Έντυπη Έκδοση

θέσεις κι επιθέσεις...

Τα κουνάβια (νομίζω και οι ασβοί) ζουν σε φωλιές με δύο τρύπες
έχοντας πάντα για όλα δύο μέτρα και δύο σταθμά. Δεν είναι προς ψόγον, όλα τα ζωάκια δικαιούνται τρόπους επιβίωσης. Εκείνο που

με προβληματίζει κάπως, είναι γιατί ορισμένοι υμνούν τα κουνάβια (νομίζω και τους ασβούς) που αποφασίζουν με τα κουμπούρια τους ποιος θα πρέπει να δολοφονείται κάθε φορά για να γίνει η δημοκρατία δημοκρατικότερη...

Η αλήθεια είναι ότι ο Μπρεχτ επαινούσε (στις ιστορίες του κ. Κόυνερ) τους αγωνιστές που φρόντιζαν τα σπίτια ή τα καταφύγιά τους να 'χουν πάντα δύο εξόδους, αλλά τούτο επειδή ήταν κυνηγημένοι κι όχι επειδή ήταν κυνηγοί.

Απλόν. Χωρίς δύο μέτρα (για κουνάβια) και δύο σταθμά (για ασβούς)...


Προ οδυνηρής έκπληξης βρέθηκαν πολλοί αριστεροί (η Αριστερά και τα κόμματά της είναι άλλο) με την επίθεση εσχάτως εναντίον της κυρίας Σώτης Τριανταφύλλου από φασίστες που αυτοπροσδιορίζονται ως αντιεξουσιαστές.

Οι τύποι αυτοί μπούκαραν ακριβώς όπως μπούκαραν τις προάλλες και οι μπάτσοι (υπό μορφήν αστυνομικών) πάλι στο «Φλοράλ» (γεια σου, Γιώργο), πάλι στα Εξάρχεια για να εμποδίσουν, οι αντιεξουσιαστές, ακριβώς όπως και τα όργανα της εξουσίας, την παρουσίαση ενός βιβλίου, την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.

Θύμα αυτή τη φορά η κυρία Σώτη Τριανταφύλλου, ένα από τα πιο φωτεινά μυαλά στη χώρα μας, μια ταλαντούχα συγγραφέας, μια αγωνίστρια των ιδεών της -με όποιες απ' τις οποίες όσον κι αν διαφωνεί κανείς, όχι μόνον παραμένουν σεβαστές, αλλά η αντίκρουσή τους μόνον μέσα από γόνιμο διάλογο μπορεί να γίνεται, οδηγώντας μάλιστα ενίοτε σε νέες ενδιαφέρουσες σκέψεις.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μελανόφρονες μαγκίτες προπηλακίζουν την κυρία Τριανταφύλλου, την οποίαν άλλωστε παλιότερα είχαν απειλήσει ότι θα «γίνει Κούνεβα απ' τα αριστερά»!

Δεν υπάρχει «αριστερά» στον φασισμό.

Και ήταν για μένα απορίας άξια όλα αυτά τα χρόνια η αιδήμων σιωπή της Αριστεράς κάθε φορά που καιγόταν το βιβλιοπωλείο του κ. Αδωνη Γεωργιάδη φέρ' ειπείν ή σπάζονταν τα κεφάλια (προφανώς για να βάλουν σωστό μυαλό) πιτσιρικάδων ακροδεξιών ή και φασιστών που έκαναν το έγκλημα να εκθέτουν τα βιβλία τους στην Εκθεση Βιβλίου.

Δεν καταλαβαίνω γιατί αντιδρούμε ως αριστεροί στην επίθεση κατά των δικών μας, όπως στην περίπτωση του Δημήτρη Παπαχρήστου (γεια σου, Δημήτρη), ενώ ποιούμε την νήσσαν όταν καίγεται ο κ. Γεωργιάδης ή σύρεται στα δικαστήρια προκειμένου να φιμωθεί ο κ. Πλεύρης.

Από πότε η Αριστερά αντιμετωπίζει τη σύγκρουση των ιδεών με δικαστικές αποφάσεις;

Μήπως από τότε που η πολιτικώς ορθή Αριστερά στη Δύση (από την Ακρα Αριστερά ώς τους Σοσιαλιστές), υιοθετώντας πάσης φύσεως αμερικανιές, καταφεύγει στα δικαστήρια για να καθ-ιερώσει τις ιδέες της στην κοινωνία με αποφάσεις... πρωτοδικείων;

Οτι ο φασισμός και οι ιδέες του προτρέπουν στη βία εναντίον όποιων θέλουν κάθε φορά, είναι πασίγνωστον. Κι όταν εκδηλώνονται εγκληματικές συμπεριφορές πρέπει να αντιμετωπίζονται απ' τον νόμο. Τον έστω δυσλειτουργούντα κι επιλεκτικό νόμο. Από πότε όμως

μπορεί η Αριστερά να παίρνει τον νόμο στα χέρια της, να κάνει δίκη προθέσεων και προληπτικώς να εφαρμόζει καταστολή (εμποδίζοντας συγγραφείς να μιλούν, καίγοντας βιβλιοπωλεία, δέρνοντας αντιφρονούντες); Κι από πότε πρέπει η Αριστερά να καταφεύγει στον νόμο για να λογοκρίνει δικαστικώς αυτό το οποίο η ίδια θα όφειλε να συντρίβει ιδεολογικώς;

Δημοκρατική Αμυνα για την Αριστερά απέναντι στον φασισμό είναι οι ιδέες της, οι διαδηλώσεις της, οι οργανώσεις της, η σχέση της με τον λαό και το καλό, όχι οι τραμπουκισμοί και οι δίκες, είτε τις διεξάγει ως εξουσία η ίδια (σταλινικές) είτε διαθέτει τον σταλινισμό των επιγόνων που χρειάζεται για να σέρνει στα δικαστήρια τους άλλους.

Κι εδώ είναι ίσως καλό να σημειώσουμε ένα φαινόμενο που περνάει εξόχως απαρατήρητο. Πολλοί απ' αυτούς τους λίγους (σταλινικούς, ακροαριστερούς κι άλλους) που εμφανίζονται πούροι πολέμιοι του φασισμού ή του κυρ Πλεύρη ανάγοντας το περιθώριο ως κύριον εχθρό, αφήνουν τον καπιταλισμό στην ησυχία του.

Μάλιστα υιοθετώντας πολλά από τα στοιχεία της κυρίαρχης ιδεολογίας (πολυπολιτισμός, αυτοπροσδιορισμός, μεταμοντερνισμός κι άλλα) ενσωματώνονται (ως αντιρρησίες βεβαίως-βεβαίως) στο σύστημα, βάζοντας στον στόχο τον κυρ Καρατζαφέρη που βγάζει μάτι, αλλά όχι και όσα μας βγάζουν το μάτι, με τον Σόρος, τις Μη Κυβερνητικές (χρηματοδοτούμενες απ' τις κυβερνήσεις) Οργανώσεις, νομιμοποιώντας έτσι (τον πραγματικό φασισμό του ιμπεριαλισμού και)

τις προτεραιότητες του καπιταλισμού. Οι οποίες, μέσω και των (νεο)φιλελεύθερων, μπορεί να εμφανίζονται ως αντιρατσιστικές (αρκεί να χώνουν τους μετανάστες στα πολυπολιτισμικά γκέτο), αντιεθνικιστικές (αρκεί να ξεπατώνονται τα έθνη) και γενικώς αναθεωρητικές (αρκεί η «αλήθεια του άλλου» να 'ναι το ψέμα που θα μας θάψει).

Ολα αυτά κι άλλα τέτοια δεν είναι αριστερά, είναι εμπράγματο όφελος για κατ' επάγγελμα συκοφάντες, που ψωμίζονται απ' τα προβλήματα της εποχής μας...

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

35 σχόλια

31 Ο/Η Irini έγραψε: (πριν 9 έτη)
Μ' αρέσει πολύ η λογική "είναι σωστό και πρέπον να υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία παραβαίνοντας τους νόμους και κανόνες της καθώς και τις βασικές αρχές της". Ας μην ξεχνάμε ότι η αθάνατη ρήση του Βολταίρου λέει "Διαφωνώ με ό,τι λες και θα σε κυνηγήσω μέχρι να συμφωνήσεις μαζί μου ή να το βουλώσεις και να πας στη γωνία σου" σωστά;
Βάρδα μόνο μην και μας πετάξουν εμάς κανένα αυγό!

Και επειδή για να κάνεις κριτική εν Ελλάδι τελικά πρέπει να δώσεις πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων: Ο Πλεύρης και οι λοιποί Ακροδεξιοί, θα ήταν γελοία ανθρωπάρια με περισσότερα κόμπλεξ από όσα μπορεί να κουμαντάρει ένας λόχος ψυχιάτρων και ψυχολόγων αν δεν οι απόψεις τους δεν ήταν τόσο τρομακτικές και βδελυρές.
Και οι απόψεις του στυλ όποιος δεν έχει ψωμί να φάει παντεσπάνι δείχνουν ότι κάποιοι ζουν στο δικό τους μικρό σύμπαν και αποτελούν τραγικές γελοιότητες που θεωρούν το έργο της ξεπερασμένης Ayn Rand ιερό βιβλίο.
32 Ο/Η μικροαστός έγραψε: (πριν 9 έτη)
Ανάμεσα λοιπόν στις συμπληγάδες της Κάτια και του αντιεξουσιαστή απο τη μια και του Κλεισθένη απο την άλλη. Επιμένουν να μην γίνουν θύματα ο ένας του άλλου και αβασάνιστα γίνονται θύτες, διάφεροντας μόνο ως προς το ιδεολογικό οπλοστάσιο. Διαβάζοντας τα σχόλια μου ήρθε στο μυαλό μια μικρή ιστορία που περιγράφει ο Εκο στο Εκκρεμές του Φουκό την συνάντηση του θείου του ήρωα φοροεισπράκτορα του φασιστικού καθεστώτος με τον επικεφαλή των ανταρτών της περιοχής. Μετά απο καταγγελία χωρικού ο καπετάνιος σκόπευε να τιμωρησει τον φοροεισπρακτορα. Τελικά συμφιλιώθηκαν γιατί όπως λέει ο Εκο έλεγαν και οι δύο πατρίδα με Π κεφαλαιο.Δυστυχώς στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας τέτοιες υπερβάσεις για το κοινό καλό δεν παρατηρούνται. Διαβάστε τα σχόλια και θα δείτε ότι όλοι κουβαλάμε τις εξαρτήσεις και τις αγκυλώσεις που έχουμε ως κοινωνία απο τότε που μέχρι και τα κόμματά μας έιχαν τα ονόματα των εξαρτήσεων (Αγγλικό - Γαλλικό - Ρωσσικό).Φαίνεται ότι δυστυχώς είμαστε καταδικασμένοι να σκοτώνουμε ο ένας τον άλλο εν ονόματι άλλοτε του σοσιαλισμού και άλλοτε της δημοκρατίας πιστεύοντας τυφλά στα ευαγγέλια των προστατ'ων μας.
33 Ο/Η geros έγραψε: (πριν 9 έτη)
Πολύ ωραία λοιπόν. Ας επιτρέψουμε στους φασίστες να αλωνίζουν, να κάνουν πορείες αφού είναι δικαίωμα τους και μετά να σφάζουν ανενόχλητοι. Ε, όχι, δεν είναι φασισμός να αποτρέπεις στην πράξη την έκφραση αυτού που ρητά και δηλωμένα θέλει να απαγορεύσει τη δική σου έκφραση. Και για να ξεκαθαρίζουμε κάποια πράγματα: σε καμία περίπτωση χρήσης βίας από πλευράς του αναρχικού χώρου εναντίον φασιστών, δεν χρησιμοποιήθηκαν οι δικές τους μέθοδοι (μαχαίρια, μολότωφ εναντίον πορείας, χτυπήματα με στόχο το θάνατο κτλ).
Αν εσύ αγαπητέ Στάθη δεν θέλεις να γίνουμε Ρωσία, με τους νεοναζί να γυρνάνε και να σκοτώνουν όποιον γουστάρουν, βρες κάποιον καλύτερο τρόπο. Μέχρι να τον βρεις και σφαλιάρες θα τρώνε και όποτε πάνε να κάνουν πορεία, θα είμαστε εκεί και θα την απαγορεύουμε ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ. Όσο για τις πρακτικές δικών περί βιβλίων, αυτά αφορούν αριστερούς (με ή χωρίς εισαγωγικά) και όχι το αναρχικό-αντεξουσιαστικό κίνημα...
Δεν είπε κανείς να ασχολούμαστε όλη την ώρα με τους φασίστες (προφανώς και δεν είναι ο νούμερο ένα εχθρός...), αλλά όχι και να αλωνίζουν στις γειτονιές μας...
34 Ο/Η Άελλα έγραψε: (πριν 9 έτη)
Κύριε Στάθη, σας διαβάζω από τότε που αρθρογραφείτε στην "Ε" με εξαιρετικό ενδιαφέρον (συνήθως η στήλη σας είναι η πρώτη που διαβάζω όταν παίρνω την εφημερίδα). Με εκφράζουν πολύ αυτά που γράφετε για την επίσημη αριστερά -και όχι μόνο. Θέλω να παρατηρήσω πως μερικές φορές γίνεστε απόλυτος και κάνετε γενικεύσεις που είναι άδικες. Π.χ. σήμερα, σε αυτά που λέτε για τις ΜΚΟ, ότι τρώνε τα λεφτά κλπ. κλπ., είναι πολύ άδικο για μερικές που δουλεύουν σκληρά (π.χ. για υλοποίηση προγραμμάτων Ψυχαργώς για την ψυχική υγεία) ενώ μένουν απλήρωτες επί μήνες.. Επειδή ως παιδοψυχίατρος δολεύω σε μία από αυτές, "τα έχω δει όλα" δουλεύοντας στην ουσία εθελοντικά ενώ ο προηγούμενος Υπουργός Υγείας (Αβραμόπουλος) μας κατηγορούσε κι από πάνω για κλέφτες. (Φώναζε ο κλέφτης για να μην φωνάξει ο νοικοκύρης) Πολλά έχουν γραφτεί για τις ΜΚΟ,κι επειδή μερικές πράγματι παρουσιάζουν πλαστα χαρτιά για δραστηριότητες που δεν έχουν υλοποιηθεί, παίρνει η μπάλα και τις υπόλοιπες κι ο κόσμος έχει λανθασμένη εικόνα. Παρακαλώ να είστε πιο προσεκτικός σε αυτά που γράφετε. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
35 Ο/Η M.N. έγραψε: (πριν 9 έτη)
Μήπως η αριστερά που περιγράφεις υπάρχει μόνο στη φαντασία σου; Γιατί η Αριστερά που γνωρίσαμε εμείς η νεώτεροι παραέχει επιλεκτικές ευαισθησίες. Τόσο πολύ που είναι αδύνατο να την πάρει κανείς στα σοβαρά.
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 35

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ναυτίλος