Έντυπη Έκδοση

ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ 30 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΥΦΕΣΗ

Το «ένα» χειρότερο από το «άλλο»

Επί 4 τουλάχιστον συναπτά έτη, δηλαδή μέχρι το 2014, το ΔΝΤ «θα είναι εδώ», θα μας αφαιρέσει άλλα 30 δισ. ευρώ από το εισόδημά μας στο διάστημα αυτό, πέραν των όσων αφαιρέθηκαν μέχρι τώρα, δηλαδή με τα μέτρα που είχαν ανακοινωθεί στις 3 Μαρτίου, και θα βυθίσει την οικονομία στην ύφεση.

Στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι... 30 δισ. ευρώ, μείωση της αποζημίωσης λόγω απόλυσης στο 20% και μείωση της σύνταξης κατά 30% τουλάχιστον. Τα ανακοίνωσε -με τα δικά του κομψά λόγια- ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου χθες. Παρελθόν αποτελεί η γενιά των 700 ευρώ. Ο κ. Παπακωνσταντίνου την «αντικατέστησε» με τη «γενιά των 560 ευρώ». Στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι... 30 δισ. ευρώ, μείωση της αποζημίωσης λόγω απόλυσης στο 20% και μείωση της σύνταξης κατά 30% τουλάχιστον. Τα ανακοίνωσε -με τα δικά του κομψά λόγια- ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου χθες. Παρελθόν αποτελεί η γενιά των 700 ευρώ. Ο κ. Παπακωνσταντίνου την «αντικατέστησε» με τη «γενιά των 560 ευρώ». Μόνον εφέτος, όπως παραδέχθηκε δημοσίως ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, η ύφεση θα φτάσει το 4%, καταρρίπτοντας όλες τις προηγούμενες προβλέψεις κυβέρνησης και Τραπέζης της Ελλάδος για ύφεση (μείωση του ΑΕΠ) μόνον κατά 2%. Θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης αναμένονται, κατά τον κ. Παπακωνσταντίνου, από το 2011 και μετά. Αλλά η αμφισβήτηση της κυβερνητικής ικανότητας να το επιτύχει, εν μέσω μάλιστα μιας δραματικής αφαίρεσης πόρων, καθώς και η αδυναμία του ιδιωτικού τομέα να δραστηριοποιηθεί, καθιστούν τον στόχο της επιστροφής στην αναπτυξιακή διαδικασία απόλυτα αβέβαιο.

Τα πρόσθετα μέτρα που επέβαλε το ΔΝΤ και ο περιβόητος «μηχανισμός» -μέτρα που ευλόγως αποκαλούνται «σφαγείο»- δεν είναι πλέον μόνον δημοσιονομικά (φόροι και περικοπές δημοσίων δαπανών), όπως ήταν τα μέτρα αυτής της κυβέρνησης που συμπεριελήφθησαν μέχρι και τις 3 Μαρτίου σε δύο πακέτα μέσα σε ένα εξάμηνο κυβερνητικής θητείας.

Σε επίπεδο εξευτελισμού

Από το περίγραμμα της «συμφωνίας» της κυβέρνησης με τον «μηχανισμό» (ΔΝΤ, Κομισιόν, ΕΚΤ) που παρουσιάστηκε στο χθεσινό Υπουργικό Συμβούλιο από τον Γ. Παπανδρέου και εξειδικεύτηκε στη συνέχεια από τον Γ. Παπακωνσταντίνου προκύπτει ότι τα δημοσιονομικά μέτρα (φόροι και μείωση σε επίπεδο εξευτελισμού των δώρων και του επιδόματος αδείας) συνοδεύονται από πολύ χειρότερα μέτρα στο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης και στο μέχρι τώρα (ατελές) δίκαιο για την προστασία από τις απολύσεις.

Η ανύπαρκτη διαπραγματευτική δύναμη που διέθετε η κυβέρνηση στις διαβουλεύσεις με την τρόικα έφερε τα αποτελέσματά της.

Οσο λιγότερο ζήσεις...

Στο Ασφαλιστικό η ανατροπή είναι πλήρης: Οι συντάξεις θα καθορίζονται με βάση τις αποδοχές στο σύνολο του εργασιακού βίου, αντί της πενταετίας που ισχύει στο ΙΚΑ. Η εκ του λόγου αυτού μείωση της σύνταξης θα φθάσει το 30%. Τίθεται ως στοιχείο αυτόματου υπολογισμού, κάθε φορά, της σύνταξης το... προσδόκιμο ζωής. Κάθε φορά που αυξάνεται μπορεί να... μειώνεται η σύνταξη. Ακόμη, καθιερώνεται ελάχιστη περίοδος εισφορών τα 40 έτη, έναντι των 37 που ισχύει. Και, βεβαίως, «σφαγιάζονται» οι γυναίκες δημόσιοι υπάλληλοι, που θα λάβουν σύνταξη στα 65 τους χρόνια.

Στο εργασιακό τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, αν και παραμένουν «αθέατα» για λίγες ακόμη ημέρες, παρά το γεγονός ότι έχουν συμφωνηθεί με την περιβόητη τρόικα. Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν θέλησε να ανακοινώσει μπροστά στις κάμερες των τηλεοράσεων τι σημαίνει η κομψά διατυπωμένη παράγραφος της «συμφωνίας» που αναφέρει μεταξύ άλλων ως μέτρα και πολιτικές «την αναμόρφωση του πλαισίου της εργασιακής νομοθεσίας ως προς τις αποζημιώσεις, το όριο απολύσεων και την εισαγωγή νέου ύψους κατώτατων αποδοχών για νέους και μακροχρόνια ανέργους».

Ποια «γενιά των 700»;

Εν πρώτοις, η σοσιαλιστική κυβέρνηση του κ. Γ. Παπανδρέου «εξαφανίζει» τη «γενιά των 700 ευρώ», που αποτέλεσε ένα από τα σλόγκαν του κ. Αλ. Τσίπρα και την αντικαθιστά με τη «γενιά των 560 ευρώ». Αυτό φαίνεται ότι θα είναι το νέο κατώτατο όριο αμοιβής για τον νέο που εισέρχεται στην αγορά εργασίας, πιθανόν και για τους μακροχρόνια ανέργους που βρίσκουν δουλειά.

Κατά δεύτερο, η αποζημίωση λόγω απόλυσης «μικραίνει» περίπου κατά... 80%. Η ρύθμιση που φαίνεται να έχει αποφασιστεί είναι να καταργηθεί η αποζημίωση λόγω απόλυσης των υπαλλήλων (που είναι ανώτερη) και να εξομοιωθεί με αυτή των εργατοτεχνιτών (που είναι σαφώς κατώτερη). Η κυβέρνηση επιτυγχάνει έτσι... από την ανάποδη αυτό που επιδίωκε το συνδικαλιστικό κίνημα επί σειράν ετών.

Η ΓΣΕΕ επιδίωκε -αλλά δεν το έθετε ως πρώτη προτεραιότητα- την προς τα άνω εξομοίωση των δύο αποζημιώσεων, δηλαδή προς το επίπεδο των υπαλλήλων. Τελικώς κυβέρνηση και τρόικα οδεύουν προς το επίπεδο των εργατοτεχνιτών. Οι «διαβουλεύσεις» που η κυβέρνηση λέει ότι θα γίνουν μεταξύ των κοινωνικών εταίρων θα δείξουν τις διαθέσεις. Εάν η αποζημίωση περιοριστεί, θα είναι ένα μεγάλο «δώρο» στην εργοδοσία και μία διαρθρωτική αλλαγή απολύτως νεοφιλελεύθερης κατεύθυνσης. Η απόλυση θα καταστεί πανεύκολη για τις επιχειρήσεις και η ανεργία θα εκτοξευθεί σε σαφώς υψηλότερα επίπεδα του 11% που βρίσκεται τώρα. Το δώρο της ελαχιστοποίησης της αποζημίωσης έρχεται να προστεθεί στα δώρα που παρέχει η νεοφιλελεύθερη «συμφωνία» προς τις επιχειρήσεις, όπως το πάγωμα των μισθών επί τριετία, η μείωση του κόστους των υπερωριών κ.λπ.

Η ενιαία αντίληψη που διατρέχει ολόκληρο το κείμενο της «συμφωνίας» -η οποία σήμερα-αύριο κατατίθεται στη Βουλή- είναι ότι πρέπει να μην πειραχθεί στο ελάχιστο η «επιχείρηση», με το (νεοφιλελεύθερο) επιχείρημα ότι αυτή με τη δράση της θα δώσει αναπτυξιακή ώθηση στην οικονομία, αφού ο δημόσιος τομέας υφίσταται δραστικές περικοπές δαπανών, μεταξύ των οποίων και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

30 δισ. ?, έναντι 0,6

Ετσι, το μόνο που επιφυλάσσεται σε βάρος των επιχειρήσεων (όχι όλων αλλά «των πολύ κερδοφόρων επιχειρήσεων», όπως αναφέρεται στην κυβερνητική περίληψη της συμφωνίας κυβέρνησης-τρόικας) είναι ένας «ειδικός φόρος στις πολύ κερδοφόρες επιχειρήσεις». Δεν αναφέρεται αν είναι έκτακτος φόρος ή μόνιμος. Πηγές του οικονομικού επιτελείου αναμένουν να αποδώσει 600 εκατ. ευρώ. Το αντίστοιχο μέγεθος της δημοσιονομικής προσαρμογής που θα πέσει επί των κεφαλών των εργαζομένων στην επόμενη τριετία ανέρχεται σε 30 δισ. ευρώ, ήτοι 10 δισ. το 2010, 10 δισ. το 2011, 5 δισ. το 2012 και 4,8 δισ. ευρώ το 2013. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
Οικονομική και δημοσιονομική πολιτική
ΔΝΤ
Άλλα θέματα στην κατηγορία Οικονομία της έντυπης έκδοσης
Πρόγραμμα δανεισμού
Το «ένα» χειρότερο από το «άλλο»
Αυθαίρετα
«Τακτοποίηση» αυθαιρέτων με στόχο την είσπραξη 1,4 δισ.
ΟΣΕ
Μέσα στο δίμηνο «καθαρίζουν» και τον ΟΣΕ
Αγορά καυσίμων & ηλεκτρικής ενέργειας
Βενζίνη Ολλανδίας και νέο ηλεκτροσόκ ΔΕΗ
Βολιβία
Γνώρισαν το ΔΝΤ, το γύρισαν στις εθνικοποιήσεις
Άλλες ειδήσεις
«Για δες καιρό» που κέρδισαν το επίδομα
Οι διασταυρώσεις έδειξαν κλοπή ΕΦΚ
Να λογοδοτήσουν οι τράπεζες