Έντυπη Έκδοση

Ελλάδα

Αντί-παρά-Θέσεις

  • Η εξ-αγγελία του μέλλοντος

    Το κρούσμα της Αίγινας -εθελοντική εργασία με αντιμίσθιο διαμονή και φαγητό- δείχνει το μέλλον της χώρας: ζωή στο όριο της επιβίωσης. Ζωή άδεια και απελπιστική, στην οποία η ένδεια θα φαντάζει χωνεμένη κανονικότης και το πλήθος των ενδεών θα μοιάζει προνομιούχο μπροστά στη χορεία των λιμοκτονούντων... Υπάρχει κάτι ικανό να ακυρώσει την εφιαλτική αυτή προοπτική;

    Η εκδοχή των κυβερνώντων ποντάρει στην τελική επιτυχία του Προγράμματος. Πρόοδος των μεταρρυθμίσεων, επενδύσεις, Ανάπτυξη, μείωση της ανεργίας. Ομως επί της ουσίας τι σημαίνει και πού παραπέμπει αυτό το προπαγανδιστικώς αξιοποιήσιμο «υλικό», ενισχυμένο από τις σωτηριολογικές υπομνήσεις περί παραμονής στην Ευρωζώνη και αποφυγής της χρεοκοπίας; Μήπως όντως εγκαινιάζει μια νέα, ελπιδοφόρα εποχή, προάγγελο ευοίωνης προοπτικής, την οποία αρνείται να δει η παρωπιδοφόρος αντιμνημονιακή πλευρά, αγκυροβολημένη στη νεύρωση των δραστικών ανατροπών;

    Δυστυχώς, όχι. Πρώτον, οι λογής μεταρρυθμίσεις -διενεργηθείσες, εν εξελίξει και μελλοντικές- αποδεικνύονται ανθρωποβόρα ποτάμια που ξεβράζουν κόσμο στη θάλασσα της ανεργίας και της χθαμαλής ζωής. Και τι κόσμο; Ως επί το πολύ προορισμένο να μείνει στα αζήτητα, λόγω ηλικίας. Δεύτερον, το σημερινό στάδιο των ηχηρών επενδύσεων και της υπεσχημένης Ανάπτυξης (Παπαστράτος - κέντρο διακίνησης καπνού στο Αγρίνιο, Coca Cola, οδικά έργα κ.τ.λ.) απορροφά ελάχιστο αριθμό ανέργων, καθώς η ευρύτερη αναπτυξιακή διαδικασία -παραγωγική τε και εμπορική-, η οποία θα μπορούσε να προσδώσει ώθηση στην οικονομία, δεν φαίνεται πουθενά στον ορίζοντα. Και, τρίτον, ακόμη και αν ήθελε επιτευχθεί κάποια ταχύρρυθμη Ανάπτυξη, το σκοτεινό σημείο -κλειδί για την αξιολόγηση των εξελίξεων- είναι οι γλίσχρες απολαβές.

    Η πληθύς των ανέργων και η αγχώδης προσπάθεια για εξασφάλιση του στοιχειώδους εγγυώνται ότι η αγορά εργασίας δεν θα διαφέρει από σκλαβοπάζαρο. Απελπισμένοι άνθρωποι θα διαγκωνίζονται για ένα κομμάτι ψωμί, υπό τη διαρκή απειλή πλήθους διαθεσίμων, έχοντας καταθέσει τα όπλα οιασδήποτε διεκδικητικής απόπειρας. Οσο για προσωπικές ενστάσεις αξιοπρέπειας, αυτές προώρισται να συντριβούν υπό το τεράστιο βάρος της ανάγκης. Ακόμη και 300 ή 400 ευρώ είναι καλύτερα από το τίποτε. Εξάλλου, ακριβώς αυτό δεν συμβαίνει ήδη σήμερα;

    Ως και στην καλύτερη εκδοχή της η εφαρμογή -και επιτυχία- του Προγράμματος αυτό εξασφαλίζει: ζωή στο όριο της επιβίωσης, με φόντο την υπεραιμία των αριθμών και τις ιαχές της προπαγάνδας. Υψηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης και ικανή μείωση της ανεργίας (σε χρόνο απώτερο), αλλά μια κοινωνία καθηλωμένη για χρόνια σε κεκανονισμένο δρομολόγιο. Ακαταμάχητη ένδεια, μάχη για το ταπεινωτικό ελάχιστο μεροκάματο και θαμπή ζωή, στιγματισμένη από όσα έχει ήδη προκαλέσει η δυναστική τριετία του Μνημονίου και τα οποία θα πληθύνονται: ασθενείς στο έλεος σκληρής μοίρας, εσωτερική αποσταθεροποίηση της κοινωνίας (βαθιά ψυχικά τραύματα, κατάθλιψη, παραίτηση), αυτοκτονίες. Μια κοινωνία γερασμένη πριν την ώρα της, τεμαχισμένη, συντετριμμένη και άναυδη, φοβισμένη και φοβική, θα ζει επί δεκαετίες οριστικά και τελεσίδικα χρεοκοπημένη.

    Μια σοβαρή εναλλακτική πρόταση -ενός βελτιωμένου και ανοιχτομάτη ΣΥΡΙΖΑ και όχι του σημερινού λογά και μπλεγμένου στη μοίρα της ανέξοδης αντιπολίτευσης που προϊδεάζει για μελλοντικό κυβερνητικό αδιέξοδο- ενδέχεται να αναχαιτίσει τη δυναμική της ουσιαστικής χρεοκοπίας. Μια πρόταση που θα καταστήσει σύμμαχο τον κόσμο στην τιτάνια προσπάθεια που απαιτείται και όχι διψασμένο υποδοχέα θαυματουργών λύσεων...

    Υπάρχει κάτι ακόμη, ικανό να ακυρώσει την εφιαλτική προοπτική: η ανέλεγκτη έκρηξη της απελπισμένης κοινωνίας, που θα διαγράψει τη σύμβαση της παραίτησης που έχει συνάψει με τον εαυτό της και θα βγει αφηνιασμένη στο δρόμο, όταν θα χάνει τα σπίτια της, θα θρηνεί και άλλες απώλειες στα νοσοκομεία της, θα αδυνατεί να βρει ακόμη και ψωμί για τα παιδιά της και θα ξέρει ότι δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από μια ζωή ταπεινωμένη, λιμοκτονούσα και ξοδεμένη στη μάταιη αναμονή έστω και στοιχειώδους βελτίωσης...

  • Η γελοιότητα επελαύνει - η κατάσταση σοβαρεύει...

    *Από κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου στο: http://www.enikos.gr Ο γενικός γραμματέας εσόδων του υπουργείου Οικονομικών δήλωσε ότι ο φόρος επί των ακινήτων (...) είναι ένας... αριστερός φόρος!(...) Εμείς, πάντως, όταν γράφαμε ότι οι κυβερνώντες είναι ικανοί να ρημάζουν τον κοσμάκη, βάζοντας τα προπαγανδιστικά τους σαΐνια να ισχυρίζονται ότι φταίνε... οι κομμουνιστές που «θα 'ρθουν να μας πάρουν τα σπίτια», το λέγαμε για πλάκα.

    Ε, μ' αυτούς που έχουμε μπλέξει το καλαμπούρι έλαβε τέλος.

    Η Ν.Δ., το κόμμα που έχει κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο τον Βορίδη, που έχει υπουργό τον Γεωργιάδη, που έχει βουλευτή τον Μαρκόπουλο και που έχει πρόεδρο τον Σαμαρά, θεώρησε (...) ότι μπορεί να κάνει επικοινωνιακά παιχνίδια εισάγοντας στην πολιτική ζωή θεωρίες... αποστασίας.

    Το ΠΑΣΟΚ που έφερε στην Ελλάδα τα ΔΝΤ και τα Μνημόνια (που διατηρεί στον τίτλο του τον όρο «σοσιαλιστικό»...) λέει δια του προέδρου του ότι «βγάζει την Ελλάδα από τα Μνημόνια»(!) και ότι η πολιτική του στο Σκαραμαγκά έχει στο κέντρο της τους εργαζόμενους στα ναυπηγεία!

    Ο χρυσαυγίτης Παναγιώταρος βγαίνει στη Βουλή και κάνει μαθήματα «Ιστορίας» μνημονεύοντας ρήσεις του «Κωνσταντίνου»(!) Κολοκοτρώνη... Ε, όσο ο Κολοκοτρώνης ήταν «Κωνσταντίνος» και όχι Θεόδωρος, όσο ο Καραϊσκάκης ήταν «Θανάσης» και όχι Γεώργιος, και όσο ο Ανδρούτσος ήταν «Καιάδας» ή «Αδόλφος» και όχι Οδυσσέας, άλλο τόσο και ο ναζισμός είναι «πατριωτισμός».

    Ο άγιος Μητροπολίτης Πειραιώς,(...) που έχει καταγγείλει τον... Δία (τον θεό...) ως «αίσχιστο κακούργο παιδεραστή», που η διαφωνία του με τη Χρυσή Αυγή έγκειται στο γεγονός ότι συνιστά «τάγμα σατανιστών» και όχι τάγμα ναζιστών, ανακοίνωσε ότι «θα αφορίσει» (!) τους βουλευτές της περιφερείας του που θα ψηφίσουν το «σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης». Με τους άλλους πάντως, τους βουλευτές της περιφερείας του που έχουν ψηφίσει όλα τα σύμφωνα «αποβίωσης» (...) του ελληνικού λαού, ο άγιος είναι περισσότερο καρτερικός.(...)

  • |Τ|Υ|Π|Ο|Γ|Ρ|Α|Φ|Ε|Ι|Ο|

    Του Ανδρέα Πετρουλάκη στην «Καθημερινή» (1.12.2013) * Του Ανδρέα Πετρουλάκη στην «Καθημερινή» (1.12.2013) * «Μπινελίκια»!

    **Αρθρο του Γιώργου Λακόπουλου στα «Νέα» (30.11.2013)

    «Στην αρχή υπήρχαν μόνο φήμες: ο Σαρκοζί μίλησε άσχημα στον Γιώργο Παπανδρέου στην περίφημη συνάντηση με τη Μέρκελ στις Κάννες - για την ιδέα του δημοψηφίσματος που τον κατέλαβε. Η παραίτηση Παπανδρέου, χωρίς το κόμμα του να χάσει την πλειοψηφία στη Βουλή, επιβεβαίωσε την ουσία του καβγά.

    Ακολούθησαν δημοσιογραφικές πληροφορίες: ο γαλλικός Τύπος αναφέρθηκε σε κάτι "γαλλικά" που είπε ο "κοντός" στο υπουργικό του συμβούλιο για τον Ελληνα πρωθυπουργό. Στη "γλώσσα του λιμανιού" που χρησιμοποίησε και στις Κάννες.

    Μετά τα πράγματα έγιναν επίσημα. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Φρανσουά Μπαρουάν στο βιβλίο του "Ημερολόγιο της Κρίσης" περιέγραψε "τον πολιτικό θάνατο του Παπανδρέου" και τα μπινελίκια του Σαρκοζί, συνοψίζοντας την περιγραφή ως εξής: "Ο Ελληνας πρωθυπουργός ιδρώνει όλο και πιο πολύ, ταλαντεύεται από τις αρχικές του θέσεις, έπειτα καταρρέει". Διόλου κολακευτικά. Μέχρι που ήλθε ένας παλιός φίλος του Παπανδρέου, ο Θαπατέρο, να τα κάνει χειρότερα, μεταφέροντας φράσεις του Σαρκοζί προς τον πρώην πρωθυπουργό του τύπου "είσαι γ... ψυχοπαθής". Πολιτική συνάντηση ήταν ή καταγώγιο;

    Παρών στο σκηνικό ο Βαγγέλης Βενιζέλος, μόλις προχθές στην εκ Λονδίνου συνομιλία του με τον Γιώργο Παπαχρήστο, εμμέσως, τα επιβεβαίωσε. Πρόσθεσε ότι "δεν θυμάται" αν πράγματι μετά το στραπάτσο ο Γιώργος τού εκμυστηρεύθηκε "δεν πήγαμε και άσχημα" αλλά θυμάται τη συνέχεια: ζήτησε από τον πρωθυπουργό να κάνει δήλωση αναίρεσης του δημοψηφίσματος και τελικά αναγκάστηκε να την κάνει ο ίδιος (ο Βενιζέλος) ξημερώματα, "για να μην καταρρεύσουν οι τράπεζες".

    Σε αυτήν την αλληλουχία ενός εξευτελισμού που καθίσταται πλέον δημόσιος λείπει η επίσημη εκδοχή του ιδίου του Παπανδρέου. Υπάρχουν μόνο διαρροές του περιβάλλοντός του, κατά τις οποίες "ο Σαρκοζί δεν έβριζε τον Παπανδρέου, αλλά τους λαούς της Ευρώπης". Αλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε. Στην ουσία πρόκειται για επιβεβαίωση του περιστατικού με αξιολόγηση εις βάρος του Γάλλου. Οπως το βλέπει κανείς.

    Αλλά, διάολε! Αν ο Παπανδρέου ήταν εκεί ως εκπρόσωπος των λαών και ιδίως του ελληνικού, δεν πρέπει να μιλήσει ο ίδιος καθαρά επί του θέματος; Είναι δυνατόν να ξέρουμε την αφήγηση όλων των άλλων και όχι τη δική του; Σε τελευταία ανάλυση, εκτός από την ιδιότητα του πρωθυπουργού που έφερε, πρόκειται για την προσωπική του αξιοπρέπεια. Και όπως έλεγε η Τζάνις Τζόπλιν: "Μην ψευτίζεις τον εαυτό σου - είναι ό,τι έχεις"».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Περιβάλλον
Νερό δεν πέφτει, η θάλασσα σηκώνεται, η ζέστη μεγαλώνει
Εκπαίδευση
Ψάχνουν Παιδεία συνεννόησης
Διαχείριση απορριμμάτων
Χωματερή αντί για αναχώματα!
Ακραία καιρικά φαινόμενα
«Πρώτη» του χειμώνα με άγριους νοτιάδες
Σχολεία
Το πρώτο ελληνικό Γυμνάσιο ζει
Θεσσαλονίκη
Παραδόθηκε η παραλία της Θεσσαλονίκης
3 χρόνια επί δύο για μη καταβολή δεδουλευμένων
Του άναψαν τα... Λαμπάκια με την Eldorado
Τα ΜΑΤ διαμεσολάβησαν στους «Χωρίς Μεσάζοντες»
Εργασία & Ασφάλιση
Διαφημιστής εφαρμογών
10.000 προσλήψεις στο Δημόσιο
Στη «Νέα Αρχή» με ρύθμιση οφειλών
Παιδεία και θέσεις εργασίας
ΟΑΕΕ: Οι νέοι συνταξιούχοι θα χάνουν 120 ευρώ ετησίως
Από το δίμηνο, τώρα κάθε μήνα η πληρωμή εισφορών
Φρένο στην αναγνώριση ιδιωτικού χρόνου στο Δημόσιο
Γυναικεία επιχειρηματικότητα
15 δισ. ευρώ για το Erasmus
Interamerican μέσω ACHMEA στην Αυστραλία
Πότε παίρνω σύνταξη
Από σήμερα ρύθμιση οφειλών για αγρότες
Ανθρώπινα
Η ζωή στις γαλαρίες με τα βαγονέτα
Στο «Κύτταρο»
Αστυνομικό ρεπορτάζ
Εισέπραττε από τα Ταμεία, δεν πούλαγε τα φάρμακα
Υπουργείο Δικαιοσύνης
Στις καλένδες το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφύλων