Έντυπη Έκδοση

Γκάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι

Γράφει ο Old-Boy: http://oldboy.blogspot.com

Το ένα άκρο ομνύει μέσα στη Βουλή διά του κοινοβουλευτικού του εκπροσώπου στα «γραπτά της νιότης του», σύμφωνα με τα οποία «στις καρδιές μας φουντώνει η πίστη στα λόγια του Φίρερ», το άλλο άκρο διδάσκει στις τάξεις των σχολείων στα παιδιά μας, in their younger and more vulnerable years, Χατζιδάκι. «Ακούστε την ιστορία του Κεμαλίδη, ενός νεαρού οπλίτη της Σπάρτης, απόγονου του Λιονάιντας του στεριανού, που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αλλά πικρές οι βουλές του Δία και σκοτεινές οι ψυχές των βαρβάρων».

Δηλαδή πόσο θα μας χαλούσε να ήταν κάπως έτσι; Δηλαδή πόσο κακό θα ήταν να τραγουδούν οι Ελληνες για τους Ελληνες; Οχι όμως. Επρεπε να τραγουδούν για πρίγκιπες της Ανατολής και τον Τίγρη και τον Ευφράτη. Λες κι εδώ δεν έχουμε αξιοτραγούδιστα ποτάμια. Ε, αρκετά. Ο λαός είπε εκλογικά και συνεχίζει να λέει δημοσκοπικά ακόμη βροντωδέστερα το «αρκετά» του. Γιατί είναι ακριβώς το μέχρι πρότινος ηγεμονικό πολιτιστικά και ιδεολογικά άκρο που οδήγησε τώρα στην ανάδυση του άλλου. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι υπερβολές, αν δεν υπήρχε αυτή η παλαβή κουλτουριαρίλα, αν οι Χατζιδάκιδες και οι Γκάτσοι δεν είχαν υπάρξει οι δολοφόνοι της πατριωτικής μας ψυχής, αν δεν υπήρχε αυτή η ακραία δράση, δεν θα είχε γεννηθεί η κατανοητά ακραία αντίδραση. Οταν όμως μεγαλώνεις με τον Γκάτσο στα χείλια σου, η απόσταση για να αποκαλέσουν τα ίδια αυτά χείλια τον αστυνόμο «μπάτσο» είναι ένας δίφθογγος δρόμος. Θα άξιζε να έρχονταν κάποτε στην εξουσία οι συριζαίοι μόνο και μόνο για να δούμε ποιοι θα προφύλασσαν τις πόλεις μας και τις «αρχές της κοινής μας ζωής» από τους πάσης λογής κουκουλοφόρους. Διμοιρίες Γκάτσων που θα απήγγελλαν τραγουδάκια ώστε ο κόσμος να πλαντάξει στα δάκρυα με όσο Maalox κι αν είχε αλειφθεί;

Ο,τι κι αν λένε οι λαπάδες, Κεμάλ, ο κόσμος αυτός αλλάζει διαρκώς. Και πηγαίνει μάλιστα προς δύο αντίθετες κατευθύνσεις. Εξίσου ακραίες. Εξίσου επικίνδυνες. Στη Γαλλία οι ομοφυλόφιλοι άρχισαν να παντρεύονται μεταξύ τους και τους επιτρέπουν πλέον και να υιοθετούν. Στην Τουρκία από την άλλη κοντεύουν να απαγορέψουν το αλκοόλ και τα φιλιά σε δημόσιους χώρους. Και η μεγάλη πρόκληση για την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου - Κουβέλη είναι, όπως ύψωσε το ανάστημά της ανάμεσα στα δύο ελληνικά άκρα, να το υψώσει και απέναντι στα δύο παγκόσμια άκρα. Οφείλει να σταθεί αποφασιστικά ανάμεσα στο άκρο του παρά φύσιν γάμου που ανατρέπει όλα τα ιερά και όσια από τη μία και το άκρο του επελαύνοντος ισλαμισμού από την άλλη. Οφείλει να σταθεί ανάμεσα στο άκρο μιας Ευρώπης της ακολασίας και στο άκρο ενός Ισλάμ που προσπαθεί να επιβάλει τη σαρία στην Ευρώπη διά του δούρειου μεταναστευτικού ίππου. Η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου - Κουβέλη πρέπει, εκμεταλλευόμενη το πολιτικό κεφάλαιο που απέκτησε οδηγώντας τη χώρα πέραν από κάθε προσδοκία και ξεπερνώντας ακόμη τα λάθη του ΔΝΤ από το Grexit στο Greekovery, να μπει μπροστάρισσα στο όνομα μιας χριστιανικά ετεροφυλόφιλης Ευρώπης. Ναι, την ψηφίσαμε για να κρατήσει την Ελλάδα στην Ευρώπη, αλλά τώρα πρέπει να ηγηθεί μιας προσπάθειας να κρατηθεί η Ευρώπη στην Ευρώπη, να μη δολοφονηθεί η δική της ψυχή από τους δικούς της Χατζιδάκιδες.

Στην ολόσωμη φωτογραφία του σαραντάχρονου παιδόφιλου που έδωσε στη δημοσιότητα η αστυνομία, ένα άσπρο παραλληλόγραμμο φίλτρο καλύπτει τη στάμπα του τι-σερτ. Είναι εντελώς συγκινητική αυτή η ευαισθησία να μη φανεί η στάμπα και δυσφημιστεί εξ αντανακλάσεως η άλφα ή η βήτα φίρμα. Είναι τεκμήριο ενός βαθέματος και πλατέματος της δημοκρατίας στον τομέα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων των εταιρειών ένδυσης, ενός βαθέματος και πλατέματος περισσότερο σουρεαλιστικού παρά εφιαλτικού, περισσότερο ΓΑΠικού παρά οργουελικού. Πράγματι οι στάμπες δεν φταίνε σε τίποτα. Φταίνε όμως τα τραγούδια μιας ακραίας κουλτούρας, που είχαν σημαδέψει τη ζωή μας σαν στάμπες με λάθος συμπέρασμα: θα περάσει και θα παραπεράσει ο φασισμός.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Blogs in Print