Έντυπη Έκδοση

Χορός της κρίσης στην Επίδαυρο

Λιγότεροι θεατές καθώς και μειωμένα έσοδα φέτος στο φεστιβάλ Επιδαύρου. Η κρίση και η απουσία μεγάλων ονομάτων ήταν οι αιτίες

Ακόμα και διά γυμνού οφθαλμού ήταν ορατή η πτώση της προσέλευσης στα φετινά Επιδαύρια. Κάτι που όλοι το ανέμεναν. «Η πτώση άγγιξε το 35%-40%», λένε υπάλληλοι των ταμείων του Ελληνικού Φεστιβάλ. «Στην Επίδαυρο μόνο φάνηκε η κρίση», υπογραμμίζει ο πρόεδρός του, Γιώργος Λούκος.

«Μήδεια» με τον Γιώργο Κιμούλη «Μήδεια» με τον Γιώργο Κιμούλη «Η μείωση στα έσοδά μας ξεπερνά το 35%. Οταν ο Κέβιν Σπέισι έκανε καθεμία από τις τρεις βραδιές 10.000 εισιτήρια και φέτος με το ζόρι γίνονται 7.000 και τις δυο βραδιές, είναι αναμενόμενη η πτώση. Δεν μπορείς να παραβλέψεις ότι η Επίδαυρος είναι ένα μεγάλο έξοδο (διόδια, βενζίνες, φαγητό, διανυκτέρευση)».

Μπορεί να υπήρξαν και δελεαστικότατες προσφορές δίπλα στα εισιτήρια των 45 ευρώ, τα οποία ελάχιστοι μπορούσαν να προμηθευτούν φέτος, όπως αυτή των 10 ευρώ της εισόδου μαζί με την aller retour μεταφορά από και προς το Ξυλόκαστρο και των πάμφθηνων, σχεδόν συμβολικών εισιτηρίων των 5 ευρώ για ανέργους, που δυστυχώς κάνανε θραύση, μαζί με τα εισιτήρια για ηλικίες άνω των 65 ετών που φέτος καθιερώθηκαν, αλλά η Επίδαυρος ήταν περισσότερο άδεια παρά γεμάτη αυτό το καλοκαίρι. Ενα sold out όλο κι όλο έκανε. Τη δεύτερη βραδιά του Σαββάτου, στις 13 Ιουλίου, με τον «Πλούτο» του Διόνυση Σαββόπουλου. Ξεπούλησε με 9.000 εισιτήρια.

Σε μετωπική ρήξη με την κρίση, τα φετινά Επιδαύρια διήρκεσαν περισσότερο από αυτό που συνέβαινε στο πρόσφατο παρελθόν της θητείας του Γιώργου Λούκου, ξεκινώντας από τις 5 Ιουλίου και καταλήγοντας χθες, 31 Αυγούστου, φιλοξενώντας συνολικά εννέα παραστάσεις για όλα τα γούστα ή σχεδόν για όλα. Απουσίαζαν το σύγχρονο ρεπερτόριο, τα ξένα σχήματα και οι ξένοι σταρ, με τους οποίους είχαμε μάλλον καλομάθει. Η Επίδαυρος διέθετε, παρ' όλα αυτά, από εμπορικούς αριστοφάνηδες με τηλεοπτικά ονόματα (όπως η «Ειρήνη» του ΚΘΒΕ) μέχρι την «Γκόλφω» του Περεσιάδη, στην παράσταση-θαύμα του Νίκου Καραθάνου, και το «Σύσσημον» του Ν. Παναγιωτόπουλου, ένα ποίημα-ποταμό που βρέθηκε σε σκηνικό διάλογο με τον Οιδίποδα Τύραννο, στη σκηνική πρόταση του Νίκου Κακάλα. Οι πιο τολμηρές προτάσεις της διοργάνωσης είχαν τη σφραγίδα του Γ. Λούκου, που ποτέ δεν κατόρθωσε να βρει το «βηματισμό» της Επιδαύρου.

Τρεις μόνο απ' τις εννέα παραγωγές έκαναν τα περισσότερα, και αυτό που θα έλεγε κανείς τα καλά, εισιτήρια: η «Μήδεια» με τον Γιώργο Κιμούλη που «άνοιξε» το θεσμό, για την οποία οι παραγωγοί της καταγράφουν 5.000 και 7.000 εισιτήρια-θεατές, αντίστοιχα, τις δυο βραδιές, ο Σαββόπουλος που ήταν το φαβορί της Επιδαύρου με 17.000 θεατές και τις δυο ημέρες και το ΚΘΒΕ με την «Ειρήνη», που σκηνοθέτησε ο Σωτήρης Χατζάκης με 10.543 εισιτήρια. Το Εθνικό αποχώρησε από το αρχαίο θέατρο με δυο καλλιτεχνικές νίκες που όμως με οικονομικούς όρους ήταν κατά κράτος ήττες, σημειώνοντας ρεκόρ χαμηλών εισιτηρίων στην πρόσφατη ιστορία της πρώτης κρατικής σκηνής. Γύρω στους 5.500 θεατές είδαν συνολικά τον «Κύκλωπα» του Β. Παπαβασιλείου και γύρω στους 6.000 τις «Τραχίνιες» του Θ. Μοσχόπουλου.

Το κοινό δεν αντάμειψε το φρέσκο, το καινοτόμο. Προτίμησε τις πιο εμπορικές συνταγές με τα ηχηρά ονόματα. «Αν είχαμε ξανά, ακόμα και εν μέσω αυτής της φοβερής κρίσης, τον Κέβιν Σπέισι για 3 συνεχόμενες βραδιές, να είστε βέβαια πως θα κάναμε πάλι sold out. Και τις τρεις μέρες», υποστηρίζει άνθρωπος με μεγάλη εμπειρία από το δυναμικό του Φεστιβάλ. «Γενικά, το κοινό ήταν μαζεμένο και μουδιασμένο», παραδέχεται. «Το πρόβλημα ήταν καθαρά οικονομικό.

»Οσες παραστάσεις μάθαιναν ότι θα παίζονταν στα φεστιβαλάκια της περιοχής τους, απέφυγαν να τις δουν στην Επίδαυρο που είναι έξοδο μεγάλο. Μόνο για τη βενζίνη και τα διόδια θέλεις 120-130 ευρώ. Ο κόσμος επέλεγε με το ζόρι μια παράσταση αντί για τις τρεις που μπορούσε να δει παλαιότερα».

Λόγια στα οποία έρχεται και ο Νίκος Λιακόπουλος, της ιστορικής ταβέρνας «Λεωνίδας» στο Λυγουριό. Παρ' ότι οι φετινές παραστάσεις, όπως τονίζει, ήταν στο σύνολό τους καλές, «ο κόσμος ήταν μαγκωμένος. Η κρίση επηρέασε τους πάντες». Υπαίτιο για τη χαμηλή κίνηση θεωρεί και το ακριβό εισιτήριο, σε περίπτωση που δεν ανήκες στις εκπτωτικές κατηγορίες των ανέργων, των φοιτητών, των ΑμεΑ και των ηλικιωμένων. «Ποιος μπορούσε να πληρώσει 45 ευρώ; Και τα 25 όμως πολλά είναι σήμερα για μια οικογένεια. Αν ήταν φθηνότερο το εισιτήριο, η Επίδαυρος θα είχε πολύ περισσότερο κόσμο», υπογραμμίζει.

Η κρίση έφερε και κάτι ακόμα, προσθέτει. Τις απρόβλεπτες διαθέσεις του κοινού. «Ο κόσμος αποφάσιζε τελευταία στιγμή αν θα κατεβεί στην Επίδαυρο. Πολλά έργα κάνανε πόρτα. Πάντως, πάλι καλά να λέμε. Καλά τα πήγε η Επίδαυρος για τους καιρούς που ζούμε. Η γκλαμουριά είναι άλλο πράγμα!».

Οντως. Φέτος το γκλάμουρ ήταν εξορισμένο από το αρχαίο θέατρο. Ηταν η πρώτη χρονιά που η Επίδαυρος δεν είχε τους λαμπερούς ξένους σταρ στο κοινό. Μόνο η Βρετανίδα πρωταγωνίστρια Φιόνα Σο εθεάθη στην παράσταση της «Ειρήνης» και ένας Τούρκος τηλεοπτικός ηθοποιός, συνοδεία του Τούρκου προξένου στην Αθήνα, στις «Τρωάδες» του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.

Και οι πολιτικοί μας, φαίνεται, είχαν σημαντικότερες υποθέσεις από τα Επιδαύρια. Υπάρχει και η ισχυρή εκδοχή ότι απέφυγαν επί τούτου έναν τόπο μαζικής συνάθροισης εξοργισμένων πολιτών. Τρεις δήλωσαν παρόντες. Ο υπουργός Πολιτισμού Πάνος Παναγιωτόπουλος, ο Αλέξης Τσίπρας και ο υφυπουργός Αθλητισμού Γ. Ανδριανός.

Εμποροπανήγυρις στο αρχαίο θέατρο

Τα ήθη της Επιδαύρου φέτος άλλαξαν. Δραματικά. Το Φεστιβάλ μετατράπηκε σε μια τεράστια εμποροπανήγυρη, ερήμην των διοργανωτών του. Ο νέος επιχειρηματίας που εκμεταλλεύεται το «Xenia» φρόντισε να γεμίσει τον περίπατο από το γκαράζ μέχρι την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου με ταμπέλες, μπάνερ και πλακάτ που διαφημίζουν τον πάμφθηνο μπουφέ και τη γουρουνοπούλα του.

Δυσανασχέτησε όχι μόνο μερίδα των θεατών, αλλά κυρίως το ΚΑΣ. Η κατάσταση, υποτίθεται, θα «μαζευόταν». Οι φωτογραφίες αποδεικνύνουν ότι επί της ουσίας τίποτα δεν άλλαξε, παρ' ότι μειώθηκε ο αριθμός των μπάνερ. Δεν είναι μόνο που σε κάθε βήμα είσαι υποχρεωμένος να αντικρίζεις τη διαφήμιση της «πραμάτειας» του εστιατορίου -αναμενόμενο είναι κάθε επιχείρηση να κάνει ό,τι μπορεί για να κερδοφορήσει-, έχουν στηθεί και πάγκοι με hot dog και γρανίτες ακριβώς στα σκαλοπάτια της στροφής για τον έλεγχο των εισιτηρίων. Η κατάσταση δεν θυμίζει είσοδο για την Επίδαυρο, αλλά λούνα παρκ.

Τα τελευταία περίπου τρία χρόνια οι επισκέπτες της Επιδαύρου αντικρίζουν το έργο της εγκατάστασης σύγχρονου, αυτόματου συστήματος ακύρωσης εισιτηρίων, παραπλεύρως της κύριας εισόδου στο χώρο, το οποίο παραδόξως δεν προχώρησε. Και ξαφνικά το έργο ανεξήγητα ξαναπήρε μπροστά. Τοποθετήθηκε κάγκελο και δημιουργήθηκε νέο σκάμμα. Τώρα το θυμήθηκαν, που το Φεστιβάλ τελειώνει;

Μικρό πλήν ενθουσιώδες το κοινό

Η Επίδαυρος φέτος μεγάλο κοινό δεν είχε. Αλλά, μολονότι μικρό, το κοινό της αποδείχθηκε ενθουσιώδες. Και χειροκρότησε με θέρμη τη «Μήδεια», διέκοψε αρκετές στιγμές με χειροκρότημα τον «Πλούτο», την «Ειρήνη» και τη «Σαμία», αντάμειψε με επευφημίες την «Γκόλφω», που έμοιαζε να βρήκε το φυσικό της σκηνικό μέσα στο αρχαίο μνημείο και τη φύση, αλλά και τις «Τραχίνιες».

Γενικώς επιδοκίμασε όλα τα σχήματα. Συχνά μάλιστα διέκοπτε αυθόρμητα στο μέσον των παραστάσεων με χειροκροτήματα. Υπήρξαν και δύο αντιδράσεις· και οι δύο σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου: ο «Κύκλωπας» του Βασίλη Παπαβασιλείου κυλούσε «ρολόι» την Παρασκευή 2 Αυγούστου έως τη στιγμή που ακούστηκε μια στεντόρεια αναιδής γυναικεία φωνή να δυσανασχετεί με τις «ανοησίες» που ακούει. Η φωνή «φανερώθηκε» όταν η ελάχιστα θεατρόφιλη ώριμη κυρία αποφάσισε να αποχωρήσει. Το παράδοξο είναι ότι δεν αντέδρασε σε εμβόλιμο χωρίο του σκηνοθέτη, αλλά σε απόσπασμα από το πρωτότυπο κείμενο του Ευριπίδη. Γιουχαΐσματα δεν έζησε φέτος η Επίδαυρος. Μονάχα ένα «φάλτσο» υπήρξε από νεαρό θεατή που αποφάσισε να αποδοκιμάσει έντονα, στην υπόκλιση, τις «Τραχίνιες».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Οικονομική κρίση
Θέατρο
Παραστάσεις
Σχετικά θέματα: Θέατρο
Τα τραγούδια λένε την ιστορία μας
Ο Αγαμέμνων μας διδάσκει
Εμποροπανήγυρις στο αρχαίο θέατρο
Μικρό πλήν ενθουσιώδες το κοινό
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Ταινίες χωρίς χρήματα
Αφιέρωμα
Ενας κρυφός έρωτας
Φεστιβάλ Βενετίας
19 ταινίες για ένα λιοντάρι
Νέες τάσεις στο σινεμά
Ειδικά βραβεία
Αρχαιολογία
Ο τάφος εκρύβη...
Συνεντεύξεις
«Στην τωρινή κρίση ο «εχθρός» είναι διάχυτος»
Θέατρο
Τα τραγούδια λένε την ιστορία μας
Ο Αγαμέμνων μας διδάσκει
Χορός της κρίσης στην Επίδαυρο
Εμποροπανήγυρις στο αρχαίο θέατρο
Μικρό πλήν ενθουσιώδες το κοινό
Βιβλίο
Η βασιλεία των Ρωμιών
Μουσική
Με το χέρι στην καρδιά
Τζαζ στην Κοζάνη
Με λογισμό και όνειρο
Για να φύγει το σκοτάδι
Σινεμά
Ο δάσκαλος του Μπρους Λι
ΒΑΣΙΑ ΤΖΑΝΑΚΑΡΗ συγγραφέας, μεταφράστρια
Στη θάλασσα των τεράτων
Να πεθερός, να μάλαμα
Στρουμφάκια εις Παρισιους
Ενδιαφέρουν
Εικαστικά
Ονειρα στα Χανιά
Στο βυθό της Πάρου
Ντοκιμαντέρ
Ντοκιμαντέρ