Έντυπη Έκδοση

The sound of Melody

Στα 24 της, η Μέλοντι Γκαρντό προσθέτει τη νεανική φωνή της στον παλαιό ήχο της τζαζ

Γράφει τραγούδια που μοιάζουν παλιά και τα ερμηνεύει με μελαγχολία. Φοράει μεγάλα μαύρα γυαλιά, για το ντύσιμό της προτιμά το ρετρό στιλ. Αγαπά τον Μάιλς Ντέιβις και τον Ντιουκ Ελινγκτον. Θεωρεί αξεπέραστη την Τζάνις Τζόπλιν. Τη μαγεύουν ο Σταν Γκετς και ο Καετάνο Βελόζο.

Η Μέλοντι Γκαρντό δεν είναι πια το κοριτσάκι που μας συστήθηκε, πριν από μερικά χρόνια, αλλά μια 24χρονη τραγουδίστρια που θέλει να αποδείξει πως δεν ήταν περαστική από το χώρο της τζαζ. Η Αμερικανίδα που πολλοί, συχνά, θεωρούν ότι είναι Γαλλίδα λόγω του ονόματός της, κυκλοφόρησε μόλις το νέο της άλμπουμ με τίτλο «My One and Only Thrill».

Η πρώτη της δισκογραφική δουλειά «Worrisome Heart» ήταν στο ίδιο τζαζ ύφος. Αν και ολίγον υποτονική, της χάρισε αρκετές φιλοφρονήσεις. Κάποιοι μάλιστα βιάστηκαν να την τοποθετήσουν δίπλα στις άλλες πριγκίπισσες της τζαζ μελωδίας, τη Νόρα Τζόουνς, την Νταϊάνα Κραλ, τη Μαντλέν Περού.

Σήμερα ενδεχομένως να νιώθουν δικαιωμένοι. Τα νέα της τραγούδια έχουν μεγάλες δόσεις μελαγχολίας, πατούν κυρίως στην τζαζ και στα μπλουζ, ενώ η φωνή της έχει έναν ιδιαίτερο αισθησιασμό: «Τα τραγούδια που έγραψα έχουν μόνο μία πηγή έμπνευσης: τη ζωή», μας λέει η ίδια.

Το μυαλό ύστερα από αυτήν την απάντηση πάει συνειρμικά στο φοβερό ατύχημα που είχε στα 19 (τη χτύπησε αυτοκίνητο καθώς οδηγούσε το ποδήλατό της) και το οποίο για ένα διάστημα την καθήλωσε στο κρεβάτι.

Η μουσική και, φυσικά, η θέλησή της λειτούργησαν θεραπευτικά: «Το τραγούδι ήταν ένα μέρος αυτής της αποθεραπείας», θυμάται. «Δεν έχω σαφή μνήμη και καθαρές εικόνες από εκείνη την περίοδο. Το ηθικό μου ήταν πεσμένο, οι μέρες διαρκούσαν πολύ και συνήθως ξεκινούσαν και τελείωναν με τον ίδιο τρόπο: αγωνιώντας για την πνευματική, σωματική και συναισθηματική μου ανάκαμψη. Πραγματικά πιστεύω ότι τότε μεγάλωσα φυσικά και ψυχικά».

Η Μέλοντι Γκαρντό γεννήθηκε το 1985 στη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών και μικρή τρελαινόταν για τη ζωγραφική. «Συγχρόνως, όπως πολλοί συνομήλικοί μου, παρακολούθησα μαθήματα πιάνου για δύο χρόνια. Επειτα, κι ενώ ήμουν μόλις 16, ξεκίνησα να εμφανίζομαι σε διάφορα πιάνο-μπαρ», μας εξηγεί η ίδια.

Πώς βρέθηκε εκεί; «Εμεινα από βενζίνη! Ημουν πιτσιρίκα και με τον φίλο μου ξαφνικά στο δρόμο μείναμε από καύσιμα. Χρήματα δεν είχαμε, οπότε μπήκαμε στο πρώτο μπαρ που βρήκαμε. Η υπάλληλος μάς ρώτησε "Θέλετε βοήθεια;". Κι εγώ της απάντησα "Εχετε πιάνο;". Συμπτωματικά, μόλις τους είχε εγκαταλείψει ο πιανίστας τους. Επιασα αμέσως δουλειά, έπαιξα περίπου 45 λεπτά -περισσότερο δεν μπορούσα, γιατί το αυτοκίνητο είχε κλείσει το δρόμο κι εμποδίζαμε- και με τα 20 δολάρια που με πλήρωσαν αγοράσαμε βενζίνη».

Το ατύχημα της άλλαξε τη ζωή

Ομως, όλα αυτά έμοιαζαν περισσότερο με νεανικές τρέλες. Στην πραγματικότητα αποφάσισε να αφιερωθεί στη μουσική μετά το ατύχημα. «Κατά τη διάρκεια της αποθεραπείας μου παρατήρησα ότι η μουσική είχε άμεσο αντίκτυπο στη διάθεσή μου. Κατάλαβα, λοιπόν, ότι αυτή τη σχέση δεν μπορούσα να την αγνοήσω αλλά έπρεπε να την προσέξω περισσότερο».

Ωστόσο, η επιτυχία του πρώτου της δίσκου ήταν μια μεγάλη έκπληξη: «Εκείνο το άλμπουμ ήταν το ημερολόγιό μου. Δεν περίμενα πως τραγούδια που γράφτηκαν για να καλύψουν τόσο προσωπικές ανάγκες θα άγγιζαν τόσο κόσμο. Οταν μάλιστα άρχισα να περιοδεύω, τότε είναι που δεν πίστευα στα μάτια μου».

Κι από το άλμπουμ που μόλις κυκλοφόρησε, ποιο τραγούδι ξεχωρίζει;

«Το "My One And Only Thrill". Αυτό που έδωσε τον τίτλο στο άλμπουμ. Ισως γιατί με τρελαίνει η ενορχήστρωση του Βινς Μεντόζα». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Βαγγέλης Ραπτόπουλος
«Η απαισιοδοξία προκαλεί τη βία»
Γιούαν Μακ Γκρέγκορ
Συνέντευξη με έναν «Πεφωτισμένο»
Δημοπρασία των Σόθμπις
«Διόρθωση» και στην αγορά τέχνης
Δημοσκόπηση
Η ψυχαγωγία σε αριθμούς
Διεθνές Φεστιβάλ Φωτογραφίας
Φεστιβάλ με ελληνική υπογραφή
Εικαστικά
Η 2η Μπιενάλε Θεσσαλονίκης βγαίνει στο δρόμο
Ενωση Γραφιστών Ελλάδας
Εκθεση με γραφήματα εφημερίδων
Θάνος Μικρούτσικος
«Προχωρώ, κοιτώντας συχνά πίσω»
Θέατρο
Το εξπρές του κρατητηρίου
Η δυστυχία της ευτυχίας
Κατερίνα Κοσκινά
«Το μουσείο δεν πρέπει να έχει τη μυρωδιά του παλιού»
Κριτική βιβλίου
Goodbye Lenin
Χριστιανόπουλος ανθολογεί Τσιτσάνη
Αυτοκριτική ενός πολέμου
Μέλοντι Γκαρντό
The sound of Melody
Μνημεία
Χρόνια πολλά, monsieur Eiffel
Μουσική
Ελληνικό φλερτ με την τζαζ
Ντανιέλ Μελίνγκο
Ο ρεμπέτης του τάνγκο
Πίτερ Μπρουκ
«Το μεγαλύτερο κρίμα σήμερα είναι ο ρατσισμός»
Φεστιβάλ Κανών
Απ' την Ευελπίδων στην Κρουαζέτ
«Ενα κάποιο βλέμμα» των Κανών στον Γιώργο Λάνθιμο
Φεστιβάλ των Βρυξελλών
Ανοιγμα σε Αφρική και Ασία κάνει η βελγική πρωτεύουσα