Έντυπη Έκδοση

...ώσπου έπεσε ο γενικός

Συνδέθηκες σήμερα με την έντονη αίσθηση ότι όλα είναι ήδη, απ' τη βροχή που θα πέσει απρόσκλητη μέχρι την τελευταία της σταγόνα, μέχρι τον κάθε τυχαίο διαδικτυακό συνειρμό που σε πάει, σε μιαν ανάσα, από το Σίδνεϊ ώς το Βανκούβερ κι απ' το Καράκας στο Χονγκ Κονγκ χωρίς να σε πηγαίνει πουθενά, από τα σύννεφα που σήμερα κατέβηκαν χαμηλά στην Αθήνα, παρασυρμένα κι αυτά από την ίδια ακαταμάχητη έλξη που παντρεύει τα βλέμματα με τα πεζοδρόμια, άντε και με κάποιο αόρατο, αόριστο σημείο μπροστά, σαν μαγνήτης ηλιθιότητας ή αμοιβαίας καχυποψίας που ρυθμίζει το βήμα στους δρόμους πέριξ του κέντρου, με κάποια υπόμνηση στο κινητό για το χαλάκι που από κάτω του αφήνουμε τα κλειδιά της ψυχής όταν λέμε επιτέλους να πάμε μια βόλτα, με τα ίδια βαρετά παυσίπονα χαμόγελα χωρίς συνταγή, και μοιάζει τίποτα να μην κάνει το θαύμα του γιατί άλλαξαν γνώμη τα θαύματα και τους έκοψαν τη συνδρομή λόγω υπόλοιπων χρεών οι συνάδελφοι κάποιων άλλων, οπότε αφήνεις στα άπλυτα τη νοσταλγία που φορούσες τελευταία συνέχεια για χάρη ενός αζήτητου link από άλλη ζωή, ένα σύντομο ντους στο stream των τίτλων τού σήμερα, γρήγορα, στα πεταχτά, πριν κρυώσει ο καφές, κι ο χρόνος μάλλον τελείωσε ήδη, εξαντλήθηκε ήδη απ' το πρώτο μας enter, κι από τότε μας έχουμε βάλει rewind να ξαναπούμε τα ίδια, ότι μάλλον κάπως έτσι θα πάει από εδώ και στο εξής, ότι θα είμαστε εντάξει με τις φωτοτυπίες μας διανεμημένες σε πανομοιότυπες πλήξεις οικείες, κι εσύ έλεγες όχι, χωράς ακόμη στη μνήμη μου, είπες, κι αν χρειαστεί στο είχα πει ότι μπορώ να σε συμπιέσω και να πάμε αγκαλιά, ένα θαύμα κι οι δυο επενδυτικών ενδιαφερόντων, ώς τους βόρειους αρκτικούς ερημότοπους των επιδομάτων Προνοίας, να συλλαβίσουμε ευλαβικά τον Ανθρωπο δίχως να περιμένουμε να μας επιστραφεί ο αντίλαλος, να μη μιλήσουμε για τίποτα εφόσον αυτό το τίποτα μας εγκαλεί πιεστικά να το κοιτάξουμε στα μάτια αποφεύγοντας τα συμπεράσματα, αποφεύγοντας τις εύκολες παρορμήσεις, στον εσωτερικό μας μονόλογο σαν παγωμένες εικόνες στο μισοκαμένο αρχείο μιας κατεστραμμένης ταινιοθήκης ενός άλλου πλανήτη, και να γεμίσουμε ασφυκτικά τα πιστωτικά μας αποθέματα με όλες αυτές τις καρτποστάλ με τους σατύρους που χρόνια τώρα έχουν ξεθωριάσει στα περίπτερα, μαζί με τους ταξιδιωτικούς οδηγούς του Αιγαίου και τους νησιώτικους οίκους αξιολόγησης παπαδιαμαντικών συγκινήσεων κι επακριβών ισορροπιών «ανάμεσα στη χαρά και στη λύπη, ώσπου στο τέλος δεν μένει παρά μόνο η αλήθεια» (Ελύτης), ως μετοχή ανέκπτωτης αξίας σ' ένα ταμπλό στατιστικών εκτιμήσεων που αναβόσβηνε συνέχεια ώσπου έπεσε ο γενικός.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Θέατρο
Ηθοποιός: φως, νερό, τηλέφωνο... κομμένα
Συσσίτια αντί επιχορηγήσεων
Λογοτεχνία
«Αν ζούσα στην Ελλάδα, θα είχα μεγαλύτερο θυμό»
Κατανοώντας την τρομοκρατία
Επίσκεψη από τη Βικτόρια Χίσλοπ *
Κινηματογράφος
Από το οικονομικό κραχ ώς τον Μακάρθι
«Το σινεμά για μένα είναι είδος απελευθέρωσης»
Μουσική
«Δεν παίζουμε για την ελίτ»
Βιβλίο
Πολιτική βία: κατακλυσμιαίο κοινωνικό φαινόμενο
Η κοινωνία στον καθρέφτη της αποκάλυψης
Πολιτικό το πρόβλημα
Η αποκάλυψη της κρατικής καταστολής
Οι κρυφοί μηχανισμοί της CIA
Ματωμένος έρωτας
Το παιδί από τη Γερμανία
Κατακτημένη γνώση - Ο Εμπορος των καταραμένων βιβλίων
Φλεγόμενη γη
Tuesday's Gone
Η αφοσίωση του υπόπτου Χ
Το έκτο αίνιγμα
Νεκρική σιωπή στο μοναστήρι της Βαρκελώνης
Άλλες ειδήσεις
«Πλάτες» κοινωνικής αφύπνισης
...ώσπου έπεσε ο γενικός