Έντυπη Έκδοση

Ελλάς φωνή

Η στήλη δεν κάνει κριτική ούτε θεάτρου ούτε λογοτεχνίας ούτε μουσικής, ιδίως τραγουδιού. Αλλοι ειδικευμένοι στην εφημερίδα αυτή καλύπτουν τις ανάγκες τής κριτικής, αν δεν έχει ήδη ουσιαστικά υποβαθμιστεί η κριτική. Σκεφτείτε πως αυτή τη στιγμή για μήνες έχει κλείσει το πανεπιστήμιο γιατί κάποιοι αρνούνται την αξιολόγηση των προσόντων καθηγητών και διοικητικών υπαλλήλων.

Ετσι, αν κάποιες φορές καταφεύγω σε αποτιμήσεις κάποιων θεατρικών ή λογοτεχνικών εκδηλώσεων είναι για να εντοπίσω μερικά φαινόμενα, θετικά ή αρνητικά, που νομίζω χρήζουν σχολιασμού από μια θέση που θέλει να κρατά ανοιχτή τη συζήτηση για τα πνευματικά δρώμενα της χώρας.

Ετσι έφτασε στα χέρια μου ένα έξοχο μυθιστόρημα, από την Κρήτη (Εκδόσεις: Καρμάνωρ). Πρόκειται για έργο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Νίκου Ψιλάκη με τίτλο: «Δυο φεγγάρια δρόμο».

Ο Ψιλάκης έχει πλούσιο πεζογραφικό, ποιητικό έργο και ένα σημαντικό λαογραφικό, που έχει τιμηθεί και από την Ακαδημία. Αλλά το νέο μυθιστόρημά του, που διεκτραγωδεί τα τραυματικά γεγονότα σε μια μικρή κρητική κοινότητα μετά την Κατοχή, τον Εμφύλιο και τα πρώτα χρόνια μετά το '50 είναι ένα αφήγημα όπου η γλώσσα είναι το σπουδαίο υπόβαθρο των πράξεων. Ο Ψιλάκης φέρει μέσα στην αφήγηση ένα λεξικολογικό στρώμα σπάνιας γλωσσικής περιουσίας. Δεν διστάζει να αλιεύει ιδιωματισμούς, αλλά κυρίως πραγματολογικό υλικό της αγροτικής, ποιμενικής, εμπορικής, μαστορικής ζωής, γεμάτο ζωντάνια, ευφορία και λειτουργικότητα. Αυτό το γλωσσικό υλικό φωτίζει τα τραύματα, τα πάθη, τις μιζέριες, τις προδοσίες, τις απάτες, τις αμφιβολίες, τις προσδοκίες, την αλληλεγγύη, τις ματαιώσεις και τη λαϊκή φαντασία ενός λαού που δεν θέλει να πεθάνει.

Το μυθιστόρημα του Ψιλάκη έρχεται να αποτελέσει επάξια συνέχεια από τα κρητικά μυθιστορήματα του Καζαντζάκη, συνεχίζοντας την ακτινογραφία του κρητικού νεότερου πολιτισμού, με τα ίδια ορυκτά του μεγάλου Κρητός.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Οι πλάγιες ερωτήσεις του Πορφύριου