Έντυπη Έκδοση

Ο τραγουδοποιός που έγινε συγγραφέας

Το πρωινό εκείνο που είδα τον Τόνι Γκάρντνερ να κάθεται ανάμεσα στους τουρίστες, έμπαινε μόλις η άνοιξη εδώ, στη Βενετία. Εμείς είχαμε συμπληρώσει ήδη μια ολόκληρη βδομάδα υπαίθριων παραστάσεων στην πλατεία (...) Εκείνο το πρωί φυσούσε αέρας και πετάριζε ολόγυρά μας η καινούρια τέντα που μας στέγαζε, αλλά όλοι νιώθαμε λιγάκι πιο χαρούμενοι κι ανανεωμένοι, και φαντάζομαι πως αυτή η διάθεση φαινόταν και στη μουσική μας»...

Ο νεαρός Γιάνεκ, με την αφήγηση του οποίου ανοίγουν τα «Νυχτερινά», το νέο βιβλίο του Καζούο Ισιγκούρο (μετ. Τ. Κοβαλένκο, εκδ. «Καστανιώτη»), είναι ένας πολωνικής καταγωγής «τσιγγάνος», ένας κιθαρίστας που περιπλανιέται στην Πιάτσα Σαν Μάρκο, εξυπηρετώντας όποια ορχήστρα τον χρειάζεται. Ο δε Τόνι Γκάρντνερ είναι ένας εξηντάρης αμερικανός τροβαδούρος, τους δυσεύρετους δίσκους του οποίου αναζητούσε με πάθος και τους έλιωνε ακούγοντάς τους η μητέρα του Γιάνεκ «παλιά, στην πατρίδα, στα χρόνια του κομμουνισμού».

Αποδομώντας το ίνδαλμα

Το άστρο του τροβαδούρου έχει θαμπώσει πλέον, αλλά στα μάτια του νεαρού εξακολουθεί να λάμπει σαν χρυσός. Σπεύδει, λοιπόν, να του πιάσει κουβέντα, κι όταν εκείνος του προτείνει να κάνουν μαζί «μια γνήσια βενετσιάνικη καντάδα» στην κυρία Γκάρντνερ, ο Γιάνεκ, κολακευμένος, δέχεται μ' ενθουσιασμό. Είναι ανύποπτος για τη θλίψη που θα τον κυριεύσει το ίδιο βράδι, όταν όλες οι ρομαντικές του εικασίες θα διαψευστούν. Κι είναι μια θλίψη που ο Ισιγκούρο δεν εξαντλεί στη περίπτωσή του και μόνο, όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης των «Νυχτερινών».

Πρόκειται για την πρώτη συλλογή διηγημάτων που δημοσιεύει ο βρετανός συγγραφέας με τις γιαπωνέζικες ρίζες έπειτα από έξι μυθιστορήματα, ανάμεσα στα οποία και το βραβευμένο με Μπούκερ «Τ' απομεινάρια μιας μέρας». Οι πέντε ιστορίες που περιλαμβάνει, άλλοτε εκτυλίσσονται στη φημισμένη ιταλική πλατεία, άλλοτε στην ανώνυμη αγγλική ύπαιθρο ή στο Χόλιγουντ, κι έχουν για πρωταγωνιστές μουσικούς, κυρίως, μουσικούς πλανόδιους, ξεπεσμένους, αφανείς. Ανθρώπους που βιώνουν μια ματαίωση, αλλά συνεχίζουν να ονειρεύονται, ισορροπώντας ανάμεσα στη μαγεία που υπόσχεται η τέχνη τους και στα εμπόδια που τους έβαλε η ζωή.

Με νέο πρόσωπο

Η σχέση του ίδιου του Ισιγκούρο με τη μουσική δεν είναι όψιμη. Κρατάει από την εφηβεία του, από τότε που άρχισε να μαθαίνει κιθάρα. Γεννημένος το '54 στο Ναγκασάκι και προσγειωμένος απότομα στη νοτιοανατολική Αγγλία, όπου και το πόστο του ωκεανογράφου πατέρα του, άργησε ν' ανακαλύψει το συγγραφικό του ταλέντο. Μέχρι τα 22 του χρόνια, άλλωστε, μόνο περιστασιακά ασχολούνταν με τη λογοτεχνία, τα διαβάσματά του περιορίζονταν στις περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς και στα μυθιστορήματα της Αγκαθα Κρίστι, κι ομολογημένη φιλοδοξία του ήταν να γίνει επαγγελματίας τραγουδοποιός.

Εχοντας για πρότυπα τροβαδούρους σαν τον Μπομπ Ντίλαν, τον Λέοναρντ Κοέν, τον Νιλ Γιανγκ και τον Τζάκσον Μπράουν, έγραψε πάνω από εκατό τραγούδια, στους στίχους των οποίων πέρασε όλες τις αυτοβιογραφικές πληροφορίες που θα στερούσε έπειτα από τα βιβλία του. Ως και στο μετρό του Παρισιού δοκίμασε την τύχη του, όπως είπε σε πρόσφατη συνένευξή του στην «Γκάρντιαν». Ωστόσο, δεν πρόλαβε να βιώσει απογοήτευση ή πίκρα ανάλογη με των ηρώων του βιβλίου του, αφού άλλο μονοπάτι διάλεξε τελικά. Γεγονός παραμένει πως είδε τη συλλογή σαν ένα «άλμπουμ», έγραψε τα διηγήματα απ' την αρχή ώς το τέλος με τη σειρά που παρατίθενται, κι ήταν αποφασισμένος να μη δημοσιεύσει κανένα τους χωριστά.

Ενα από τα ωραιότερα, το «Νυχτερινό», έχει για πρωταγωνιστές έναν σαξοφωνίστα άρτι εγκαταλειμμένο απ' τη γυναίκα του και μια μεσόκοπη, κοσμική τηλεπερσόνα που δεν είναι άλλη από την τέως σύζυγο, πλέον, του Τόνι Γκάρντνερ.

Και οι δυο αναρρώνουν από πλαστική εγχείρηση στο πρόσωπο. Κι αν για την κυρία Γκάρντνερ οι λόγοι της επέμβασης είναι προφανείς, για τον προικισμένο μεν αλλά άσημο τζαζίστα είναι κάτι που σχεδόν του επιβλήθηκε από τον ατζέντη του, προκειμένου ν' απαλλαγεί από την «ασχήμια του βαρετού» . Κάτι που, επιπλέον, χρηματοδοτείται από τον ζάπλουτο εραστή της πρώην συντρόφου του -εν είδει αποζημίωσης και παρηγοριάς.

Μολονότι προέρχονται από διαφορετικούς κόσμους, αυτοί οι δύο άνθρωποι θα διασκεδάζουν μαζί την πλήξη τους, θα ανταλλάξουν τις ιστορίες τους και τις... κακίες τους, κι η ελαφρότητα του ενός θα παρηγορήσει -έστω και στιγμιαία- την τσακισμένη ματαιοδοξία του άλλου.

«Ισως να 'χει δίκιο η Λίντι. Ισως πρέπει να κοιτάξω μακριά, ίσως η ζωή είναι πολλά άλλα πράγματα εκτός από το ν' αγαπάς κάποιον», σκέφτεται ο σαξοφωνίστας, την ώρα που τον εγκαταλείπει κι ο Ισιγκούρο, αφήνοντας εμάς να μαντέψουμε αν με το καινούριο του πρόσωπο θα του πάνε όλα πιο ευνοϊκά... *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Σχετικά θέματα: Βιβλίο
Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα
Μισός αιώνας σε μια μέρα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Γενέθλια με λίγους καλεσμένους
Στοπ καρέ στα 50 χρόνια
Φεστιβάλ μετ' εμποδίων
Συνέντευξη: Τζουλιάν Μουρ
Σταρ από απόσταση
Κινηματογράφος
Ενας πόλεμος, πολλές ιστορίες
Κόπολα εναντίον Χάνεκε
«Κινηματογραφιστές στην ομίχλη»
Η «Ομίχλη» ήρθε στην πρωτεύουσα
Μουσική
Ερχεται η Μπιγιονσέ
Προσφορά "Κ.Ε."
Χορεύοντας με Pink Martini
Συνέντευξη: Τάνια Τσανακλίδου
«Πάντα αγαπούσα μέχρι το κόκαλο»
Συνέντευξη: Τσικ Κορία
Chick to cheek
Θέατρο
Από το πανί, στη σκηνή!
Συνέντευξη: Γιώργος Διαλεγμένος
«Η Ευελπίδων; Μια θυγατρική της Σοφοκλέους»
Συνέντευξη: Ρέα Γαλανάκη
Εισβολή στο άβατο
Ζωγραφική
Ενας εκπρόσωπος της γενιάς του '40
Athens Photo Festival
Σταυροδρόμι εικόνων
Βιβλίο
Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα
Ο τραγουδοποιός που έγινε συγγραφέας
Μισός αιώνας σε μια μέρα
Άλλες ειδήσεις
Radio La Colifata
DEUX HOMMES
«Ο Αστερίξ σήμερα θα πολεμούσε την τρομοκρατία και τον θρησκευτικό φανατισμό»
Athens Photo Festival