Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2009
ιμάμ μπαϊλντί
Ενας παλιός φίλος, μόνος του, κοιτάζει στο παράθυρό του συχνά (για να μην ξεχάσει τον κόσμο απ' έξω)
και πάντα βλέπει τα όνειρα της σημυδιάς: τα τοπία δηλαδή που δεν μεταναστεύουν.
Για να είμαι όπως πάντα καθαρός. Προς τις αναγνώστριες και τους αναγνώστες. Τους μόνους προς τους οποίους αισθάνομαι την ανάγκη να δίνω εξηγήσεις και να απολογούμαι.
Την Κυριακή 6.ΙΧ.2009 ο κ. Αλέξης Τσίπρας, σε συνάντηση μεταξύ μας, μου ζήτησε να τεθώ επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Θεώρησα μεγάλη την τιμή, αλλά και την ευθύνη κι ως εκ τούτου του αντιπρότεινα να μπω στο ψηφοδέλτιο μεν, αλλά στην τελευταία θέση δε. Ο κ. Τσίπρας δεν το δέχθηκε, επέμεινε στην πρότασή του. Μου ζήτησε να το σκεφτώ και να έχουμε νέα επικοινωνία.
Ακολούθως, ως όφειλα εκ της φύσεως της δουλειάς μου, ενημέρωσα τον διευθυντή και τον εκδότη της «Ε» για την πρόταση αυτή. Η συμμετοχή μου στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας δεν ήταν πρόβλημα -άλλωστε είχα συμμετάσχει ξανά στις εκλογές του 2004 στην τελευταία θέση- όμως η πρώτη θέση ήταν. Η άποψη του εκδότη της «Ε» ήταν πως η ένταξη σε πιθανόν εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο θα ακύρωνε την ανεξαρτησία της γνώμης μου ως σκιτσογράφου και σχολιαστή. Σεβαστή.
Η άποψη η δική μου ήταν και είναι ότι ουδέποτε είχα γνώμη ανεξάρτητη απ' την ιδεολογία μου. Η οποία ιδεολογία φανερά και διαρκώς όλα αυτά τα χρόνια διαπερνά και τα σκίτσα και τα σχόλιά μου, καθώς καλά γνωρίζετε όλοι σας, είτε συμφωνείτε είτε διαφωνείτε με όσα λέω και κάνω.
Στη συνέχεια μίλησα με λίγους εκλεκτούς ανθρώπους που όλοι με παρότρυναν να δεχθώ την πρόταση του κ. Τσίπρα -μεταπείσθηκα και τη δέχθηκα. Ενημέρωσα τον Αλέξη και χάρηκε, ενημέρωσα και τον εκδότη της «Ε» και προβληματίσθηκε. Επανέθεσε το θέμα του ασυμβίβαστου βουλευτή - σκιτσογράφου σε μια εφημερίδα που θέλει να είναι ανεξάρτητη από τις κομματικές εξαρτήσεις των εργαζομένων σε αυτή. Αποψη σεβαστή (παρ' ότι τέτοιαν εξάρτηση εις ό,τι με αφορά δεν έβλεπα) και ζήτησα από τον κ. Τεγόπουλο την απόλυσή μου. Δεν την αρνήθηκε, αλλά και δεν προχώρησε σε αυτήν. Μείναμε με τις σκέψεις μας.
Τη Δευτέρα 7.ΙΧ.2009 ενημέρωσα την κυρία Μάνια Τεγοπούλου για την υποψηφιότητά μου περί την οποίαν δεν εξέφρασε αντίρρηση. Ομως το βράδυ της ίδιας ημέρας με πήρε τηλέφωνο και μου ζήτησε να αποσυρθώ από επικεφαλής υποψήφιος. Αρνήθηκα.
Στη συνέχεια μού ζήτησε την παραίτησή μου αν εκλεγώ, αλλά επίσης την παραίτησή μου κι αν δεν εκλεγώ, διότι η ανεξαρτησία της γνώμης μου θα έχει και στη μια περίπτωση και την άλλη τρωθεί. Αρνήθηκα. Διότι η ανεξαρτησία της γνώμης μου πριν από όλα αυτά, μετά από όλα αυτά και για πάντα θα είναι συνάρτηση της ιδεολογίας μου - όπως πιστεύω ότι συμβαίνει με όλους τους πολίτες. Ζήτησα λοιπόν από την κυρία Τεγοπούλου την απόλυσή μου. Αρνήθηκε. Ζήτησε την παραίτησή μου. Αρνήθηκα.
Φαίνεται ότι δύο αρνήσεις κάνουν μιαν κατάφαση (της μεσοβασιλείας)· και μείναμε σε αυτήν.
Ακολούθησαν έντονες συζητήσεις και θυελλώδεις διαβουλεύσεις όλων με όλους (συνηθίζεται αυτό στην «Ε»), αποδραματοποιήθηκαν ορισμένα πράγματα και εις ό,τι με αφορούσε η απαίτηση για παραίτηση και η ανταπαίτηση για απόλυση ανακλήθηκαν αμοιβαίως, αφήνοντας στον καιρό και τη σκέψη την ίαση ή τον χωρισμό των πραγμάτων και των προσώπων.
Το πρωί της Πέμπτης 17 Σεπτεμβρίου 2009 με κάλεσε ο κ. Τσίπρας στο τηλέφωνο και μου ανακοίνωσε ότι από ορισμένους συντρόφους του στον ΣΥΝ κι ορισμένες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ ηγέρθησαν αίφνης ορισμένες αντιρρήσεις για την υποψηφιότητά μου ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Θα το (ξανα)συζητούσαν στα όργανα! Τον ευχαρίστησα και του είπα ότι θα περιμένω τι θα πουν τα όργανα.
Τα όργανα μίλησαν λίγο αργότερα και μου είπαν (ο κ. Θεωνάς εκ μέρους τους) αν θα μπορούσα να μπω σε μιαν άλλη θέση στο ψηφοδέλτιο, τους ευχαρίστησα και αρνήθηκα. Υποψήφιος με το ζόρι, ή υποψήφιος που θα έκανε ζημιά στον αγώνα τους, ή υποψήφιος απότοκο ενός ακόμη συμβιβασμού (ποίων με ποίους;) δεν ήθελα να γίνω.
Τα ίδια είπα και τον κ. Αλέξη Τσίπρα που με πήρε αμέσως μετά τηλέφωνο. Τον ευχαρίστησα για την τιμή που μου έκαμε με αυτήν του την πρόταση, η οποία όμως, απ' ό,τι φάνηκε, δεν είχε την καθολική αποδοχή στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως απαιτείται σε αυτές τις περιστάσεις, και του ευχήθηκα καλόν αγώνα.
Κατόπιν όλων τούτων, αγαπητές αναγνώστριες και αναγνώστες, θα φύγω άδειαν ολιγοήμερη προς κάθαρσιν αναγκαίαν (μια ψυχή την έχουμε, μην την μπαϊλντίζουμε) και θα επιστρέψω σύντομα στην παρέα μας.
Αν δεν βάλουν τα γέλια οι θεοί...
ΥΓ. Η εξαίρεσή μου από το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ είναι θεμιτή. Η προσπάθεια όμως, προκειμένου να αιτιολογηθεί αυτή η εξαίρεση, να σπιλωθεί από ορισμένους του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ η υπόληψή μου με την κατηγορία ότι είμαι «εθνικιστής» ή ότι ως εκλεγμένος βουλευτής θα μπορούσα να ψήφιζα θέσεις του ΚΚΕ ή του ΛΑΟΣ, είναι απλώς χυδαίες. Και συνιστούν ντροπή για αυτούς που τις υιοθέτησαν και τις αποδέχθηκαν.
60 σχόλια
Στην πυρα με τσι ξενέρωτες και στις κάλτσες αδερφές μου !!!
Είχες την τύχη και να προταθείς για τιμητική θέση του Σύριζα και να κοπείς από αυτήν. Διπλή η τιμή! Ο Θεός της Ελλάδος σε φύλαξε από την (κατ)ανάλωση στον κομματικό βούρκο και η πατρίδα θα σε έχει ακέραιο όταν θα σε χρειαστεί πραγματικά!
Νάσαι πάντα καλά!
Είσαι πολύ τυχερός που δεν εμπήκες στον "Τιτανικό". Εισερχόμεθα στην εποχή όπου ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως οι πολιτικοί θα λογοδοτήσουν για τα εγκληματικά "λάθη" που κάνουν, και δεν θα υπάρξει θάμνος στον πλανήτη Γη για να κρυφτούν πίσω του. "Λαγός τη φτέρη έσειε, κακό του κεφαλιού του". Εάν πράγματι είσαι αντισιωνιστής θα καταλαβαίνεις το βάρος των λεγομένων μου.
Με εκτίμηση από την Αυστραλία,
Πολύδωρος
Ευτυχως για σενα και για μας τα γεγονοτα αποδεικνυουν οτι δεν καναμε λαθος στις εκτιμησεις μας για το ποιον του εν λογω χωρου ουτε και για τον δικο σου χαρακτηρα και τις δικες σου αντιληψεις . Δηλαδη ευτυχως που ηλθαν τα πραγματα ετσι.
Πώς να συναγελαστούν οι αλήθειες σου με τις κωλοτούμπες της Κουμουνδούρου!
Το "εθνικιστής" Στάθη μου για ορισμένους στην πολύπαθη πλατεία δεν αφορά τα έθνη και την ιστορία τους, αλλά την αποστροφή της υπερεθνικής (συνεπώς και εθνικής) ελίτ σε οτιδήποτε αληθινό, τίμιο (ενίοτε και υποκειμενικό) και γι αυτό αδιαπραγμάτευτο.
Πως δεν το κατάλαβες;
Απ' ότι φαίνεται κανείς δεν μπορεί να τους εμποδίσει να αυτοκτονήσουν!
Συνεχισε απτοητος αυτοι εχασαν
Σπουδάζω τη σκέψη σου καθημερινώς, σε διαβάζω ενίοτε στους μαθητές μου, συμφωνώντας και διαφωνώντας, αναστοχαστικά και αργόσυρτα… Τον θαυμασμό μου ακέραιο!
Μιαν απορία…
Τι γύρευες, αλήθεια, στα υψίπεδα των ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ, εσύ ένας “εθνικιστής”; Ο Μανώλης Γλέζος δεν τους αρκούσε; Δεν φαντάζεσαι πόσο χάρηκα για το ναυάγιο των “διαπραγματεύσεων” με τις συνιστώσες της μηδενι(στι)κής συνισταμένης… Για έναν και μόνο λόγο αξιοπρέπειας: γιατί δεν θα χρειαστεί φίλε στο μέλλον να απολογηθείς, από κοινοβουλευτικό μάλιστα έδρανο, για κανένα νέο Σχέδιο Ανάν, για κανένα νέο Βιβλίο Ιστορίας… Άσε στους συντρόφους σου της μεταμοντέρνας Αριστεράς τέτοιες βρώμικες δουλειές.
Καλή συνέχεια και άλλη φορά να προσέχεις!