Έντυπη Έκδοση

Από την έδρα στο εδώλιο

Από το 2006 η Εισαγγελία Πρωτοδικών Βόλου με αυτεπάγγελτη δίωξη διέταξε προκαταρκτική εξέταση «προς διακρίβωση τέλεσης των αδικημάτων της απάτης και της παράβασης καθήκοντος ή άλλου τινός».

Ο κ. Τάκης Πολίτης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Ο κ. Τάκης Πολίτης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Η εξέταση ξεκίνησε από τον Οκτώβριο του 2007 και την προσεχή Τετάρτη 29/4/2009 θα διεξαχθεί στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βόλου η δίκη σε πρώτο βαθμό. Το χαρτί μάλιστα της κλήσης του κατηγορούμενου αναφέρει ότι «στο Βόλο στις 24/3/2006 με σκοπό να αποκομίσει ο κατηγορούμενος παράνομο περιουσιακό όφελος έβλαψε ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη με την παρασιώπηση αληθινών γεγονότων».

Αν τώρα το μυαλό σας πηγαίνει σε δημόσιους λειτουργούς που καταχρώνται τεράστια ποσά εις βάρος του Δημοσίου (σκάνδαλα, διαφθορά κ.λπ.), έχετε πέσει έξω. Η Εισαγγελία κυνηγάει από το 2006 τον Τάκη Πολίτη, καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και μέλος επί μία τετραετία της διοίκησης της ΠΟΣΔΕΠ, διότι «παρασιώπησε» το γεγονός ότι απήργησε επί πενθήμερο, με αποτέλεσμα «να τύχει καταβολής μισθού για τον ως άνω χρόνο, συγκεκριμένα δε ποσού 372,75 ευρώ. Το αδίκημα τούτο τέλεσε με σκοπό να αποφύγει την περικοπή μισθού του με αντίστοιχη ζημία του Παν/μίου Θεσσαλίας που κατέβαλε αχρεωστήτως το εν λόγω χρηματικό ποσό», όπως γράφει το έγγραφο της κλήσης.

Να λοιπόν που η Εισαγγελία του Βόλου δρώντας ακαριαία θα γλιτώσει τα 370 ευρώ του ελληνικού Δημοσίου που ο «φιλοχρήματος» καθηγητής προσπάθησε «δολίως» να υποκλέψει. Πόσο άραγε μπορεί να γελάσει ή να κλάψει κάποιος διαβάζοντας αυτή την είδηση;

Ολα ξεκίνησαν το 2006 εν μέσω κινητοποιήσεων και καταλήψεων του συνόλου σχεδόν των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων με αφορμή τον νόμο Γιαννάκου. Ο τότε αντιπρύτανης Φοιτητικών Θεμάτων και Δημοσίων Σχέσεων του Πανεπιστημίου της Θεσσαλίας, κ. Αγγελος Κότιος, με συνέντευξή του στον τοπικό Τύπο μίλησε απαξιωτικά για τις κινητοποιήσεις φοιτητών και καθηγητών, χαρακτηρίζοντας «τζάμπα μάγκες» εκείνους τους καθηγητές που δεν έσπευδαν να δηλώσουν ρητά αν απεργούσαν, με αποτέλεσμα να μην υποστούν περικοπές στους μισθούς τους.

Στην ουσία δε κατονόμαζε ως «υπαίτιους» των καταλήψεων τους καθηγητές που ανήκαν στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ. Ο αντιπρύτανης Α. Κότιος, που είχε διατελέσει μάλιστα και σύμβουλος της γερμανικής κυβέρνησης για θέματα του Οργανισμού Διεθνούς Εμπορίου «με γνήσιο γερμανικό ορθολογισμό» (Ταχυδρόμος 18/5/2006), τα είπε «τσεκουράτα». Αποκάλυψε ότι τουλάχιστον ο καθηγητής Τ. Πολίτης, ενώ είχε κάνει γνωστή στον Τύπο την πρόθεσή του να απεργήσει, αρνήθηκε να το δηλώσει εγγράφως, προφανώς για να μη χάσει τα 370 ευρώ. Οταν όμως ο «ορθολογισμός» του αντιπρύτανη αδυνατεί να κατανοήσει τις αιτίες που ένας πανεπιστημιακός συνδικαλιστής αρνείται να προβαίνει σε εξευτελιστικές δηλώσεις, ειδικά αφού η στάση του είναι απολύτως γνωστή και σαφής, τότε τι να σου κάνει κι ο εισαγγελέας;

Ο κ. Πολίτης ήταν τότε πρόεδρος του Συλλόγου Διδασκόντων που είχε προκηρύξει την απεργία και προφανώς έκρινε ότι δεν όφειλε να κάνει δηλώσεις ούτε σε εισαγγελείς ούτε σε αντιπρυτάνεις.

Αμέσως μετά τις δηλώσεις του κ. Κότιου για τους «τζάμπα μάγκες» πανεπιστημιακούς, βγήκε ανακοίνωση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Διδασκόντων που τόνιζε ότι «το σύνολο σχεδόν των μαθημάτων που δεν πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια απεργιακών κινητοποιήσεων αναπληρώνονται με υπερωριακή μη αμειβόμενη εργασία των πανεπιστημιακών». Επιπλέον ότι «οι περικοπές μισθών πανεπιστημιακών είναι πρακτική που δεν εφαρμόζεται (σημ. τουλάχιστον μέχρι τότε) σε άλλα πανεπιστήμια της χώρας». Σε ομόφωνο ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης, οι διδάσκοντες του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας χαρακτήρισαν απαξιωτικές και προσβλητικές τις δηλώσεις του αντιπρύτανη και χωρίς έρεισμα την επίθεσή του στον πρόεδρο. Ο ίδιος ο Τ.Π. απαντώντας σημείωσε: «Εχω δηλώσει επανειλημμένα ότι συμμετέχω ενεργά σε όλες τις κινητοποιήσεις του συλλόγου. Εγγραφη δήλωση συμμετοχής μου στην απεργία, ως δηλωσίας που ανάγει σε μετεμφυλιακές εποχές, δεν πρόκειται να κάνω [...] Επιπλέον το συνδικαλιστικό κίνημα ποτέ δεν αποδέχτηκε την περικοπή μισθών ως δεδομένο δικαίωμα του εργοδότη. Αντίθετα, πάντα θεωρεί την περικοπή μισθών ως ποινή που στοχεύει να αποθαρρύνει τους απεργούς» (Θεσσαλία 18/5/2006).

Ο Τάκης Πολίτης απάντησε και στις κατηγορίες του αντιπρύτανη για το ρόλο του τοποτηρητή στους φοιτητές που «έχουν αναλάβει» κάποιοι καθηγητές: «Με την τοποθέτησή του αυτή ο αντιπρύτανης μειώνει και υποτιμά τους φοιτητές που το τελευταίο διάστημα παίρνουν αποφάσεις για καταλήψεις με μοναδικό στόχο την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστήμιου».

Η εισαγγελική δίωξη περιλαμβάνει πρώτα από όλα στη δικογραφία τη μαρτυρία του αντιπρύτανη κ. Κότιου, που απαριθμεί όλα τα ΜΜΕ στα οποία ο Τάκης Πολίτης είχε δηλώσει ότι απεργεί και προθυμοποιείται να φέρει όλα τα «στοιχεία» στο δικαστήριο. Ακολουθεί ένας μεγάλος όγκος εγγράφων με τα ονόματα και τις διευθύνσεις των φοιτητών που ήταν τότε μέλη των Γ.Σ. των Τμημάτων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ο οποίος αποστέλλεται επίσης στο Πρωτοδικείο Βόλου. Η δικογραφία συμπληρώνεται από έναν παρόμοιο κατάλογο με τους καθηγητές και τους υπευθύνους της οικονομικής υπηρεσίας και τέλος με τις αναλυτικέςκαταστάσεις της μισθοδοσίας των καθηγητών, αλλά και τις περικοπές μισθού όσων δήλωσαν εγγράφως ότι απήργησαν. Ο καθηγητής -πρόεδρος του κάθε Τμήματος ενημέρωσε την Εισαγγελία για το τι έκανε το κάθε μέλος του αντίστοιχου Τμήματος κατά το πενθήμερο της απεργίας.

- Τριάν τατρεις μαρτυρικές καταθέσεις φοιτητών ελήφθησαν με το «παιδαγωγικό» ερώτημα «ποιοι από τους καθηγητές σας θυμάστε να απήργησαν». Το σύνολο των φοιτητών (πλην δύο) απάντησαν ότι δεν θυμούνται!

- Είκοσι τρεις καταθέσεις καθηγητών των διαφόρων Τμημάτων, που είτε δηλώνουν ότι δεν γνωρίζουν είτε ότι δεν θυμούνται, είτε τέλος ότι τα δικά τους Τμήματα δεν συμμετείχαν καθόλου στην απεργία.

- Τρία μέλη των πρυτανικών αρχών που κλήθηκαν να καταθέσουν (πλην του κ. Κότιου) εγγράφως, δήλωσαν επίσης ότι δεν θυμούνται και δεν γνωρίζουν.

- Τέλος, ο προϊστάμενος του Τμήματος Μισθοδοσίας κατέθεσε ότι δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει ποιοι απήργησαν στο μέτρο που δεν το έχουν δηλώσει εγγράφως.

Μαζί αποστέλλονται και «υπεύθυνες δηλώσεις» κάποιων καθηγητών που απήργησαν (3) και κάποιων που δεν απήργησαν (10).

Από το 2006 λοιπόν μέχρι και σήμερα, μια εισαγγελική παρέμβαση και μια ανακριτική διαδικασία στο «αυτοδιοικούμενο» πανεπιστήμιο ταλαιπώρησε και ταλαιπωρεί διδάσκοντες, διδασκόμενους και δικαστικούς επιμελητές που πηγαινοέρχονται για να δικαστεί τελικά ένας καθηγητής για 370 ευρώ.

Η μεταφορά των διαφωνιών στις δικαστικές αίθουσες με κατηγορούμενους καθηγητές είναι και η καλύτερη απόδειξη για το πού ακριβώς οδηγεί ο νόμος Γιαννάκου. Αυτονόητη είναι λοιπόν και η στήριξη στον καθηγητή Τάκη Πολίτη από τα αρμόδια συνδικαλιστικά όργανα των καθηγητών.

Με ανακοινώσεις τους ο Ενιαίος Σύλλογος Διδασκόντων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και η ΠΟΣΔΕΠ στηρίζουν τον διωκόμενο καθηγητή. Η ΠΟΣΔΕΠ, με ομόφωνο ψήφισμα το 2006, «καταγγέλλει τις ενέργειες αυτές που συνιστούν διοικητική παρέμβαση στη συνδικαλιστική δραστηριότητα και επιχειρούν να πλήξουν το κατοχυρωμένο συνδικαλιστικό δικαίωμα συμμετοχής σε απεργιακές κινητοποιήσεις και καλεί τους προέδρους των Τμημάτων και τους διδάσκοντες να μην ανταποκρίνονται στις πράξεις αυτές των διοικήσεων». Επιπλέον, με νέο ψήφισμα (10/1/2009) η ΠΟΣΔΕΠ «καταγγέλλει την απαράδεκτη ποινική δίωξη εις βάρος του Τάκη Πολίτη, την οποία θεωρεί συνδικαλιστική δίωξη και ζητά να σταματήσει. Στηρίζει ηθικά και νομικά τον συνάδελφο και επαναλαμβάνει την απαρέγκλιτη θέση της υπέρ της προάσπισης του δημόσιου Πανεπιστήμιου και της αυτοδιοίκησής του».

Το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας έγινε τελευταία πολύ γνωστό χάρη στις επιστημονικές μελέτες καθηγητών που συνοδεύουν αποτελεσματικά τα νομοσχέδια του κ. Σουφλιά, αλλά και σε μελέτες για λογαριασμό ιδιωτικών εταιρειών. Τώρα θα πάρει και την πρωτιά στις δικαστικές αίθουσες. Οι «απάτες» των 370 ευρώ, η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και στάσης, μαζί και με τον τρομονόμο που εφαρμόζεται στους μαθητές της Λάρισας, δημιουργούν ένα νέο «ακαδημαϊκό» πεδίο δόξης λαμπρό. Εις ανώτερα λοιπόν! *

(Θα) είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι;

Τη Μεγάλη Παρασκευή, 17 Απριλίου, ένας ακόμη Παλαιστίνιος σκοτώθηκε στη Δυτική Οχθη του Ιορδάνη απ' τον ισραηλινό στρατό.

Η είδηση δεν έχει καμιά πρωτοτυπία, υπάρχουν όμως πάμπολλοι λόγοι για να μην περάσει απαρατήρητη. Οχι μόνο γιατί μετά τις ομαδικές σφαγές των «ελεύθερων φυλακισμένων» της Γάζας, στις αρχές της χρονιάς, τα ανακλαστικά της κοινής γνώμης αρχίζουν να χαλαρώνουν επικίνδυνα απέναντι στα κρούσματα «ελάσσονος», «καθημερινής» βίας του στρατού κατοχής. Αλλά και γιατί οι τεχνικές λεπτομέρειες αυτού του συγκεκριμένου φόνου ίσως αποδειχθούν προφητικές για όσα μέλλει ν' ακολουθήσουν και στον τόπο μας, τώρα που η δυναμική επιβολή «του νόμου και της τάξης» αναδεικνύεται σε κεντρικό διακύβευμα του πολιτικού παιχνιδιού.

Αιτία θανάτου του 30χρονου Μπασέμ Ιμπραχίμ Αμπού Ραχμέτ ήταν ο τραυματισμός του σε ευθεία βολή από δακρυγόνο βλήμα, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης ενάντια στο διαβόητο «Τείχος» αποκλεισμού (στην πραγματικότητα: κατακερματισμού) της Δυτικής Οχθης. Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι τα δακρυγόνα ρίχτηκαν στη διάρκεια σφοδρών συγκρούσεων ανάμεσα στους διαδηλωτές και τους «αμυνόμενους» στρατιώτες. Στην πραγματικότητα, όπως διαπιστώνουμε από ερασιτεχνικό βίντεο που είναι προσπελάσιμο στο Διαδίκτυο, η διαδήλωση ήταν απολύτως ειρηνική κι ο φόνος του νεαρού Μπασέμ εντελώς απρόκλητος. Κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες, άλλωστε, είχε χτυπηθεί στις 13 Μαρτίου στο χωριό Νιιλίν κι ο 38χρονος Αμερικανός ακτιβιστής Τρίσταν Αντερσον, μέλος του Διεθνούς Κινήματος Αλληλεγγύης. Με το κρανίο θρυμματισμένο από τον ίδιο τύπο «δακρυγόνου», παραμένει ακόμη σε νοσοκομείο του Ισραήλ με βαρύ εγκεφαλικό τραύμα.

Τα «δακρυγόνα» βλήματα «μεγάλου βεληνεκούς» που τραυμάτισαν θανάσιμα τους δύο διαδηλωτές αποτελούν καινοτομία του ισραηλινού οπλοστασίου καταστολής διαδηλώσεων. Πρόκειται για ένα υβρίδιο «δακρυγόνου» και «πλαστικής σφαίρας», που συγκεντρώνει τις φονικές ιδιότητες και των δύο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο ως μέσο διάλυσης συγκεντρώσεων όσο και για την επιλεκτική «εξουδετέρωση» συγκεκριμένων ατόμων. Από το βίντεο του φόνου διαπιστώνουμε, άλλωστε, ότι στόχος του ισραηλινού σκοπευτή ήταν πιθανότατα ο οπερατέρ που κατέγραψε τη σκηνή και στεκόταν ακριβώς δίπλα στο θύμα.

Τι μας ενδιαφέρουν όλες αυτές οι λεπτομέρειες; Υπενθυμίζουμε απλά ότι, μετά τη νεανική εξέγερση του περασμένου Δεκέμβρη, το Ισραήλ συγκαταλέγεται πλέον στους βασικούς προμηθευτές της ΕΛ.ΑΣ. με «δακρυγόνα». Η είδηση δημοσιεύθηκε στις 14 Δεκεμβρίου στην εφημερίδα «Γεντιότ Αχρονότ» και γνωστοποιήθηκε στη χώρα μας από την ιστοσελίδα του συναδέλφου Πάνου Χαρίτου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Ιτάμαρ Αϊχνερ, που επικαλούνταν ελληνικές αστυνομικές πηγές, η ΕΛ.ΑΣ. είχε καταναλώσει μέσα στο πρώτο πενθήμερο των «ταραχών» μεγάλο μέρος από τις 4.600 δακρυγόνες βομβίδες της, με αποτέλεσμα να καταφύγει για την άμεση αναπλήρωσή τους σε τρεις ισραηλινές εταιρείες, ειδικευμένες σ' αυτό τον τομέα. Ηδη από τις 18 Δεκεμβρίου, τα ΜΑΤ εγκαινίασαν κατά των διαδηλωτών ένα ν νέο τύπο χημικού αερίου, κίτρινου χρώματος, που προκαλούσε κάψιμο των πνευμόνων κι έντονο αίσθημα ασφυξίας. Αν είναι να χρησιμοποιηθούν στους δρόμους της Αθήνας και τα «δακρυγόνα μεγάλου βεληνεκούς», καλό είναι λοιπόν να γνωρίζουμε εκ των προτέρων περί τίνος ακριβώς πρόκειται.

IOSPRESS

**Για την ψήφο των αποδήμων μάς γράφουν οι αναγνώστες μας από το Βερολίνο Κώστας Μπαλάνος, Γιώργος Πρωτοπαπάς, Γιώργος Βραζιτούλης.

Με αφορμή το σχετικό σχόλιο της στήλης («Ελληνες όλων των χωρών περιμένετε», 11/3/09),

διατυπώνουν τις δικές τους σκέψεις και διαφωνούν με την αρνητική θέση που εξέφρασε στη Βουλή το ΚΚΕ:

**«Επειδή είμαστε οι ίδιοι απόδημοι Ελληνες, ζούμε την πραγματικότητα και παρακολουθούμε

το θέμα από τη γέννησή του, έχουμε μια εντελώς διαφορετική εκτίμηση και εικόνα, που προέκυψαν τόσο από την εμπειρία άλλων ευρωπαϊκών κρατών, όσο και από τις μακροχρόνιες συζητήσεις και προτάσεις των περασμένων δεκαετιών, που απασχόλησαν τους φορείς των αποδήμων Ελλήνων».

**«Ας δούμε τι συγκεκριμένα ζητούν και τι προτείνουν οι απόδημοι Ελληνες. Θέλουν πραγματικά να ανατρέψουν τους συσχετισμούς στο ελληνικό Κοινοβούλιο; Ως προς το δικαίωμα ψήφου των αποδήμων, να επιτρέπεται να ψηφίζουν μόνο όσοι έχουν ελληνική υπηκοότητα, ελληνικό διαβατήριο και είναι εγγεγραμμένοι σε ελληνικούς εκλογικούς καταλόγους. Δηλαδή, αυτοί που θα δικαιούνταν ούτως ή άλλως να ψηφίσουν, αν είχαν τη δυνατότητα την ημέρα των εκλογών να βρίσκονται στο εκλογικό τους τμήμα στην Ελλάδα».

**«Να δημιουργηθούν εκλογικές περιφέρειες εξωτερικού (π.χ. ανά ήπειρο). Να καθιερωθεί ο θεσμός των βουλευτών απόδημου Ελληνισμού. Οι βουλευτές αυτοί προέρχονται και εκλέγονται από τους απόδημους, μια πρακτική που εφαρμόζεται ήδη από δεκαετίες για τους αντίστοιχους Γάλλους και Ιταλούς απόδημους. Οι βουλευτές απόδημου Ελληνισμού δεν θα προστεθούν επιπλέον στη σημερινή δύναμη της Βουλής αλλά θα αντικαταστήσουν μερικώς, ή στο σύνολο, τους βουλευτές Επικρατείας, οι οποίοι δεν εκλέγονται από το λαό , αλλά επιλέγονται από τον αρχηγό του κόμματος».

**«Να δοθεί το δικαίωμα της επιστολικής ψήφου σε όλους τους Ελληνες, για να μπορούν να ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα, ανεξάρτητα από την απόσταση που τους χωρίζει από το εκλογικό τους τμήμα».

**«Από τα προαναφερθέντα, γίνεται φανερό ότι ο αριθμός των βουλευτών Αποδήμων θα είναι περιορισμένος, η δε αναλογία ψηφοφόρων ανά βουλευτή για τους απόδημους είναι φυσικό ότι θα είναι πολλαπλάσια από αυτήν της Ελλάδας. Θέλουμε να πιστεύουμε, πως κάθε καλοπροαίρετος Ελληνας κατανοεί ότι το αίτημα των αποδήμων για την αντιπροσώπευσή τους στο ελληνικό Κοινοβούλιο, δεν στοχεύει σε κανενός είδους ανατροπή, αλλά τουναντίον στη σύσφιγξη των δεσμών με την πατρίδα, στη διατήρηση του Ελληνισμού και έξω από τα σύνορα της χώρας, στην αναβάθμιση της έννοιας της Δημοκρατίας, στην ποιοτική βελτίωση της λειτουργίας του ελληνικού Κοινοβουλίου».

**«Πιστεύουμε ότι ωρίμασε ο καιρός, για τον πολιτικό κόσμο στην πατρίδα μας, να κατανοήσει ότι πρέπει να παραμερίσει τις μικροκομματικές του επιδιώξεις, γιατί εκεί ακριβώς σκοντάφτει επί δεκαετίες το πρόβλημα, και, ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων ανεπτυγμένων χωρών, να δώσει λύση στο δίκαιο και εθνικά συμφέρον αίτημα των αποδήμων».

«Δεν επιτρέπουμε τα βασανιστήρια.

Ουδέποτε διέταξα βασανιστήρια.

Ποτέ δεν θα διατάξω βασανιστήρια.

Οι αξίες αυτής της χώρας αποκλείουν

τα βασανιστήρια από την ψυχή

και την ύπαρξή μας»

Τζορτζ Μπους

22 Ιουνίου 2004)

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ιός Σαββάτου
Στο διαδίκτυο