Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Πλανήτης Γη

  • ΙΔΕΕΣ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

    «Ομόλογα Μπαρόζο» το επόμενο βήμα;

    Οσο περνάει ο χρόνος και γίνονται αντιληπτά τα τεράστια ποσά τα οποία οφείλει η χώρα στους ξένους πιστωτές τόσο έρχονται στο προσκήνιο της συζήτησης διάφοροι τρόποι αναδιάρθρωσης ή επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους. Μια τέτοια λύση θα έδινε στην Ελλάδα τις αναγκαίες ανάσες τις οποίες χρειάζεται στις μακρές και επίπονες προσπάθειες εφαρμογής των αναγκαίων διαρθρωτικών αλλαγών: αποκρατικοποιήσεις, ριζική μείωση του δημόσιου τομέα, κατάργηση των ρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων και εργασίας, απλούστευση και συντόμευση της διαδικασίας δημιουργίας επιχειρήσεων, άνοιγμα των «κλειστών επαγγελμάτων» κ.λπ.

    Πολλοί οικονομολόγοι πιστεύουν ότι υπάρχει στα σκαριά ένα εναλλακτικό σχέδιο για την Ελλάδα. Αυτό το σχέδιο προβλέπει μια καλά οργανωμένη αναδιάρθρωση του χρέους σε συνδυασμό με ένα «κούρεμα» των δανείων τα οποία χρωστάει η Ελλάδα σε ιδιώτες πιστωτές. Σε αυτό το πλαίσιο συζητείται η έκδοση των «ομολόγων Μπαρόζο» - κατ' αναλογία με τα «ομόλογα Μπρέιντι» που εκδόθηκαν για να βοηθήσουν πολλές λατιονοαμερικανικές χώρες να μειώσουν το χρέος τους μετά το 1989. Το όνομά τους το πήραν από τον Νίκολας Μπρέιντι που ήταν ο υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του πατέρα Μπους. Με δεδομένο το τεράστιο ελληνικό χρέος, μια ξαφνική ελληνική πτώχευση θα επιβάλει σημαντικές ζημιές στους κατόχους ομολόγων. Τα «ομόλογα Μπαρόζο» αφ' ενός θα επέβαλλαν και αυτά ένα σημαντικό «κούρεμα» του δανείου αλλά, από την άλλη πλευρά, θα έδιναν και στους πιστωτές κίνητρα να συμμετάσχουν σε μια οργανωμένη προσπάθεια αναδιάρθρωσης του χρέους.

    Οπως ακριβώς συνέβη και με τα «ομόλογα Μπρέιντι» έτσι και τα «ομόλογα Μπαρόζο» θα πρέπει θα παρέχουν ένα μενού διαφορετικών ειδών ομολόγων τα οποία θα ανταποκρίνονται στις διαφορετικές ανάγκες των πιστωτών που ασφαλώς αποτελούν ένα ετερόκλητο σύνολο. Θα πρέπει να δώσουν στους πιστωτές την επιλογή είτε να μειώσουν την έκθεσή τους στο ελληνικό χρέος αλλά με κάποια ζημιά είτε να κρατήσουν το ελληνικός χρέος για μεγαλύτερη χρονική περίοδο αναμένοντας κάποιο κέρδος. Θα πρέπει δηλαδή να έχουν την επιλογή: «Βγες (από το χρέος) τώρα και χάσε» ή «Μείνε και κέρδισε». Μια πρόταση είναι να συγκεντρωθούν όλα τα ομόλογα με ημερομηνία λήξης μέχρι το 2019 και να αναχρηματοδοτηθούν με ομόλογα 25ετίας. Με επιτόκιο της τάξης του 4,5%, αυτό θα μείωνε τις υποχρεώσεις της χώρας κατά 60%. Μια άλλη πρόταση είναι να παραταθεί ο χρόνος ωρίμανσης των ομολόγων για πέντε χρόνια επιπλέον με τα ίδια επιτόκια. Οπότε, ένα πενταετές ομόλογο με 6% επιτόκιο θα γίνει δεκαετές, αλλά το επιτόκιο θα παραμείνει σταθερό.

    Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι χρηματοδότησης του εγχειρήματος. Ο ένας τρόπος θα ήταν με τη μορφή εγγυήσεων των «ομολόγων Μπαρόζο» από την ευρωζώνη. Επίσης τα ομόλογα θα μπορούσαν να έχουν ως εγγύηση μελλοντικές μεταβιβαστικές πληρωμές της Ε.Ε. προς την Ελλάδα.

    Φυσικά η επιβολή ενός «κουρέματος» σε όλους τους ιδιώτες πιστωτές ενέχει αρκετές δυσκολίες και πιθανώς πολλοί θα αντιδράσουν. Από την άλλη όμως μεριά, είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους είναι συγκεντρωμένο στα χαρτιά των τραπεζών της ευρωζώνης. Με δεδομένο λοιπόν ότι όλες αυτές οι τράπεζες μπορεί να αντιμετωπίσουν σημαντική μείωση των κεφαλαίων τους από μια ξαφνική ελληνική χρεοκοπία έχουν κάθε κίνητρο να συμμετάσχουν σε ένα τέτοιο σχέδιο. Μάλιστα για να αποφευχθεί ο κίνδυνος πανικού για ορισμένες τράπεζες που είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες, θα πρέπει να υπάρχουν σαφές κυβερνητικές εγγυήσεις προς οποιοδόποτε πιστωτικό ίδρυμα συμμετάσχει σε αυτή την προσπάθεια.

    Φυσικά ούτε «ομόλογα Μπαρόζο» ούτε οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους και αποφυγής της χρεοκοπίας είναι ρεαλιστική αν δεν υπάρξει μια σαφής δέσμευση όχι απλά από την ελληνική κυβέρνηση αλλά από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων και του συνδικαλιστικού κινήματος ότι θα στηρίξουν την προσπάθεια για τις διαρθρωτικές αλλαγές. Διότι είναι αυτονόητο ότι οι αγορές θα επικροτήσουν μια τέτοια διέξοδο μόνο αν πειστούν ότι γίνεται στο πλαίσιο μιας σοβαρής προσπάθειας της χώρας να λύσει τα προβλήματά της και όχι ως ένας τρόπος να αναβάλει την επ' αόριστον λύση για μία ακόμη φορά. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Ξένος Τύπος
Τα δάκρυα και το αίμα των Ελλήνων
Βρετανία
Χάνουν και τον Τύπο οι Εργατικοί
Πρωτομαγιά
Στη σκιά του απαρτχάιντ και του Στάλιν
Πυρηνικά όπλα
Πυρηνικά Οπλα: στο Σημείο Μηδέν
Περιβάλλον
«Η ΒΡ να πληρώσει το κόστος απορρύπανσης»
ΗΠΑ
«Ερασιτεχνική» βόμβα στην Τάιμς Σκουέαρ