Έντυπη Έκδοση

Καταργήθηκε το άβατο του Μολιέρου

Είναι εντυπωσιακό να διαπιστώνεις ότι έπρεπε να κυλήσουν 330 χρόνια για να περάσει την «αυστηρή πύλη» της Κομεντί Φρανσέζ στο Παρίσι ένα θεατρικό έργο που δεν προέρχεται από την Ευρώπη.

Εδώ και λίγες μέρες το «Σπίτι του Μολιέρου» φιλοξενεί, πρώτη φορά στην ιστορία του, στην αίθουσα Ρισελιέ ένα αμερικανικό έργο. Δεν είναι άλλο από το «Λεωφορείον ο πόθος» του Τενεσί Ουίλιαμς σε σκηνοθεσία του Αμερικανού σκηνοθέτη Λι Μπρούερ, επικεφαλής της νεοϋορκέζικης πρωτοποριακής ομάδας «Μάμπου Μάινς». Για να πειστούν οι ιθύνοντες του ιστορικού θεάτρου της Γαλλίας να επιτρέψουν το ανέβασμα αμερικανικού έργου πήραν τη διαβεβαίωση ότι θα δουν μια φρέσκια γαλλική προσέγγιση του κλασικού θεατρικού.

Η πρώτη κριτική αποτίμησή της στις σελίδες της «Le Monde» με τίτλο «Ενα λεωφορείο σταματημένο στο σταθμό πλήξη» δεν μοιάζει να δικαιώνει τους συντελεστές της. Αν και η «Le Figaro» έχει διαφορετική άποψη χαρακτηρίζοντας την παράσταση «δυναμική, σπουδαία και μοναδική». Οι Παριζιάνοι σπεύδουν, πάντως, με μεγάλη περιέργεια να τη δουν, γι' αυτό και η παράσταση είναι sold out μέχρι και τα μέσα Απριλίου.

Ποια είναι η καινοτόμος προσέγγιση του Μπρούερ; Σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με την κλασική ταινία του Ηλία Καζάν ούτε φυσικά και με τις πασίγνωστες ερμηνείες του Μάρλον Μπράντο και της Βίβιαν Λι. Ο Κοβάλσκι του Ερίκ Ρουφ χαρακτηρίζεται ως ένας μοδάτος μεταμοντέρνος, ανδρόγυνος ήρωας με ένα χαμόγελο που παραπέμπει στον Τζόκερ του Χιθ Λέτζερ από το «Σκοτεινό Ιππότη» του Κ. Νόλαν. Η Μπλανς Ντιμπουά της Αν Κέσλερ εμφανίζεται στη σκηνή ως Γιαπωνέζα γκέισα με μεταξωτές ρόμπες, ενώ η ηθοποιός που μοιάζει να προσεγγίζει περισσότερο την πρωταρχική ευαισθησία του ρόλου της είναι η Φρανσουάζ Ζιγιάρ ως Στέλλα.

Ολη η παράσταση έχει μια απροσδόκητα γιαπωνέζικη διάσταση. Συρταρωτά παραβάν ανοιγοκλείνουν για να αποκαλύψουν περίτεχνες ζωγραφικές παραστάσεις: απειλητικοί καταρράκτες, πολεμιστές και μασκοφορεμένες φιγούρες στα μαύρα ανακαλούν τις περσόνες «Κουρόγκο» από την παράδοση του γιαπωνέζικου θεάτρου Καμπούκι.

Οταν ρώτησαν τον Λι Μπρούερ αν ήταν δύσκολο να παρουσιάσει μια γαλλική εκδοχή του ιδιόμορφου κόσμου του Τενεσί Γουίλιαμς απάντησε: «Εχετε ακούσει ποτέ τον Τενεσί Ουίλιαμς χωρίς τη χαρακτηριστική προφορά του Νότου; Δεν ήταν εύκολο εγχείρημα, αλλά χρησιμοποιήσαμε αυτό το είδος του γιαπωνέζικου οριενταλισμού, με την κομψότητα και την παρακμή του, ως μεταφορά στην προπολεμική κατάσταση του αμερικανικού Νότου».

Το 2008 ο 74χρονος σήμερα Λι Μπρούερ είχε παρουσιάσει στο Ελληνικό Φεστιβάλ μια εικονοκλαστική και τολμηρή παράσταση του ιψενικού «Κουκλόσπιτου». Σε λίγες μέρες θα βρίσκεται ξανά στην Αθήνα, αφού σκηνοθετεί την όπερα του Θόδωρου Στάθη «Αντιγόνη», που ξεκινά στις 30 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Κι αυτά...
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Διάσημη με διαφορά στήθους
Φιλοσοφία
Αν η Ελλάδα αποκτούσε σκέψη
Μουσεία
Πρόβλημα τα πολλά, μικρά μουσεία
Η έκθεση των πέντε ηπείρων
Εικαστικά
Ζωγραφίζουν μόνο βάζα...
Καπράλος με θέα στη θάλασσα
Θέατρο
Ιφιγένεια εν... αεροδρομίω
«Εχουμε καλύτερο θέατρο από το Λονδίνο»
Τηλεόραση
Τέσσερις για πολυφωνία και ένας για προτροπή
Στο δρόμο για τη Eurovision
Στάσεις εργασίας στον «Alter»
Εκκαθαρίσεις στον «Αθήνα 9,84»