Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Προσωπική ματιά

  • «Ενα μάτσο βιόλες» στα Εξάρχεια

    «Να δώσουμε όρκο, αν κάποιος από μας βρεθεί μετά από χρόνια μια νύχτα σαν κι αυτή στη θάλασσα κι είναι μόνος του και έχει ανάγκη από αγάπη ή παρηγοριά, θα βάλει μια φωνή πολύ δυνατή και θα φωνάξει τον άλλο.

    Κι ο άλλος τότε θα ακούσει από κάποια άλλη ακρογιαλιά και θα έρθει. Ευανθίααααα ! Πετράκηηηηη ! Τένιααααα!»

    Ξεγνοιασιά, αθωότητα, παραμύθια, παιχνίδια, όνειρα, σκανταλιές, διάβασμα, κοπάνες, πάρτι, τσιγάρο, εκδρομές, φιλία, ερωτικά σκιρτήματα. Χρόνια εκπαιδευτικά (νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, σχολές). Τα καλύτερά μας χρόνια. The way we were. Και η... προσγείωση στη ζωή αργότερα.

    Σαν ξυλάκι παγωτό σοκολάτα, σαν γλυκό κουταλιού πικραμύγδαλο μοιάζει το έργο του Παναγιώτη Παναγόπουλου «Ενα μάτσο βιόλες» στο «104» στα Εξάρχεια (Δευτέρα, Τρίτη έως 7 Ιουνίου). Με χρωστήρα ανάλαφρο, χιουμοριστικό, γλυκόπικρο, ο Παναγόπουλος παίρνει «απ' της νιότης χρώματα» και ζωγραφίζει τη ζωή δέκα κοριτσιών κι ενός αγοριού κυρίως τις δεκαετίες '70, '80, '90. Περνάει στα τριάντα-σαράντα τους στο γύρισμα του αιώνα και κάνει μια βουτιά στο μέλλον, με τις ηλικιωμένες φιλενάδες σ' ένα τραπέζι να παίζουν χαρτιά το 2050!

    Ο ίδιος κρατάει το ρόλο του μοναδικού αγοριού στη θηλυκή παρέα, του ονειροπόλου και συνεσταλμένου Πέτρου, που θέλει να γίνει συγγραφέας-ηθοποιός. Μαζί με τον Ταξιάρχη Χάνο έχουν σκηνοθετήσει την παράσταση σε ρυθμούς γρήγορους κι ευφάνταστους, συντονίζοντας επιδέξια την... ελαφρά ταξιαρχία των δέκα θηλυκών.

    Δέκα «βιόλες» ποικίλων μεταμορφώσεων και διαφορετικών χαρακτήρων (μαθήτριες ή δασκάλες, φοιτήτριες ή εργαζόμενες), τσαχπίνες, κοκέτες, ανασφαλείς, αθυρόστομες, πειραχτήρια, ευαίσθητες, δυναμικές. Ητοι οι Αιμιλία Βασιλακάκη, Μαρία Γεωργιάδου, Ασπασία Κοκόση, Ιζαμπέλα Κυριαζή, Χριστίνα Μανουσάκη, Ανδρομάχη Μαρκοπούλου, Καλλιρρόη Μυριαγκού, Δώρα Σαμψώνα, Μαρία Σκαφτούρα, Βούλα Τσαπακίδη.

    Μια ομαδική παράσταση όλο δροσιά και χάρη, για τα νιάτα που φεύγουν ανεπιστρεπτί μένοντας πάντα στη μνήμη. Αξίζει να παιχτεί και το χειμώνα για να τη δουν περισσότεροι θεατές.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Περφόρμανς
72 ώρες εκτός ελέγχου
Εικαστικά
Το εικαστικό σύμπαν του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα
Θέατρο
Εγκαταλείπουν το θέατρο του πολέμου
Υπουργείο Πολιτισμού
«Οχι στο διαίρει και βασίλευε»
Μουσική
Τραγουδώντας στη νοηματική
54η Μπιενάλε
Ηχος, νερό, φως ελληνικό
Λογοτεχνία
Η λογοτεχνία είναι γένους θηλυκού
ΜΜΕ
Αιώνιοι στην κορυφή
Διαμαρτύρονται για νόθευση και στρεβλώσεις
Στίβος γυναικών