Έντυπη Έκδοση

«Πολλά χρήματα ήταν σε λάθος χέρια»

Δυο τρεις φορές το χρόνο, την εποχή που σπούδαζε στα καλύτερα αμερικανικά πανεπιστήμια, ο Παύλος Γερουλάνος πρόσφερε στον εαυτό του ένα τονωτικό διάλειμμα: στριμωχνόταν με την παρέα του σ' ένα τρύπιο αυτοκίνητο και ταξίδευαν επί 27 ώρες από τη Μασαχουσέτη ώς τη Νέα Ορλεάνη.

Εμεναν τρεις μόλις μέρες στην πολύχρωμη πόλη, μα τους αρκούσε που τις νύχτες απολάμβαναν τον Doctor John, τους Neville Borthers και τους Radiators στα πολύβουα κλαμπάκια της.

Ο 43χρονος υπουργός Πολιτισμού θυμάται χαμογελώντας εκείνα τα ταξίδια. Τώρα δεν σπουδάζει πια. Και παρότι ήδη δοκιμάστηκε με επιτυχία ως οικονομικός διευθυντής επιχειρήσεων, καλείται πλέον να δώσει άλλου είδους εξετάσεις, πολύ πιο απαιτητικές. Πρώτη φορά ενώνονται ο πολιτισμός, ο τουρισμός και ο αθλητισμός, τρεις τομείς με τόσο πολλές εκκρεμότητες, στο ίδιο υπουργείο. Και τους γερο-ρόκερ της Νέας Ορλεάνης, ο Παύλος Γερουλάνος προλαβαίνει να τους ακούει σπάνια μόνο από το ipod, όταν, βέβαια, το επιτρέπουν τα συνεχή συμβούλια και το κινητό του, που δεν παύει να χτυπά. Οχι μόνο για θέματα του υπερυπουργείου τού οποίου προΐσταται, αλλά και για όλα εκείνα που τον έκαναν απαραίτητο τα τελευταία χρόνια στον Γιώργο Παπανδρέου.

Πώς τα προλαβαίνει; Πολλοί του προσάπτουν ότι έχει καθυστερήσει, όπως ολόκληρη η κυβέρνηση εξάλλου. Ο ίδιος φαίνεται να πιστεύει ότι άλλο το γρήγορα, άλλο το βιαστικά. Δύο μήνες ακριβώς αφότου το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε την εξουσία, τοποθετείται σήμερα πρώτη φορά σε τόσα θέματα που σχετίζονται με τις αρμοδιότητές του. Και μέσα απ' όσα λέει, αλλά και απ' όσα δεν λέει, φαίνεται πώς και τι σκέπτεται για το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.

Πριν πάμε σ' αυτά, όμως, τον ρώτησα πώς ήταν τα παιδικά του χρόνια σε μια από τις πιο καλλιεργημένες αστικές οικογένειες της Αθήνας. Ο προπάππος του, άλλωστε, ο Αντώνης Μπενάκης, αδελφός της Πηνελόπης Δέλτα, ήταν εκείνος που ίδρυσε το Μουσείο Μπενάκη, η επιτυχία του οποίου οφείλεται σήμερα κατά πολύ στη μητέρα του υπουργού, την αρχαιολόγο Αμαλία Γερουλάνου και τις αδελφές του Ειρήνη και Δέσποινα.

«Μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου το κυριακάτικο τραπέζι ήταν ένα πεδίο συζήτησης και αντιπαράθεσης σε κάθε θέμα. Τηρούνταν, μάλιστα, μια ηλικιακή ιεραρχία: Τα μεγαλύτερα παιδιά είχαν προτεραιότητα κι εγώ ως τρίτο -και άρα πέμπτος στην ιεραρχία μετά τους γονείς- έπρεπε να βρω τρόπους να εισακουστώ. Ισως... τότε ανακάλυψα την κλίση μου στην πολιτική και την επικοινωνία».

- Η μητέρα σας σας πήγαινε στα μουσεία ή προτιμούσε να τ' ανακαλύψετε μόνος σας;

«Οι γονείς μου υπήρξαν από τους πιο φιλελεύθερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Παρακολουθούσαμε όλες τις τέχνες και τις πολιτικές απόψεις, κάναμε όλα τα σπορ. Εμείς θ' αποφασίζαμε τι μας ταιριάζει. Ο πατέρας μου άκουγε κλασική - θυμάμαι ν' ακούμε μαζί εκπομπές του Τρίτου Προγράμματος. Του άρεσε όμως και το ροκ και κάθε φορά που επέστρεφε από ταξίδι μάς έφερνε τα πιο δημοφιλή σινγκλάκια της εποχής. Ετσι πρωτάκουσα Μπιτλς και Ρόλινγκ Στόουνς, αλλά και πολλά one hit wonders. Επιτυχίες από συγκροτήματα που χάθηκαν γρήγορα».

- Υπήρξε ένα βιβλίο, μια παράσταση που άλλαξε τον τρόπο που σκεφτόσαστε;

«Η συναυλία του "Canto General" μόλις έπεσε η δικτατορία. Χάρη σ' αυτήν άρχισα αργότερα να διαβάζω ποίηση και να παρακολουθώ τις πολιτικές εξελίξεις. Τις προάλλες συνάντησα τον Μίκη Θεοδωράκη. Συγκινήθηκα όταν μου δώρισε με αφιέρωση το cd. Κι εκείνος χαμογέλασε με τη σκέψη ότι ο σημερινός υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού ήταν οκτώ χρόνων όταν πρωτάκουσε το "Canto"...»

Πήγαινε για ωκεανογράφος

- Και κάποια στιγμή φύγατε για σπουδές.

«Πήγα στην Αμερική αποφασισμένος να γίνω ωκεανογράφος. Από μικρός το ονειρευόμουν. Ομως μετά τον πρώτο χρόνο άλλαξα κατεύθυνση κι άρχισα να σπουδάζω Ιστορία. Ανοιξε νέους ορίζοντες στη σκέψη και τα ενδιαφέροντά μου».

- Σπουδάζοντας στο Χάρβαρντ και το ΜΙΤ «χάσατε» αμέτρητες κομματικές ολομέλειες. Εχει τελειώσει πια η εποχή που θα σας ήταν πιο χρήσιμες;

«Υπάρχουν πολλοί δρόμοι πια στην πολιτική. Σίγουρα θα ήταν χρήσιμο να έχω περάσει από περισσότερα αμφιθέατρα, παρότι πιστεύω ότι η πολιτική τους αξία έχει υποβαθμιστεί τελευταία».

- Ηταν δύσκολο να χτίσετε τη στρατηγική επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ;

«Το ΠΑΣΟΚ έχει πολύ και βαθύ πολιτικό περιεχόμενο κι έτσι είχαμε πολύ υλικό πάνω στο οποίο μπορούσαμε να οικοδομήσουμε. Ηταν μια συλλογική εργασία στην οποία συνέβαλαν κατ' αρχήν ο πρόεδρος, ο πρωινός καφές, τα όργανα του κινήματος. Μελετούσαμε πού βρίσκεται η ελληνική κοινωνία και διοχετεύαμε τα συμπεράσματά μας σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο. Σύντομα η στρατηγική μας απόκτησε συνέπεια, που είναι το πιο ουσιαστικό στην πολιτική επικοινωνία».

-Παλιότερα νομίζαμε ότι το πιο ουσιαστικό στην πολιτική επικοινωνία είναι η αλήθεια...

«Αυτό ισχύει πάντα. Αν δεν υπάρχει η αλήθεια, δεν υπάρχει διάρκεια και επομένως ούτε συνέπεια».

- Και ποιες είναι οι αρχές στις οποίες θα είστε συνεπής ως υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού;

«Υπάρχουν δύο στάσεις απέναντι στον σύγχρονο, παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Η μια είναι αμυντική: να αρκεστείς απλώς στην υπεράσπιση του ιδιαίτερου πολιτισμού που κληρονόμησες. Η άλλη είναι δυναμική: ανανεώνεις αυτή την ιδιαιτερότητα προβάλλοντάς τη με τα πιο σύγχρονα εργαλεία. Θα τα αξιοποιήσουμε με διαφάνεια και σεβασμό στο δημόσιο χρήμα».

-Και καθώς μπήκατε στο γραφείο σας μ' αυτές τις ωραίες ιδέες, σας περίμενε το πρόβλημα των συμβασιούχων. Ξαφνικά, όλοι αυτοί οι άνθρωποι βρέθηκαν απολογούμενοι. Δεν αισθάνεστε λίγο άβολα γνωρίζοντας ότι όλα ξεκίνησαν από προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ;

«Οφείλουμε να λύσουμε άμεσα τα προβλήματα που χρονίζουν στην ελληνική κοινωνία, χωρίς όμως να χάσουμε την προοπτική μιας κυβέρνησης που ψηφίστηκε για να φέρει μεγάλες αλλαγές στον τόπο. Δεν συμφωνώ ότι το καθεστώς αυτό υπάρχει με την ίδια μορφή από προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Θεωρώ όμως, πως, ό,τι και αν έχει γίνει στο παρελθόν, τώρα πρέπει να δώσουμε διαχρονικές λύσεις. Εδώ στο υπουργείο έχουμε ανθρώπους που έγιναν ειδικοί σε διάφορα σοβαρά θέματα και δυο χρόνια μετά καλούνται να φύγουν. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Και όπου οι άνθρωποι αυτοί πληρούν οργανικές θέσεις, πρέπει να γίνουν μόνιμοι με αξιοκρατικές διαδικασίες».

- Αλλά το ΑΣΕΠ είναι μια χρονοβόρα διαδικασία. Θα γίνει η οργάνωση πιο γρήγορα από τη διάλυση; Και θα μετρά η πείρα με μοριοδότηση;

«Υπάρχει ένα σημείο έπειτα από το οποίο η πείρα ενός εργαζομένου γίνεται πιο σημαντική από τις σπουδές του. Αυτό πρέπει να συνεκτιμηθεί, ειδικά όπου η πείρα δίνει την απαραίτητη εξειδίκευση. Οσο για την οργάνωση, αυτή θα μας γλιτώσει από τη διάλυση».

- Εχετε πει ότι δεν προλαβαίνετε ν' αλλάξετε τη φετινή καμπάνια του ΕΟΤ, που θεωρείτε ακατάλληλη. Ηδη το μεγαλύτερο μέρος των χρεών του οργανισμού οφείλεται στο πρόγραμμα προβολής. Την ίδια στιγμή κανένα ξενοδοχείο στην Αθήνα δεν έχει φυλλάδια για το Μουσείο της Ακρόπολης ή το Φεστιβάλ Αθηνών. Τι θα κάνετε για όλ' αυτά;

«Η προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό είναι γενικόλογη και μονοδιάσταστη σε ό,τι αφορά το προϊόν -πουλάει μόνο ήλιο και θάλασσα. Λες και ο ρώσος μεγιστάνας έχει τις ίδιες προτεραιότητες με τον εγγλέζο συνταξιούχο. Καμία στόχευση, καμία φαντασία. Ομως δεν υπάρχει μόνο η ελληνική φύση, ούτε μόνο τα μνημεία. Υπάρχουν και ο σύγχρονος πολιτισμός, ο οικοτουρισμός, ο αθλητικός τουρισμός και τόσοι άλλοι αναξιοποίητοι τομείς. Το χειρότερο απ' όλα; Με τον τρόπο που γινόταν, η προβολή αυτή ήταν πανάκριβη. Μας άφησε τεράστια χρέη στα μεγαλύτερα ΜΜΕ του κόσμου και σήμερα περιορίζει αφάνταστα τις δυνατότητές μας να προβάλουμε τη χώρα σε μια εποχή όπου ο τουρισμός μας το έχει απόλυτη ανάγκη».

- Μιλάτε συχνά για ποιότητα, όμως η ποιότητα κοστίζει. Αν θελήσετε, π.χ., να τονίσετε μια νέα πολιτιστική ταυτότητα της ΕΡΤ θα υποβαθμίσετε την Eurovision, μαζί με τα κέρδη που λέγεται ότι φέρνει. Αν πάλι θελήσετε να επιτύχετε πιο ποιοτικές τουριστικές υπηρεσίες, πρέπει να υποστούν τις συνέπειες χιλιάδες άνθρωποι που προσφέρουν φτηνό, κακό τουρισμό. Θα πάρετε τέτοια μέτρα;

«Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Πολλοί επιχειρηματίες κάνουν σοβαρές επενδύσεις στην ποιότητα και το κράτος πρέπει να λειτουργήσει μαζί τους. Αλλά δεν νομίζω ότι η ευθύνη για τον "φτηνό, κακό τουρισμό" ξεκινά απαραίτητα από κάτω. Οταν κάνεις μια διαφήμιση που λέει "εξερεύνησε τις αισθήσεις σου στην Ελλάδα", το υπόγειο μήνυμα που περνά έχει ως αποτέλεσμα αυτά που βλέπουμε στο Φαληράκι και τα Μάλια. Από την άλλη, είναι δύσκολο να αναδείξεις τις καλές εκπομπές της ΕΡΤ που είναι πολλές για τον πολιτισμό, την ιστορία κ.λπ. όταν η κρατική ραδιοτηλεόραση ταυτίζεται τόσο πολύ με την Eurovision. Πρέπει κι αυτή να ενταχθεί σ' ένα γενικότερο πλαίσιο με άλλες προτεραιότητες. Γίνονται καταπληκτικά πράγματα κάθε μέρα στον πολιτισμό στην Ελλάδα. Από τις εκδηλώσεις στο Ηρώδειο, που αγνοούν πολλοί ξένοι τουρίστες, μέχρι τα επαρχιακά μουσεία που αγνοούν πολλοί αθηναίοι εκδρομείς. Αυτό θέλουμε να αλλάξουμε».

- Και πώς θα πείσετε την κυρία Κατσέλη να σας βοηθήσει;

«Η κυρία Κατσέλη αντιλαμβάνεται πολύ καλά το κέρδος που όλ' αυτά μπορούν να φέρουν στον τόπο με σωστό συντονισμό. Π.χ., ο Μαραθώνιος συνδυάζει πολιτισμό, τουρισμό και αθλητισμό. Του χρόνου γιορτάζουμε 2500 χρόνια από τη μάχη του Μαραθώνα. Θα αναδείξουμε αυτή την επέτειο με πολλούς τρόπους σε συνεργασία με άλλα υπουργεία όπως το υπουργείο Εξωτερικών. Συζητάμε κατ' αρχάς να γίνει το αγώνισμα στην αρχή ή στο τέλος της παραδοσιακής τουριστικής σεζόν του 2010, ώστε να προστεθεί σ' αυτήν ακόμα μία εβδομάδα. Προγραμματίζουμε να συμβάλουν και ξένες προσωπικότητες και φορείς και να προβάλουμε τον εορτασμό διεθνώς, ώστε ν' αφήσει απόηχο και στις επόμενες χρονιές».

«Ο πολιτισμός είναι σαν την παιδεία»

- Το κριτήριο του κέρδους στη χρηματοδότηση του πολιτισμού είναι πρωταρχικό για σας;

«Οχι. Ο πολιτισμός πρέπει να χρηματοδοτείται με τα ίδια κριτήρια που χρηματοδοτείται η παιδεία. Αλλά πρέπει να είναι τα σωστά κριτήρια. Πολλά χρήματα δεν ήταν στα σωστά χέρια. Είναι αδιανόητο ένας οργανισμός να ξεφεύγει από τον προϋπολογισμό του χωρίς να έχει βρει τους πόρους μέσ' από τους οποίους μπορεί να χρηματοδοτήσει τη δράση του».

- Τώρα μιλάτε για τα τεράστια χρέη της Λυρικής Σκηνής, του Εθνικού Θεάτρου ή και για τα δυο;

«Κάθε οργανισμός που υπερβαίνει τον προϋπολογισμό του θα μπαίνει στο μικροσκόπιο. Οι σπάταλοι οργανισμοί πρέπει να μειώσουν το κόστος λειτουργίας τους, οι κακοδιαχειριζόμενοι θ' αλλάξουν διοίκηση και η παρανομία θα τιμωρείται. Ο πολιτισμός και ο αθλητισμός δεν μπορεί να είναι ασπίδα για αδιαφάνεια. Πάρτε για παράδειγμα τη Λυρική Σκηνή. Η προηγούμενη κυβέρνηση απέτυχε οικτρά. Μέσα σ' ένα περιβάλλον κακοδιαχείρισης και ελιτίστικης αυταρέσκειας, κατασπατάλησε τα χρήματα του έλληνα φορολογουμένου και άφησε τον οργανισμό υπερχρεωμένο και σε κίνδυνο. Θέλω να πιστεύω ότι είναι από ανικανότητα και όχι από κάτι πιο επιλήψιμο».

- Θα βάλετε δηλαδή ορκωτούς λογιστές σε οργανισμούς που χρωστούν υπέρογκα ποσά;

«Η διαχείριση οποιουδήποτε οργανισμού του ελληνικού Δημοσίου οφείλει να είναι οικονομικά εντάξει. Αυτό θα το εξασφαλίσουμε με κάθε δυνατό τρόπο».

- Ο πρωθυπουργός έλεγε πριν από τις εκλογές ότι υπάρχουν λεφτά, αλλά σπαταλώνται σε λάθος επιλογές. Εδώ πού βρίσκονται τα λεφτά;

«Λάθος επιλογές δεν υπήρχαν μόνο σε μεγάλους οργανισμούς. Σχεδιάζουμε να καταρτίσουμε μητρώα χρηματοδοτούμενων φορέων, οι οποίοι πρέπει να παρουσιάζουν προγραμματισμό και απολογισμό. Είμαι βέβαιος ότι ήδη από την πρώτη εβδομάδα θα έχουμε πολλές απώλειες από φορείς που θα κριθούν από τη διαδικασία ακατάλληλοι να χρηματοδοτηθούν. Στον πρώτο χρόνο ακόμη περισσότερες. Αυτό θα αφήσει χρήματα για να επενδυθούν σ' εκείνους που αποδεικνύουν ότι κάνουν δουλειά».

- Υπάρχουν και θεσμοί που μένουν στα χαρτιά, όπως η πολυδιαφημισμένη Ακαδημία Τεχνών. Αλλοι που υπολειτουργούν, όπως το ΕΚΕΘΕΧ και το Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού, που αλληλοκαλύπτονται, όπως ο ΟΠΕΠ και το ΤΑΠΑ, ή που λειτουργούν προκλητικά, όπως η ΚΟΕΜ. Θα εξοικονομήσετε και από κει χρήματα;

«Κάθε οργανισμός και ο σκοπός του θα αξιολογηθούν από την αρχή. Οι περισσότεροι από αυτούς ξεστρατίζουν επειδή δεν έχουν συγκεκριμένη στόχευση. Και ο καθένας παίρνει το δρόμο του χωρίς συντονισμό με άλλες προσπάθειες. Αυτό οδηγεί σε υπερκαλύψεις και κενά».

- Την ίδια στιγμή ο κινηματογραφικός κόσμος έχει απηυδήσει περιμένοντας το νέο νομοσχέδιο.

«Ο διάλογος για το νομοσχέδιο του κινηματογράφου είναι ό,τι πιο ζωντανό και εποικοδομητικό έχει προσφέρει ο πολιτισμός στην πολιτική τα τελευταία πέντε χρόνια. Η κρατική χρηματοδότηση είχε κάνει τον κόσμο του πολιτισμού να σιωπήσει. Καμία αμφισβήτηση, καμία διάθεση σύγκρουσης. Καμία προσπάθεια επιβολής μιας νέας κοινωνικής ατζέντας με πιο δημοκρατικές διαδικασίες στη χρηματοδότηση και την επιβράβευση των ταινιών. Το νέο νομοσχέδιο θα έρθει, αλλά δεν θα είναι προϊόν δημιουργίας πίσω από κλειστές πόρτες. Θα το φέρουμε στη δημόσια διαβούλευση. Καλύτερα αργότερα παρά στα μουλωχτά».

«Δεν αποκλείω κανέναν λόγω εθνικότητας»

- Μα, η επιλογή ενός καλλιτεχνικού έργου δεν μπορεί παρά να έχει υποκειμενικά κριτήρια. Πώς φαντάζεστε αυτές τις «δημοκρατικές διαδικασίες»; Θα έχουν μεγαλύτερο λόγο τα σωματεία;

«Οσο περισσότεροι φορείς εμπλέκονται στις διαδικασίες τόσο πιο σίγουρο είναι ότι κάποιος θα εντοπίσει το ενδιαφέρον, το διαφορετικό, το δημιουργικό, όπου κι αν βρίσκεται».

- Καταξιωμένοι σκηνοθέτες όπως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και ο Παντελής Βούλγαρης έχουν ενισχυθεί και εκτός της προβλεπόμενης διαδικασίας του Κέντρου Κινηματογράφου. Αυτό θα συνεχίσει ή θα στηρίξετε περισότερο κι ένα νέο σινεμά που διακρίνεται, όπως πρόσφατα αυτό του Φίλιππου Τσίτου και του Γιώργου Λάνθιμου;

«Δεν νομίζω ότι κριτήριο χρηματοδότησης ενός σκηνοθέτη πρέπει να είναι το αν είναι φτασμένος. Οσο δημιουργοί όπως ο κ. Αγγελόπουλος και ο κ. Βούλγαρης προσφέρουν στην τέχνη, μπορούν και πρέπει να χρηματοδοτούνται από την πολιτεία. Αλλά πρέπει να δημιουργήσουμε κριτήρια και νέες διαδικασίες που δεν θα αφήνουν τέτοιες αποφάσεις στον εκάστοτε υπουργό και τη διάθεσή του για αυτοπροβολή».

- Εν τω μεταξύ πολλές επιχορηγούμενες θεατρικές ομάδες χρεώνονται στις τράπεζες περιμένοντας ακόμα τα χρήματα για την περσινή περίοδο. Κι εδώ θα επιδιώξετε περισσότερη δημοκρατία;

«Οταν ο πολιτισμός χρηματοδοτείται μονομερώς από την πολιτεία, παρατηρείται μια χειραγώγηση που μπορεί να γίνει καταστροφική. Ο πολιτισμός δεν πρέπει να πάψει να ελέγχει το κράτος, να δημιουργεί αμφισβήτηση και αιχμές. Ο κόσμος της τέχνης έχει κατά καιρούς αναδείξει θέματα όπως η σεξουαλικότητα, τα δικαιώματα των μεταναστών κ.ά. Κι αυτό πρέπει να ενθαρρυνθεί. Θέλουμε και στη χρηματοδότηση των θιάσων να μπει διαφάνεια, κριτήρια και προγραμματισμός».

- Οι ορχήστρες μας απαρτίζονται σε μεγάλο ποσοστό από ξένους μουσικούς. Θα φανταζόσαστε έναν αλβανό βιολιστή διευθυντή, π.χ., της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών;

«Βεβαίως. Δεν θα απέκλεια κανέναν από μια θέση λόγω της εθνικότητάς του. Ομως προτεραιότητά μας δεν πρέπει να είναι να έχουμε τον καλύτερο διεθνή βιολιστή σε μια ελληνική ορχήστρα, όσο το να δώσουμε σε έλληνες καλλιτέχνες που το αξίζουν την ευκαιρία να αναδειχθούν σ' αυτές τις θέσεις».

- Σεβαστά κονδύλια είναι και αυτά που ευελπιστείτε να πάρετε από το ΕΣΠΑ. Εχετε καταρτίσει νέα λίστα με προτεινόμενα προς ένταξη έργα; Ή θα κρατήσετε αυτή που βρήκατε, η οποία περιλαβάνει έργα όπως η επέκταση της Εθνικής Πινακοθήκης και του Αρχαιολογικού Μουσείου, το Τατόι και το «Ακροπόλ»;

«Δεν έχουμε καινούρια λίστα γιατί είμαστε σε διάλογο με την κυρία Κατσέλη για μια κεντρική στρατηγική για τη χρηματοδότηση του πολιτισμού. Αν δείτε τον κατάλογο όλων των έργων πολιτισμού που ζητούν χρηματοδότηση, θα μελαγχολήσετε. Πολλά μνημεία είναι κλειστά, άλλα έχουν πρόβλημα συντήρησης. Δεν μπορούν να γίνουν όλα αμέσως. Υπάρχουν όμως κι άλλες σκέψεις. Για παράδειγμα: Το Μουσείο της Ακρόπολης είναι ένας αυτοτελής οικονομικά οργανισμός, που καλύπτει τα δικά του έξοδα και μπορεί να διαθέτει το όποιο πλεόνασμά του για να προβάλλει το έργο των άλλων μουσείων. Μουσείων που δεν έχουν αντίστοιχη υποδομή και προβολή, αλλά έχουν πολύ αξιόλογες συλλογές, που αξίζει να φανούν μέσ' από αυτό. Κι έπειτα, δεν είναι μόνο η αρχαία κληρονομιά που χρειάζεται στήριξη».

- Ο,τι ελληνικό έχει λάμψει διεθνώς έχει έντονη ιθαγένεια: Καβάφης, Καζαντζάκης, Χατζιδάκις, Θεοδωράκης. Δεν έχουμε, βέβαια, σήμερα τέτοια μεγέθη, αλλά να που, π.χ., ο Απόστολος Δοξιάδης μεταφράζεται σε πολλές γλώσσες και η Ελευθερία Αρβανιτάκη τραγουδά κάθε τόσο σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ. Θα στηρίξετε περισσότερο τον σύγχρονο πολιτισμό;

«Αναφέρατε περιπτώσεις που όντως διακρίνονται με τρόπο αξιοθαύμαστο. Αλλά θα αναιρούσα τον εαυτό μου αν σας έλεγα ότι θα χρηματοδοτήσω το ένα ή το άλλο πρόσωπο με δικά μου κριτήρια. Προφανώς, τόσο η ιστορία των επιτυχιών του ελληνικού πολιτισμού όσο και οι στρατηγικές μας προτεραιότητες οδηγούν στην προβολή των ιδιαιτεροτήτων του ελληνικού πολιτισμού».

- Από την άλλη, οι χορηγοί ζητούν ένα νόμο περισσότερο ενθαρρυντικό, όμως ακούμε ότι θα μειωθούν και οι φοροαπαλλαγές.

«Ολοι συμφωνούμε ότι η παρούσα διαδικασία είναι πολύ γραφειοκρατική. Οσο για τις φοροαπαλλαγές, αν αυτή η κυβέρνηση πειστεί ότι βοηθούν την παραγωγή της τέχνης και όχι τη φοροδιαφυγή, θα τις δούμε θετικά».

- Το ίδιο γενικά θα μου μιλήσετε για την αξιοποίηση των ολυμπιακών ακινήτων;

«Η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε πρόγραμμα αξιοποίησης των ολυμπιακών ακινήτων ήδη από τότε που τα κατασκεύαζε. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. καθυστέρησε τις διαδικασίες κι έτσι σήμερα έχουμε κουφάρια εγκαταστάσεων αποκλεισμένα από τούς έλληνες πολίτες. Επιπλέον, διαχειριζόμαστε στάδια, μαρίνες, πλαζ, πάρα πολλές εγκαταστάσεις μοιρασμένες άλλες σε μια γενική γραμματεία, άλλες σε μια ανώνυμη εταιρία. Προέχει ο συντονισμός και αυτό θα προσπαθήσουμε και μέσα στο υπουργείο και σε συνδυασμό με το Οικονομικών και Περιβάλλοντος, Κλιματικής Αλλαγής και Ενέργειας».

«Φτάνει η ατιμωρησία στον αθλητισμό»

- Ομως στον αθλητισμό έχετε να κάνετε και με παράγοντες που διαφεύγουν από καταδικαστικές αποφάσεις και οικονομικές εκκρεμότητες, που θρέφουν χουλιγκανικές ομάδες, την ίδια στιγμή που το ντόπινγκ έχει φτάσει στον κρατικό πρωταθλητισμό. Νιώθετε αρκετά δυνατός για να τα βάλετε μαζί τους;

«Δεν είμαι μόνος μου σ' αυτή τη μάχη. Ο έλληνας πολίτης είναι απογοητευμένος από τη διαπίστωση ότι μια αξιόποινη πράξη συχνά δεν τιμωρείται. Για μεγάλο διάστημα η ατιμωρισία οδηγούσε σε λάθος πρότυπα. Και είναι βαθύτατα θέμα πολιτισμού αυτό ν' αλλάξει. Είναι από τα μεγάλα στοιχήματα της κυβέρνησής μας».

- Αυτή η κοινωνική απογοήτευση άλλοτε προκαλεί παραίτηση κι άλλοτε βία, όπως αυτή των Εξαρχείων. Σας αφορούν αυτοί οι νέοι; Πιστεύετε ότι μπορείτε να τους πλησιάσετε;

«Ασφαλώς και μας αφορούν. Αλλά για να μας εμπιστευτούν οι νέοι που νιώθουν απαξίωση για την πολιτική ζωή του τόπου, πρέπει να τους πείσουμε τόσο για τις διαθέσεις μας όσο και με τις πράξεις μας. Οφείλουμε να φανούμε συνεπείς. Ειδάλλως, δεν θα ανταποκριθούν ποτέ».

- Κι όμως, αρκεί μια κίνηση συντηρητισμού για να τα ανατρέψει όλα. Αν σας ζητούσε η Εκκλησία να κατεβάσετε ένα σύγχρονο εικαστικό έργο από μια Μπιενάλε, επειδή κατά τη γνώμη της προσβάλλει το θρησκευτικό συναίσθημα, τι θα κάνατε;

«Είναι πολύ δύσκολο να με πείσει οποιοσδήποτε ότι μια γνήσια μορφή ελεύθερης έκφρασης πρέπει να φιμωθεί για οποιονδήποτε λόγο. Πολλά σύγχρονα έργα τέχνης μού φαίνονται αφάνταστα κακόγουστα, αλλά για πολλούς καλούς λόγους η κοινωνία μας δεν τιμωρεί την κακογουστιά».

- Να τελειώσουμε προσωπικά, όπως αρχίσαμε; Βλέπω έχετε ipod. Τι μουσική προτιμάτε;

«Εχω δύο ipod. Ομολογώ ότι από τότε που υπουργοποιήθηκα δεν έχω "κατεβάσει" ούτε ένα τραγούδι, αλλά έχω μαζέψει αρκετά. Συνήθως τα ταξινομώ ανάλογα με το κέφι ή τη δραστηριότητα. Αλλα ταιριάζουν στο γυμναστήριο, άλλα για να διαβάσω και άλλα για να οδηγήσω. Είναι ένα διασκεδαστικό συνονθύλευμα: από μια σονάτα για πιάνο έως μια ροκ μπαλάντα και από αραβικά κρουστά μέχρι ρεμπέτικα».

- Πάντως, δεν μπορώ να σας φανταστώ να χορεύετε ζεϊμπέκικο.

«Γενικά δεν μπορώ να με φανταστώ να χορεύω. Αλλ' αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να αισθάνομαι το ρυθμό μέσα μου». *

* Ευχαριστούμε το βιβλιοπωλείο «Παπασωτηρίου» και το δισκοπωλείο «Rock and roll circus» για τη φιλοξενία.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Υπουργείο Πολιτισμού