Έντυπη Έκδοση

Ο αντι-Μπερλουσκόνι

Η πανηγυρική ανάδειξη του Πιερλουίτζι Μπερσάνι στην ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος αναπτερώνει τις ελπίδες ότι η ιταλική κεντροαριστερά θα ξεπεράσει την εσωστρέφεια των τελευταίων χρόνων και θα τολμήσει μια ουσιαστική συνεργασία με τη ριζοσπαστική αριστερά, οικοδομώντας την εναλλακτική συμμαχία η οποία ίσως θα απαλλάξει τη χώρα από τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Η αναμφισβήτητη νίκη του Μπερσάνι, από τον πρώτο γύρο και με μεγάλη συμμετοχή στην ψηφοφορία μελών και οπαδών του Δημοκρατικού Κόμματος, σηματοδοτεί την «επιστροφή» του στην κεντρική πολιτική σκηνή και στη θέση του κυριότερου αντιπάλου της συμμαχίας δεξιάς και ακροδεξιάς που στηρίζει τον Μπερλουσκόνι.

Ηδη, η μαζική συμμετοχή για την ανάδειξη του Μπερσάνι -γύρω στα τρία εκατομμύρια- και οι δηλώσεις του για «συλλογική δουλειά» ήταν μια απάντηση στην προσωποκεντρική εξουσία του ιταλού πρωθυπουργού, ο οποίος βλέπει τη δημοτικότητά του να κατρακυλά. Σήμερα, η δημοτικότητά του είναι μόλις 44% έως 45%, έναντι του 54% και 62% πριν από ένα χρόνο.

Ο Μπερλουσκόνι έχει, βέβαια, αρκετά περιθώρια κινήσεων ακόμη για να διατηρηθεί στην εξουσία, όμως δεν είναι πια κυρίαρχος. Η αμνηστία που ανακοίνωσε, για να φέρουν οι φοροφυγάδες χρήματα που έστελναν στις ελβετικές τράπεζες, προκαλεί τριγμούς στην κυβέρνησή του.

Οι άσπονδοι σύμμαχοί του, Μπόσι της Λέγκας του Βορρά και Φίνι της Εθνικής Συμμαχίας, ελίσσονται και προετοιμάζονται για τη μετα-Μπερλουσκόνι εποχή, ενώ ο ίδιος ο υπερφίαλος ιταλός πρωθυπουργός βλέπει να σφίγγει γύρω του ο κλοιός των σκανδάλων και των δικαστικών διώξεων.

Η Ιταλία με τον Μπερλουσκόνι έφτασε να έχει φέτος έλλειμμα στον προϋπολογισμό της το 5,3% του ΑΕΠ, ενώ το χρέος φτάνει στο 115% του ΑΕΠ...

Ο Μπερσάνι έχει μια πολιτική πορεία που αποτελεί αναμφίβολα εγγύηση κύρους και αξιοπιστίας για τη σημερινή κεντροαριστερά. Κατάγεται από μια παραδοσιακά «κόκκινη» περιοχή, την Εμίλια-Ρομάνα, υπήρξε για χρόνια στέλεχος του Ιταλικού Κ.Κ. -πρωτοπόρου στις ρηξικέλευθες ευρωκομμουνιστικές επεξεργασίες του- και διετέλεσε επιτυχημένος υπουργός Βιομηχανίας, Μεταφορών και Οικονομικής Ανάπτυξης στις κυβερνήσεις του Ρομάνο Πρόντι.

Η νίκη του Μπερσάνι σίγουρα δεν θα γίνει εύκολα αποδεκτή από τα στελέχη εκείνα του Δημοκρατικού Κόμματος τα οποία ήθελαν τη μετατροπή του σε αντίγραφο του αμερικανικού κόμματος, στο πλαίσιο ενός αμερικανικού τύπου δικομματισμού.

Κορυφαίος υπέρμαχος αυτής της πολιτικής είναι ο προηγούμενος γραμματέας του κόμματος, Βάλτερ Βελτρόνι, που ηττήθηκε όμως κατά κράτος από τον Μπερλουσκόνι και αναγκάστηκε να παραιτηθεί, προωθώντας το στενό συνεργάτη του Φραντσεσκίνι, ο οποίος ηττήθηκε τώρα στην αναμέτρησή του με τον Μπερσάνι.

Ενας άλλος εκπρόσωπος της δεξιάς πτέρυγας του Κόμματος, ο πρώην δήμαρχος της Ρώμης Φραντσέσκο Ρουτέλι, θεωρεί τον Μπερσάνι «πολύ αριστερό και ξεπερασμένο» και γι' αυτό ετοιμάζεται να πάει ακόμη πιο... δεξιά, συζητώντας με κεντροδεξιούς καθολικούς, αλλά και τον ηγέτη της μεταφασιστικής Εθνικής Συμμαχίας.

Ηττα της δεξιάς πτέρυγας

Ετσι, η άνετη επικράτηση του Μπερσάνι και η ήττα της δεξιάς γραμμής των Βελτρόνι-Ρουτέλι μπορεί να επιταχύνει κινήσεις ή ακόμη και ευρύτερες ανακατατάξεις που ίσως συμβάλλουν στην ανασύνθεση της κομμουνιστικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, οι οποίες βρέθηκαν έξω από τη Βουλή στις τελευταίες εκλογές.

Ο Μπερσάνι είναι υποχρεωμένος όμως να συμβάλει αποφασιστικά στην υπέρβαση της κρίσης ταυτότητας του κόμματός του -στο οποίο η πλειοψηφία των μελών του είναι αριστεροί, ενώ το ίδιο το κόμμα δεν έχει χαρακτηριστικά αριστερού κόμματος- και ταυτόχρονα να αποδείξει ότι δεν θα κάνει απλή αντιπολίτευση στον Μπερλουσκόνι, αλλά θα θέσει τα θεμέλια για ένα εναλλακτικό σχήμα διακυβέρνησης.

Αν ξεπεράσει αυτή τη διπλή δοκιμασία, τότε ο Μπερσάνι, όχι απλώς ως γραμματέας του κόμματος, αλλά ως υποψήφιος πρωθυπουργός, θα έχει πιθανότητες να στείλει τον Μπερλουσκόνι στο σπίτι του.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Ιταλία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Ιταλία
Ο αντι-Μπερλουσκόνι
Γαλλία
Οι μικροί βγήκαν άτακτοι και διαπλεκόμενοι
Γερμανία
Μόνο σκόνη είκοσι χρόνια μετά
Το σόου της Αγκελα
Τουρκία
Πίσω ολοταχώς
ΗΠΑ
Πυρηνικά: ε, λοιπόν;
Le Monde diplomatique
Ο δικός μας αγώνας και η παρακμή των εντύπων
Μονόδρομος η συστράτευση
Από το Εψιλον της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας
Oil
Άλλες ειδήσεις
France Telecom