Έντυπη Έκδοση

Βερναρδάκης: Πρέπει να διατυπώσει πρόγραμμα

Η Αριστερά σήμερα στην Ελλάδα δεν μπορεί να κεφαλαιοποιήσει την έντονη επικριτική στάση της κοινωνίας απέναντι στα καθεστωτικά κόμματα και το πολιτικό σύστημα γιατί, όπως εξηγεί ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο ΑΠΘ, βρίσκεται βαθύτατα διαιρεμένη σε τέσσερα τουλάχιστον «κόμματα» και δεν διαθέτει ή δεν διατυπώνει πολιτικό πρόγραμμα εξουσίας υπέρ των λαϊκών τάξεων και των κοινωνικών διεκδικήσεων.

Ορισμένες «συστημικές ομάδες», αναφέρει, έχουν την προδιάθεση της συμμετοχής ή της συνεργασίας σε ένα πρόγραμμα συγκυβέρνησης ή συνδιαχείρισης της κρίσης και των πολιτικών της, αλλά αυτό προφανώς είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό.

Σκιαγραφώντας την κατακερματισμένη εικόνα της Αριστεράς, επισημαίνει:

Το πρώτο και ισχυρότερο «κόμμα» (ΚΚΕ) κινείται στη γνωστή και πάγια λογική της προτεραιότητας του κομματικού - οργανωτικού του μηχανισμού ως προς τα κοινωνικά κινήματα και τις κοινωνικές ανάγκες. Γι' αυτό και αποκλείει οποιαδήποτε συνεργασία ή κοινωνικό μέτωπο, δεν βλέπει πουθενά «φίλους» ή «συμμάχους», δεν ενδιαφέρεται επί της ουσίας για μια διέξοδο με όρους λαϊκών κατακτήσεων.

Το δεύτερο «κόμμα» είναι αυτό της «συστημικής αριστεράς» (ανανεωτική αριστερά). Κινείται στη λογική των μικρών και σταδιακών θεσμικών μετατοπίσεων στο πλαίσιο της διακυβέρνησης του σύγχρονου κράτους, εκτιμώντας ότι μπορεί να αλλάξει έστω και οριακά τον κεντρικό ταξικό συσχετισμό δύναμης. Πρόκειται για μια στρατηγική δοκιμασμένη στο πλαίσιο της «κεντροαριστερής σοσιαλδημοκρατίας», η οποία, ωστόσο, έχει αποτύχει εμφανώς την τελευταία δεκαετία, κυρίως λόγω του τύπου της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης.

Το τρίτο (συνιστώσες ΣΥΡΙΖΑ ή οργανώσεις της επαναστατικής αριστεράς) κινείται στη λογική της ανάπτυξης και της ενεργού στήριξης των κοινωνικών και λαϊκών κινημάτων, ωστόσο πολλές φορές φαίνεται να αντιλαμβάνεται τον πολιτικό του ρόλο ως «συνδικαλιστικού εκπροσώπου των κινημάτων». Ο απαραίτητος «κινηματισμός» δεν ολοκληρώνεται σε ένα πολιτικό και κοινωνικό σχέδιο εξόδου από την καπιταλιστική κρίση· για τον λόγο αυτό δεν δημιουργεί οργανικές σχέσεις εκπροσώπησης με τις λαϊκές τάξεις.

Το τέταρτο (ΣΥΝ) εκινείτο μέχρι σήμερα μεταξύ της κουλτούρας του δεύτερου και αυτής του τρίτου «κόμματος». Αυτό δημιουργούσε αμφισημίες και αδιέξοδα και σίγουρα ανεπαρκή πολιτική εικόνα.

«Το δυστύχημα για τη σημερινή Αριστερά», θα πει ο κ. Βερναρδάκης, «είναι ότι διαθέτει και πολιτικές ιδέες και πολιτικές προτάσεις απέναντι στην οικονομική κρίση και την πρωτοφανή επίθεση που ασκείται στα κοινωνικά δικαιώματα. Ωστόσο, στην πολιτική το ερώτημα είναι αν μπορείς να εφαρμόσεις τις προτάσεις σου, αν έχεις το πολιτικό εργαλείο που εγγυάται την εφαρμογή τους. Η Αριστερά, λοιπόν, πρέπει με ενωτικό και κινηματικό τρόπο να διατυπώσει ένα πολιτικό πρόγραμμα κοινωνικών αναγκών, και να αναλάβει να το εφαρμόσει είτε σε κεντρικό είτε σε τοπικό-περιφερειακό επίπεδο».

Η ΟΛΓΑ ΜΠΑΚΟΜΑΡΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΣΕ ΑΔΕΙΑ

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Αριστερά
Σχετικά θέματα: Αριστερά
Το αδιέξοδο, αριστερά της κρίσης
Μοσχονάς: Προτάσεις για το άμεσο μέλλον
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Κυβέρνηση
Σαν τις 7 πληγές του Φαραώ
Υπουργείο Εθν. Άμυνας
Βενιζέλος: Στον εισαγγελέα τα έγγραφα για μίζες στα Ναυπηγεία
Υπόθεση Siemens
Δ. Παπούλιας: Θίγεται η τιμή και η υπόληψή μου
Ντόρα Μπακογιάννη
Ντόρα: Συμφωνώ σε πολλά με τον Παπακωνσταντίνου, αλλά «είναι απελπισμένος»
Νέα Δημοκρατία
Σε εκλογική ετοιμότητα η Ν.Δ.
ΛΑΟΣ
Αντι-ΚΚΕ παραλήρημα από βουλευτές του ΛΑΟΣ με αφορμή την απεργία ναυτεργατών
Αριστερά
Το αδιέξοδο, αριστερά της κρίσης
Μοσχονάς: Προτάσεις για το άμεσο μέλλον
Βερναρδάκης: Πρέπει να διατυπώσει πρόγραμμα
ΕΣΠΑ
Σε 6 μήνες, απορρόφηση όση την περασμένη 3ετία
ΣΥΝ
ΣΥΝ προς ΠΑΣΟΚ: «Μην το ψηφίσετε»
Κυπριακό
Στα μαχαίρια Χριστόφιας - Ντάουνερ