Έντυπη Έκδοση

«Εβλεπα μικρός τον Λιμπεράτσε στην τηλεόραση»

Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ μιλά στην «Ε» για τη νέα του ταινία που βγαίνει την Πέμπτη στις αίθουσες

Τον Μάιο του 1989, ο τότε 26χρονος Στίβεν Σόντερμπεργκ έκανε εντυπωσιακή εμφάνιση στο Φεστιβάλ των Κανών, με την πρώτη του ταινία «Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες», κερδίζοντας το Χρυσό Φοίνικα του φεστιβάλ.

Φέτος, 24 χρόνια μετά, ο Σόντερμπεργκ εμφανίστηκε στις Κάνες με μια νέα ταινία, το αριστουργηματικό «Behind the Candelabra» (βγαίνει την Πέμπτη στις αίθουσες), που γύρισε όχι για τον κινηματογράφο αλλά για την καλωδιακή τηλεόραση του ΗΒΟ (με τη συμφωνία η ταινία να προβληθεί στις χώρες του εξωτερικού στις αίθουσες), η οποία έχει ήδη κερδίσει οκτώ βραβεία «Εμι». Ενδιάμεσα γύρισε άλλες 22 μεγάλου μήκους ταινίες, ανάμεσά τους και οι «Κάφκα», «Εριν Μπρόκοβιτς», «Εκτός ελέγχου», «Traffic», «Η συμμορία των 11», «Σολάρις», «Τσε», «Ο πληροφοριοδότης», «Η τιμωρός» και «Magic Mike». Η ταινία, βασισμένη στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Σκοτ Θόρσον, περιγράφει την ερωτική (συχνά θυελλώδη) σχέση ανάμεσα στον διάσημο πιανίστα Λιμπεράτσε (Μάικλ Ντάγκλας) και τον κατά πολύ νεότερό του Σκοτ Θόρσον (Ματ Ντέιμον). Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο 50χρονος σήμερα Σόντερμπεργκ μας μίλησε για την ταινία του, το επίμαχο θέμα της, αλλά και για τη νέα σχέση κινηματογράφου - τηλεόρασης στη σημερινή Αμερική.

- Ποιες είναι οι αναμνήσεις σας από τον Λιμπεράτσε;

«Τον έβλεπα μικρός στην τηλεόραση και θυμάμαι που έβλεπα και τους γονείς μου να τον βλέπουν. Ημουν πολύ μικρός και δεν ήξερα πώς να τον χαρακτηρίσω. Ηταν πολύ ελκυστικός, χαριτωμένος με τα ρούχα που φορούσε και πολύ δημοφιλής. Οι γονείς μου ήταν καταγοητευμένοι με αυτόν. Μόνο όταν μίλησα στον Μάικλ (Ντάγκλας), στο πλατό του "Traffic", πριν από 13 χρόνια, σκέφτηκα να γυρίσω ταινία μ' αυτόν. Μέχρι τότε δεν τον είχα σκεφτεί ξανά».

- Γιατί δεν βρήκατε χρηματοδότηση από το Χόλιγουντ;

«Αρχικά νομίσαμε πως δεν θα ενδιέφερε μια ταινία με πρωταγωνιστή έναν ομοφυλόφιλο. Αλλά μετά εξετάσαμε το όλο οικονομικό πρόβλημα και σκεφτήκαμε πως όταν χρειάζεσαι 25 εκατ. δολάρια από τις εταιρείες αυτές για να γυρίσεις απλώς την ταινία και άλλα 25 εκατ. δολάρια για τη διανομή της... Καταλάβαμε πως αυτό θα ήταν μεγάλο ρίσκο. Οταν ένας δει σ' ένα χαρτί την ιστορία και τα συναισθήματα γύρω από τις καταστάσεις δεν καταλαβαίνει τι θα είναι το αποτέλεσμα. Αντίθετα, εγώ ήξερα και τι ήθελα να κάνω και πόσα ήταν τα ρίσκα. Τελικά, φτιάξαμε την ταινία που θέλαμε και δεν παραπονιέμαι καθόλου».

- Μέχρι ποιο βαθμό η ταινία σας βάζει το θέμα της αντιμετώπισης της ομοφυλοφιλίας σήμερα από την κοινωνία;

«Φαίνεται ότι συμπτωματικά πέσαμε σε μια σειρά γεγονότων γύρω από το πρόβλημα της νομιμοποίησης της ομοφυλοφιλίας και των γκέι γάμων. Κάθε φορά που σκέφτομαι κοινωνικά προβλήματα όπως αυτό, διερωτώμαι τι θα γίνει έπειτα από 50 χρόνια. Οπως έγινε και με τα πολιτικά δικαιώματα. Φαντάζομαι σε 50 χρόνια, όταν κοιτάμε πίσω, θα διερωτώμαστε γιατί χρειαζόταν να γίνει αυτό; Βέβαια, τα πράγματα προχωρούν σήμερα. Οι γάμοι των ομόφυλων ζευγαριών γίνονται δεκτοί από αρκετές Πολιτείες, αλλά και στην Ευρώπη. Πάντως, πρέπει να πω ότι δεν είχα αυτό στο μυαλό μου όταν έφτιαχνα την ταινία. Ούτε στα δεκατρία χρόνια που την προετοίμαζα δεν σκεφτόμουν την κοινωνικοπολιτική πλευρά της, εκείνο που σκεφτόμουν ήταν η σχέση ανάμεσα στα δύο αυτά άτομα. Και πώς να την κάνω όσο το δυνατόν πιο πιστευτή και ρεαλιστική».

- Αναφέρατε πρόσφατα πως δεν θα γυρίσετε άλλη ταινία. Δηλαδή, αυτή η ταινία θα είναι κατά κάποιον τρόπο το κύκνειο άσμα σας;

«Οταν πρωτοήρθα στις Κάνες, πριν από 24 χρόνια, με το "Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες", είχα μαλλιά στο κεφάλι μου, τώρα, όπως βλέπεις, δεν έχω. Δεν νομίζεις πως είναι καιρός να κάνω ένα διάλειμμα; Δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω μετά, αλλά το διάλειμμα το χρειάζομαι. Δεν μπορώ να πω ότι αυτή θα είναι η τελευταία ταινία που θα γυρίσω, αλλά σε περίπτωση που πράγματι θα είναι, θα είμαι πολύ περήφανος που θα πρόκειται για αυτή. Υπάρχει κάποια σχέση με αυτήν την ταινία και την πρώτη μου ταινία, γιατί κι αυτή περιστρέφεται γύρω από τις σχέσεις δύο ανθρώπων σε ένα δωμάτιο και, από πλευράς στιλ, σημειώνει μια πρόοδο. Αν το συγκρίνεις με το προηγούμενο έργο μου, πιστεύω πως εδώ υπάρχει μια απλότητα και μια ευθύτητα, αποτέλεσμα της εμπειρίας μου, που με κάνει να αισθάνομαι ευτυχισμένος. Ηταν τελικά μια καλή πορεία».

- Στην ταινία παίζει και μια αγνώριστη πρέπει να πω Ντέμπι Ρέινολντς στο ρόλο της Φράνσις. Πώς την επιλέξατε;

«Ο υπεύθυνος του κάστινγκ την πρότεινε. Ημουν τυχερός γιατί την εποχή που έπαιζε στο Λας Βέγκας ο Λιμπεράτσε είχε εκεί το σόου της και η Ντέμπι, η οποία γνώριζε τη Φράνσις και έκανε παρέα και με τον "Λι", όπως φώναζαν οι φίλοι του τον Λιμπεράτσε. Μου μιλούσε για τον "Λι" και τον Σκοτ. Επισκέφθηκε το πλατό μια μέρα προτού αρχίσουμε τα γυρίσματα για να μου δείξει τι θα φορούσε για να μοιάζει με το χαρακτήρα. Και όσοι την έβλεπαν με ρωτούσαν: "Ποια στο διάολο είναι αυτή;". Κανένας δεν την αναγνώρισε όπως ήταν ντυμένη. Μάλιστα, μου πρότεινε να φτιάξει και τη μύτη της για να μοιάζει όπως η μύτη της Φράνσις».

- Πώς πιστεύετε ότι θα αντιμετώπιζαν τον Λιμπεράτσε σήμερα τα ΜΜΕ;

«Θα σας πω μια ιστορία που μας είπε ο χορογράφος του Λιμπεράτσε, ο οποίος τη μέρα που τα ταμπλόιντ αποκάλυπταν τη σχέση του Σκοτ με τον Λι ετοίμαζε μια παράσταση στο Νιου Τζέρσι, της Νέας Υόρκης. Ο "Λι" ανησυχούσε πολύ για το πώς θα τον αντιμετώπιζε το κοινό. "Τι θα κάνω αν με μισήσουν ή αν με απορρίψουν", ρωτούσε τον Ρέι. Και εκείνος του απάντησε: "Μπορούμε να προκαλέσουμε μπλακάουτ και να βγούμε από τη σκηνή. Αλλά -πρόσθεσε- δεν νομίζω ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο". Και πράγματι, τη βραδιά εκείνη, όταν αυτός παρουσίασε τον "Λι", η υποδοχή ήταν από τις πιο μεγάλες και συγκινητικές που τους είχαν επιφυλάξει. Αυτό έδειξε πως ο κόσμος αδιαφορούσε. Τον αγαπούσε και καταλάβαινε πως αυτός τους έδινε τον εαυτό του όταν έπαιζε. Και δείχνει αυτό που είπα πιο πριν, ότι ύστερα από μερικά χρόνια τέτοια γεγονότα θα φαίνονται ασήμαντα. Βλέποντας την ταινία, αυτό που συγκινεί είναι η σχέση αυτή ανάμεσά τους, η οποία έπρεπε να παραμένει κρυφή. Και είναι λυπηρό το ότι αυτή η σχέση δεν συνάφθη σήμερα, που τα πράγματα είναι πιο εύκολα».

- Λαμβάνοντας υπόψη πως η ταινία έγινε για την τηλεόραση, πώς βλέπετε το ρόλο της σήμερα;

«Τελευταία, στις Ηνωμένες Πολιτείες η τηλεόραση έχει αντικαταστήσει σε πολλά τον κινηματογράφο. Εχει δημιουργηθεί ένα κοινό που αναζητεί τέτοιες ταινίες και από πολιτιστικής πλευράς η τηλεόραση σήμερα ελέγχει αυτό το διάλογο με το κοινό που προηγούμενα ανήκε αποκλειστικά στον κινηματογράφο. Δεν λέω αν αυτό είναι καλό ή κακό. Απλώς έτσι έχουν τα πράγματα. Δεν ξέρω αν είναι μια κυκλική αλλαγή, αλλά είναι μια δεύτερη χρυσή εποχή για την τηλεόραση στην Αμερική. Είναι μια αλλαγή για όσους θέλουν οι ιστορίες που βλέπουν στην τηλεόραση να έχουν βάθος και να προσφέρουν την ασάφεια και το διφορούμενο που δεν προσφέρουν οι ταινίες του Χόλιγουντ. Είναι κάτι συναρπαστικό».

- Το ότι γυρίσατε την ταινία για την τηλεόραση άλλαξε τίποτε στον τρόπο αντιμετώπισής της;

«Οχι, γύρισα την ταινία όπως τη φαντάστηκα. Δεν άλλαξα τίποτα επειδή θα τη χρηματοδοτούσε η ΗΒΟ. Επίσης, συζητήσαμε την πιθανότητα να προβληθεί η ταινία στις αίθουσες στο εξωτερικό».

- Μήπως άλλαξε η στάση σας απέναντι στην παρουσίαση του γυμνού στον κινηματογράφο με αυτή την ταινία;

«Οχι, δεν το νομίζω. Υπάρχει αυτή η γραμμή την οποία αν ξεπεράσεις βγάζεις το κοινό από την ταινία. Πίστευα πως ο κόσμος ήθελε να τα δει και γι' αυτό το έκανα. Δεν πιστεύω ότι ξεπεράσαμε τίποτα».

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Φεστιβάλ των Κανών
Συνεντεύξεις
Κινηματογράφος
Σκηνοθέτες/Παραγωγοί
Ηθοποιοί
Σχετικά θέματα: Κινηματογράφος
Τσίτσιδες και ριγμένες από το Χόλιγουντ
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Εικαστικά
Ελληνίδες εικαστικοί στο Γκραν Παλέ
Θέατρο
Η δίκη του ναζισμού
Αρχιτεκτονική
«Τα μουσεία κάνουν τις πόλεις καλύτερες»
Κινηματογράφος
Τσίτσιδες και ριγμένες από το Χόλιγουντ
«Εβλεπα μικρός τον Λιμπεράτσε στην τηλεόραση»
Ηθοποιοί
Κούρσα θανάτου
TV & Media
Ερευνες για τριγωνικές σχέσεις ΜΜΕ - διαφήμισης
Στην Κρήτη η πρώτη δίκη
Γυρίσματα στο Καπανδρίτι
Βιβλίο
Λησταρχίνα η Μαρία η Πενταγιώτισσα;