιώκει το υπουργείο.

Οσον αφορά τη βαθμολόγηση των γραπτών, δεν έχει υπάρξει κάποια διαδικασία ενημέρωσης των εκπαιδευτικών-βαθμολογητών σχετικά με τα θέματα (άλλοι μιλούν για τεστ «τύπου Pisa», άλλοι για «Διεθνές Baccalaureate» κ.λπ.) και, βεβαίως, δεν επιχειρήθηκε η «πειραματική» εφαρμογή του διαγωνισμού και η αξιολόγηση της όλης διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της πριν από τη γενική εφαρμογή.

Μπορεί το υπουργείο να μην έχει (ή να μη θέλει να) λάβει υπόψη του αυτά τα προβλήματα, αλλά τα φροντιστήρια έχουν ήδη οργανωθεί και διανέμουν διαφημιστικό υλικό, περιμένοντας νέους πελάτες.

Τέλος, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε στο υπουργείο, που αγωνιά για την επιλογή των «αρίστων», ότι με το διαγωνισμό (αφού δεν υπάρχει βαθμολογική βάση) επιλέγονται για να καταλάβουν τις διαθέσιμες θέσεις όσοι/ες έχουν συγκριτικά καλύτερη βαθμολογία, ανεξάρτητα από το αν οι επιδόσεις τους (που σχετίζονται άμεσα με το βαθμό δυσκολίας των θεμάτων) είναι «άριστες» ή «χαμηλές».

Το δέντρο και το δάσος

Οι ρυθμίσεις που έχουν θεσμοθετηθεί για τα Π.Π. σχολεία (δημιουργία ενός αυστηρά συγκεντρωτικού συστήματος διοίκησης, εισαγωγή με διαγωνισμό, ουσιαστική κατάργηση της οργανικής θέσης των διδασκόντων κ.λπ.) εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο της κυβερνητικής εκπαιδευτικής πολιτικής για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όπως αυτή εκφράζεται με τις συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων, την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και τις ριζικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις τους κ.ά. Το «Πρότυπο-Πειραματικό» αποτελεί ένα πιλοτικό σχολείο για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής και τα θέματα που το αφορούν έχουν ιδιαίτερη σημασία για όσους ενδιαφέρονται για τις εξελίξεις στη δημόσια εκπαίδευση.

1. Βλ. Ν. Μ. Γεωργιάδης (2011), «Στο δρόμο της "αριστείας"» (http://www.alfavita.gr/old/27530)

2. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων ζητούν να τους κοινοποιηθούν οι σχετικές αποφάσεις που έχουν πάρει τα ΕΠΕΣ των σχολείων τους (βλ. π.χ. http://1-peiramatiko.blogspot.gr/)

3. Γνωστοί θιασώτες της κυβερνητικής πολιτικής ανακάλυψαν ότι οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων αποτελούν μία ακόμα «ομάδα με συντεχνιακή λογική» (βλ. «Σε λεωφορείο πολυτελείας χωρίς κόμιστρο;», «Καθημερινή», 21/2/2013)

4. Βλ. π.χ. ανακοίνωση της Ε' ΕΛΜΕ Αθήνας, http://1-peiramatiko.blogspot.gr/2013/03/blog-post.html.

5. Βλ. http://1-peiramatiko.blogspot.gr/

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Αρθρο