Έντυπη Έκδοση

Cardinale Multiculturale

«Γεια, είμαι η Κλαούντια» ακούγεται η βαθιά, βραχνή φωνή της Κλαούντια Καρντινάλε στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής.

Η πρωταγωνίστρια του Φελίνι («Οκτώμισι») και του Σέρτζιο Λεόνε («Κάποτε στην Αμερική») είναι σήμερα 73 ετών. Χυμώδης, εκρηκτική, η γεννημένη στην Τυνησία Ιταλίδα, το '60 και '70 πρωταγωνίστησε από τον «Γατόπαρδο» του Βισκόντι μέχρι τον «Ροζ Πάνθηρα». Σήμερα ζει στη Γαλλία, αλλά ακόμα γυρίζει τον κόσμο παίζοντας σε ταινίες νέων δημιουργών. Τώρα θα την απολαύσουμε στο «Νήμα» του νεαρού Τυνήσιου Μεχντί Μπεν Ατιά που θα προβάλει το 12ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου την Παρασκευή («Αττικόν», 11 μ.μ.). Την Πέμπτη θα βραβευθεί στο Γαλλικό Ινστιτούτο.

Στο «Νήμα», η Καρντινάλε (που παίζει και στο «Θέα στη θάλασσα» της Νικόλ Γκαρσία) ενσαρκώνει τη μητέρα ενός Τυνήσιου που επιστρέφει στη γενέτειρά του αλλά δυσκολεύεται να αποκαλύψει στη μητέρα του πως είναι ομοφυλόφιλος.

«Το φιλμ αυτό ήταν μια ευκαιρία να επιστρέψω στην Τυνησία» μας είπε με ενθουσιασμό η Καρντινάλε. «Αλλά είχε μεγάλη επιτυχία και στις ΗΠΑ. Και ξέρετε, είναι η πρώτη ταινία αυτού του παιδιού. Μ' αρέσει πολύ να δουλεύω σε πρώτες ταινίες».

Εδώ, βέβαια, «ο ήρωας είναι γκέι. Και σε κάποιες χώρες της Νότιας Αφρικής το πρόβλημα αυτό απλώς... δεν υπάρχει! Δεν έχουν ομοφυλόφιλους εκεί...» λέει ειρωνικά.

Η ίδια, αλήθεια, τι θα έκανε αν ο γιος της της αποκάλυπτε πως είναι γκέι;

«Μα, έχω πολλούς φίλους που είναι. Εξάλλου ως πρέσβειρα της Unesco έχω αναφερθεί πολλές φορές στο ζήτημα. Η ομοφυλοφιλία δεν είναι επιλογή. Είναι πεπρωμένο».

Στην εποχή της, ήταν ταμπού και στην Αμερική. «Τότε που δούλευα στο Λος Αντζελες, οι ομοφυλόφιλοι θεωρούνταν δηλητήριο. Φίλοι, όπως ο Ροκ Χάντσον, είχαν σοβαρό πρόβλημα».

Σήμερα διανύει την όγδοη δεκαετία της ζωής της. Τι ρόλους της προτείνουν πια;

«Δεν έχω παράπονο. Εχω πολλές προτάσεις. Τώρα δουλεύω ταυτόχρονα σε τρία πρότζεκτ. Μου δίνουν ρόλους μαμάς, θείας. Αλλά είναι φυσικό. Δεν είμαι πια νέα. Τη μικρούλα θα παίζω;»

«Το σημαντικό στο σινεμά δεν είναι να βλέπεις τον εαυτό σου στη μεγάλη οθόνη» υποστηρίζει. «Είναι να βλέπεις έναν άλλο. Ομως πάντα αρνιόμουν να κάνω γυμνό. Το γυμνό δεν έχει κανένα μυστήριο. Δεν υπάρχει ερωτισμός... Σήμερα είναι λίγο μπανάλ όλο αυτό που γίνεται».

Οι σημερινές σταρ είναι πολύ διαφορετικές από τις σταρ του δικού της βεληνεκούς;

«Οι παλιές ταινίες ήταν συμπαραγωγές και έβγαιναν σε πολλές χώρες ταυτόχρονα. Σήμερα αυτό συμβαίνει σπανιότερα. Πάντως εγώ δεν ένιωσα ποτέ σταρ. Είμαι ηθοποιός. Και θέλω να με κρίνουν από τις ταινίες μου» λέει.

Εχει τρεις πατρίδες: Τυνησία, Ιταλία, Γαλλία. «Το διαβατήριό μου είναι ιταλικό, αλλά η κουλτούρα μου γαλλική. Αλλωστε η Τυνησία τότε ήταν γαλλικό προτεκτοράτο».

Στη Γαλλία σήμερα γίνεται πολλή συζήτηση για το ζήτημα της εθνικής ταυτότητας. Πώς το βλέπει αυτό ως μια «μη γαλλίδα» Γαλλίδα; «Είμαστε όλοι Ευρωπαίοι. Εγώ ποτέ δεν άλλαξα το διαβατήριό μου. Θεωρώ εαυτόν "multiculturale". Ομως η Γαλλία είναι μια ανοιχτή κοινωνία: εδώ ζουν Τυνήσιοι, Αλγερινοί, Μαροκινοί, Ινδοί...»

Μπερλουσκόνι, Σαρκοζί. Πώς σχολιάζει τους ηγέτες των δύο πατρίδων της; «Δεν μ' αρέσει να πολυμιλάω για την πολιτική. Ομως είμαι πολύ ταραγμένη με όσα γίνονται σε Ιαπωνία και Λιβύη...»

Εδώ και 25 χρόνια ζει στο Παρίσι. «Εδώ δεν έχω ούτε σοφέρ ούτε σωματοφύλακα!» Στην Ιταλία θα είχε; «Οχι, αλλά θα είχα παπαράτσι!» (γέλια)

Στη βιογραφία της «Εγώ, η Κλαούντια» (εκδόσεις «Εξάντας»), η ηθοποιός αποκαλύπτει πως το 1957 έμεινε έγκυος μετά από έναν βιασμό. Το τότε συμβόλαιό της απαιτεί μια ψεύτικη δικαιολογία. Ετσι, το παιδί που γεννιέται πλασάρεται ως ο μικρότερός της αδελφός...

Ηταν δύσκολο να κάνει καριέρα μ' ένα μωρό; «Ναι, αλλά η οικογένεια ήταν πάντα πολύ σημαντική για μένα. Ο Πάτρικ για ένα διάστημα έζησε στη Ν. Υόρκη, τώρα πια είναι στη Ρώμη. Αργότερα έκανα και μια κόρη, την Κλαούντια, με τον σκηνοθέτη Πασκάλε Σκουιτιέρι. Είναι πολύ όμορφη. Μοιάζει με τον μπαμπά της: μπλε μάτια και μακριά μαλλιά σαν κι αυτά που είχα».

Και όμως: «Δεν παντρεύτηκα ποτέ. Ημουν πάντα πολύ ανεξάρτητη. Και μην ξεχνάτε πως γύρισα 130 ταινίες με πολύ αυστηρά συμβόλαια...» Κάποια από αυτά της απαγόρευαν να κόψει τα μαλλιά της, να παντρευτεί ή να πάρει βάρος.

Το 1971 πρωταγωνιστεί δίπλα στην Μπριζίτ Μπαρντό στο φιλμ «Οι πυρπολήτριες».

Μπαρντό και Καρντινάλε στην ίδια ταινία; Ουάου! Γελάει: «Ναι, η ξανθιά και η καστανή. Ολοι οι παπαράτσι ήταν εκεί. Νόμιζαν πως θα σκοτωθούμε!» Και όντως «σκοτώθηκαν»: για τις ανάγκες της ταινίας. «Υπήρχε η σκηνή ενός τρικούβερτου καβγά. Εκείνη δεν ήθελε να τη γυρίσουμε οι ίδιες. Εγώ όμως δεν είχα ποτέ stunt. Πάντα έκανα μόνη τις επικίνδυνες σκηνές. Ετσι, της είπα: "Μπριζίτ, έλα να το προβάρουμε. Μην ανησυχείς, δεν θα σ' αγγίξω. Θα είναι ψεύτικο το ξύλο". Ηταν μια απίστευτη σκηνή: σαν να βλέπεις δύο τρελές να πλακώνονται...»

Τη θυμάται με αγάπη. «Η Μπριζίτ είναι μια όμορφη γυναίκα. Σήμερα δεν τη βλέπω πολύ συχνά, ζει στον νότο. Πριν από λίγον καιρό μου 'στειλε ένα όμορφο γράμμα...» 7

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αφιέρωμα
Οσα φέρνει η άνοιξη
Καλοκαίρι και σιγουριά
Περικοπές μετά μουσικής
Ερχονται χορεύοντας
Οι συνέχειες επί της οθόνης
Οι σταρ του Φεστιβάλ
Θέατρο ανά την Ελλάδα
Αφίξεις από κλασική και τζαζ
Ιτε πένες Ελλήνων
Μαρτυρίες και μελέτες
Από τις χώρες των εξεγέρσεων
Μύθοι, μόδα, μούσες και αρχιτεκτονική
Μουσική
Ο χημικός της τζαζ
«Μάθημα πρώτο: Ανοιχτείτε»
Ο Μότσαρτ ως μάνατζερ
«Το διεθνές δίκαιο είναι επιλεκτικό»
Θέατρο
Η νέα δημοκρατία του θεάτρου
Ο πατριάρχης της απλότητας
Επιστολές
Και δύο επιστολές
Κινηματογράφος
Cardinale Multiculturale
Λογοτεχνία
Η περίπτωση Τζέικομπσον
Άλλες ειδήσεις
Βιβλίο