Έντυπη Έκδοση

Η πίτα της Ουκρανίας

Ενα γεωπολιτικό παιχνίδι από νεοσυντηρητικούς πολιτικούς κύκλους σε Ρωσία, Ευρώπη και ΗΠΑ έχει ξεκινήσει από εκεί όπου το άφησαν οι ψυχροπολεμικοί ανταγωνισμοί, προμηνύοντας ενδεχομένως σοβαρές αναδιαρθρώσεις στο status quo μιας ευρείας περιοχής, που εκτείνεται από την Ουκρανία ώς τα μεσογειακά παράλια της αφρικανικής ηπείρου και καταλήγει στο Ιράκ.

Η Ουκρανία βιώνει τα δικά της «Δεκεμβριανά». Η συνέχεια εναπόκειται στις επιλογές των ηγητόρων της Η Ουκρανία βιώνει τα δικά της «Δεκεμβριανά». Η συνέχεια εναπόκειται στις επιλογές των ηγητόρων της Τα γεγονότα στο Κίεβο δεν προξενούν κανενός είδους έκπληξη. Πολύ δε περισσότερο η εμπλοκή σε αυτά ισχυρών εξωτερικών παραγόντων -χωρών που είδαν και δημιούργησαν ευκαιρίες για τα συμφέροντά τους στην ενεργειακά πλούσια και εκμεταλλεύσιμη επομένως Ουκρανία, αξιοποιώντας και υποδαυλίζοντας τις αντιθέσεις μιας βαθιά διχασμένης πολιτείας.

Σε εσωτερικό επίπεδο, η Ουκρανία βιώνει τα δικά της «Δεκεμβριανά». Η συνέχεια εναπόκειται στις επιλογές των ηγητόρων της. Είτε θα επιδείξουν σύνεση, νηφαλιότητα, ψυχραιμία, είτε θα καταφύγουν σε ανίερες συμμαχίες, στοχεύοντας στην προσωπική τους εξασφάλιση, βυθίζοντας οριστικά την ίδια τους την πατρίδα στο χάος.

Διευρύνοντας το πλάνο και περιλαμβάνοντας στο κάδρο τα αναστατωμένα Βαλκάνια, την προβληματική Τουρκία, την ταραγμένη Αίγυπτο, την αιμορραγούσα Μέση Ανατολή, τη διαλυμένη Συρία, εύκολα διαπιστώνεται μία γενικότερη αστάθεια, ικανή να οδηγήσει σε διαφόρων τύπων αναδιανομή.

Το ρευστό σκηνικό παραπέμπει στις παραμονές του Κριμαϊκού πολέμου, στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν το λεγόμενο «Ανατολικό Ζήτημα» και ο διαφαινόμενος κατακερματισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν ανοίξει τις ορέξεις και είχαν εντείνει τις αντιπαλότητες. Λαοί εν βρασμώ, εθνικά οράματα στη χερσόνησο του Αίμου, επαναστάσεις, αυτονομήσεις, η απόσχιση της Αιγύπτου, οι μονίμως φλεγόμενοι από θρησκευτικές έριδες Αγιοι Τόποι, η προσχηματική ανάμιξη των Δυτικών-προστατών. Μικροί-μεγάλοι σε δράση, αδημονούντες για μερτικό από τη διάλυση, άλλοι δικαίως, άλλοι αδίκως.

Η εκκίνηση δόθηκε από το Βορρά, από τα ουκρανικά εδάφη, με αφορμή μία ρωσοτουρκική διένεξη που εξελίχθηκε σε μεγάλη σύρραξη, για τον έλεγχο της Κριμαίας. Τον Οκτώβριο του 1853, ο τσάρος και ο υποβοηθούμενος από τους Αγγλογάλλους -και αργότερα και από τους Αυστριακούς- σουλτάνος ενεπλάκησαν σε πόλεμο που κράτησε τρία χρόνια και τερματίστηκε τον Μάρτιο του 1856. Η σύγκρουση για την Κριμαία έληξε δίχως νικητή. Η συμβιβαστική συνθήκη που υπογράφηκε στο Παρίσι ικανοποίησε σε μεγάλο βαθμό τα αιτήματα και τις επιδιώξεις όλων των πλευρών.

Οι Ρώσοι απέκτησαν τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα που επιθυμούσαν, την ανεμπόδιστη έξοδο προς τη Μεσόγειο, τον έλεγχο του μαλακού υπογαστρίου τους, οι Δυτικοί πέτυχαν προνομιακή μεταχείριση στις εμπορικές τους δραστηριότητες στο σημείο, οι Οθωμανοί κατάφεραν να απαλλαγούν από την ξένη παρεμβατικότητα στα εσωτερικά τους. Θεωρητικά, η κρίση στην Κριμαία διευθετήθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Εκλεισε τις εκκρεμότητες μιας εποχής. Ταυτόχρονα, όμως, δημιούργησε ένα καινούργιο περιβάλλον, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας άλλης. Ο κόσμος βρισκόταν στο παρά πέντε της μεγάλης ανατροπής...

ΥΓ. Η κατάσταση στην Ουκρανία προκάλεσε μιαν απρόσμενη αισιοδοξία για αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας στην περιοχή. Στα χρόνια του Κριμαϊκού πολέμου, ο απερίσκεπτος και αβάσιμος εθνικός ενθουσιασμός πληρώθηκε ακριβά απ' τον Ελληνισμό. Διανύοντας σήμερα μια αβέβαιη και ελάχιστα υποσχόμενη περίοδο εις ό,τι αφορά το ζήτημα της Κύπρου, ας είναι μικρό το καλάθι των προσδοκιών και τα πόδια τεντωμένα όσο το επιτρέπει το πάπλωμα.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

4 σχόλια

1 Ο/Η Mark K. έγραψε: (πριν 5 έτη)
Κατατοπιστικό. Τόσους αιώνες το ίδιο έργο.
2 Ο/Η G.K. έγραψε: (πριν 5 έτη)
Κυρια Σαμπατακη παρακαλω να με ενημερωσετε για τον ενεργειακο πλουτο της Ουκρανιας (γραφετε στην δευτερη παραγραφο: "ενεργειακά πλούσια και εκμεταλλεύσιμη επομένως Ουκρανία"). Απ' οσα, λιγα, γνωριζω, η Ουκρανια ενεργειακα ειναι παμπτωχη και αμεσα εξαρτωμενη. Εχω την εντυπωση οτι το παιχνιδι παιζετε αλλου και οχι στον ενεργειακο πλουτο που (δεν) εχει.
3 Ο/Η Α.Β έγραψε: (πριν 5 έτη)
διαφωτιστικό το κείμενο σας κ. Σαμπατακάκη. Το θέμα με την ελληνική ιστορία όπως και την ελληνική εξωτερική πολιτική είναι ο εγωκεντρισμός τους, που δεν αφήνει να δούμε ευρύτερα και πιο μακρυά.
4 Ο/Η Θωμάς Φλόκας έγραψε: (πριν 5 έτη)
Τα "αναστατωμένα Βαλκάνια" και την "προβληματική Τουρκία" που τα βρήκατε;;;;

Που ακριβώς, πώς, πόσο και από πότε, είναι σήμερα αναστατωμένα τα Βαλκάνια;

Οσο για την Τουρκία, πως ακριβώς είναι προβληματική;

...Μήπως επειδή αποκαλύφθηκαν (δυνητικά) οι μίζες του Ερντογάν;

...Έχουμε μήπως ξεχάσει ότι η Τουρκία είναι σήμερα στο top-15 των πλουσιότερων και παραγωγικότερων κρατών;.....

...Μήπως να δούμε ΠΩΣ θα καταλήξει (ΑΝ ποτέ) το δικό μας ΑΙΩΝΙΟ ΧΑΛΙ (απ΄αρχής ιδρύσεως Ελληνικού κράτους μετά το ΄21), όπου ΠΑΝΤΑ ζούμε με δανεικά, δανεισμένα με ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΑ ΕΠΑΧΘΕΙΣ όρους, σε deals που πάντα έκαναν οι ΕΛΛΗΝΕΣ πολιτικάντηδες κάθε εποχής, για να τρώνε με χρυσά κουτάλια οι ίδιοι, τα τσιράκια τους, οι οικογένειές τους και τα αφεντικά τους (βλ. Έλληνες "επιχειρηματίες μεγάλου βεληνεκούς" );;;;.......
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 4

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Εξιστορήσεις
Με λέξεις-κλειδιά
Ουκρανία