Έντυπη Έκδοση

Θεσσαλονίκη - Μιλάνο

Αυτό είναι το τρίτο κείμενό μου για την πόλη του Βορρά.

Ολα άρχισαν όταν ο ποιητής Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου, το 1973, μου είπε, ένα βράδυ που 'βρεχε, πως η Θεσσαλονίκη είναι στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος με τη Νέα Υόρκη και πως οι φίλοι του, που είχαν ζήσει εκεί, έβλεπαν τις εποχές και το κλίμα να είναι το ίδιο με της Θεσσαλονίκης.

Από τότε το γεωγραφικό πλάτος στον χάρτη μου φωτίστηκε και είδα αριστερά το Μιλάνο και δεξιά την Κωνσταντινούπολη. Η βυζαντινή πόλη με τις εκατοντάδες εκκλησίες -που ο Μάνος Χατζιδάκις πίστευε πως χτίστηκαν για να σβήσουν τις αμαρτίες των παιδιών της, για τον έρωτα- γινόταν παράξενη, μυθική.

Στο φιλόξενο σπίτι του πεζογράφου Τόλη Καζαντζή για τις ανάγκες μιας συνέντευξης, το 1982, του είπα τη φράση που είναι στη σημερινή «Παρασκευή» -«Θεσσαλονίκη-Μιλάνο». Καταγραμμένη σ' ένα περιοδικό του ίδιου έτους έγινε στοιχειωμένη, παράξενη, εκκωφαντική, μοντέρνα. Με Ρώμη, την Αθήνα!

Ομως τι νόημα έχουν πια οι τόποι: Γερμανία- Θεσσαλονίκη, Θεσσαλονίκη-Τουρίνο, και τώρα, Θεσσαλονίκη-Μιλάνο; Μόνο σχετική λατρεία αναγωγής, τυπικής οριοθέτησης μιας φανταστικής λογοτεχνίας που περιχαρακώνεται από όνειρα και πραγματικότητες μιας τεσσαρακονταετίας, από τότε που το λιμάνι, τα σπίτια, οι άνθρωποι υψώθηκαν μέσα μου.

Εχουν σβήσει από καιρό τα φώτα στη Διεθνή Εκθεση Βιβλίου, σ' αυτό το πανηγύρι του βιβλίου που φιλοξένησε 28 με 31 Μαΐου το Μιλάνο της Ελλάδος. Η λογοτεχνική παραγωγή από 38 χώρες αποτυπωμένη σε βιβλία, με 100 συγγραφείς να θέλουν να αποδείξουν τα αυτονόητα, ότι περιγράφουν, δηλαδή, αυτό που βλέπουν, με λέξεις σε χαρτιά, όπου το ταλέντο τού καθενός διαφέρει από του άλλου και αυτομάτως γίνεται εμπορικό προϊόν - η διαφορά. Αλίμονο αν όλοι έγραφαν το ίδιο βιβλίο. Νυχτερινή, απόκοσμη στα ιδιαίτερα σημεία της, η Θεσσαλονίκη, αγαπάει τα παιδιά της, τους ξένους που έφτασαν με τις βαλίτσες τους σε σταθμούς, σε αεροδρόμια, σαν ήρωες κάποιου μυθιστορήματος του Τσέχωφ, του Ταμπούκι. Ο,τι ειπώθηκε, κάτω από φώτα που λούζουν τη νύχτα σε αίθουσες διαλέξεων, σε ηχητικά ντοκουμέντα, λόγια ποιητών ή πεζογράφων έχουν τη θέση τους στην αρχιτεκτονική και στην τοποθεσία της πόλης του Βορρά. Μέχρι του χρόνου, ελπίζοντας σε νέα περιπέτεια τέχνης.

Δηλαδή μίμηση ζωής.

Υ.Γ.: Από την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου θ' αρχίσει να τρέχει δίπλα μου σ' αυτές τις γραμμές μια νέα στήλη με τίτλο: Εκτός λίστας. Οι υπεύθυνοι λογοτεχνίας στα βιβλιοπωλεία προτείνουν.

Οι φίλοι μας, στα βιβλιοπωλεία, που πάμε για να αγοράσουμε τα βιβλία μας, παρουσιάζουν τους τίτλους που επιλέγουν από τα βιβλία που καταφτάνουν από τους εκδότες συνέχεια.

Τους ξέρουμε με τα μικρά τους ονόματα: Στέφανος, Γιώργος, Κώστας, Γιάννης, Μαρία, Χάρης, Γιώργος, θα μας ενημερώνουν.

Κάθε Παρασκευή. Εδώ. Από 4 Σεπτεμβρίου. Καλώς όρισαν. Μαζί μας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Στη στήλη
Σάββατο