Έντυπη Έκδοση

Ο λαμπερός κόσμος που έφυγε ανεπιστρεπτί

Ο θάνατος του Μιχάλη Ασλάνη επισφραγίζει την εξαφάνιση της χρυσόσκονης, που ακριβο-πλήρωναν πολλοί για να πασπαλίσουν τη ζωή τους, ώστε να μοιάσουν στους διάσημους

Ηταν κι αυτή μια μεγάλη φούσκα που έσκασε. Και μάλιστα με ηχηρό τρόπο. Σήμερα, την εποχή της κρίσης, ζούμε τα απόνερά της. Ο λαμπερός κόσμος της επώνυμης χλιδάτης μόδας και του ακριβού, εξεζητημένου lifestyle, που γνώρισε δόξες τις δεκαετίες του '80 και του '90, δεν υπάρχει πια. Τουλάχιστον όχι με τη μορφή που τον γνωρίσαμε οι περισσότεροι, μέσα από τις σελίδες των ομώνυμων περιοδικών που εξαφανίστηκαν μαζί της.

Μια βόλτα στην καρδιά αυτού του διαφορετικού κόσμου, το Κολωνάκι, επιβεβαιώνει αυτή την ιδιότυπη αποκαθήλωση. Αρκετά κλειστά μαγαζιά, πεσμένη κίνηση, πολλά χρέη κυριαρχούν κι εκεί. Ισως όχι με την ίδια ένταση όπως αλλού. Αλλωστε, η Μύκονος πνίγηκε και φέτος από χλιδάτα πάρτι και φανταχτερές παρουσίες.

Χτυπημένοι από την κρίση δηλώνουν άλλωστε και οι περισσότεροι από τους εμβληματικούς πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο Λάκης Γαβαλάς και η πολύμηνη φυλάκισή του για χρέη προς το Δημόσιο. Αλλά και ο πρόσφατος ξαφνικός θάνατος του Μιχάλη Ασλάνη, που υπέφερε το τελευταίο διάστημα από οικονομικά προβλήματα, δεν είναι παντελώς άσχετος.

«Ο τρόπος ζωής μας άλλαξε τελείως. Οπως και οι επιλογές μας στο ντύσιμο. Σκεφτόμαστε εάν και πότε θα βγούμε για φαγητό. Περάσαμε από το lifestyle σ' έναν άλλο τρόπο ζωής», λέει ο σχεδιαστής μόδας Βασίλης Κωστέτσος.

Ανεβαίνοντας από την πλατεία Συντάγματος προς την πλατεία Κολωνακίου, ο δρόμος είναι γεμάτος με άδεια καταστήματα. Τα ακριβά «επώνυμα» μαγαζιά της οδού Κανάρη, που λειτουργούν ακόμη, έχουν λιγοστά φώτα.

Κατρακύλα

«Δεν υπάρχει αγοραστική κίνηση. Τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα», λένε η Γεωργία και η Αλεξάνδρα, υπάλληλοι σ' ένα απ' αυτά. «Δεν θα βρεις ούτε έναν επιχειρηματία που να σου πει ότι δεν αντιμετωπίζει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα», σχολιάζει η ιδιοκτήτρια Σοφία Νασλή.

«Οι περισσότεροι δεν ζητούν επώνυμο ρούχο. Αλλά ρούχο σε καλή τιμή. Η πτώση του τζίρου ξεπερνά το 40%», προσθέτει.

Λίγο πιο πέρα, η μεσήλικη γυναίκα φοράει ακριβά επώνυμα ρούχα. Παζαρεύει ένα φουλάρι. Η ετικέτα γράφει 30 ευρώ. Της ζητούν 15 ευρώ. Προσπαθεί να κατεβάσει κι άλλο την τιμή. Είναι 40 χρόνια πελάτισσα.

«Αν περάσει από το Κολωνάκι κάποια ντυμένη με ακριβές γόβες και ρούχα τελευταίας μόδας ξένου οίκου θα φάει κράξιμο. Γιατί θα ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες στο γάλα. Ντυνόμαστε όλοι με τζιν και τισέρτ των 5 ευρώ. Οι φίρμες τελείωσαν», υποστηρίζει ο Β. Κωστέτσος.

Για τον ίδιο, η κορύφωση του lifestyle διήρκεσε μέχρι το 2000. Εκτοτε ξεκίνησε η φθίνουσα πορεία. «Εκλεισαν τα μεγάλα κλαμπ. Οι επώνυμοι κοσμικοί μετατράπηκαν σε μαϊντανούς», όπως λέει χαρακτηριστικά.

Οι περισσότεροι επιχειρηματίες της περιοχής ισχυρίζονται ότι σήμερα πνίγονται στα χρέη και πως συντηρούν τα καταστήματά τους με μεγάλη δυσκολία. Ωστόσο, στην κεντρική αθηναϊκή πλατεία τα ενοίκια παραμένουν ακόμη υψηλά. Για λίγα τετραγωνικά καταβάλλονται μισθώματα 3.000 έως και 10.000 ευρώ, ίσως και παραπάνω.

«Η κίνηση είναι υποτονική. Η κατρακύλα δεν έχει τέλος», λέει η Εφη. Διατηρεί κατάστημα σχεδόν απέναντι από την επιχείρηση του Μιχάλη Ασλάνη. Παλαιότερα για 20 τ.μ. πλήρωνε ενοίκιο 12.000 ευρώ. Σήμερα μπορείς να βρεις με πολύ λιγότερα.

Η οδός Σκουφά μέχρι την εκκλησία του Διονυσίου Αρεοπαγίτου ήταν γεμάτη καταστήματα. Σήμερα τα περισσότερα είναι ξενοίκιαστα. Οι εκπτώσεις σε όσα είναι ανοικτά φτάνουν και το 70%.

Ολοι πλέον, ακόμη και στο Κολωνάκι, είναι διστακτικοί. Προσέχουν πολύ τι θα ψωνίσουν. Η παλιά διάθεση των άνετων, ξένοιαστων αγορών δεν υπάρχει πια.

Τα περιοδικά

Η κατάρρευση του κόσμου του lifestyle συμπαρέσυρε και έναν άλλο άκρως συμπληρωματικό και απαραίτητο κλάδο του: τα περιοδικά lifestyle, που τις περασμένες δεκαετίες κατέκλυζαν τις προσόψεις των περιπτέρων και έδιναν τον τόνο της μεταπολιτευτικής αφασίας.

Το δείχνει το κλείσιμο της ΙΜΑΚΟ και των εκδόσεων Λυμπέρη, που κατείχαν την πρωτοπορία στη συγκεκριμένη θεματική, που παλαιότερα σάρωνε σε κυκλοφορίες. Ηταν το φτηνό αντίτιμο της φανταστικής συμμετοχής κάποιου σ' έναν τρόπο ζωής που ουσιστικά ούτε τον αφορούσε ούτε μπορούσε να αποκτήσει ποτέ.

«Σήμερα κυκλοφορεί μόλις το 20% αυτών των περιοδικών, ορισμένα ως ένθετα σε κυριακάτικες εφημερίδες. Η κρίση άλλαξε τον τρόπο ζωής μας. Θεωρείται πολυτέλεια να δώσεις 2,5 ευρώ για να αγοράσεις ένα τέτοιο περιοδικό», λέει ο Θέμης Μπρεδήμας, πρόεδρος της Ενωσης Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου. Και προσθέτει: «Ειδικά ο Λυμπέρης μεταβίβασε υπογείως 4 τίτλους εβδομαδιαίων περιοδικών lifestyle και τηλεοπτικών».

Ο κ. Μπρεδήμας αναφέρθηκε και στη δημοσίευση και προβολή στον ηλεκτρονικό Τύπο φωτογραφιών που απεικόνιζαν τη σορό του Μιχάλη Ασλάνη. «Υπήρξε παραβίαση της δεοντολογίας, έγιναν φρικαλεότητες. Πρόκειται για σκύλευση του θανάτου του», τονίζει με έμφαση.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Επιχειρήσεις
Εμπόριο
Οικονομική κρίση
Μόδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Συνεντεύξεις
«Δεν υπάρχει εθνική συμφωνία στην εκπαίδευση»
Proton Bank
Μπλόκο από το Γιβραλτάρ σε 340 εκατ. ευρώ του Λαυρεντιάδη
Αυθαίρετα
Ενα 13άρι-SOS για τα αυθαίρετα
ΕΔΣΝΑ
Από το Σχιστό και στον εισαγγελέα
Εκπαιδευτικοί
Από τη σχολική, στη δικαστική αίθουσα
Ελευθεροτυπία
Παράταση προθεσμίας πρόσκλησης ενδιαφέροντος...
Μέσα και media
Επιστρέφουν δειλά δειλά οι ελληνικές σειρές στη μικρή μας οθόνη
ΔΤ και «902» πάντα σε πρώτο πλάνο
Μόδα
Ο λαμπερός κόσμος που έφυγε ανεπιστρεπτί
Υπουργείο Υγείας
Οσο κόβει ο Αδωνις τόσο ανοίγουν οι μαύρες τρύπες
Φαρμακοβιομηχανία
Με τζίρο 3,5 δισ. ευρώ οι φαρμακοβιομηχανίες παρουσίασαν ζημιές!