Έντυπη Έκδοση

«Δεν του χαρίστηκα»

ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΟΥΛΠΙΩΤΗΣ 1902-1999 Ο αμφιλεγόμενος πατέρας μου

Πόσες φορές δεν αναρωτήθηκα αν έπρεπε να γράψω αυτό το βιβλίο. Μια κόρη που μιλάει για τον «αμφιλεγόμενο» πατέρα της, που θέλησε να αποκαταστήσει την εικόνα του; Τώρα, τόσα χρόνια μετά; Πράγματι, δίστασα. Μέχρι που το αποφάσισα.

Αυτή την αμφιβολία την είχα και όταν ήταν πια τυπωμένο το βιβλίο μου. Μέχρι που εμφανίστηκε ένας μέχρι τότε άγνωστος σ' εμένα κύριος, μιας κάποιας ηλικίας, για να μου πει ότι ο πατέρας μου, ο Γιάννης Βουλπιώτης, είχε σώσει από τους Γερμανούς τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος έτσι κατόρθωσε να διαφύγει στη Μέση Ανατολή. Ενας άλλος, γνωστότατος δημοσιογράφος, μου είχε μιλήσει νωρίτερα για τον πατέρα μου, όταν έμαθε ποια ήμουν, ότι σ' εκείνον οφειλόταν κατά μεγάλο μέρος το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν πέρασε στο κομμουνιστικό μπλοκ. Καλώς ή κακώς.

Με αφορμή αυτό το βιβλίο, έμαθα πολλά, που διαφορετικά δεν θα τα ήξερα ή ποτέ δεν θα τα υποπτευόμουν. Και, όπως φαντάζομαι κάνουν πολλοί συγγραφείς, έχω κάνει πολλές προσθαφαιρέσεις. Γιατί συχνά χρειάζεται κανείς να κάνει αναθεωρήσεις. Σίγουρα η ζωή δεν είναι ένα μονοπάτι.

Αυτό που από την αρχή είχα αποφασίσει και το ακολούθησα σταθερά, ήταν να δώσω ένα ιστορικό μυθιστόρημα, στηριγμένο όμως πάνω σε αδιαμφισβήτητες ιστορικές αλήθειες. Και μια που ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου θα ήταν ο πατέρας μου, που πράγματι είχε ανάμιξη στα παρασκήνια της Κατοχής, χρειάστηκε να ψάξω καλά το αρχείο του και να φέρω όσο γινόταν καθαρότερα στη μνήμη μου τις διηγήσεις που βίωνα μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον. Οντας γεννημένη μετά τον πόλεμο, δεν θα μπορούσα να έχω αμεσότερες προσωπικές αναμνήσεις, ούτε καν σαν αδιόρατες εικόνες.

Κι αυτό ήταν ακόμη δυσκολότερο, να ξεκαθαρίσω τα αληθινά από τα μυθοποιημένα μέσα από υποκειμενισμούς ιστορικά γεγονότα. Είδα όμως ότι ξαφνικά γνώριζα πράγματα, που άλλοι τα αγνοούσαν ή τα είχαν παραβλέψει, συνήθως από σκοπιμότητα. Και αυτό με κέντρισε να τα ψάξω καλύτερα.

Κάπως έτσι έφτασα στην υπέρβαση. Νομίζω πως ο αναγνώστης του βιβλίου αυτό θα το αναγνωρίσει και κάπου θα το σεβαστεί. Τον κεντρικό ήρωά μου, τον Βουλπιώτη, θέλησα να τον αντιμετωπίσω ως ένα ουδέτερο για μένα ιστορικό πρόσωπο. Είναι αρκετά τα σημεία που δεν του χαρίστηκα ως συγγραφέας.

Και τελικά, όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο, ειλικρινά συνειδητοποίησα ότι ο στόχος μου ήταν διαφορετικός από τον αρχικό. Λιγότερο με ενδιέφερε η αποκατάσταση της εικόνας του πατέρα μου ως κεντρικού ήρωα του ιστορικού μυθιστορήματος, περισσότερο όμως η ανάδειξη των αληθινών περιστατικών, ανεξάρτητα από πολιτικές παραμέτρους. Αυτό ακριβώς, πρέπει να πω, μου το επιβεβαιώνουν πολλοί αναγνώστες...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Σχετικά θέματα: Λογοτεχνία
Η λογοτεχνική κριτική απειλεί τη λογοτεχνία
Ο αντισυμβατικός
Μόρφωση συνείδησης μέσω της είδησης
Η πλοκή προσαρμόστηκε στην ιστορική αλήθεια
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Ακίνητα
Αυτό το κτήμα ποιος θα το πάρει;
Εκκλησιαστικά & θρησκευτικά θέματα
Πάθη στο Αγιον Ορος
Θέατρο
Ταγμένος άνευ όρων στο θέατρο
Λογοτεχνία
Η λογοτεχνική κριτική απειλεί τη λογοτεχνία
Ο αντισυμβατικός
Μόρφωση συνείδησης μέσω της είδησης
«Δεν του χαρίστηκα»
Η πλοκή προσαρμόστηκε στην ιστορική αλήθεια
Ποίηση
Ζούσαμε μια εικονική πραγματικότητα
Άλλες ειδήσεις
Ευκαιρίες στην επαρχία