Έντυπη Έκδοση

Ολιβιέ Ντεκότ: Ο 38χρονος νέος διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών

«Ο παππούς μου δίδασκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών»

Ψηλός, εύσωμος, χαμογελαστός και μόλις 38 χρόνων, ο Ολιβιέ Ντεκότ, διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου και «αρχιτέκτονας» του πολιτιστικού προγράμματος-μαμούθ «Ελλάς Γαλλία Συμμαχία 2014», δεν βρίσκεται τυχαία στα μέρη μας.

Το πόστο που κατέχει ως στέλεχος του γαλλικού ΥΠΕΞ, στο κτήριο της οδού Σίνα, δεν του ανακοινώθηκε αιφνιδίως, το διεκδίκησε. «Είναι παλιοί οι δεσμοί μου με την Ελλάδα» λέει. «Ο παππούς μου, από το 1957 ώς το 1962, δίδασκε γαλλικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ήταν σύμβουλος πολιτισμού της γαλλικής πρεσβείας. Ο πατέρας μου θυμάται πολύ καλά τα ελληνικά. Εγώ δεν έχω άνεση να τα μιλήσω ακόμη, αλλά με τον καιρό καταλαβαίνω όλο και περισσότερα. Το αστείο είναι πως στο τελευταίο μου ταξίδι στην Αθήνα, περίπου ενάμιση χρόνο πριν τοποθετηθώ, τον Ιανουάριο του 2010, καθώς βόλταρα μέσα στη λιακάδα έλεγα μέσα μου "τι ωραία που θα ήταν να τέλειωνα εδώ την καριέρα μου". Να όμως που η θέση άδειασε νωρίτερα!».

Γεννημένος στη Λα Ροσέλ, στη νοτιοδυτική Γαλλία, ο Ολιβιέ Ντεκότ είναι απόφοιτος της φημισμένης σχολής Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού και το βιογραφικό του περιλαμβάνει επίσης σπουδές Ιστορίας στη Σορβόνη και Μουσικολογίας στο Κέμπριτζ, με ειδίκευση στο έργο Ρώσων συνθετών διαφωνούντων με το σοβιετικό καθεστώς.

«Η κρίση δεν μας έπληξε»

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 υπήρξε σύμβουλος του υπουργού Πολιτισμού Ζαν-Ζακ Εγιαγκόν, κι αφού πέρασε από τον όμιλο Vivendi, κατέληξε μορφωτικός ακόλουθος στο διπλωματικό σώμα, με πρώτους σταθμούς τα Ινστιτούτα της Ρώμης και του Μιλάνου αντίστοιχα. Η έλευσή του στην Ελλάδα συνέπεσε με την κορύφωση της οικονομικής κρίσης. Οπως μας διαβεβαιώνει, όμως, τα ποσά που κλήθηκε να διαχειριστεί ήταν υψηλότατα.

«Τα κονδύλια που μας διατίθενται μέσω του γαλλικού ΥΠΕΞ κυμαίνονται συνήθως μεταξύ 4 και 6 εκατ. ευρώ το χρόνο, κι αποτελούν μέρος μόνο του συνολικού μας προϋπολογισμού. Για τη χρονιά που διανύουμε, ωστόσο, κανένα άλλο Ινστιτούτο δεν καρπώθηκε τόσα όσα αυτό της Αθήνας -η επιχορήγησή μας από το Ινστιτούτο του Παρισιού τριπλασιάστηκε. Ελαφρώς αυξημένα είναι και τα έσοδα των διδάκτρων, καθώς πληθαίνουν εκείνοι που μαθαίνουν γαλλικά για να φύγουν στο εξωτερικό. Κάτι ανάλογο συνέβη και με τα ποσά από τις χορηγίες, χάρη κυρίως στη συμβολή του Ιδρύματος Νιάρχος. Πράγματι η κρίση δεν μας έπληξε ιδιαίτερα. Το αποτύπωμά της όμως το βλέπεις ξεκάθαρα στους δρόμους, κι εγώ περπατάω πολύ. Η γειτονιά των παππούδων μου, στα Πατήσια, έχει γίνει αγνώριστη...».

Παρά τους «παλιούς δεσμούς» του, ο Ντεκότ ομολογεί πως «φτάνοντας εδώ δεν ήξερα τίποτε παραπάνω για το σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό απ' ό,τι ο μέσος Γάλλος -τον Θεοδωράκη, τον Δημητριάδη, την Αγγελική Ιονάτος... Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξή μου όταν διαπίστωσα ότι τόσο στο χώρο της πολιτικής όσο και του πολιτισμού, στις θέσεις-κλειδιά αφθονούν οι γαλλοσπουδαγμένοι!».

Οι πρώτες του κινήσεις; «Ενα αναγνωριστικό ταξίδι στην περιφέρεια -στην Πάτρα, τη Λάρισα, τη Θεσσαλονίκη-, μια σειρά επαφών με τους φορείς που αποτελούν παραδοσιακούς συνεργάτες μας -το Φεστιβάλ Αθηνών, το Μέγαρο, τη Στέγη, το Ιδρυμα Κακογιάννη- και η κατάρτιση ενός τριετούς πλάνου πολιτιστικών εκδηλώσεων, το οποίο κορυφώνεται φέτος». Παράλληλα, εν τούτοις, βάλθηκε να προσεγγίσει και καινούργιους, όχι απαραίτητα γαλλόφωνους συμμάχους -«από πανεπιστημιακούς που ασχολούνται με ζητήματα αιχμής που μας ενδιαφέρουν, μέχρι καλλιτέχνες, όπως ο Βασίλης Μαυρογεωργίου ή ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, που τώρα διδάσκονται τη γλώσσα μας».

Το στοίχημα

Σε ποιους άραγε απευθύνονται οι δράσεις του Γαλλικού Ινστιτούτου; Στις μικρομεσαίες τάξεις ή στην ελίτ; «Δεν σκεφτόμαστε με τέτοιους όρους. Το στοίχημα είναι να καταστήσουμε γνωστό στους πάντες το σύγχρονο πρόσωπο της Γαλλίας, από τους φιλοσόφους, τους δραματουργούς, τους μουσικούς της, μέχρι τη σκηνή του χιπ-χοπ. Ολοι μας ενδιαφέρουν -και οι νέοι ακόμη περισσότερο». Η εποχή που τα Ελληνόπουλα στρέφονταν μαζικά προς τα γαλλικά και το... πιάνο, τότε που το Ινστιτούτο διέθετε δεκάδες παραρτήματα ανά την επικράτεια, φαίνεται πως πέρασε ανεπιστρεπτί. Παρ' όλ' αυτά, «ακόμη και σήμερα οι Ελληνες φοιτητές στη Γαλλία ξεπερνούν τους 2.000» επισημαίνει ο Ντεκότ.

Αν ο ίδιος έπρεπε να σταθεί σ' ένα μόνο γεγονός του προγράμματος «Ελλάς Γαλλία Συμμαχία 2014», εκείνο που σίγουρα θα ξεχώριζε είναι «η εμφάνιση της Κομεντί Φρανσέζ με τη μοντέρνα "Αντιγόνη" του Ανούιγ, μισόν αιώνα μετά την τελευταία αθηναϊκή της παράσταση».

Σημαντική όμως, όσο και ριψοκίνδυνη, θεωρεί την δίχως ελληνικό προηγούμενο «Νύχτα της φιλοσοφίας» στις 2 Μαΐου, όπου δεκαπέντε Γάλλοι κι άλλοι τόσοι Ελληνες ομιλητές θ' ανταλλάσσουν ιδέες, επιχειρώντας ν' αποκρυπτογραφήσουν μέσω της λογικής τη σκοτεινή πραγματικότητα που βιώνουμε. «Την αντίστοιχη εκδήλωση του Λονδίνου την παρακολούθησαν γύρω στα 3.000 άτομα! Είμαι πολύ περίεργος να δω τι απήχηση θα έχει στην Αθήνα».

Από τη μεριά του πάντως, ως προς το μέλλον της Ελλάδας τουλάχιστον, έστω και... διπλωματικά, δηλώνει αισιόδοξος: «Ζούμε ιστορικές στιγμές, δεν υπάρχει αμφιβολία. Βλέποντας όμως τι προσπάθειες έχουν γίνει ώς τώρα και πόσες σημαντικές δημιουργικές δυνάμεις υπάρχουν στη χώρα, θεωρώ ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει. Το μεγαλύτερο ατού της είναι το πνευματικό της κεφάλαιο».

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

2 σχόλια

1 Ο/Η ΒΑΓΕΝΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ έγραψε: (πριν 6 έτη)
Ονομάζομαι Βαγενά Κατερίνα,είμαι ιατρός ΩΡΛ.Η μητέρα μου υπήρξε καθηγήτρια στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης σε όλη της την επαγγελματική ζωή και πιο πριν ακόμη στο Γαλλικό Σχολείο θηλέων της Θεσσαλονίκης,του οποίου υπήρξε και η ίδια οικότροφος για κάποια χρόνια σαν μαθήτρια.Είχα επισκεφτεί και εγώ το Ινστιτούτο της Αθήνας κάποιες φορές σαν παιδί στα σεμινάρια που παρακολουθούσε η μητέρα μου.Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται πολύ συναισθηματικά,όμως χαίρομαι για τις δραστηριότητες και το νέο Διευθυντή του Ινστιτούτου και, μια που τα τελευταία χρόνια ζω και εργάζομαι στην Αθήνα,θα ήθελα πολύ να συμμετέχω σε όσες από τις εκδηλώσεις σας μπορώ.Ζητώ συγγνώμη για τη φλυαρία μου,'εχετε τους φιλικούς μου χαιρετισμούς
2 Ο/Η Κακαλέτρη-Βεκράκου Αικατερίνη έγραψε: (πριν 6 έτη)
Εύχομαι κάθε επιτυχία στον Κύριο Ντεκότ στην ηγεσία του Γαλλικού Ινστιτούτου στο οποίο και εγώ φοίτησα επί χρόνια και με το οποίο συνεργάστηκα για τις εξετάσεις των διπλωμάτων DELF, DALF και Sorbonne ως ιδιοκτήτρια και καθηγήτρια Κέντρου
Γαλλικής Γλώσσας.
Η βεβαίωση αναγνώρισης που μου χορηγήθηκε για την συμβολή μου στην προώθηση της γαλλικής γλώσσας στην Ελλάδα από το Γαλλικό Ινστιτούτο, είναι αυτή που επικυρώνει την ιστοσελίδα που πρόσφατα ανέβασα στο ίντερνετ: www.gallika.gr για την γρήγορη και εύκολη εκμάθηση των γαλλικών από το διαδίκτυο.
Η προσπάθεια για τη διάδοση της γαλλικής γλώσσας και του γαλλικού πολιτισμού είναι σκοπός ζωής για μένα γιατί πιστεύω ότι συμβάλλουν στην παιδεία των Ελλήνων.
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 2

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Τέχνη/Πολιτισμός
Συνεντεύξεις