Έντυπη Έκδοση

Αν ο Σισέ αναγκάζεται να τα βάζει με κεφαλιές

Και μόνο που το πρώτο του γκολ ο Σισέ το έβαλε με κεφαλιά ύστερα από κλασική και προβλέψιμη σέντρα του Μουν, δείχνει πόσο δύσκολα θα μπορέσει ο Παναθηναϊκός να αξιοποιήσει το νέο μεγάλο αστέρι του...

Είπαμε και χθες πως επιβάλλεται οι μέρες αυτές να είναι μέρες γκρίνιας και για τις δύο ομάδες μας, έτσι ώστε οι φιλικές νίκες τους να μην κρύβουν τα πραγματικά προβλήματα, καθώς σε λίγες μέρες θα παίξουν σοβαρά για το Champions League.

Πέρυσι στη Σάντερλαντ ο Σισέ είχε σιχαθεί τις σέντρες και τις γιόμες, που είναι χαρακτηριστικό της ανάπτυξης των περισσότερων μικρομεσαίων αγγλικών ομάδων. Οσο ήταν εκεί, έψαχνε μάταια έναν παίκτη που να του δίνει την μπάλα κάθετα και χαμηλά στον κενό χώρο, ώστε να μπορεί να αξιοποιεί την ταχύτητα και την ικανότητά του να κινείται στον κενό χώρο. Πίστευε ότι με το που ήρθε εδώ, τα πράγματα θα άλλαζαν. Κάτι τέτοιο, όμως, τουλάχιστον στο προχθεσινό φιλικό με τη Μενχενγκλάντμπαχ, έγινε μόνο μία φορά από πάσα του Κατσουράνη. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, που ο Γάλλος βρέθηκε σε θέση για γκολ και έχασε ευκαιρίες, ήταν επειδή μόνος του πήρε την πρωτοβουλία, πρεσάρισε και κέρδισε τυπικά χαμένες μπαλιές πριν σουτάρει.

Στην πραγματικότητα, κι ο ίδιος ψάχνει το συμπαίκτη που θα μπορέσει να τον αξιοποιήσει μέσα στο παχνίδι. Και επειδή ξέρει ότι μετεγγραφή ενός τέτοιου χαφ δεν πρόκειται να γίνει, βγήκε και μίλησε τις προάλλες για τον Νίνη, βλέποντάς τον σαν λύση. Ομως ο Νίνης, προς το παρόν, δεν παίζει. Ή και να παίξει, δεν είναι σίγουρο ότι θα μπορέσει ν' αντέξει το βάρος της ευθύνης να είναι ο προνομιακός τροφοδότης του Σισέ στην επίθεση. Ο Λέτο... δεν, οπότε μένει ο Καραγκούνης. Κι αυτός αν... Γιατί, αν υποψιαστώ πως ο Κατσουράνης θα είναι εκείνος με την καλύτερη τελική κάθετη πάσα στην ομάδα, τότε...

Μια και μιλάμε για τον Κατσουράνη, η ώς τώρα παρουσία του έδειξε πως είναι περισσότερο απαραίτητος στα χαφ, παρά στην άμυνα -αν τον προορίζουν σαν λύση ανάγκης για εκεί. Μπορεί, δηλαδή, η ομάδα να έχει εκεί άλλους τρεις πρωτοκλασάτους αμυντικούς χαφ, αλλά κανένας τους δεν διαθέτει τόσο καλή πρώτη πάσα όσο αυτός. Ενα θέμα είναι, λοιπόν, τι θα γίνει με τον Ζιλμπέρτο Σίλβα. Αν υποτεθεί ότι «δεν είναι δυνατόν να μην παίζει βασικός ο αρχηγός της Εθνικής Βραζιλίας» και ο Κατσουράνης είναι απαραίτητος, τότε θα μείνει αναγκαστικά έξω ο Σιμάο. Ομως, φάνηκε σε όλα τα ώς τώρα φιλικά ότι ο Παναθηναϊκός είναι άλλη (πολύ καλύτερη) ομάδα με τον Σιμάο, και άλλη (πολύ χειρότερη) χωρίς αυτόν.

Απ' όποια πλευρά και να το δούμε, ο Παναθηναϊκός παρουσιάζει αυτή τη στιγμή μια εντελώς ανισόρροπη ομάδα. Το βαρύ πυροβολικό με τον Σισέ στην επίθεση δεν έχει πίσω του έναν παραγωγικό χαφ που να είναι σε θέση να τον αξιοποιήσει, εκτός κι αν ο Νίνης αποδειχθεί από το πουθενά η μεγάλη έκπληξη της σεζόν. Κι όσο για την άμυνα, βλέπω... τρελαμένους τους Παναθηναϊκούς στην προοπτική ν' αναγκαστούν για ακόμη μια χρονιά να ξαναδούν το δίδυμο Βύντρα -Σαριέγκι σαν σέντερ μπακ, από τη στιγμή που εκείνος ο... «καλύτερος από τον Μέλμπεργκ» βρίσκεται ακόμη στη φαντασία του Τεν Κάτε.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Στη στήλη
Φουλ Επίθεση