Έντυπη Έκδοση

«Αυτό που φοβάμαι είναι το τέλμα και όχι τη διάσπαση»

Μιλήσαμε με τον Αλ. Τσίπρα λίγες ώρες πριν από την κρίσιμη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΝ, όπου θα αποφασιζόταν (αργά χθες το απόγευμα) αν θα γίνει δεκτή η πρόταση για έκτακτο συνέδριο του κόμματος.

*Ο πρόεδρος του ΣΥΝ βεβαιώνει ότι δεν εκβιάζει λύσεις, αφήνει όμως ανοιχτό το ενδεχόμενο της παραίτησής του αν απορριφθεί η πρότασή του: «Θα πράξω σύμφωνα με τη συνείδησή μου και το τελευταίο που με απασχολεί είναι τα αξιώματα», λέει.

*Οσο για τις διαφορές του με τον Αλ. Αλαβάνο, ο Αλ. Τσίπρας τονίζει ότι είναι βαθύτατα πολιτικές κι έχουν να κάνουν με τις αντιλήψεις του καθενός για την αριστερά. Αλλωστε, «από όσο θυμάμαι την υποψηφιότητά μου την πρότειναν και τη στήριξαν συλλογικότητες και όχι πρόσωπα» σημειώνει με νόημα.

*Ο Αλ. Τσίπρας επενέρχεται και στην κριτική του κατά του Π. Κοροβέση, παρά το γεγονός ότι επισήμως για την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ το θέμα θεωρήθηκε λήξαν: «Από όσα είπε και κυρίως από όσα έγραψε ο Περικλής όλες τις προηγούμενες μέρες δείχνει να μην έχει καταλάβει τις ευθύνες του», επισημαίνει τώρα ο πρόεδρος του ΣΥΝ.

* Προτείνατε έκτακτο συνέδριο. Τι προβλήματα πιστεύετε ότι θα λύσει;

- Προτείνω συνέδριο ευθύνης και ενότητας, για μια νέα δυναμική. Χρειάζεται σαφήνεια, θεσμική λειτουργία, ευρείες συναινέσεις. Σε μια περίοδο όπου οι κοινωνικές αντιθέσεις οξύνονται και το δικομματικό πολιτικό σύστημα βουλιάζει στο τέλμα, εμείς αντί να αποτελούμε ελπίδα και στήριγμα για το λαό που πλήττεται από την κρίση και από την πολιτική των δύο κομμάτων, βουλιάζουμε στην εσωστρέφεια βγάζοντας τον χειρότερο εαυτό μας. Αυτή η κατάσταση πρέπει να σταματήσει. Οταν αμφισβητείται η πολιτική γραμμή, η ηγεσία, εσχάτως ακόμα και η ηθική μας υπόσταση, τότε ο σεβασμός στην αξιοπρέπεια του κόσμου της αριστεράς και βεβαίως η ανάγκη να δοθούν με δημοκρατικό τρόπο απαντήσεις σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα μάς οδηγούν σε μία και μοναδική επιλογή: να δοθεί ο λόγος στα μέλη του κόμματος.

* Πολλά στελέχη, όμως, περιλαμβανομένου του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνου, διαφωνούν.

- Δυόμισι μήνες τώρα, τα στελέχη διατυπώνουν δημόσια τις απόψεις τους. Θεμιτό και ορθό. Μήπως, όμως, ήρθε η ώρα να ακούσουμε και τη γνώμη όλων αυτών που στηρίζουν το οικοδόμημα του Συνασπισμού και δεν διαθέτουν μικρόφωνα; Αυτό το κόμμα πέρασε και δυσκολότερες μέρες. Δεν το κράτησαν οι ηγεσίες του. Αυτές έρχονται και παρέρχονται. Το κράτησαν οι χιλιάδες αγωνιστές του. Τα μέλη του. Αυτοί που ανοίγουν τα γραφεία κάθε απόγευμα και χάνουν το μεροκάματό τους για να συμμετέχουν στις προεκλογικές εξορμήσεις. Αλίμονο αν η προοπτική της αριστεράς στην Ελλάδα μείνει εγκλωβισμένη σε μιντιακές αντιπαραθέσεις, σε παραγοντικές κινήσεις και σε άγονες προσωπικές στρατηγικές.

* Ναι, αλλά ο Αλ. Αλαβάνος σχολίασε ειρωνικά την πρότασή σας για συνέδριο.

- Ακόμη και από αυτό το σχολιασμό κρατώ μόνο τη θετική πλευρά, που δεν είναι παρά η κοινή αγωνία όλων μας για να είναι η δική μας αριστερά κοινωνικά γειωμένη και πολιτικά εξωστρεφής.

* Αν η πρότασή σας απορριφθεί από την ΚΠΕ, θα υποβάλετε παραίτηση από την προεδρία του ΣΥΝ;

- Πιστεύω στις συλλογικές διαδικασίες και τις συνθέσεις. Δεν εκβιάζω λύσεις. Θα πράξω σύμφωνα με τη συνείδησή μου και με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον. Το τελευταίο που με απασχολεί είναι τα αξιώματα.

* Η σύγκρουση ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ είναι οργανωτική ή πολιτική; Πίσω από αυτή μοιάζουν να κρύβονται διαφορετικές αντιλήψεις για το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει η αριστερά. Πώς αυτό το χάσμα θα γεφυρωθεί;

- Είναι παράξενο να με ρωτάτε για σύγκρουση ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ. Είναι σαν να λέμε Κράμερ εναντίον Κράμερ. Ακούστε: Και το εγχείρημα του ΣΥΝ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσαν σημαντικές και πρωτότυπες προσπάθειες για την υπέρβαση της κατακερματισμένης ελληνικής αριστεράς. Ο ΣΥΝ είναι το πιο δημοκρατικό πολιτικό υποκείμενο στην πολιτική ζωή της χώρας. Ενα κόμμα που επί 20 χρόνια συστέγασε τα ιδεολογικά ρεύματα της κομμουνιστικής ανανέωσης, της δημοκρατικής αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας. Η ανάγκη να κάνουμε ένα ακόμη μεγαλύτερο βήμα για την ενότητα της αριστεράς μάς οδήγησε στη συγκρότηση μιας πλατιάς συμμαχίας με άλλες δυνάμεις και με ανένταχτους της αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι κάτι περισσότερο από πολιτική συμμαχία, κάτι διαφορετικό όμως από κόμμα, αφού συνυπάρχουν πολλές και διαφορετικές πολιτικές συλλογικότητες ορμώμενες από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες. Δεν μπορεί, λοιπόν, να υπάρχει σύγκρουση ΣΥΝ- ΣΥΣΙΖΑ. Υπάρχει ενδεχομένως διαφορετική πολιτική στόχευση ανάμεσα στον ΣΥΝ και σε κάποιες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι παράλογο. Υπάρχουν επίσης και διαφορετικές προσεγγίσεις εντός του ΣΥΝ για την οργανωτική και πολιτική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό θεμιτό, αφού ο ΣΥΝ δεν είναι μονολιθικό κόμμα. Οταν όμως οι διαφωνίες μάς υπερβαίνουν, τότε ξέρουμε να αποφασίζουμε δημοκρατικά μέσα από τα συνέδριά μας.

* Φοβάστε τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ;

- Με φοβίζει και με οργίζει η διαφαινόμενη υποχώρηση του πολιτικού πολιτισμού που σέβεται τη διαφορετικότητα, σύμπτωμα που τους τελευταίους μήνες χαρακτηρίζει συμπεριφορές στελεχών και που οδηγεί στην ακύρωση του ΣΥΡΙΖΑ. Οχι, δεν φοβάμαι τη διάσπαση. Την τελμάτωση φοβάμαι. Θέλω να πω ότι ο κίνδυνος δεν είναι να φύγει από τον ΣΥΡΙΖΑ κάποια από τις συνιστώσες. Ο κίνδυνος είναι να μην έρθουν καινούριες και μεγαλύτερες. Αλλωστε, η στρατηγική μας στόχευση για τον ΣΥΡΙΖΑ από το 4ο συνέδριο ακόμα ήταν για τη μεγάλη συμπαράταξη της αριστεράς και της οικολογίας. Αυτή, λοιπόν, η μεγάλη συμπαράταξη θέλει ακόμη δρόμο για να στηθεί.

* Αν ο ΣΥΡΙΖΑ μετατραπεί σε κόμμα, ο ΣΥΝ θα ακολουθήσει δικό του δρόμο;

- Μα είναι παράλογο να μετατραπεί σε κόμμα -άλλωστε, αυτό δεν το θέλει κανείς. Ο ΣΥΡΙΖΑ δημιουργήθηκε για να χωράει πολλά κόμματα και ακόμα περισσότερους αριστερούς που δεν θέλουν να είναι οργανωμένοι σε κόμματα. Αν ήταν να θέλαμε ένα κόμμα λίγο πιο μεγάλο από τον ΣΥΝ και όχι μια μεγάλη και ανοιχτή συμμαχία, θα διευρύναμε τον ΣΥΝ με όσους είναι πιο κοντά στις ιδεολογικές και πολιτικές μας αρχές, δεν θα δημιουργούσαμε τον ΣΥΡΙΖΑ.

* Στο ΣΥΝ γίνεται μεγάλη κουβέντα για τις συμμαχίες. Ο Λ. Κύρκος, π.χ., βλέπει την ανάγκη η αριστερά να συμμετέχει σε συνασπισμούς εξουσίας και μιλάει ευθέως για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ.

- Οι ιδιαίτερες απόψεις του συντρόφου Λεωνίδα είναι απολύτως σεβαστές. Προσωπικά τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση και αγάπη στο πρόσωπό του, όπως και σε κάθε αγωνιστή της γενιάς του που πέρασε διά πυρός και σιδήρου. Η άποψή του, όμως, για κυβερνητική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ μόνο ως ευχή θα μπορούσε να εκληφθεί παρά ως ρεαλιστική προοπτική. Και αυτό δεν το λέω μόνο εγώ αλλά οι περισσότεροι στον ΣΥΝ, καθώς είναι σε όλους μας φανερό πως δεν υπάρχουν οι προγραμματικές προϋποθέσεις για μια τέτοια συνεργασία. Η ριζοσπαστική αριστερά εκφράζει την ανάγκη για ένα ευρύ συνασπισμό κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων στον αντίποδα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και των κεντροαριστερών σεναρίων.

* Δεν μπορώ να καταλάβω, ωστόσο, πώς γίνεται συζήτηση συνεργασίας με το ΚΚΕ, όταν η πρόταση εξουσίας που καταθέτει αυτό το κόμμα είναι η γνωστή εδώ και δεκαετίες κι όταν εν έτει 2009 αποκαθιστά τον Στάλιν.

- Είναι γεγονός ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να συνυπάρξουμε με το ΚΚΕ σε μια μετεπαναστατική κυβέρνηση που θα είχε ως στόχο να εγκαθιδρύσει τη σοσιαλιστική εξουσία. Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση ή το ΚΚΕ θα άλλαζε γραμμή και θα υιοθετούσε το δημοκρατικό δρόμο ή εμείς θα σπάγαμε πέτρες σε κάποια εξορία. Εξ όσων γνωρίζω, όμως, ένα τέτοιο ενδεχόμενο οικοδόμησης του σοσιαλισμού ή της λαϊκής εξουσίας, όπως λέει το ΚΚΕ, δεν είναι ορατό στο άμεσο μέλλον. Πριν, λοιπόν, φτάσουμε στο σημείο να χωρίσουμε τα τσανάκια μας για το μείζον θέμα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού, πρέπει να αντισταθούμε στον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό που βιώνουμε σήμερα και μάλιστα στην πιο επιθετική εκδοχή του. Το ζητούμενο, λοιπόν, σήμερα είναι να οργανώσουμε αντιστάσεις, να πετύχουμε νίκες υπέρ των εργαζομένων και εις βάρος του κεφαλαίου. Σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε πιστεύω και με το ΚΚΕ να έχουμε κοινό βηματισμό, σε συγκεκριμένη ατζέντα όπως τα εργασιακά, το περιβάλλον, οι μετανάστες, αλλά και με όλους όσοι συμφωνούν ότι πρέπει να ανατραπεί ο νεοφιλελευθερισμός.

* Η αριστερά φαίνεται ότι αντιμετωπίζει στρατηγικό πρόβλημα σε ολόκληρη την Ευρώπη, όπως αποτυπώθηκε και στις ευρωεκλογές. Κι αυτό παρ' ότι θα περίμενε κανείς ότι η κρίση του νεοφιλελευθερισμού θα την ευνοούσε. Μήπως η αριστερά πρέπει να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύει τον κόσμο;

- Δεν είναι καθόλου αυτόματη συνεπαγωγή η ενίσχυση της αριστεράς λόγω της οικονομικής κρίσης. Η κρίση γεννά ανασφάλεια και φόβο. Αυτά είναι συναισθήματα που κατά κύριο λόγο οδηγούν σε συντηρητικές και πολλές φορές, σε ακραία συντηρητικές επιλογές. Η αριστερά και εδώ και στη χώρα μας δεν κατάφερε να εμπνεύσει δυναμικούς αγώνες, αλλά και να πείσει ότι το πρόγραμμά της μπορεί να αμβλύνει τις συνέπειες της κρίσης. Η αριστερά πιστεύει ότι τα προβλήματα του καπιταλισμού είναι ενδημικά. Οτι είναι ένα σύστημα το οποίο καταστρέφει τη σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του, τον συνάνθρωπο και το περιβάλλον. Αν μη τι άλλο, τόσο με την οικονομική κρίση, όσο και με τις πυρκαγιές αυτό είναι ξεκάθαρο. Γι' αυτό και ευνοούμε την πόλωση στα κρίσιμα προβλήματα της κοινωνίας και θέλουμε να αποκαλυφθεί η ψευδεπίγραφη ατζέντα μικροπαραπολιτικών προτεραιοτήτων που ευνοεί ο συναινετικός δικομματισμός.

* Μετά τις ευρωεκλογές, έχει καταγραφεί πλήρης διάσταση απόψεων ανάμεσα σε σας και στον Αλ. Αλαβάνο. Η διαφωνία σας έγκειται σε ζητήματα τακτικής ή είναι βαθύτερη;

- Σε έναν ζωντανό πολιτικό οργανισμό υπάρχουν πάντα διαφωνίες και διαφορετικές προσεγγίσεις. Πολλές φορές, μάλιστα, διαφωνίες σε ζητήματα τακτικής ή οργανωτικής λειτουργίας έχουν ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο. Για παράδειγμα, το να διαφωνεί κανείς στο ζήτημα των θητειών ή της εναλλαγής σε δημόσιους ρόλους φαντάζει διαφωνία επί ενός οργανωτικού θέματος, όμως είναι βαθιά πολιτικό. Εχει να κάνει με την ίδια την αντίληψή μας για την πολιτική και την αριστερά που ονειρευόμαστε. Ή η άποψή μας για το μοντέλο λειτουργίας, για το αν λογοδοτεί η ηγεσία, ποιος ο ρόλος των μελών, μοιάζουν οργανωτικά ζητήματα αλλά είναι βαθιά πολιτικά. Επισημαίνω ότι χρειάζεται σεβασμός απ' όλους μας στις αποφάσεις, στις δεσμεύσεις, τις ευθύνες που έχουμε χρεωθεί μέσα από τους ρόλους που μας ανατέθηκαν θεσμικά.

* Εχει εκφράσει αμφιβολίες για το αν ήταν σωστή η πρότασή του να αναλάβετε πρόεδρος του ΣΥΝ.

- Αυτό είναι το λιγότερο. Αλλωστε στην αριστερά δεν υπάρχουν δαχτυλίδια διαδοχής και, από όσο θυμάμαι, την υποψηφιότητά μου την πρότειναν και τη στήριξαν συλλογικότητες και όχι πρόσωπα. Το βασικό πρόβλημα είναι η διαφαινόμενη αμφισβήτηση του ίδιου του ΣΥΝ και της συνέχειάς του. Και το πιο ακατανόητο σε σχέση με το παρελθόν, η ανοιχτή αμφισβήτηση στην επιλογή της στελεχιακής ανανέωσης που αγκαλιάστηκε με ενθουσιασμό, τόσο από τη βάση όσο και από την κοινωνία.

* Μου είναι δύσκολο να αντιληφθώ πώς σ' ένα σχήμα που ο διάλογος αποτελεί πεμπτουσία της ρητορικής του, εσείς με τον κ. Αλαβάνο δεν έχετε συναντηθεί για να κουβεντιάσετε μετά τις ευρωεκλογές.

- Ποιος σας είπε ότι δεν κουβεντιάσαμε ή ότι δεν κουβεντιάζουμε; Στην δική μας αριστερά είμαστε όλοι σε έναν διαρκή διάλογο με στόχο τη σύνθεση των απόψεων. Οταν, όμως, η σύνθεση δεν είναι εφικτή, τότε θέτουμε τις διαφορετικές μας απόψεις στην κρίση των πολλών και φυσικά αποδεχόμαστε τη δημοκρατική τους επιλογή. Αυτή, ξέρετε, είναι μια βασική διαφορά ανάμεσα στα παραδοσιακά κομμουνιστικά κόμματα του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού -που ήθελαν οι διαφορές να λύνονται σε κλειστά κονκλάβια κορυφής και η βάση απλά να επικυρώνει προειλημμένες αποφάσεις -και στα δημοκρατικά αριστερά κόμματα της δημοκρατίας των μελών τους. Βεβαίως, διαφέρουμε και από τα αρχηγικά αστικά κόμματα, όπου η σχέση ηγεσίας και βάσης διαμεσολαβείται από το μιντιακό σύστημα.

* Ο Π. Κοροβέσης ζήτησε εξηγήσεις από τον ΣΥΝ για την υπόθεση της Siemens. Ζητήθηκε η παραίτησή του. Η τελική απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ σας καλύπτει;

- Το τελευταίο που με απασχολεί στην υπόθεση αυτή είναι αν ο Περικλής θα παραιτηθεί ή όχι. Αλλωστε, αυτό που του ζητήσαμε ήταν να ανακαλέσει τα όσα συκοφαντικά και αστήριχτα καταλόγισε στην αριστερά και να αναλάβει τις ευθύνες του. Για να αναλάβει, όμως, τις ευθύνες του πρέπει να τις συνειδητοποιήσει. Από όσα είπε και κυρίως από όσα έγραψε όλες τις προηγούμενες μέρες, δείχνει να μην έχει καταλάβει. Αλλιώς είμαι βέβαιος ότι θα αισθανόταν πολύ άσχημα, ιδίως αν συνειδητοποιούσε ότι όλοι αυτοί που μας πολεμάνε με λύσσα, θυμήθηκαν όψιμα τις αγωνιστικές του περγαμηνές και του έπλεξαν σε πολυσέλιδα ρεπορτάζ το εγκώμιο. Το ερώτημα παραμένει: Γιατί τόση προσπάθεια, από διαφορετικές πλευρές, να μπει η αριστερά στο κάδρο της διαπλοκής, αναίτια και απροσχημάτιστα;

* Με τις δηλώσεις του χαρακτηρίζει τον ΣΥΝ «αδύναμο κρίκο του ΣΥΡΙΖΑ».

- Αυτό είναι το λιγότερο. Αποψή του είναι, δικαίωμά του. Αυτό που δεν είχε δικαίωμα ήταν να θέσει την αριστερά στο κάδρο της διαφθοράς και μάλιστα με τόσο αστήριχτο και άδικο τρόπο. Είχα να ακούσω παρόμοια κριτική για την αριστερά από τότε που η «Αυριανή» έγραφε για τους «Κυρκοφλωράκηδες» που έχουν κότερα και βίλες. Και προκαλεί εντύπωση όταν τα λέει αυτά ένας βουλευτής της αριστεράς. Οσες πολιτικές διαφωνίες να έχει κανείς με τον Λεωνίδα Κύρκο -και έχω και εγώ- δεν μπορεί να μη γνωρίζει ότι στα 86 του χρόνια ζει σε ένα δυάρι στην Καλλιδρομίου. Ούτε ότι την εποχή που καταλογίζει ότι τα πήρε η ΕΑΡ, ο τότε διευθυντής της «Αυγής», ο Λευτέρης ο Βουτσάς, πήγαινε φυλακή γιατί δεν είχε η εφημερίδα να πληρώσει τα χρέη της. Τα ίδια ισχύουν και για το Χαρίλαο Φλωράκη και τη συλλογική ηγεσία του ΣΥΝ εκείνης της περιόδου.

* Πιστεύετε ότι οι τοποθετήσεις του εντάσσονται στην κόντρα ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ;

- Πιστεύω ότι ήταν μια πολύ κακή στιγμή για τον Περικλή Κοροβέση, που είναι ένας έντιμος άνθρωπος και καλός αγωνιστής. Τώρα αυτοί που έσπευσαν να τον καλύψουν με δηλώσεις τους, προφανώς και το έκαναν για άλλους λόγους και έχουν σαφώς μεγαλύτερη ευθύνη από όση έχει ο Περικλής.

* Οι προβλέψεις σας για τις πολιτικές εξελίξεις; Βλέπετε τον κ. Καραμανλή να πηγαίνει σε εκλογές το φθινόπωρο;

- Ούτως ή άλλως η κυβέρνηση Καραμανλή ζει τους τελευταίους της μήνες. Δεν μπορώ να ξέρω τι έχει στο μυαλό του ο πρωθυπουργός. Αυτό που εύχομαι και ελπίζω είναι η λαϊκή κινητοποίηση να τον σπρώξει στην έξοδο μια ώρα αρχύτερα. Και αυτόν, αλλά και τις πολιτικές του. Να εκφραστεί και το μέρος της αποχής των ευρωεκλογών, που είχε αντισυστημική προδιάθεση, σε θετική επιλογή για την αριστερά και σαφή καταδίκη του δικομματισμού.

* Πώς βλέπετε την πορεία του ΣΥΝ από δω και πέρα; Σας φοβίζει το ενδεχόμενο να μείνετε ξανά εκτός Βουλής;

- Ο ΣΥΝ έχει κάθε δυνατότητα να ξεπεράσει αυτή την κρίση και να γίνει πιο δυνατός. Το συνέδριό μας θα είναι ένα συνέδριο ενότητας και σύνθεσης. Συνέδριο ανασυγκρότησης του ΣΥΝ και ανασύνταξης του ΣΥΡΙΖΑ. Με δημιουργικό και πολιτισμένο διάλογο. Κανείς δεν πρέπει να φοβάται ή να λοιδορεί τις δημοκρατικές διαδικασίες. Είμαι αισιόδοξος γιατί έχω εμπιστοσύνη στα μέλη του κόμματος. Με το συνέδριο θα γυρίσουμε σελίδα και στην επόμενη Βουλή θα είμαστε πιο ενισχυμένοι, με πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
ΣΥΡΙΖΑ