Έντυπη Έκδοση

ΖΩΝΤΑΝΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ ΗΧΩΝ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΩΝ ΣΤΟ ΘΗΣΕΙΟ

72 ώρες εκτός ελέγχου

Από αύριο και για τρεις μέρες η γκαλερί Bernier/Eliades στο Θησείο θα μεταμορφωθεί σ' ένα «ζωντανό» και εξελισσόμενο οπτικό/ακουστικό στούντιο. Επί 72 ώρες οι drog-a-tek και οι Erasers θα δημιουργούν, θα μοντάρουν, θα εκπέμπουν αλλά και θα διαγράφουν σε πραγματικό χρόνο ηχητικά και οπτικά έργα.

Μ' αυτή τη φωτογραφία των φυλακισμένων στην Αλαμπάμα που σπάνε πέτρες «εικονοποιούν» την παράσταση «We lost control» οι drog-a-tek και οι Erasers Μ' αυτή τη φωτογραφία των φυλακισμένων στην Αλαμπάμα που σπάνε πέτρες «εικονοποιούν» την παράσταση «We lost control» οι drog-a-tek και οι Erasers Υπό τον τίτλο «We lost control» τα μέλη των δύο καλλιτεχνικών ομάδων θα κινηματογραφήσουν μια ταινία στο χώρο της γκαλερί, θα εκδώσουν ένα φανζίν, θα ηχογραφήσουν έναν μουσικό ή κοινωνικό διάλογο, θα ζωγραφίσουν στους άσπρους τοίχους, ίσως να κάψουν τα ηχητικά και φωτιστικά συστήματά τους και να αναγκαστούν να εφεύρουν καινούργια. Ολα αυτά, καθημερινά από τις 12 το μεσημέρι έως τα μεσάνυχτα.

Θυσιάζοντας, όπως διαβεβαιώνουν με τον τίτλο τους, τον έλεγχο, θα αναπτύσσουν μια ζωντανή σύνθεση και αποσύνθεση ήχων και εικόνων, χρησιμοποιώντας ποικίλα μέσα, όπως ακουστικά, ηλεκτρικά και ψηφιακά μουσικά όργανα, γραφομηχανές, τεχνολογικά σκουπίδια και άλλα αντικειμένα, συχνότητες, εικόνες, ηχογραφημένα αρχεία/τοπία, με τα οποία θα κατασκευάσουν μικρές, δημόσιες, αποσπασματικές αφηγήσεις.

Αν και οι δύο κολεκτίβες μάς έχουν συνηθίσει να εμφανίζονται σε απρόσμενα μέρη της Αθήνας, είναι η πρώτη φορά που θα μπουν στον clean cut χώρο μιας γκαλερί. Κι αυτό κάνει το πείραμά τους ακόμη πιο ενδιαφέρον. Αλλωστε σε κάθε τους εμφάνιση δεν εκπαιδεύεται μόνο το κοινό αλλά και οι ίδιοι, καθώς ο αυτοσχεδιασμός αποτελεί την κοινή τους αφετηρία σε κάθε δημιουργία.

Οσοι έτυχε να τους δουν το 2009, και πάλι στο Φεστιβάλ Αθηνών, στο «Σχολείον», γνωρίζουν το πολύπλοκο περιβάλλον ήχου και εικόνας που δημιουργούν. Αλλοι παίζουν μουσική, άλλοι ασχολούνται με τις προβολές βίντεο και διαφανειών, άλλοι κατασκευάζουν ηχητικά ready mades. Ωστόσο καμία από τις δύο ομάδες δεν είναι ξένη με την εικαστική σκηνή. Τους drog-a-tek κάλεσε το 2003 ο Αμερικανός εικαστικός Τζο Ντέιβις και συμμετείχαν στην εγκατάστασή του «Money folds exhibition», ενώ οι Erasers συμμετείχαν στην 1η Μπιενάλε της Αθήνας «Destroy Athens».

Οι drog-a-tek είναι ένα ευέλικτο μουσικό σχήμα που αυτοπροσδιορίζεται σε κάθε του συνάντηση. Ενα ετερόκλιτο αλλά και εκλεκτικό σύνολο αυτοσχεδιαστικής αταξίας που δημιουργήθηκε το 2001 στην Αθήνα, το οποίο ηχογραφεί στιγμές σε πραγματικό χρόνο και παράγει προσωρινά ηχητικά/οπτικά περιβάλλοντα. Αυτή ακριβώς η αντίφαση κάνει την εμφάνισή τους σε μια γκαλερί ενδιαφέρουσα. Συνήθως τα έργα στους τοίχους της διεκδικούν την αιωνιότητα...

Οι drog-a-tek εξελίσσουν τις παραστάσεις τους πέρα από κάθε κανόνα χρήσης των υλικών τους. Εκπέμπουν, αλλά και λαμβάνουν, γνωστές/ άγνωστες διηγήσεις και εφήμερες επιθυμίες. Τυπώνουν μουσική, αφίσες, stickers, γράφουν σε τοίχους και στο Διαδίκτυο. Πρόσφατα απέσπασαν το βραβείο πρωτότυπης μουσικής από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου για την ταινία «Χώρα προέλευσης» του Σύλλα Τζουμέρκα.

Από το 2005 οι Erasers (Διαγραφείς), αυτή η ιδιότυπη κολεκτίβα που ενσωματώνει «τον κινηματογράφο σε πραγματικό χρόνο, τη θεατρική δράση, το Διαδίκτυο και τις ηχητικές και οπτικές εγκαταστάσεις», παρεμβαίνουν στη σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή. Είτε «αγοράζοντας» γκαλερίστες, όπως τον Δάκη Ιωάννου, είτε κηδεύοντας με αφίσες-κηδειόχαρτα στους δρόμους της Αθήνας την «ηθική» και την «αξιοπρέπεια».

Είτε ακόμα παρουσιάζοντας «ταινίες με αντικινηματογραφικούς κανόνες» σε μία και μόνη προβολή, «σβήνοντας τον κινηματογράφο μέσα από τον κινηματογράφο». Με μια φιλοσοφία που εμπνέεται από τα βιβλία του Πολ Βιριλιό μέχρι τις περφόρμανς των Fluxus και τη μουσική των Suicide, στόχο έχουν τη δημιουργία ενός νέου ηχητικού - οπτικού αλφάβητου.

Οικειοποιούνται τις ιδιαιτερότητες και την αρχιτεκτονική τού εκάστοτε χώρου που υποδέχεται τις ζωντανές δράσεις τους. Οι ιδέες σκοπίμως παρουσιάζονται σαν ένα μη γραμμικό και αποσπασματικό φαινόμενο στις ζωντανές εμφανίσεις τους, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η ελευθερία πλοήγησης ανάμεσα στους ήχους, τις εικόνες και το περιβάλλον που οι ίδιοι παράγουν εκείνη τη στιγμή. Το πρότζεκτ τους «The Wave» το 2009 για τους μετανάστες, ξέχωρα από εξαιρετικές κριτικές, αποδεικνύεται σήμερα ιδιαίτερα προφητικό... Εχουν παρουσιάσει οπτικά/ακουστικά έργα στην Αθήνα, το Παρίσι, τη Γενεύη, το Λονδίνο, το Μονπελιέ και στο Μπέλο Οριζόντε της Βραζιλίας.

Ενα άλλο κοινό τους στοιχείο είναι η ανωνυμία των μελών τους. Δεν φωτογραφίζονται, δεν χρησιμοποιούν τα ονόματά τους, δεν προβάλλονται μεμονωμένα ο καθένας. «Τα πρόσωπά μας είναι μια άχρηστη πληροφορία», λένε...

* Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Γκαλερί Bernier/Eliades, Επταχάλκου 11, Θησείο. 12.00-20.00: ζωντανή εγκατάσταση / 20.00-24.00: ζωντανή performance (είσοδος ελεύθερη) *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εικαστικά
Μουσική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Περφόρμανς
72 ώρες εκτός ελέγχου
Εικαστικά
Το εικαστικό σύμπαν του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα
Θέατρο
Εγκαταλείπουν το θέατρο του πολέμου
Υπουργείο Πολιτισμού
«Οχι στο διαίρει και βασίλευε»
Μουσική
Τραγουδώντας στη νοηματική
54η Μπιενάλε
Ηχος, νερό, φως ελληνικό
Λογοτεχνία
Η λογοτεχνία είναι γένους θηλυκού
ΜΜΕ
Αιώνιοι στην κορυφή
Διαμαρτύρονται για νόθευση και στρεβλώσεις
Στίβος γυναικών