Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Σημεία αναφοράς

  • Η σειρά της Παλαιστίνης;

    «Εδώ και 40 με 50 χρόνια, ο αραβικός κόσμος ήταν η μοναδική περιοχή του κόσμου όπου δεν είχε γίνει καμιά αλλαγή, σε αντίθεση με τη Λατινική Αμερική, την Ασία ή την Αφρική. Τώρα σαν κάτι να έχει σπάσει και νομίζω πως δεν υπάρχει πια δρόμος επιστροφής.

    Ισραηλινοί στρατιώτες συλλαμβάνουν Παλαιστίνιο στη Ραμάλα της Δυτικής Οχθης Ισραηλινοί στρατιώτες συλλαμβάνουν Παλαιστίνιο στη Ραμάλα της Δυτικής Οχθης Οχι πως τα πράγματα θα κυλήσουν ομαλά, όμως ο φόβος έχει εξαφανιστεί. Και αυτή η εξαφάνιση του φόβου συνδέεται με την επανάκτηση της αξιοπρέπειας. Οι άνθρωποι ντρέπονται για όσα έχουν υποστεί και δεν θέλουν πια να ζήσουν τις ίδιες καταστάσεις. Εκείνο που με εκπλήσσει είναι πως τα συνθήματα που ακούγονται και ενώνουν το πλήθος στις διαδηλώσεις δεν αφορούν τόσο την πολιτική, την οικονομία ή τα κοινωνικά θέματα, αν και πάνω σε αυτά στηρίζεται η δυσαρέσκεια των πολιτών, αλλά κυρίως έχουν να κάνουν με την αξιοπρέπεια».

    Ο Αλέν Γκρες, αρχισυντάκτης έως το 2005 στη «Monde Diplomatique» (γενν. 1948), υποστηρίζει πως ο αραβικός κόσμος έχει κάνει καθοριστικά βήματα προόδου, ενώ το Παλαιστινιακό δύσκολα θα διευθετηθεί.

    Υπάρχουν άραγε επιπτώσεις από την «αραβική άνοιξη» στην Παλαιστίνη;

    «Κατ' αρχάς αλλάζει η γεωπολιτική της περιοχής και ιδιαίτερα το γεγονός πως η Αίγυπτος δεν παίζει πια το ρόλο που είχε εδώ και είκοσι χρόνια, δηλαδή το ρόλο του συνδέσμου μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ. Είναι φυσικό. Από τη στιγμή που έχουμε μια δημοκρατική κυβέρνηση, πρέπει να αντικατοπτρίζονται σ' αυτήν και οι πόθοι του λαού. Και αυτοί στηρίζουν μαζικά την παλαιστινιακή υπόθεση. Δεύτερον, η Παλαιστινιακή Αρχή απαλλάσσεται από τα εμπόδια που έβαζε η Αίγυπτος στην εθνική συνένωση και, τρίτον, ένας αριθμός φαινομένων που συναντάμε στις αραβικές χώρες εντοπίζονται και στην Παλαιστίνη: Η Χαμάς όπως και η Παλαιστινιακή Αρχή ασκούν μια αυταρχική εξουσία. Συλλαμβάνουν ανθρώπους, εμποδίζουν την ελεύθερη έκφραση. Και οι δύο εξουσίες είχαν απαγορεύσει διαδηλώσεις συμπαράστασης στον αιγυπτιακό λαό. Υπάρχει, λοιπόν, και στην Παλαιστίνη μια οργή των νέων και του πληθυσμού γενικώς απέναντι σε αυτές τις πρακτικές».

    Είκοσι χρόνια μετά την αρχή των διαπραγματεύσεων της Μαδρίτης, που οδήγησαν στη Συμφωνία του Οσλο, ποιος είναι ο απολογισμός των στρατηγικών του εθνικού παλαιστινιακού κινήματος;

    «Οι στρατηγικές της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης για την παλαιστινιακή ανεξαρτησία απέτυχαν. Είτε ήταν αυτή της Φατάχ το 1969, σύμφωνα με την οποία το ισραηλινό κράτος έπρεπε να καταργηθεί και στη θέση του να δημιουργηθεί ένα κράτος όπου θα ζούσαν Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί. Είτε η ιδέα της δημιουργίας δύο κρατών που υιοθετήθηκε και από τη Φατάχ και όλα τα παλαιστινιακά μέρη, ιδέα που έφτασε έως το Οσλο αλλά στη συνέχεια απέτυχε.

    Οι άνθρωποι πιστεύουν πως υπάρχει ακόμη ελπίδα να δημιουργηθούν δύο κράτη. Αυτή είναι η πρόθεση των Αμερικανών και ενός μέρους της Παλαιστινιακής Αρχής. Το πρόβλημα είναι πως ακόμη κι αν υπάρξουν προσαρτήσεις, ανταλλαγές εδαφών κ.λπ., ποια ισραηλινή κυβέρνηση θα αναλάβει το ρίσκο να μετακινήσει εκατοντάδες χιλιάδες εποίκους από τη Δυτική Οχθη; Χωρίς να υπολογίσουμε πως το τείχος και το οδικό δίκτυο της Δυτικής Οχθης καθιστούν αυτή την προοπτική όλο και πιο δύσκολη.

    Αντίθετα, σήμερα, ένα μικρό τμήμα Παλαιστινίων -που όλο και διογκώνεται- ευαγγελίζεται την επιστροφή στο σχέδιο ενός μοναδικού κράτους που θα μπορούσε να αποτελείται από δύο έθνη. Ωστόσο, αυτή η ιδέα -που επανεμφανίζεται λόγω των στρατηγικών αδιεξόδων- φαίνεται ελάχιστα ρεαλιστική όπως και η άλλη. Δεν υπάρχει ούτε ένας Ισραηλινός που θα μπορούσε να την υποστηρίξει, ούτε ένα κράτος στη διεθνή σκηνή να την υπερασπιστεί και δεν βλέπουμε σήμερα με ποια δυναμική θα μπορούσαμε να την εφαρμόσουμε».

    Ο Ομπάμα, ο οποίος εμφανίζεται ως ο πιο «φιλο-παλαιστίνιος» Αμερικανός πρόεδρος εδώ και καιρό στον Λευκό Οίκο, απέτυχε στην προσπάθειά του να πείσει τον Νετανιάχου για το θέμα των εποίκων...

    «Και ο Κλίντον ήταν "φίλο-παλαιστίνιος". Την εποχή του Καμπ Ντέιβιντ, το 2000, έκανε κάποιες κινήσεις - πήγε στη Γάζα, μίλησε στην παλαιστινιακή Βουλή κ.λπ. Αλλά πρέπει να αντιληφθούμε πως κι αυτός όπως και ο Ομπάμα τοποθετούνται αυθόρμητα προς την ισραηλινή πλευρά. Η Ευρώπη, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είναι Δυτικοί που μιλούν σε Δυτικούς. Βρίσκονται μεταξύ τους, καταλαβαίνει ο ένας τον άλλον. Και ακόμη και στην περίπτωση που δεν συμφωνούν με κάποιες από τις προτάσεις του Ισραήλ, αντιλαμβάνονται τη λογική του, αλλά όχι αυτή των Παλαιστινίων. Πάντα πίστευα πως αν επιθυμούμε την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους πρέπει να γκρεμίσουμε το ισραηλινό εσωτερικό μέτωπο».

    Οι αραβικές επαναστάσεις θα ενισχύσουν άραγε την ισλαμοφοβία που έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη;

    «Η ισλαμοφοβία δεν συνδέεται με όσα συμβαίνουν στον αραβικό κόσμο, αλλά με όσα συμβαίνουν εδώ και μάλιστα αυτή την περίοδο όπου οι κοινωνίες και οι βεβαιότητές μας κλονίζονται, η οικονομική κρίση μάς καθιστά ανασφαλείς και έχουμε την αίσθηση πως απειλείται το δικό μας μοντέλο ζωής. Ομως για αυτά δεν ευθύνονται οι ισλαμιστές. Ευθύνονται οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν εδώ και είκοσι χρόνια. Αισθανόμαστε σαν δυνάμεις σε παρακμή, που αδυνατούν να βρουν μια διεθνή θέση. Η αίσθηση της ισλαμοφοβίας θα αλλάξει με τις αραβικές επαναστάσεις; Δεν είμαι αισιόδοξος. Νομίζω πως αυτό που κυριαρχεί σήμερα είναι κυρίως οι φόβοι: της μετανάστευσης, του Ισλάμ. Και καθώς θα συνειδητοποιήσουμε, τη στιγμή των εκλογών σε αυτές τις χώρες, πως τα ισλαμιστικά κόμματα είναι ισχυρά, φοβούμαι πως αυτό θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τις ισλαμοφοβικές συζητήσεις».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Γερμανία
Αναζητώντας την πηγή μόλυνσης
Εκοβε βόλτες στον αέρα η Μέρκελ
Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης
Αυτάρκης η Ελλάδα στα κηπευτικά, υπό αυστηρό έλεγχο οι εισαγωγές, με εντολή του υπουργείου
Ανθρωπιστικές οργανώσεις
Θα διπλασιαστούν οι τιμές βασικών αγαθών μέσα στα επόμενα 20 χρόνια
Υεμένη
Υεμένη: εκατόμβη από τις άγριες συγκρούσεις στρατού - αντικαθεστωτικών
Συρία
Συρία: ελιγμός Ασαντ με γενική αμνηστία
Λιβύη
Λιβύη: ναυάγησε η πρωτοβουλία της Ν. Αφρικής
Τουρκία
Ανετη εκλογική νίκη δίνουν τα γκάλοπ στο κόμμα του Ερντογάν
Αφγανιστάν
Νέα σφαγή αμάχων
Σερβία
Στη Χάγη, από χθες, ο Μλάντιτς
Ισπανία
Ολης της Γης οι «αγανακτισμένοι» δίνουν ραντεβού στις 15 Οκτωβρίου
Ιταλία
«Αναβάλλω την κηδεία μου λόγω υποχρεώσεων»
Άλλες ειδήσεις
Πρόστιμο για ηθική βλάβη
Το τσιγάρο θα σκοτώσει 6 εκατ.
Απαγόρευση μπιμπερό