Έντυπη Έκδοση

Σε τι χώρα ζούμε;

Είναι μια απίστευτη τρέλα όσα ζούμε για μία ακόμα φορά στην Ελλάδα.

Το να σε βρει ως χώρα μια φυσική καταστροφή, κάτι που δεν περιμένεις, είναι αυτό που λέει η ίδια η λέξη. Φυσικό. Εμπεριέχει ό,τι πιο καταστροφικό, ό,τι πιο αιφνιδιαστικό, ό,τι πιο απρόσμενο. Αλλά, τουλάχιστον τα τελευταία είκοσι χρόνια, όσο θυμάμαι τον δημοσιογραφικό μου εαυτό, οι πυρκαγιές είναι κάτι σαν εθιμική καταστροφή. Μοιραίο ραντεβού κάθε καλοκαίρι, μια δυστυχής μονοτονία, μια αναμενόμενη καταστροφή σαν ανίατη ασθένεια που ξέρεις το τέλος. Στα δημοσιογραφικά γραφεία είναι νόμος. «Τον Αύγουστο να έχουμε κόσμο, γιατί θα καεί ο τόπος». Σαν σίκουελ του ίδιου έργου, μόνο τα ονόματα των καμένων περιοχών αλλάζουν -όχι πάντα κι αυτές- και τα ονόματα των πρωταγωνιστών που επωμίζονται τις ευθύνες.

Ηταν πολλοί που όλες αυτές τις ημέρες και τις νύχτες οργίστηκαν, με ένα τεράστιο ερώτημα να τριβελίζει τα μυαλά τους: «Σε τι διάολο χώρα ζούμε;» Εβλεπαν τα δέντρα να φουντώνουν και να εξαφανίζονται σαν μεγάλα σπίρτα στα χέρια ενός εχθρού που όλοι όσοι εντέλλονται να αντιμετωπίσουν ξέρουν πολύ καλά τι θα προκαλέσει. Και να, για άλλη μια φορά, το απίστευτο ελληνικό μπάχαλο βρίσκεται να κάθεται αυτοκρατορικά πάνω στα κάρβουνα ο μόνος πρωταγωνιστής, ο μόνος νικητής.

Η λειψή σε προσωπικό και μέσα Πυροσβεστική, η Δασική Υπηρεσία που διαμαρτύρεται. Μια κόντρα που ξεκίνησε από το 1998, όταν σε μια νύχτα διαλύθηκε η Γενική Γραμματεία Δασών και η δασοπυρόσβεση ανατέθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα. Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας αντικατέστησε το Εθνικό Συντονιστικό Διυπουργικό Οργανο. Και η Πολιτική Προστασία μπήκε στη μάχη χωρίς διοικητικές εξουσίες. Οι εθελοντικές οργανώσεις, που είναι περισσότερες από 250 σε ολόκληρη τη χώρα, παραμένουν στον αέρα, χωρίς κανείς να μπορεί να υιοθετήσει και να συντονίσει υπηρεσιακά την οργανωμένη προσφορά τους, η οποία σε πανευρωπαϊκό επίπεδο είναι πολύτιμη.

Ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο πεδίο της πρόληψης είναι κουτσουρεμένος και σε κάποιες περιπτώσεις αποπνέει άρωμα διαπλοκής σ' ένα πολυπλόκαμο σύστημα εργολάβων και αυθαιρέτων. Η real estate καταστροφή είναι εδώ και πάλι. Κάηκε η Β.Α. Αττική και εμφανίστηκαν σε ένα συγκλονιστικό στριπτίζ πανάκριβα σπίτια, που έκρυβαν καλά τα πολεοδομικά μυστικά τους σε λόγγους και πευκόφυτες συστάδες. Πισίνες και όλα τα νεόπλουτα καλούδια.

Οι κρατικοί φορείς δεν είναι παντελώς ανίκανοι. Εχουν τρομερή ικανότητα στη μετάθεση ευθυνών. Η άκρως ελληνική αντιμετώπιση. «Δεν φταίμε εμείς, φταίτε εσείς». Καίγονται τόσες χιλιάδες στρέμματα. Πόσα από αυτά κηρύσσονται αναδασωτέα; Οι ανακοινώσεις όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών αναφέρουν το εξής, σχεδόν διαφημιστικό, σλόγκαν: «Οσα στρέμματα κάηκαν τόσα θα ξαναγίνουν δάση». Αμ δε...

Προχθές το βράδυ μια ομάδα προσκόπων, που θέλησε να βοηθήσει εθελοντικά στη Νέα Μάκρη, τέθηκε υπό τις οδηγίες και τις εντολές της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. «Οι άνθρωποι ήταν άσχετοι, κανείς δεν ήξερε να μας πει τι να κάνουμε», μου είπε ένας φίλος που ήταν ανάμεσά τους. «Μας έλεγαν ένα κάρο ανοησίες, μας έκαναν καψώνια».

Ο Ευάγγελος Αντώναρος είπε, μεταξύ άλλων, ότι έφταιγαν τα πεύκα. Μπράβο του. Μια γενναία πρόταση θα ήταν, λέμε εμείς, να ξηλωθούν τα πεύκα από τις όμορφες περιοχές της Αττικής και να αντικατασταθούν από πλατάνια που δεν καίγονται εύκολα. Την επόμενη μέρα της ατυχούς δήλωσής του μίλησε για «λαϊκισμό». Μα τι λένε οι άνθρωποι; Και φυσικά το πρόβλημα είναι πολιτικό.

Μια Ελλάδα που καίγεται είναι μια Ελλάδα που δεν ξέρει τι να κάνει. Αλλά, επιτέλους, αγαπητοί κυβερνώντες, δώστε μια απάντηση, αν μπορείτε, στο βασικό ερώτημα: «Σε τι διάολο χώρα ζούμε;» Κάποτε ο θείος Καραμανλής είχε διατυπώσει το θεώρημα: «Σωτηρία διά τον τόπον η μετανάστευσις». Πείτε μας αν ισχύει και σήμερα στην Ελλάδα του πύρινου μπάχαλου. Το δόγμα «φταίμε και εμείς, φταίνε και οι άλλοι» είναι αυτό που καίει την Ελλάδα κάθε χρόνο. Μπορούσαν να είχαν βρει τρόπο να αντιμετωπίσουν την προαναγγελλόμενη καταστροφή, αν είχαν ένα κάποιο σχέδιο. Να βρούμε τρόπο να φύγουμε άραγε από αυτήν τη χώρα, που όπου και αν πηγαίνουμε μας πληγώνει; Το κρίμα στον λαιμό τους...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Εν-στάσεις