Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Στην αλάνα

  • Ξεχωριστοί

    Εβλεπα τον Παπαγεωργόπουλο στην πύλη της φυλακής και απέστρεψα το βλέμμα. Προτιμώ να θυμάμαι τον «φτερωτό γιατρό» της νεότητος -τότε που απειλούσε ώς και τον μεγάλο Βαλερί Μπορζόφ- παρά να σκέφτομαι τον άχρωμο δήμαρχο που καταδικάστηκε για διαφθορά. Ασ' το, όμως, το μελαγχολικό κουλουάρ. Πάμε στους λειμώνες της μπάλας...

    * Αριστείς (1): Πλήθος οι παιχταράδες. Αλλά αυτή την εποχή μ' έχουν σκλαβώσει τρεις Ευρωπαίοι. Ο προχθεσινός Ρόμπεν, ο Μπέιλ και ο Τεχέα... Χάρμα ιδέσθαι με την Ντόρτμουντ ο Ολλανδός. Χορογράφος και χορευτής μαζί. Σπαθάτες μπαλιές ακριβείας, περίσσια δύναμη και ταχύτητα -κατάπινε τον χώρο σαν κατοστάρης-, ντρίμπλες περιωπής (εντάξει, ποτέ δεν θα φτάσει το ντρίμπλινγκ του Χατζηπαναγή ή του Ρεδόνδο), διαρκές αμυντικό πρέσινγκ και φαρμακερά σουτ. Λαμπερή παρουσία κι ας μην είναι βασικός.

    - Μπέιλ: Θυμίζει βελτιωμένο Μέσι σε μια κίνησή του. Εκεί, από δεξιά, όταν παίρνει την μπάλα και «γλιστράει» προς αριστερά, είναι δύσκολο να τον συγκρατήσει ακόμη και μια χορεία αμυντικών δαιμόνων. Ολοι ξέρουν το τυπικό της επέλασης -πλάγιες παρακάμψεις και βολίδα- αλλά όλοι υποτάσσονται στη μοίρα τους. Δεν ξέρω τι θα κάνει αν πάει σε μεγαλύτερη ομάδα -είναι δύσκολη για ένα καθαρόαιμο η ένταξη σε περιοριστικά συστήματα-, αλλά αυτή τη στιγμή είναι λίρα εκατό ο Ουαλός.

    - Τεχέα: Εκανε διάνα ο γερο-Φέργκιουσον. Πήρε τον μικρό -και άνισο, τότε, Ισπανό- διαβλέποντας ότι θα εξελιχθεί σε σπουδαίο τερματοφύλακα. Δικαιώθηκε πλήρως. Μπορεί να καταυγάζουν οι Κασίγιας, Νόιερ, Γιασκελάινεν και αρκετοί άλλοι στο φετινό ουρανό της ποδοσφαιρικής Εσπερίας, αλλά ο Τεχέα ξεχωρίζει. Αν συνεχίσει έτσι, βελτιώνοντας κάπως την έξοδο, θα φτάσει στα ύψη των παλαιών ευκλεών. Του Ζαμόρα, του Γιασίν, του Τζοφ, του Πρεντόμ κ.ά.

    * Αριστείς (2): Ολαϊτάν, Κόστλι, Μπαργκάν, Αμπντούν, Αλβάρεζ, Ράγιος, Ντε Βινσέντι και πολλοί άλλοι. Αγνωστοι οι περισσότεροι, άσημοι ή κάπως γνωστοί, που ήρθαν στη χώρα μας, σε ομάδες της επαρχίας οι περισσότεροι, και «σκίζουν». Τους βλέπεις και λες: Κοιμούνται τα λαγωνικά «των μεγάλων ομάδων»; Πώς γίνεται να φέρνει η Βέροια τον Ολαϊτάν και π.χ. ο Παναθηναϊκός να στοιβάζει συνεχώς κάτι παλτά στην ιματιοθήκη του; Το «μυστικό» είναι απλό. Κάποιοι πρόεδροι ξέρουν από μπάλα. Αφ' ενός εμπιστεύονται τα δικά τους λαγωνικά (μάνατζερ και άλλους) και αφ' ετέρου κρίνουν οι ίδιοι την αξία των υπό μετεγγραφήν...

    * Μίτσελ: Δεν πρωτοτυπεί. Πολλοί προπονητές υποτιμούν τον κομβικό ρόλο των χαφ και γεμίζουν την επίθεση, νομίζοντας ότι τα γκολ είναι υπόθεση μονάχα των επιθετικών. Με τη Λεβάντε, ο Μίτσελ... εξουδετέρωσε πλήρως τους Τζεμπούρ - Μήτρογλου. Πελαγοδρομούσαν οι οξύαιχμοι επιθετικοί, γιατί κανένας δεν τους έδινε μια μπαλιά της προκοπής. Δύοντος του Ιμπαγάσα, αναζητούνται επειγόντως δημιουργικοί κεντρώοι στον Ολυμπιακό...

    ΥΓ. Οταν δείτε τα Ball Boys μιας ομάδος που κερδίζει να δίνουν αμέσως την μπάλα στους αντιπάλους που βιάζονται (τώρα συμβαίνει το αντίθετο), τότε το ελληνικό ποδόσφαιρο θα έχει κάνει ένα μεγάλο βήμα. Α! Και όταν τα πιτσιρίκια βγουν από το τερέν και αποδοκιμάσουν τους γονείς τους που μαλλιοτραβιούνται στην εξέδρα...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Ποδόσφαιρο
Στρατιώτης Ράιαν!
Τέσσερις προτεραιότητες
Ζητείται λύση για κάτω από τα δοκάρια
Ντέρμπι παρακμής
Στίβος
Απογοήτευσε ο Τσιάμης
Άλλες ειδήσεις
Βασιλακόπουλος: Ασέβεια
Συστάσεις αντί πειθαρχικής δίωξης